Εργαστηριο-Διαλεξη για το λαικο συγχρονο δρωμενο απο τον  Γιαννη Βουλτσιδη

Την Κυριακή  7  Ιουνίου 6-8 μμ στο χώρο του Μικρού Διάκοσμου περιοχή παραλίας Ιμέρου θα διεξαχθεί ένα εργαστήριο -διάλεξη πάνω στο σύγχρονο λαϊκό δρώμενο.

Ως γνωστόν ο Γιάννης Βουλτσίδης -σκηνοθέτης μουσικός καραγκιοζοπαίχτης εδώ και δεκαετίες στην Θράκη έχει μια πλούσια δράση τόσο στο πρακτικό επίπεδο (συστήνοντας  θιάσους δρώμενου σε διάφορα μέρη της Θράκης  και της Ελλάδος γενικότερα) όσο και σε θεωρητικό επίπεδο, (το βιβλίο του για την Τζαμάλα της Νέας Αδριανής, θεωρείται από τα κορυφαία στο είδος του).

Την Κυριακή  7  Ιουνίου, λοιπόν πέρα από τον θίασο δρωμένων του Μικρού Διάκοσμου, είστε προσκαλεσμένοι όλοι σας, σε δημιουργική ακρόαση να μετέχετε και σε μια ζωντανή πρόβα δρώμενου, όπως και σε μια διάλεξη περί σύγχρονου δρώμενου που θα ακολουθήσει από τον Γιάννη  Βουλτσίδη.

Σε σχετικό του μήνυμα ο κ. Βουλτσίδης εξηγεί για το περιεχόμενο της διάλεξης:

«Εισαγωγή στο λαϊκό δρώμενο:

Λαϊκό δρώμενο  τι μπορεί να ναι και τι δεν μπορεί να ναι.

Ό,τι δεν έχει έγνοια για το κοινό καλό, για την κοινότητα,  ορίζεται -και δίκαια-  σαν αντιλαϊκό.

Οπότε συμπεραίνεται τι μπορεί να είναι δρώμενο.

Οπωσδήποτε όμως κάτι για ‘ναι δρώμενο, πρέπει να  έχει ένα παιχνίδι.

Μια τέλεση, ένας είδος συμβολικής γλώσσας.

Στο δρώμενο της Τζαμάλας, η πάλη του νέου με τον γέρο δεν συμβολίζει μόνο τη μάχη του χειμώνα με την άνοιξη,  αλλά και την μάχη του νέου στοιχείου, εναντίον οποιασδήποτε παλαιάς σύμβασης που εμποδίζει τη ζωή να πάρει μπροστά.

Στο δρώμενο μπορεί να φέρει ο χρόνος κάποιες αλλαγές, αλλά δεν πρέπει να παραληφθεί ο τραγικός του πυρήνας. Πρόσφατα, ανασυστήθηκε το δρώμενο της Τζαμάλας με τον θίασο του Καλλιτεχνικού Σχολείου Νέου Σιδηροχωρίου.

Πρωτοστάτησα μάλιστα σε αυτή την ανασύσταση.

Υπήρξαν πολλές καινοτομίες με έγνοια πάντα όμως να μην αλλοιωθεί ο τραγικός πυρήνας.

Σε πιο μοντέρνο δρώμενο, το “ΠΙΚΡΟΠΑΡΑΜΥΘΟ”   που “σήκωσα” με εικοσαμελή θίασο  (διαταξικής και διαηλικιακής σύνθεσης), από την Αλεξανδρούπολη, αν και το θέμα περιστρεφόταν στην μηχανοποίηση του ανθρώπου, στην επικράτηση της λογικής της μηχανής και στα ανθρώπινα πράγματα, ο τραγικός πυρήνας όπως αντιλαμβάνεστε δεν έλλειπε πάλι.

Σε ένα πιο πρόσφατο δρώμενο του “Θράκα ΙΠΠΕΑ” -που το διδάσκω φέτος και στο μεταπτυχιακό τμήμα Θεατρολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου- που ανεβάσαμε με θίασο με παιδιά από το πέμπτο δημοτικό σχολείο Αλεξανδρούπολης, το θέμα ήταν πανάρχαιο όπως συναντιέται και στον μύθο του Περσέα και της Ανδρομέδας.

Βασικά, βάζουμε το θέμα του νερού, που το κρατάει “ο δράκος” για πάρτη του  κι αν δε του δώσουν να φάει κάθε μέρα κι από ένα άνθρωπο, δεν αφήνει το ελάχιστο για να πιούνε.

Εδώ η τραγωδία λύνεται από την παρεμβολή του Θράκα Ιππέα, που μέσα στο χρόνο πέρα από την μορφή του Περσέα έχει πάρει και τη μορφή του Αγίου Γεωργίου και του παλικαριού της δημοτικής μούσας.

Εδώ πάλι βλέπουμε μια καθαρή αντίθεση:  Ιδιοτέλεια από τη μια δημόσιο συμφέρον από την άλλη, συγκρούονται ανελέητα.

Μπαίνει και το στοιχείο του έρωτα που πάντα είναι  δυναμωτικό κίνητρο.

Σημειωτέον το δρώμενο του Θράκα Ιππέα το δίδαξα φέτος τον Μάρτη σε ένα σεμινάριο που διοργάνωσε η πρωτοβάθμια Μαγνησίας για όλους τους εκπαιδευτικούς της περιοχής.

Το δρώμενο, όταν είναι δρώμενο και  όχι ληγμένο φολκλορικό έκθεμα, ηλεκτρίζει τον θίασο που το διαπραγματεύεται, αλλά και τον χώρο, την κοινότητα που μέσα της πραγματοποιείται. Ο ίδιος ο θίασος είναι ένα οργανικό κύτταρο αυτής της κοινότητας.

Αυτά τα ολίγα ήθελα να επισυνάψω, γιατί πολύ λόγος γίνεται για δρώμενα και άυλη πολιτιστική κληρονομιά, αλλά όπως έλεγε κι ο μακαρίτης φίλος μου Ηλίας Πετρόπουλος, “δεν αρκεί μόνο να ξέρεις, πρέπει να τολμάς κιόλας”.  Και όσο το δρώμενο είναι διαπλεκόμενο με αλλότρια συμφέροντα, είναι το βύσσινο μιας τεχνητής τούρτας, μια σκηνογραφία μια επίφαση ζωής. Χωρίς πρόκληση δεν υπάρχει δρώμενο».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.