ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Οι εθνικές εκλογές στη γείτονα χώρα τελείωσαν, παρόλα ταύτα οι αναλύσεις και τα σχόλια συνεχίζονται. Μετά έτσι την εκτενή συζήτηση που φιλοξένησε η εφημερίδα μας με τον τακτικό καθηγητή διεθνούς δικαίου Γρηγόρη Καλαβρό και την ψύχραιμη ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων, σήμερα επιλέξαμε και φιλοξενούμε ακολούθως το ρεπορτάζ αλλά και την πολιτική ανάλυση του Παύλου Τσίμα που παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς τις εκλογές στην Τουρκία όπως και την εκτίμηση επί των αποτελεσμάτων της γαλλικής εφημερίδας Monde…

Έξω από το κτίριο του τηλεοπτικού συγκροτήματος Ντογκάν, του μεγαλύτερου στην Τουρκία, το πάρτι είχε αρχίσει από νωρίς.

Τα τρία κανάλια του γκρουπ, το ενημερωτικό CΝΝ Τurk και τα δημοφιλή Κanal D και Star ΤV, οργάνωναν την Κυριακή, από κοινού, ένα μεγάλο εκλογικό πάρτι. Είχαν στρωθεί χιλιόμετρα πλαστικού γκαζόν, μερικοί ψεύτικοι φοίνικες, φώτα, τεράστιες οθόνες, αναπαυτικοί λευκοί καναπέδες, μπαρ φορτωμένα με ποτά και οι μάγειροι του φημισμένου εστιατορίου «Χαμντί» έψηναν στο βάθος κεμπάπ και άλλους μεζέδες. Η αφρόκρεμα των σχολιαστών, αναλυτών και πολιτικών προσωπικοτήτων της χώρας θα ήταν εκεί. Μέσα στο κτίριο, σε μια γωνιά του εντυπωσιακού τηλεοπτικού πλατό του CΝΝ Τurk, τα κομπιούτερ είχαν αρχίσει από τις πέντε και μισή να μεταδίδουν αποτελέσματα από τα εκλογικά τμήματα της Ανατολίας, όπου οι κάλπες είχαν κλείσει από τις 4 το απόγευμα. Στις πρώτες περιφέρειες τα ποσοστά του ΑΚΡ φλέρταραν με το 60%. Στις περιοχές των Κούρδων τα ποσοστά του Ερντογάν κυμαίνονταν από 45% έως 55%. Η τάση επιβεβαιώθηκε αργότερα, όταν ήρθαν τα αποτελέσματα από το Ντιγιάρμπακιρ, την πρωτεύουσα των Κούρδων. Το ΑΚΡ του Ερντογάν εκλέγει 6 βουλευτές και το πανίσχυρο στην περιοχή DΤΡ, το κουρδικό κόμμα, μόλις 4!

Το μυστικό της Τουρκίας

Γύρω στις έξι και μισή έχει πια καταμετρηθεί το 12% των εκλογικών τμημάτων. Εκείνη τη στιγμή το κόμμα του Ερντογάν έχει 54% και οι κεμαλικοί «σοσιαλδημοκράτες» είναι στήθος με στήθος με την εθνικιστική ακροδεξιά, διεκδικώντας τη δεύτερη θέση. Τα στελέχη και οι αναλυτές του καναλιού στριμώχνονται μπροστά στα μόνιτορ, κοιτούν τα νούμερα και φεύγουν χλωμοί και αμίλητοι. «Για πολλούς ανθρώπους το αποψινό αποτέλεσμα θα είναι πολύ δύσκολο να χωνευτεί», μου ψιθυρίζει ένας βετεράνος δημοσιογράφος του καναλιού. Αλλά εγώ άλλο παρατηρούσα. Τα ποσοστά που έδιναν οι υπολογιστές από τις εκλογικές περιφέρειες αποκάλυπταν στα μάτια μου το αληθινό, απλό μυστικό της Τουρκίας. Όταν σε μια χώρα ένα κόμμα, το ΜΗΡ για παράδειγμα, μπορεί να πάρει 1% σε κάποιες εκλογικές περιφέρειες και 45% σε κάποιες άλλες, όταν το βασικό κόμμα της αντιπολίτευσης παίρνει 35% στη Σμύρνη αλλά σχεδόν 0% σε πολλές από τις ανατολικές επαρχίες, είναι φανερό ότι το κοινωνικό, πολιτιστικό και εθνικό μωσαϊκό της Τουρκίας δεν μοιάζει με καμίας άλλης χώρας.

