«Ο αγροτης θα πρεπει να παρει μονος του πρωτοβουλια, αρχιζοντας απο την ενημερωση»

Με τον κ.Νίκο Γεωργίου εκδότη-διευθυντή του πανελλήνιου περιοδικού «Αγρο

τική Οικονομική Επιθεώρηση» και ιδιοκτήτη του μοναδικού αγροτικού βιβλιοπωλείου στην Ελλάδα κ.Νίκο Γεωργίου είμαστε ,κατ’ αρχήν, συμπατριώτες, πράγμα που σημαίνει ότι σπανίως ανταμώνουμε. Αυτή την ευκαιρία μάς την παρέχει όμως ευχερώς τα τελευταία χρόνια η Έκθεση Θράκη, την οποία ο κ. Νίκος Γεωργίου συστηματικά εξακολουθεί να την εντάσσει στον ετήσιο προγραμματισμό εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου του. Εξάλλου,ο κ. Νίκος Γεωργίου και υπήρξε ο εκδότης της εφημερίδας «Ο Καπνάς» και ιδιαίτερα καλά ενημερωμένος στα θέματα του αγροτικού κόσμου είναι.

Με τον κ. Νίκο Γεωργίου η συζήτηση λοιπόν σήμερα. Για πολλά θέματα. Κατ’αρχήν για την Έκθεση Θράκη και ακολούθως για το τι σκέφτεται για την κατάσταση του αγροτικού κόσμου σήμερα, αυτός ένας ουσιαστικά περιηγητής σε σύμπασα την αγροτική Ελλάδα και φυσικά για το πολύ ουσιαστικό για την ενημέρωση του αγροτικού κόσμου καλού περιοδικού ,που εκδίδει.

Νίκος Γεωργίου όμως…

ΠτΘ: Ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την φετινή διοργάνωση της Πανελλήνιας έκθεσης «Θράκη 2002» κ. Γεωργίου;

Ν.Γ.: Την έκθεση θα την χαρακτήριζα πετυχημένη. Βέβαια, υπάρχουν κάποια παράπονα, πάντα όμως υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Πιστεύω ότι πρώτα πρέπει να αλλάξει η φιλοσοφία της έκθεσης ως γεγονός προβολής. Κατ’ αρχήν η έκθεση είναι ένας θεσμός που διοργανώνεται από ένα φορέα κρατικό ή ιδιωτικό, για να προβληθούν κάποιες επιχειρήσεις, κάποια προϊόντα. Όταν λοιπόν θέλεις να διοργανώσεις μία έκθεση, πρώτα από όλα πρέπει να σκεφθείς πού θα την κάνεις, ποιοι θα την επισκεφθούν, τι προϊόντα θα εκτεθούν και ποια θα είναι τα αποτελέσματά της. Όταν κάνεις ένα πλάνο και βλέπεις ότι η έκθεση είναι χρήσιμη, τότε τη διοργανώνεις προσδιορίζοντας και τον χρονικό ορίζοντα, αν θα είναι τρείς ημέρες ή πέντε ή μία εβδομάδα, όχι όμως περισσότερο.Βέβαια,εγώ είμαι ξένος στη Θράκη, πολλές φορές νιώθω όμως ότι γεννήθηκα στη Θράκη και ότι μεγάλωσα σ’ αυτή. Αυτό το νοιώθω γιατί οι άνθρωποι με κάνουν να αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου. Αλλά είμαι «ξένος» με την έννοια ότι έρχομαι από την Δυτική Ελλάδα, την Αιτωλοακαρνανία, και δεν μπορώ να γνωρίζω τις λεπτομέρειες, τις ιδιαιτερότητες του τόπου. Εντύπωση όμως μου κάνει σαν φιλοξενούμενο, η έλλειψη ενδιαφέροντος πολλών επιχειρήσεων της περιοχής να συμμετέχουν στην έκθεση. Επιτυχία μιας έκθεσης θεωρείται η μεγάλη ποικιλία των προϊόντων, οι πολλοί εκθέτες και η συμμετοχή πολλών επιχειρηματιών. Από την στιγμή που δεν συμμετέχουν επιχειρηματίες από διαφορετικές περιοχές, η έκθεση δεν είναι περιφερειακή αλλά τοπική και αυτομάτως περιορίζεται το ενδιαφέρον σε ένα μικρό αριθμό επισκεπτών. Όταν όμως η έκθεση φιλοξενεί εκθέτες από όλη την Ελλάδα ,τότε θα φέρει και επισκέπτες από όλη την Ελλάδα. Αυτό φυσικά δεν ισχύει μόνο για την έκθεση της Κομοτηνής, αλλά για όλες τις εκθέσεις, όπου και αν διοργανώνονται. Εάν κάθε πρωτεύουσα νομού θέλει να διοργανώνει έκθεση αυτή δεν είναι καν νομαρχιακή, είναι μία τοπική, επαρχιώτικη έκθεση.

