Το Κεντρο Στηριξης Παιδιου και Οικογενειας Κομοτηνης μεσα απο τα ματια μιας εθελοντριας
Έχουμε γράψει πολλές φορές για τη συνεισφορά των φοιτητών που ζουν σε τούτη την πόλη στο κοινωνικό της γίγνεσθαι. Πολλές οι εκφάνσεις της συνεισφοράς τους και πολλές φορές άγνωστη για τους υπόλοιπους κατοικούντες της πόλης. Μία τέτοια καταγραφή συνεισφοράς ήρθε στα χέρια μας προσφάτως, από την κ. Ευγενία Αθανασοπούλου, φοιτήτρια στο τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του ΔΠΘ, η οποία κατέγραψε στο χαρτί τις εμπειρίες και τα συμπεράσματά της από την εθελοντική προσφορά της στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας Κομοτηνής.
Ο λόγος στην ίδια…
H προσφορά ως ανεκτίμητο αγαθό προς τον συνάνθρωπο
Τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος δημιουργήθηκαν το 1975. Είναι ένα ειδικό Φιλανθρωπικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, το οποίο αγκαλιάζει με φροντίδα και αγάπη παιδιά που είναι μόνα τους και τους παρέχει στέγη, ασφάλεια και κάποιες δεξιότητες, έτσι ώστε να μπορέσουν να διαμορφώσουν το μέλλον τους. Επίσης, στηρίζεται αποκλειστικά από συνδρομές και δωρεές των πολιτών, ενώ βρίσκεται υπό την εποπτεία του Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Υπό το πλαίσιο των Παιδικών Χωριών SOS λειτουργούν και τα Κέντρα Στήριξής Παιδιού και Οικογένειας, όπως αυτό που εδράζεται στην Κομοτηνή. Συγκεκριμένα, εκεί παρέχονται δωρεάν ψυχολογικές, εκπαιδευτικές υπηρεσίες, καθώς και υλική βοήθεια σε παιδιά και οικογένειες, τα οποία ζουν κάτω από δυσμενείς συνθήκες. Έτσι, η προσφορά των πολιτών είναι απαραίτητη, επειδή ο αριθμός αυτών των οικογενειών αυξάνεται ραγδαία λόγω της οικονομικής κρίσης.
Γι’ αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντική η συμβολή και συνεισφορά των εθελοντών του Κέντρου Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας στην τοπική κοινότητα της Κομοτηνής, όχι μόνο σε υλικό αλλά και σε εκπαιδευτικό επίπεδο.
Ως εθελόντρια για δεύτερη χρονιά στο Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας της Κομοτηνής, νομίζω, ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο και εντονότερο συναίσθημα από αυτό της προσφοράς. Να γίνεσαι αρωγός μιας μεγάλης προσπάθειας, η οποία έχει μοναδικό κίνητρο την αγάπη και την αλληλεγγύη στον άνθρωπο. Μια βοήθεια, η οποία μπορεί θεωρητικά να μην σου κοστίζει τίποτα, παρά μόνο την αφιέρωση κάποιων εκπαιδευτικών ωρών, και ταυτόχρονα να σημαίνει πολλά για τον συνάνθρωπο σου, και πόσο μάλλον για ένα παιδικό πρόσωπο.
Μία πρωτοβουλία , η οποία μπορεί να «γεμίζει» την ψυχή ενός παιδιού μέσα από διάφορες δραστηριότητες και παιχνίδια. Στο πρόσωπο του σχηματίζεται ένα αθώο χαμόγελο, το οποίο κάθε φορά σου υπενθυμίζει την ψυχική δύναμη του και την ανάγκη για ξεγνοιασιά. Και εκείνη τη στιγμή ξεδιπλώνεται μια γκάμα όμορφων συναισθημάτων που σε κάνει να νιώθεις πιο χρήσιμος, πιο δυνατός, καθώς δίνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου χωρίς να χρειάζεσαι ανταπόδοση, χωρίς κανένα ίχνος συμφέροντος.
Είναι σημαντικό, επίσης, όταν δε διστάζεις να καταβάλεις την οποιαδήποτε προσπάθεια, για να αντιμετωπίσεις κάποια δυσμενή κατάσταση, σου δημιουργούνται και κάποιοι προβληματισμοί, κάποια εμπόδια, τα οποία υπερνικούνται όταν διαπιστώνεις την χαρά που αντικρίζει ένα παιδί. Αρκεί το μοναδικό κίνητρο για την προσπάθεια σου να πηγάζει ενδόμυχα της καρδιά σου. Αισθάνεσαι ευτυχία και ανακούφιση, όταν μπορείς να βάλεις έστω και ένα λιθαράκι ανθρωπιάς σ’ έναν παιδί, σ’ έναν άνθρωπο που το έχει ανάγκη.
Η οικονομική κρίση που βιώνουμε είναι απαραίτητο να μετριάσει κάθε ναρκισσιστική συμπεριφορά του ανθρώπου και να επιφέρει την ανιδιοτελή αγάπη για τον συνάνθρωπο. «Ο άνθρωπος όταν νιώθει πόνο είναι ζωντανός. Όταν όμως νιώθει τον πόνο του άλλου, τότε, ναι, είναι Άνθρωπος» λέει ο Νίκος Καζαντζάκης θέλοντας να ενισχύσει την φιλανθρωπία και την στοργή στην πραγματική υπόσταση του ανθρώπου.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