Τα νούμερα αναδεικνύουν και τον λόγο της ηγεμονίας του ΑΚΡ. Είναι το μόνο κόμμα που ψηφίζεται σε όλη την Τουρκία, που παίρνει 70% στην Καισάρεια και το Ικόνιο, 50% στις περιοχές των Κούρδων, αλλά ακόμη και στην Άγκυρα κερδίζει με 45%, και στη Σμύρνη, το ρεπουμπλικανικό προπύργιο, δεν πέφτει κάτω από 30%…

Έξω, το πάρτι εξελίσσεται σε κηδεία. Οι περισσότεροι καλεσμένοι, «λευκοί Τούρκοι» των ελίτ της Πόλης, δεν έχουν όρεξη ούτε να πουν πολλά ούτε να μείνουν πολύ. Ο βασικός αρθρογράφος της «Τurkish Daily Νews» έχασε το στοίχημα- ένα καλό κοστούμι- που είχε βάλει με τον αρχισυντάκτη του. Πίστευε – και το έγραφε- ότι από τις εκλογές θα προέκυπτε κυβερνητική συμμαχία κεμαλιστών- εθνικιστών. Έπεσε 100 έδρες έξω…

Ο Τσενγκίζ Τσαντάρ, ο γνωστός προοδευτικός αρθρογράφος, είναι η φωνή της είρωνος λογικής στα πηγαδάκια. «Υπέροχα αποτελέσματα… Τι περιμένατε; Ότι ο λαός θα αποδοκιμάσει μια κυβέρνηση που του προσέφερε οικονομική ευημερία και θα επιδοκιμάσει τους οπαδούς των στρατιωτικών πραξικοπημάτων;».

Εξαφανίστηκε ο Ντενίζ Μπαϊκάλ

Οι πολιτικοί από τα κόμματα που έχασαν αραιώνουν από τα πάνελ προτού πέσει η νύχτα. Ο ίδιος ο Ντενίζ Μπαϊκάλ, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, ο άνθρωπος που οδήγησε σε εκτροπή την ψηφοφορία για την εκλογή Γκιουλ προσφεύγοντας στο Συνταγματικό Δικαστήριο και που θεώρησε τα μεγάλα συλλαλητήρια κατά της μαντίλας ως προάγγελο μεγάλης νίκης, εξαφανίστηκε. Δεν βγήκε από το σπίτι του όλη νύχτα και αρνήθηκε να δει δημοσιογράφους.

Μάθημα κοινωνικής ιστορίας

Η μαντίλα δεν είναι τόσο θρησκευτικό σύμβολο όσο κοινωνικό

Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ, αρθρογράφος της «Χουριέτ», που στέκει με το ποτό στο χέρι δίπλα μου την ώρα που στις οθόνες φθάνουν οι εικόνες από την Άγκυρα, με τα ζεύγη Ερντογάν και Γκιουλ να αποθεώνονται έξω από την έδρα του ΑΚΡ, με κοιτάζει με απελπισία: «Δεν θα το συνηθίσω ποτέ αυτό το θέαμα. Οι ηγέτες της χώρας μου και δίπλα τους γυναίκες με σφιχτοδεμένη τη μαντίλα».

