«ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, μια ζωη Θρυλος»: 44 ιστοριες αφιερωμενες στην 100χρονη πορεια της ιστορικης ομαδας και την σχεση της με την λογοτεχνια
Αφιερωμένη στην ιστορική ομάδα του Ολυμπιακού, είναι η νέα προσθήκη στη σειρά των συλλογικών λογοτεχνικών έργων των Εκδόσεων «ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ» που επιμελείται ο συγγραφέας κ.Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης.
Το συλλογικό έργο με τίτλο «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, μια ζωή ένας θρύλος» δημιουργήθηκε με την αφορμή της φετινής επετείου των 100 χρόνων από την ίδρυση της ομάδας του Πειραιά, με στόχο να καταγράψει την ιστορική μνήμη, αλλά και να καταδείξει την σχέση της ομάδας και του αθλήματος του ποδοσφαίρου με την λογοτεχνία.
44 συγγραφείς και συγκεκριμένα οι Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Γρηγόρης Αζαριάδης, Κώστας Ακρίβος, Αλέξανδρος Ασωνίτης, Χάρης Βάγιας, Μηνάς Βιντιάδης, Γιώργος Γερακάρης, Νίκος Γερακάρης, Ελένη Γεωργοστάθη, Νίκος Δελαγραμμάτικας, Γεράσιμος Δενδρινός, Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Θοδωρής Ιντζέμπελης, Αντώνης Καρπετόπουλος, Γιώργος Κεντρωτής, Τάσος Κοντογιαννίδης, Κώστας Κρεμμύδας, Μάρκος Κρητικός, Αχιλλέας Κυριακίδης, Δημήτρης Κωνσταντάρας, Δημήτρης Κωστόπουλος, Θανάσης Λιακόπουλος, Νίκος Μάλλιαρης, Ανδρέας Μήτσου, Στέφανος Μίλεσης, Πολύνα Γ. Μπανά, Παντελής Μπουκάλας, Κωνσταντίνος Μπούρας, Απόστολος Μπρέντας, Γιώργος Ξενάριος, Γιάννης Πανούσης, Γιάννης Πατσώνης, Πέπη Ραγκούση, Ντίνα Σαρακηνού, Θανάσης Σκρουμπέλος, Ανδρέας Στάικος, Αλέξης Σταμάτης, Σταύρος Σταυρόπουλος, Μάνος Στεφανίδης, Κώστας Στοφόρος, Ιώ Τσοκώνα, Άγγελος Χαριάτης, Διονύσης Χαριτόπουλος και Θανάσης Χειμωνάς, μοιράζονται με το αναγνωστικό κοινό βιωματικές, κατά βάση, ιστορίες που αφορούν στη σχέση τους με την ομάδα.
Ιστορίες από τις οποίες «περνά» η ιστορία της ομάδας και η εξέλιξή της στον χρόνο, οι άνθρωποι της εντός και εκτός του ποδοσφαιρικού τερέν, με στόχο οι παλαιότεροι να θυμηθούν και οι νεότεροι να γνωρίσουν, τις καλές πλευρές του ποδοσφαίρου και της ομάδας του Ολυμπιακού, μακριά από κάθε φαινόμενο ή διάθεση οπαδισμού.
Για το βιβλίο αυτό μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» ο επιμελητής του τόμου κ.Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης. Ο λόγος στον ίδιο…
ΠτΘ: «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, μια ζωή Θρύλος», ένα ακόμα συλλογικό έργο το οποίο επιμελείστε, σε συνέχεια αντίστοιχων εκδόσεων που αφορούσαν στη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη, την Κύπρο κ.α. Πώς προέκυψε το συγκεκριμένο έργο;
Ε.Ι.: Όλα όσα αναφέρατε, τα βιβλία της συγκεκριμένης σειράς που επιμελούμαι από τις Εκδόσεις «ΕΛΛΗΝΟΕΚΔΟΤΙΚΗ» έχουν σχέση με τη μνήμη. Θέλουμε να θυμίζουν την ιστορική μνήμη, το παρελθόν και να γνωρίζουν οι νέοι κάποια πράγματα. Έτσι λοιπόν μας δόθηκε η αφορμή τα 100 χρόνια του Ολυμπιακού, μιας και το 1925 είναι το πρώτο έτος ίδρυσης της ομάδας.