ΠτΘ: Το περιοδικό που εκδίδετε είναι αυστηρά εξειδικευμένο και απευθύνεται μόνο σε αγρότες;

Ν.Γ.:Είναι ένα περιοδικό ποικίλης ύλης που απευθύνεται όχι μόνο σε αγρότες, γιατί αγρότης είναι και ο κάτοικος της πόλης που γυρίζει συχνά πίσω και βλέπει από πού ξεκίνησε. Σε όλες τις εκθέσεις παρατηρώ ότι οι επισκέπτες μπορεί να είναι άνθρωποι της πόλης, παρόλα αυτά όμως μέσα στην καρδιά τους έχουν τα βιώματα του χωριού. Ακόμα και αυτοί που μεγάλωσαν σε πόλη ρωτάνε αν το γάλα που πίνουν είναι υγιεινό, αν οι ντομάτες που τρώνε είναι καθαρές. Τα περί βιολογικής γεωργίας και τα περί διατροφικών σκανδάλων κάποια στιγμή άρχισαν να προβληματίζουν και τους αστούς.

ΠτΘ: Υποστηρίζετε ότι οι αγρότες δεν ενημερώνονται σε θέματα που τους αφορούν, παρόλο που η ενημέρωση σήμερα, ιδιαίτερα στον αγροτικό κόσμο, θεωρείται απαραίτητος όρος επιβίωσης;

Ν.Γ.: Πολλές φορές η έλλειψη ενημέρωσης δημιουργεί την παραπληροφόρηση, η οποία δημιουργεί μερική ή ολική άγνοια. Το να γνωρίζω λίγο από όλα δεν σημαίνει τίποτε. Σημαντικό είναι να ξέρω λίγα αλλά να τα γνωρίζω καλά.Αγρότης δεν είναι μόνο αυτός ο οποίος έχει επαγγελματικά μία ασχολία και από αυτή βγάζει το ψωμί του. Αγρότης είναι και αυτός που ζει στο χωριό αλλά παράλληλα κάνει και μία άλλη δουλειά, μπορεί να έχει ένα φούρνο, ή ένα μάρκετ, και το εισόδημά του εξαρτάται άμεσα από την καλή διαβίωση των αγροτών. Εάν οι αγρότες δεν έχουν πόρους αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στην τοπική οικονομία.

ΠτΘ: Εσείς είστε και ο ιδιοκτήτης του μοναδικού αγροτικού ,στην Ελλάδα, βιβλιοπωλείου. Σας επισκέπτονται λοιπόν αγρότες, αγοράζουν τα βιβλία σας;

Μπορούμε να διατεινόμεθα ότι πλησιάζουμε στο πρότυπο του Ευρωπαίου αγρότη ,που έχει άλλη γνώση των πραγμάτων; Έχει δηλαδή σε πολλές περιπτώσεις σπουδάσει το αντικείμενό του;

Ν.Γ: Όταν κάποιος ζει στην περιφέρεια του δίνεται η ευκαιρία να έχει άμεση αντίληψη της ζωής μέσα στην ίδια τη φύση. Πρέπει να λοιπόν να γνωρίζει ότι η πολιτική μπορεί να έχει άποψη σε κάποια ζητήματα όπως π.χ. για την τιμή του βαμβακιού και για τη συζήτηση που γίνεται για ενδεχόμενη μερική αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Όλα αυτά όμως δεν έχουν να κάνουν με το ζήτημα της γενικότερης γνώσης, δεν εμποδίζουν την προσπάθεια ενός ανθρώπου είτε είναι νέος είτε μεσήλικας στην περιφέρεια να διαβάσει ένα βιβλίο, να επισκεφτεί μια ημέρα τη βιβλιοθήκη.

Διότι πολλές φορές σύλλογοι νέων αγροτών επισκέφθηκαν δημοτικές βιβλιοθήκες, άντλησαν στοιχεία από το παρελθόν και για το πώς μπορούν να πορευτούν στο μέλλον, χωρίς να ντρέπονται όταν τους ρωτάνε τι δουλειά κάνουν.

Το επάγγελμα αυτό στην Αμερική είναι πολύ ψηλά.

