Το παραπονο της Κυπρου

Αδέλφια, πού μ’ αφήνετε;
Δεν είμαι εγώ δική σας;
Δεν ζω κι εγώ μακριά από σας;
Θέλω να ‘ρθω μαζί σας.

Χρόνια πολλά μεσ’ στη σκλαβιά,
έζησα μακριά σας
Είναι καιρός, λοιπόν, με βια,
να ‘ρθω κι εγώ σιμά σας.

Μα τι θωρώ τ ΄αδέρφια μου,
ειν’ όλα μαζεμένα.
Έχεις μανούλα μου γιορτή;
Μα ξέχασες εμένα!

Μήπως μια ξένη είμαι για σας;
Μανούλα μη μ’ αφήνεις!
Πες πως κοντά σας θε να ‘ρθω.
Κι όλες τις πίκρες σβήνεις!

Τα ελληνόπουλα στην Κύπρο

Σε περιμένουμε αδελφή.
Και δεν σε λησμονούμε.
Μα αν το αίμα μας ξεχάσουμε,
τι ωφελεί να ζούμε;

Βλέπουμε τους αγώνες σου,
και θλίβεται η καρδιά μας,
και μη θαρρείς, πως ξέχασε
την Κύπρο η γενιά μας.

Δεν είναι μύθος ή ευχή.
Δεν πρέπει να φοβάσαι.
Πάλι με χρόνια και καιρούς,
και συ δικιά μας θα ‘σαι!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.