«Τι είναι τελικά η μαντίλα στα μάτια σας;», ρωτάω έναν γνωστό σχολιαστή του Κanal D. «Δεν είναι τόσο θρησκευτικό σύμβολο», μου απαντά, «όσο κοινωνικό». Που σημαίνει ότι αν οι φτωχές, μαντιλοφορούσες μάνες στο παρελθόν, που ήταν και κατά πολύ περισσότερες, δεν ενοχλούσαν κανέναν, οι πλούσιες γυναίκες, οι γυναίκες της νέας, ανερχόμενης, αστικής τάξης που πλουτίζει αξιοποιώντας τις ευκαιρίες της παγκοσμιοποίησης, χωρίς να αποζητά την εύνοια, την προστασία και τα βερεσέ δάνεια της κεμαλικής γραφειοκρατίας, όπως οι παλιές ελίτ, αυτές οι γυναίκες τρομοκρατούν. Όπως τα κορίτσια που ζητούν να μπουν στα πανεπιστήμια με τη μαντίλα τους. «Η μάνα μου που ήταν αγράμματη και φορούσε μαντίλα δεν τους ενοχλούσε. Η μαντίλα της ήταν το σύμβολο της φτώχειας της. Η δική μου μαντίλα, με την οποία θέλω να κάνω ανώτατες σπουδές, είναι αφόρητη πρόκληση. Αμφισβητεί την κοινωνική τους θέση και τα προνόμιά τους», μου έλεγε μια κοπέλα στην προεκλογική συγκέντρωση του ΑΚΡ στην Κωνσταντινούπολη.

Παύλος Τσίμας , “Τα Νέα ”, 24/07/2007

Η τουρκική πολιτική ζωή έγινε προβλέψιμη

Η ΤΟΥΡΚΙΑ προοδεύει και εξομαλύνεται. Το γεγονός αυτό διαπιστώνεται από μια ένδειξη: για πρώτη φορά στη χώρα αυτή, οι δημοσκοπήσεις που δημοσιεύτηκαν πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 22ας Ιουλίου βγήκαν σωστές. Η τουρκική πολιτική ζωή έγινε προβλέψιμη.

Αντίθετα από τους φόβους των ελίτ της χώρας, η καθαρή νίκη του «πρώην ισλαμιστικού» ΑΚΡ δεν σημαίνει πως έχει τα χέρια του ελεύθερα για να εφαρμόσει κάποια «κρυφή ισλαμιστική ατζέντα». Πρώτα επειδή το ΑΚΡ προχώρησε ακόμη περισσότερο προς το κέντρο στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Έπειτα, επειδή δεν φτάνει μόνο του το όριο των δύο τρίτων των εδρών που είναι απαραίτητες για να εκλέξει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η καθαρή νίκη του ΑΚΡ επιτρέπει επίσης να κρατηθούν στην άκρη στο κοινοβούλιο οι «Γκρίζοι Λύκοι», οι υπερεθνικιστές του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ). Και αν οι Κούρδοι εθνικιστές του Κόμματος της Δημοκρατικής Κοινωνίας (DΤΡ), προσκείμενοι στο αυτονομιστικό ΡΚΚ, κάνουν την είσοδό τους στο κοινοβούλιο, δεν έχουν κανένα λόγο να χαίρονται: το 42% των ψήφων του ΑΚΡ στην κουρδική «πρωτεύουσα», το Ντιγιάρμπακιρ, δείχνουν πως ο πληθυσμός, κουρασμένος από τη σύγκρουση, θέλει τη σταθερότητα. Τα αποτελέσματα αυτά θα ενισχύσουν τον κ. Ερντογάν στην αντίθεσή του σε οποιαδήποτε στρατιωτική περιπέτεια στο Βόρειο Ιράκ, ένα σενάριο που προωθείται από τους στρατηγούς και από τα περισσότερα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, σε σημείο να μοιάζει αναπόφευκτο.

Ο κ. Ερντογάν ανακοίνωσε εξάλλου με σαφήνεια «τη συνέχιση του ευρωπαϊκού δρόμου» της Τουρκίας.

Στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτοί που αντιτίθενται στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, αν δεν μπορούν να υποστηρίξουν την ένταξη, θα πρέπει τουλάχιστον να σταματήσουν τις δηλώσεις ότι την απορρίπτουν.

LΕ ΜOΝDΕ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.