Παραιτησεις χωρις απαιτησεις;
Με δύο τάλιρα αγόρασαν το μέλλον
Κόστιζε, όμως, ένα
Κώστας Ι. Κορίδης, Υπεραξία
Τι άραγε συμβαίνει στη χώρα μας κι ενώ έχουμε τόσες «παραιτήσεις» η κατάσταση μοιάζει να είναι η ίδια;
Εξηγούμαι:
-παραιτούνται από υπουργικά αξιώματα για να δικαστούν κι όλοι ισχυρίζονται ότι είναι «αθώοι» (άρα δεν υπάρχει αδίκημα;)
-παραιτούνται από βουλευτές για να ενταχθούνε σε μελλοντικό κόμμα (ΙΘΑΚΗ;) και το βρίσκουν πολιτικά «αρμόζον» και μη εμπίπτον στην «αποστασία»
-παραιτούνται από τα κόμματά τους γιατί διαφωνούν με τον αρχηγό τους, αλλά συνεχίζουν να τον υπονομεύουν
-παραιτούνται από τη διεκδίκηση της προεδρίας του κόμματος για μία τιμητική(;) θέση «αριστίνδην», όμως δηλώνουν «νικητές» (sic)
-παραιτούνται από την ιδεολογία τους για να δημιουργήσουν μετα-κόμματα, που μόνον κάποιοι διανοούμενοι καταλαβαίνουν (;) τι σημαίνει αυτό
-παραιτούνται από την αναζήτηση της Αλήθειας για να εργαλειοποιήσουν πολιτικά το «υβρι-στικό πένθος»
-παραιτούνται από το αίτημα για Δικαιοσύνη για να παίξουν με δικονομικά κόλπα και προβολή πέντε λεπτών
-παραιτούνται από την ιστορική συγκυρία για να δικαιώσουν (δικαιολογήσουν;) αναδρομικά τα λάθη τους
Μήπως παρά τα παραπάνω ενδεικτικά συμπτώματα δεν βλέπει ο πολίτης σοβαρές αλλαγές διότι ουδείς παραιτείται από τη διγλωσσία, την υποκρισία και τον τοξικό λόγο; Μήπως διότι ουδείς παραιτείται οριστικά από τον «παλιό κακό εαυτό του»;
Δυστυχώς στην Ελλάδα ψάχνουμε ή «για προδότες» (βλ.άρθρο Τάσου Γιαννίτση ,Καθημερινή Κυριακής 29/3/26) ή για θεσμικούς πολυτραυματίες (βλ. άρθρο Β.Βενιζέλου Νέα 28-29/3/26), ασχολούμαστε με ρεύματα ιδεών (;) και στοιχήματα νίκης(;), με νέες αυταπάτες και ξεπερασμένα αφηγήματα, με κουρασμένους πρώην «ήρωες» και παλαίμαχους πολιτικάντηδες και αρνούμαστε να παρα-δεχτούμε ότι άπαντες ζούμε (μερικοί μάλιστα ευημερούν κιόλας) στη φούσκα του «ΠΑΡΑ»
Σχεδόν τα πάντα είναι ΠΑΡΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΉ, ΠΑΡΑ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΡΑ-ΝΟΜΙΑ και τελικά ΠΑΡΑ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Επειδή ως γνωστόν «το μήλο είναι μήλο, ακόμα κι αν το αποκαλούμε αχλάδι» οι όποιες ΥΠΟ-ΚΛΟΠΕΣ, ΔΙΑ-ΠΛΟΚΕΣ και ΕΠΙ-ΠΛΟΚΕΣ έχουν ως κοινό παρονομαστή την έλλειψη θεσμικής αξιοπιστίας, αφού δεν εντοπίζονται «πιστοί» του Πολιτεύματος, αλλά μόνον «άπιστοι», οι οποίοι προ-τιμούν την «ηθική του όχλου» από τη βελτίωση της ποιότητας της Δημοκρατίας μας.
Πώς όμως να σταθεί ένα δημοκρατικό πολίτευμα δίχως δημοκράτες πολίτες;
ΥΓ. Πράγματι όλοι οι υπαρχηγοί στο ΠΑΣΟΚ θέλουν την άνοδο του κόμματος ή μερικοί ακόμα εξακολουθούν ακόμα να ποντάρουν σε ήττα και εναλλακτικές λύσεις;
ΥΓ2. Τα Κεντρο-δεξιά και Κεντρο-αριστερά σενάρια έχουν ένα εγγενές πρόβλημα: μία ιδεολογική τρύπα στη μέση
ΥΓ3. Η έννοια και το περιεχόμενο του «Ρουσφετιού» εξαρτάται από την κοινωνική πολιτική ή από τη μαζικότητα του κομματικού οφέλους; π.χ η μονιμοποίηση 850.000 δημοσίων υπαλλήλων ή η «ανωτατοποίηση» 400.000 πτυχιούχων ΤΕΙ συνιστά «νομιμοποιημένο» ρουσφέτι ή συνενοχική επιλογή;
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
