ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ
«Ειναι απαραδεκτο να φοβασαι»
Οι προζες που γραφουν οι απουσιες σαν νεραιδες τυψεις, σαν φαντασματα αγιασμενα, σαν τιμωροι εφιαλτες…
Σιωπη πανω απ΄τις ζωες των απελπισμενων
Γεωγραφια στο κατακερματισμενο συνεχες γεματη αιματα και κλαματα Αγαπης
Με τη χρωματιστη μαντηλα του Αντναν
Ενας μικροκοσμος αρματωμενος ζωη
H κρουστα των πραγματων
Δεν εχει φεγγαρι αποψε
Στα μονοπατια των «συγκρουσεων» οπου πραγματικα σφαδαζουν και αιμορραγουν ανθρωποι και απολεσθεντα τιμαλφη
Να ξαγρυπνατε!
Ο ντουνιας-«σουπα» δεν καταπινεται…
