Περικλης Πολυζωιδης* «Το “Mαρικες” ειναι ενα μακροβουτι σε μια περιοχη του γεωγραφικου χαρτη, της ιστοριας και της κοινωνιας που ειναι ακομη παρθενα»

Έμενε στο σπίτι των γονιών του στη συνοικία Nadezda, που στα ελληνικά σημαίνει ελπίδα, πράγμα που δείχνει ξεκάθαρα πως κάποιος στο σύμπαν είχε μεγάλη διάθεση να σπάσει πλάκα μαζί του, γράφει ο Συγγραφέας.

Την ίδια διάθεση πλάκας είχε το σύμπαν και μαζί μου, καθώς έφερε εμένα τον λογοτεχνικά ανεπαρκή και συγγραφικά ανύπαρκτο στη θέση του σχολιαστή ενός έργου με τόσο βάθος.

«Και γιατί δέχθηκες ρε Περικλή; Μας δουλεύεις;» συλλογάται εύλογα το ακροατήριο. Καμιά και κανείς, αγαπητές φίλες και φίλοι, δε μπορεί να αντισταθεί στη γλυκιά πίεση της πνευματικής μας μητέρας κυρίας Τζένης, η πολιτισμική, πολιτική και πνευματική συνεισφορά της οποίας στον τόπο μας είναι ήδη αδύνατον να καταγραφεί πλήρως.

Η αφήγηση είναι ολοζώντανη και περίτεχνα κεντημένη με αλλεπάλληλα περάσματα από τη φαντασία στην πραγματικότητα και αντίστροφα. Ο συγγραφέας παίζει με τον αναγνώστη και την αναγνώστρια σαν τη γάτα με το ποντίκι, και προϊδεάζει σε αρκετές περιπτώσεις για τραγικές εξελίξεις, η οποίες όμως εξελίσσονται με αργό ρυθμό, που μας αναγκάζει να πιούμε το πικρό φαρμάκι σταγόνα σταγόνα

Καυτή πατάτα στα χέρια το βιβλίο λοιπόν, τρόμος μην είναι πράγματι πατάτα, και αναγκαστείς είτε να προσβάλλεις τη φιλοξενία είτε να εξαπατήσεις το ακροατήριο. Και τελικά ανακούφιση! Η αγωνία ξεπληρώθηκε με αναγνωστική απόλαυση.

Από τη δική μου οπτική γωνία, η οποία βέβαια δεν αξίζει μια δεκάρα παραπάνω από αυτή όλων μας, το βιβλίο είναι ένα μακροβούτι σε μια περιοχή του γεωγραφικού χάρτη, της ιστορίας και της κοινωνίας που είναι ακόμη παρθένα.

Η αφήγηση είναι ολοζώντανη και περίτεχνα κεντημένη με αλλεπάλληλα περάσματα από τη φαντασία στην πραγματικότητα και αντίστροφα. Ο συγγραφέας παίζει με τον αναγνώστη και την αναγνώστρια σαν τη γάτα με το ποντίκι, και προϊδεάζει σε αρκετές περιπτώσεις για τραγικές εξελίξεις, η οποίες όμως εξελίσσονται με αργό ρυθμό, που μας αναγκάζει να πιούμε το πικρό φαρμάκι σταγόνα σταγόνα.

Ο λόγος κοφτός, ελάχιστες προτάσεις πάνω από μιάμιση γραμμή, και φράσεις που χτυπάνε σα σφυρί και κρατούν το ενδιαφέρον μέχρι τέλους. Αποφεύγω τον χαρακτηρισμό «χαρούμενου» ή «τραγικού» τέλους, για να πουλήσουμε και κανένα βιβλίο.

Ο συγγραφέας όχι μόνο έχει διαβάσει πάρα μα πάρα πολλούς θησαυρούς της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αλλά τους έχει κατανοήσει βαθιά και τους χρησιμοποιεί περίτεχνα ως ακλόνητη βάση της δικής του αφήγησης, όπως αξιοποιεί και πλήθος υπέροχων αποφθεγμάτων ως μοχλούς που διευκολύνουν την κατανόηση των νοημάτων.

Υποκλίνομαι λοιπόν κύριε Φραγκάκη στη βαθιά γνώση της πρόσφατης ιστορίας, της φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας, κυρίως όμως στον τρόπο που τη χειρίζεστε για την αποκάλυψη της γυμνής και πρόστυχης σύγχρονης πραγματικότητας. Συγχαρητήρια σε εσάς και στον γλυκό Τιτάκο. Τα υπόλοιπα είναι σιωπή.

*Ο Περικλής Πολυζωϊδης είναι Καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Εργασίας του ΔΠΘ. Τον Νοέμβρη που διανύουμε κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μπρούμα το πρώτο λογοτεχνικό του έργο, το μυθιστόρημα «Έρωτας στον αστερισμό του Πήγασου», στο οποίο ένας από τους λογοτεχνικούς του τόπους είναι το Φανάρι Νομού Ροδόπης και η παρά τη λίμνη Βιστωνίδα περιοχή. Το παρόν κείμενο είναι η ομιλία του στην εκδήλωση παρουσίασης του μυθιστορήματος του Ηλία Φραγκάκη «Μαρίκες», εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κομοτηνής στις 24/11/2021.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.