Βασιλης Καργας: «Μαθαμε να βλεπουμε τον κοσμο μεσα απο τα ματια των παιδιων, με ενα αλλο βλεμμα πιο καθαρο και γνησιο»

Ένας παλιός «γνώριμος», λόγω και της συγγραφικής του ιδιότητας, θα βρίσκεται το προσεχές Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου, στις 11:30 το πρωί στο Δημοκρίτειο Βιβλιοπωλείο φέρνοντας μαζί του «ούριο άνεμο».

Ο λόγος για τον δημοσιογράφο και συγγραφέα κ.Βασίλη Κάργα, ο οποίος κατόπιν της σχετικής αναβολής το προηγούμενο Σάββατο, θα βρίσκεται στον χώρο του βιβλιοπωλείου για την παρουσίαση του παιδικού παραμυθιού «Το κορίτσι που ζωγράφιζε τον άνεμο» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Άρτεον Εκδοτική»

Οι λιλιπούτειοι αναγνώστες θα γνωρίσουν τους ανέμους, θα μάθουν τα ονόματα τους  και τις ιστορίες που κουβαλούν και θα τους ζωγραφίσουν μαζί με τη Μυρτώ, ένα κορίτσι που λατρεύει τη ζωγραφική και πρωταγωνιστεί στην ιστορία που φέρει την υπογραφή του βραβευμένου συγγραφέα, ενώ θα έχουν την ευκαιρία να «ταξιδέψουν» στις σελίδες του παραμυθιού μέσα από την αφήγηση της ηθοποιού κ.Μαρίας Παπαδοπούλου και τις μουσικές του κ. Χρήστου Χατζόπουλου, του μουσικού εργαστηρίου «ΝΟΤΑ».

Ο κ.Κάργας μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» και τους Όλγα Ιωαννίδου  και Αλέξανδρο Χατζόπουλο με την αφορμή της παρουσίασης αυτής, φέρνοντας ούριο άνεμο και στα ερτζιανά της Ροδόπης.

Ο λόγος στον ίδιος…

ΠτΘ.: κ.Κάργα από τον βυθό, που είχαμε ταξιδέψει πέρυσι με το βιβλίο σας με τίτλο «Ο βυθός άνω κάτω» πλέον περνάμε στον ουρανό και στους ανέμους. Μια τελείως διαφορετική θεματική…

Β.Κ.: Ο βυθός ήταν ένα έμμετρο παραμύθι που μάθαινε στα παιδιά όλα τα παράξενα, αλλά και τα γνωστά ψάρια που κολυμπούν στην θάλασσα. Αυτή τη φορά μιλάμε για τους ανέμους που έρχονται από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Οι άνεμοι του Βορρά, του Νότου, της Ανατολής και της Δύσης. Άλλοι άνεμοι μας δροσίζουν, άλλοι μας ζεσταίνουν και γενικά πιστεύω πως ότι οι άνεμοι παίζουν σημαντικό ρόλο στην ζωή μας. Έχουν γραφτεί πάρα πολλά για τον άνεμο. Ποιήματα, τραγούδια, μυθιστορήματα, ταινίες, πολλοί σημαντικοί ποιητές έχουν γράψει για τον άνεμο.

ΠτΘ.: Είναι και ο άνεμος που όπως όλα σε αυτή τη ζωή έχουν διττή συμπεριφορά, μπορούμε να δούμε τους καλοκαιρινούς, τους ανοιξιάτικους αλλά και αυτούς που ανταριάζουν τις θάλασσες. Τι είναι αυτό που μαθαίνει ίσως βαθύτερα ένας μικρός αναγνώστης μέσα από αυτό το βιβλίο σας;

