«Στην πολη μας γεννηθηκε ο Αγιος Φραγκισκος, ηταν εκεινος που πρωτος εφτιαξε τη Φατνη ζωντανη»

Ονομάζεται Πατρίτσια Παπαδοπούλου. Ζει στην Κομοτηνή μαζί με τον Έλληνα σύζυγο της και τα τρία τους παιδιά. Κάθε φορά που πλησιάζουν Χριστούγεννα οι αναμνήσεις από την δική της παιδική ηλικία επιστρέφουν. «Λοιπόν, θα μας μιλήσετε για τα Χριστούγεννα στην Περούτζια της Ιταλίας»; Την προσκαλεί ο «Κόσμος» κι εκείνη δεν αρνείται να μιλήσει για τις συνήθειες, την κουζίνα, τις γεύσεις, τα χρόνια των παιδικών τους χρόνων, τα Χριστούγεννα στην πατρίδα της, τις γιορτές των παιδικών της χρόνων.

Πόσα χρόνια ζείτε στην Κομοτηνή;

Είμαι παντρεμένη με τον Έλληνα σύζυγο μου τριάντα δυο χρόνια, έχουμε μαζί τρία παιδιά, τον Γιώργο, την Δήμητρα και τον Φάμπιο. Ζω στην Κομοτηνή αρκετά χρόνια, τόσα που να την θεωρώ πόλη μου και να την αγαπώ.

Πώς περνάτε τα Χριστούγεννα με ελληνικό ή ιταλικό χρώμα;

Τώρα τελευταία τα κάνουμε μισά καθολικά μισά ελληνικά γιατί παραπάνω από μισή ζωή είμαι στην Ελλάδα.

Μισό – μισό και στην κουζίνα;

Έχω πάρει και από την ελληνική κουζίνα οπότε υπάρχουν στοιχεία και από τις δυο χώρες, γεύσεις και από την Ιταλία και από την Ελλάδα.

Πώς ήταν τα Χριστούγεννα στην Περούτζια της Ιταλίας;

Στην Περούτζια της Ιταλίας ήταν όλα πολύ απλά. Θυμάμαι τη μαμά μου μια εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα να είναι στην κουζίνα. Ετοίμαζε μακαρόνια σπιτικά, όλα για το μεγάλο τραπέζι των Χριστουγέννων. Μακαρόνια, γαλοπούλες, ειδικά μακαρόνια μόνο για σούπα. Είμαστε μακαρονάδες στην Ιταλία τι να κάνουμε; Την παραμονή των Χριστουγέννων τρώγαμε σούπα, την ημέρα της γιορτής πάντα μακαρόνια, ταλιατέλλες, πάστα στο φούρνο, χοιρινό στο φούρνο. Θυμάμαι ακόμη τις μυρωδιές.

Γαλοπούλα;

Εμείς τα παιδιά, ήμασταν τέσσερα στο σπίτι, δεν τρώγαμε γαλοπούλα έτσι η μαμά μας έκανε πάντα χοιρινό.

Κι από γλυκό;

Γλυκό πάντα το panatone. Το ανοίγαμε μόνο την ημέρα των Χριστουγέννων πάνω στο τραπέζι.

Τι άλλο είχατε στο τραπέζι;

Στο τραπέζι απαραιτήτως έπρεπε να έχουμε τουλάχιστον δεκατρείς ποικιλίες φρούτων. Μανταρίνια, πορτοκάλια, μήλα, αποξηραμένα σύκα και άλλα. Δεν θυμάμαι γιατί, αλλά έπρεπε να βρίσκονται δεκατρία διαφορετικά είδη φρούτων στο τραπέζι και εννέα είδη φαγητών. Τα τρία ήταν οπωσδήποτε μακαρόνια, κοφτό, μακρύ και για σούπα. Όλα από τα χεράκια της μαμάς μου.

Πότε πηγαίνατε στην εκκλησία;

Το απόγευμα περιμένοντας να πάμε στην εκκλησία, έπρεπε οπωσδήποτε να είμαστε παρόν στο μέρος όπου στήνονταν η φάτνη. Στην πόλη μας γεννήθηκε ο Άγιος Φραγκίσκος, ήταν εκείνος που πρώτος έφτιαξε τη “ζωντανή” Φάτνη. Έπρεπε λοιπόν να είμαστε όλοι εκεί στην φάτνη.

Εσείς τα παιδιά τι κάνατε την παραμονή των Χριστουγέννων;

Παίζαμε ένα παιχνίδι με φασόλια. Τόμπολα το λέγαμε, μόλις που το θυμάμαι, σαν όνειρο, έκτοτε δεν το ξαναπαίξαμε. Όποιος κέρδιζε εκείνο το απόγευμα θα ήταν ο τυχερός της χρονιάς. Για τον παππού και τη γιαγιά η χρονιά άρχιζε από 25 Δεκεμβρίου που γεννιέται ο Χριστός.

Στην εκκλησία πηγαίνατε;

Πάντα, πριν τα μεσάνυχτα. Ήταν πολύ συγκινητικό όταν πηγαίναμε όλοι μαζί στην εκκλησία. Μόνο η γιαγιά έμενε πίσω στην κουζίνα.

Σας λείπουν εκείνα τα Χριστούγεννα;

Ναι, μου λείπουν, τώρα όχι τόσο πολύ. Συνήθισα στην Ελλάδα, αγαπώ κι εδώ τις συνήθειες των γιορτών. Μέχρι να ξεχάσω κάπως τα Χριστούγεννα στην πατρίδα μου, όμως, μου έλειψαν πολύ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.