ΠτΘ: Εν τούτοις, κάποιος θα μπορούσε να αντιπροτείνει ότι σήμερα οι αγρότες έχουν άλλου είδους προβλήματα, οικονομικής , κυρίως, φύσεως, δεν έχουν, λοιπόν, χρήματα ούτε για το βιβλίο, ούτε και ψυχική διάθεση για διάβασμα. Σε πολλές εξάλλου των περιπτώσεων αισθάνονται απατημένοι από το κράτος.

Ν.Γ.: Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τι μπορεί να κάνει η πολιτεία αλλά και τι κάνει πολίτης. Δεν μπορεί το κράτος να είναι πανταχού παρόν. Δεν μπορεί ο πολίτης να λέει θέλω τα πάντα από το κράτος. Ως πολίτες ζητάμε γνώση; Τι κάναμε για αυτό; Ποτέ κανείς δεν πήγε σε μία δημοτική βιβλιοθήκη για να ενημερωθεί. Πιστεύω ότι ο χρόνος που αφιερώνεται στην τηλεόραση μπορεί να αφιερωθεί στην ανάγνωση ενός βιβλίου, κι αν το βιβλίο κοστίζει υπάρχουν και δανειστικές βιβλιοθήκες.

ΠτΘ: Εντάξει με το βιβλίο και την ενημέρωση. Εσείς που περιηγείστε την Ελλάδα αντιλαμβάνεστε ότι οι αγρότες έχουν σήμερα οικονομικά προβλήματα;

Ν.Γ.: Υπάρχει σήμερα πρόβλημα και με το εισόδημα του αγρότη. Υπάρχουν αγρότες πολλών ταχυτήτων. Κάποιοι με μικρό κλήρο και κάποιοι με εκατό στρέμματα. Δεν μπορείς όλους αυτούς να τους βάλεις μαζί και να πεις ότι έχουν την οικονομική δυνατότητα και τον τρόπο να ενημερωθούν. Άλλοι διαβάζουν ξενόγλωσσα περιοδικά και άλλοι διαβάζουν μόνο αθλητικές εφημερίδες. Μόνος του ο αγρότης πρέπει να επιδιώξει τη μόρφωση και τη γνώση μέσα από επιμόρφωση και μέσα από συνεργασία με τις ενώσεις, τους συνεταιρισμούς, τους συλλόγους νέων αγροτών, μπορεί να φτιάξει τέτοιες είδους δομές.

Ως παράδειγμα θα φέρω τον Οργανισμό του Υπουργείου Γεωργίας ΟΓΕΚΑ ΔΗΜΗΤΡΑ ο οποίος έχει την τεχνογνωσία και μπορεί να τη μεταδώσει και σε άλλους οργανισμούς σε τοπικό και νομαρχιακό επίπεδο.

Η πολιτεία δίνει τις κεντρικές γραμμές της πολιτικής δεν μπορεί όμως να ανοίξει το κεφάλι όλων και να βάλει μέσα μυαλό.

ΠτΘ: Σε σχέση με τα ευρωπαϊκά δεδομένα αισθάνεστε ότι κάπως έχουμε κι εμείς προχωρήσει ;

Γ.Ν.: Μπορεί ο Ισπανός, ο Ιταλός, ο Άγγλος αγρότης να συγκριθεί με τον Έλληνα; Μπορούν τα προϊόντα μας να συγκριθούν με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά; Στο εξωτερικό μιλάνε για οικολογικές καλλιέργειες και στην Ελλάδα έχουν, όμως, ξεκινήσει σε σχέση με το αμπέλι την ελιά, το βαμβάκι, είναι όμως απαραίτητο ο αγρότης να επισκεφθεί ειδικούς επιστήμονες και οργανισμούς πιστοποίησης για να ενημερωθεί αν το προϊόν είναι βιολογικό ή όχι.

Ο Γερμανός, ο Ολλανδός, ο Βέλγος όταν αγοράζει ένα προϊόν από την Ελλάδα θέλει να γνωρίζει εάν αυτό είναι οικολογικό, θέλει ποιότητα.

Η ευθύνη δεν είναι μόνο του κράτους είναι και του πολίτη. Εναλλακτικά θα πρέπει να το δει και ο πολίτης και πρώτα θα το καταλάβει η τσέπη του. Τον συμφέρει να στραφεί προς την οικολογική γεωργία γιατί οι Ευρωπαίοι ζητούν οικολογικά προϊόντα. Το πρότυπο της μεσογειακής διατροφής το οποίο τελευταίως προβάλλεται και από το Υπουργείο Γεωργίας είναι ο πιο υγιεινός τρόπος διατροφής. Εάν οι αγρότες συντονίζουν τις προσπάθειές τους με πρώτο και κυριότερο τη γνώση, τη μόρφωση, δεύτερο την επικοινωνιακή προβολή της ποιότητας και της χρησιμότητας του προϊόντος που παράγουν και τρίτον τις συλλογικές προσπάθειες μέσα από τους συνεταιρισμούς η γεωργία θα πάει μπροστά.