Β.Κ.: Σαφώς μαθαίνει όλες τις ιστορίες που «κουβαλούν» οι άνεμοι, αλλά και πώς λέγονται σε κάθε περιοχή, γιατί υπάρχει στο τέλος του βιβλίου και ένα τέτοιο κείμενο που εξηγεί τις ονομασίες πχ. στο Αιγαίο, στην Θράκη κ.α. μαθαίνει το ανεμολόγιο, τα μποφόρ κ.α. Πρόκειται για ιστορίες που αφηγήθηκε ένας Αλεξανδρουπολίτης ναυτικός ο οποίος έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, είναι και πάρα πολύ καλός ποιητής. Έχει γράψει πάρα πολλά ποιήματα για την θάλασσα- μου θυμίζει προσωπικά τον Νίκο Καββαδία – τον βρήκα μια μέρα στην Αλεξανδρούπολη, όπου έχει «αράξει» πλέον με ένα παλιό ξύλινο σκαρί, τη «Νεφέλη». Είναι άλλωστε και το όνομα του καραβιού που υπάρχει μέσα στο παραμύθι. Τον συνάντησα και μου αφηγήθηκε διάφορες ιστορίες για τους ανέμους από τα πολλά ταξίδια που έχει κάνει από τις θάλασσες, από την άνω Ανατολή στον Ατλαντικό και παντού. Αυτές τις ιστορίες πήρα, τις διαμόρφωσα και τις έβαλα μέσα στο βιβλίο. Τα παιδιά λοιπόν μέσα από τις σελίδες του ταξιδεύουν στην Αφρική, στις ερήμους και συναντούν εκεί το λίβα και τους άλλους ανέμους. Άλλοι ταξιδεύουν στον Βορρά και συναντούν τον πολικό αστέρα και τους παγωμένους ανέμους και άλλοι ταξιδεύουν στην Θράκη με τον θρακιά άνεμο. Οπότε έρχονται σε μια επαφή με όλες αυτές τις θάλασσες και τους τόπους των ανέμων.

«Στα παιδιά που ζουν στα χωριά υπάρχει άλλη “δίψα”»

ΠτΘ.: «Το κορίτσι που ζωγράφιζε τον άνεμο», έχει ξεκινήσει το ταξίδι του από πέρυσι. Πώς είναι αυτό το ταξίδι μέχρι στιγμής, τι αποδοχή έχει από το κοινό;

Β.Κ.: Είναι ένα ταξίδι που ξεκίνησε από το Σουφλί. Στην συνέχεια πήγαμε στα Ρίζια, ένα χωριό που βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία, πλάι στο ποτάμι και τον Άρδα και εντυπωσιαστήκαμε και από την πολύ μεγάλη συμμετοχή των παιδιών. Ήταν πάνω από 40-50 παιδιά στην παρουσίαση, τόσα που δεν έχουμε δει σε άλλη παρουσίαση και ως γεγονός φανερώνει και τη δίψα που έχουν τα άλλα παιδιά που ζούνε σε τέτοια μικρά παραμεθόρια χωριά. Μας ενδιαφέρει πολύ να ερχόμαστε σε επαφή με αυτά τα παιδιά που ζουν ακόμα στα χωριά. Είχαμε άλλωστε πάει στην Ξυλαγανή, θα πάμε στη Νέα Βύσσα, το Ορμένιο, σε τόπους που βλέπεις ότι υπάρχει μια άλλη «δίψα» από πλευράς των παιδιών. Κι αυτό γιατί στις μεγάλες πόλεις λίγο πολύ τα παιδιά έρχονται συχνά σε επαφή και με συγγραφείς και με παραμυθάδες και με εικονογράφους, ενώ στα χωριά είναι κάτι διαφορετικό. Βλέπεις την ζεστασιά, την λαχτάρα των παιδιών, πιάνουν το παραμύθι, αγγίζουν τις εικόνες, μιλάνε μαζί σου, σε ρωτάνε πάρα πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα, όπως το πώς γράφεται ένα παραμύθι. Μας μεταφέρουν ότι θέλουν και αυτά να γράψουν παραμύθι και πάρα πολλά έχουν ήδη έτοιμο κάτι στο μυαλό τους, κάτι έχουν γράψει, κάτι έχουν σχεδιάσει και μας ζητούν και τη γνώμη μας. Είναι πάρα πολύ «μεγάλη» αυτή η εμπειρία που ζούμε και κυρίως μας έχει μάθει να βλέπουμε πλέον τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών, με ένα άλλο βλέμμα πιο καθαρό και γνήσιο.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.