Για την αειφορο αναπτυξη της θαλασσας και των ωκεανων
Στις Βρυξέλλες δραστηριοποιούνται πολλοί Έλληνες λομπίστες που ασχολούνται με θέματα πολιτισμού, αγροτικής οικονομίας, περιβάλλοντος και προσδιορίζεται ότι υπάρχουν περίπου 35 λόμπι που ασχολούνται με ποικίλα θέματα, από τον καπνό μέχρι τα σνακ. Οι διαδρομιστές έχουν το δικό τους σημαντικό ρόλο που ενίοτε είναι ρόλος αρωγού ακόμη και σε ευρωβουλευτές. Παράλληλα, στο κέντρο της Ευρώπης δραστηριοποιούνται μια σειρά από ΜΚΟ, μια κι εκεί η πληροφορία για τα προγράμματα είναι άμεση και η πηγή χρηματοδότησης πιο προσιτή.
Ο Κώστας Καλαμάντης εκπροσωπεί τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση European Bureau for Conservation and Development που έχει έδρα τις Βρυξέλλες και συμμετείχε στο Φόρουμ για το Γαλάζιο Πλανήτη. Μίλησε στον ΠτΘ για το ρόλο και το στόχο της Οργάνωσης, εξηγώντας αρχικά ότι επικεντρώνουν στην αειφόρο ανάπτυξη. Ο ίδιος ασχολείται επισταμένα με θέματα αλιείας.
«Στόχος της οργάνωσης είναι η αειφόρος ανάπτυξη της θάλασσας και των ωκεανών. Είμαστε οικολογική οργάνωση, αλλά όχι ακτιβιστές. Ασχολούμαστε κυρίως με θέματα ευρωπαϊκής αλλά και διεθνούς διακυβέρνησης, καθώς παρακολουθούμε τα μεγάλα συνέδρια».
Ο κ. Καλαμάντης υποστηρίζει ότι οι αλιείς πρέπει να συμμετέχουν σε διαδικασίες που τους αφορούν γι’ αυτό και η οργάνωσή τους λειτουργεί ως ενδιάμεσος μεταξύ αλιέων και οργάνων που αποφασίζουν για θέματα αλιείας. «Πιστεύουμε ότι σε όλες τις συζητήσεις, διαπραγματεύσεις και αποφάσεις γύρω από θέματα αλιείας θα πρέπει να παίρνουν μέρος και οι αλιείς. Γι’ αυτό το λόγο οργανώνουμε διάφορα σεμινάρια, με σκοπό να τους ενημερώσουμε και να προσπαθήσουμε να τους ευαισθητοποιήσουμε γύρω από θέματα περιβάλλοντος. Οπότε, η οργάνωσή μας είναι μεταξύ οικολόγων και αλιέων».
Ο κ. Καλαμάντης εξήγησε ότι οι αλιείς προσφεύγουν στην οργάνωσή τους μια και δεν είναι εύκολο να λάβουν την πληροφόρηση που τους είναι απαραίτητη. «Στις Βρυξέλλες είναι λαβύρινθος. Οι πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται από την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και διάφορα όργανα που ανήκουν σ’ αυτά και η όλη διαδικασία είναι δαιδαλώδης. Οπότε, οι διάφορες ομάδες έχουν ανάγκη από οργανώσεις που εδρεύουν εδώ και βλέπουν από μέσα πώς γίνονται αυτά τα πράγματα».
Αναφορικά με τα προβλήματα που προκύπτουν στο Αιγαίο ανάμεσα σε Τούρκους κι Έλληνες ψαράδες, σημείωσε ότι γνωρίζει μεν το θέμα αλλά δεν έχουν προς το παρόν ασχοληθεί. «Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά προβλήματα μεταξύ τουρκικών σκαφών που μπαίνουν στην ελληνική αλιευτική ζώνη και σίγουρα θα έπρεπε η ευρωπαϊκή κοινότητα να παρέμβει» σχολίασε.
Μιλώντας για τη σύγκρουση ανάμεσα στους αλιείς της παράκτιας και της ανοιχτής θάλασσας, σε μια περίοδο που τα αλιεύματα μειώνονται σε σημαντικό βαθμό και το περιβάλλον επιβαρύνεται, είπε. «Παρακολουθούμε διάφορα συνέδρια και συμβούλια στο Βορρά όπου η συμπεριφορά σ’ εκείνες τις χώρες είναι πιο κόσμια και οι διαδικασίες πιο δημοκρατικές.
Κατά τη γνώμη μου, δεν θα έπρεπε να υπάρχει αυτή η σύγκρουση μεταξύ παράκτιας και βιομηχανικής αλιείας – ή μέσης όπως έχουμε στην Ελλάδα – γιατί τα γρι- γρι, για παράδειγμα, έχουν σαν στόχο τη σαρδέλα, ενώ τα μικρά αλιευτικά σκάφη ψαρεύουν άλλα είδη που βρίσκονται στην παράκτια ζώνη. Θεωρώ ότι αυτός ο μεγάλος ανταγωνισμός υπάρχει για κάποιους πολιτικούς λόγους» κατέληξε.
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