Μόνο το κράτος , μόνος ο συνεταιρισμός, μόνος ο αγρότης, σαν ανεξάρτητες μονάδες δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα.

ΠτΘ: Υπάρχει όμως κεντρικός σχεδιασμός στην Ελλάδα; Είστε ικανοποιημένος από τον τρόπο που προωθεί τις νέες επιβαλλόμενες από την Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτικές το Υπουργείο Γεωργίας;

Γ.Ν.: Η Ελλάδα από το βορρά μέχρι το νότο είναι στην ίδια μοίρα. Σπασμωδικές προσπάθειες και ενέργειες μεμονωμένες γίνονται από αγρότες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ολοκληρωμένες όμως προσπάθειες δεν υπάρχουν. Το πρόβλημα δεν είναι η πολιτεία είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι.

Και η πολιτεία δεν έχει βρει ακόμα τον τρόπο να ενημερώσει έγκαιρα τους αγρότες για την ανάγκη κάποιων καλλιεργειών εναλλακτικά και την αντικατάσταση κάποιων με νέες καλλιέργειες. Πρέπει να βρεθεί κάποια λύση για το βαμβάκι και για τον καπνό. Δεν ενημερώνει το κράτος τον αγρότη και μάλιστα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας άκουσα ότι η γεωργία πρέπει να υποχωρήσει και να ανέβει η κτηνοτροφία. Πρέπει λοιπόν να δούμε πώς μπορούμε να αντικαταστήσουμε την φυτική από την ζωική παραγωγή.

ΠτΘ: Τελικά από τον λόγο σας διαχέεται η άποψη ότι ο πρώτος ρόλος ανήκει στον ίδιο τον αγρότη…

Γ.Ν.: Θα έλεγα ότι αυτή τη στιγμή ο αγρότης θα πρέπει μόνος του να πάρει πρωτοβουλία. Οι εκθέσεις που διοργανώνονται είναι μία χρυσή ευκαιρία για να ενημερωθούν για τις διάφορες καλλιέργειες, για την βιολογική γεωργία, γενικότερα για το καλό αγροτικό βιβλίο αλλά και το περιβαλλοντικό και οικολογικό γιατί ο πρώτος οικολόγος είναι ο αγρότης. Σε όλη την Ελλάδα δεν υπάρχει αγροτικό βιβλιοπωλείο. Εκδοτικοί οίκοι υπάρχουν οι οποίοι εκδίδουν κατά καιρούς βιβλία με θέματα για την αγροτική παραγωγή ή για το περιβάλλον αλλά είναι δύσκολο να βρεθούν όλες οι εκδόσεις όλων των εκδοτικών οίκων συγκεντρωμένες. Εδώ και δύο χρόνια συγκεντρώσαμε ένα ικανοποιητικό αριθμό και συνεχίζουμε να συγκεντρώνουμε εκδόσεις που έχουν να κάνουν με την αγροτική παραγωγή, με την υγιεινή διατροφή και με το περιβάλλον αλλά και με την περιβαλλοντική εκπαίδευση.

ΠτΘ: Δεν θα μας πείτε όμως και για το περιοδικό σας; Την «Αγροτική οικονομική Επιθεώρηση»;

Γ.Ν.: Το συγκεκριμένο περιοδικό Αγροτική Οικονομική Επιθεώρηση είναι περιοδικό το οποίο ξεκίνησε εναλλακτικά να ενημερώνει τους αγρότες πέρα από τα αυστηρά πλαίσια της αγροτικής ενημέρωσης, διότι υπάρχουν και πολλές άλλες ασχολίες στην καθημερινή ζωή μας που έχουν έμμεση αναφορά στην αγροτική ζωή.

Μπορεί δηλαδή μία πολιτιστική εκδήλωση να βρεθεί στο επίκεντρο της δημοσιογραφικής έρευνας και να αναπτυχθεί μέσα στο περιοδικό και ο αναγνώστης να δει ένα περιοδικό διαφορετικό από αυτά που υπάρχουν.

Περιοδικά με τέτοια ύλη υπάρχουν 10 έως 15 στην Ελλάδα.

ΠτΘ: κ. Γεωργίου να ευχηθούμε όμως καλή πορεία στο περιοδικό σας, πολλούς νέους συνδρομητές και να σας ευχαριστήσουμε για την ευρεία συζήτηση μαζί μας..

Γ.Ν: Κι εγώ πολύ σας ευχαριστώ. Στο επανιδείν..

Τ.Β

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.