«Ήθελα να δείξω την σχέση που υπάρχει μεταξύ της λογοτεχνίας και της ιστορικής ομάδας του Ολυμπιακού»
ΠτΘ: Στο βιβλίο συμμετέχουν συνολικά σαράντα τέσσερις συγγραφείς οι οποίοι μέσα από τις ιστορίες τους μοιράζονται μνήμες και αποτυπώνουν συναισθήματα που έχουν βιώσει μέσα από «μεγάλες» και λιγότερο «μεγάλες» στιγμές του Ολυμπιακού. Πώς επιλέχθηκαν;
Ε.Ι.: Σίγουρα όταν κάνεις μια επιλογή κάποιους αφήνεις απ’ έξω καθώς υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν σχέση με τον Ολυμπιακό. Η πλειοψηφία όσων συμμετέχουν στο εν λόγω εγχείρημα είναι λογοτέχνες, γιατί ήθελα να δείξω τη σχέση που υπάρχει μεταξύ λογοτεχνίας και της ιστορικής ομάδας του Ολυμπιακού. Κάποιοι από αυτούς έχουν γράψει βιβλία και επειδή όλοι είναι Ολυμπιακοί, εκφράζουν και έγραψαν κάποια πράγματα τα οποία ήταν βιωματικά για τους ίδιους, δηλαδή για παράδειγμα από τις επισκέψεις τους στο γήπεδο όταν ήταν παιδιά. Το βιβλίο δεν έχει οπαδισμό, είναι ένα «χαρούμενο» βιβλίο το οποίο δίνει κάποιες αναφορές και μνήμες από την ομάδα του Ολυμπιακού.
ΠτΘ: Τι το ενδιαφέρον έχει και η ομάδα του Ολυμπιακού και τι θα «κρατούσατε» εσείς τόσο ως επιμελητής, πολύ δε περισσότερο ως αναγνώστης;
Ε.Ι.: Είμαι Ολυμπιακός από μικρό παιδί. Ήταν ο πατέρας μου, με πήγε στο γήπεδο, είδα κάποια πράγματα και από τότε εντυπωσιάστηκα. Σήμερα που είμαι πλέον μεγάλος και δεν έχω την παιδική ορμή, βλέπω τα πράγματα πολύ πιο ήρεμα. Σίγουρα είμαι Ολυμπιακός, έκανα ένα βιβλίο για τον Ολυμπιακό, ωστόσο το βλέπω σε σχέση με την ιστορία και τη λογοτεχνία. Είμαι καθαρά φίλαθλος του Ολυμπιακού.
ΠτΘ: Όπως είπατε από λογοτεχνικής πλευράς δεν υπάρχει κανένα οπαδισμός, υπάρχει ωστόσο ρομαντισμός;
Ε.Ι.: Ναι. Μην ξεχνάμε ότι ο Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που φτιάχτηκε από τους απλούς ψαράδες, από τους εργαζόμενους που δούλευαν στο λιμάνι και ήταν μια φτωχή ομάδα, σε αντίθεση με άλλες ομάδες στην Ελλάδα, οι οποίες ήταν πιο πλούσιες. Μετά μεταβλήθηκε σε μια μεγάλη δύναμη, γιατί αυτή τη στιγμή έχει πάρα πολλούς φιλάθλους στην Ελλάδα. Είναι καλό να γνωρίζουμε και να ξέρουμε, γι’ αυτό και γιορτάζουμε τις επετείους, όπως για παράδειγμα τα 100 χρόνια του Ολυμπιακού. Πρέπει να θυμόμαστε κι εμείς κάποια πράγματα γιατί το ποδόσφαιρο είναι λαϊκό άθλημα και γοητεύει τους φιλάθλους σε όλο τον κόσμο.
ΠτΘ: Γιατί 44 ιστορίες και σε τι αφορούν χρονολογικά;
Ε.Ι.: Είναι 44 γιατί ο 44ος είναι ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, η οικογένειά του οποίου ίδρυσε τον Ολυμπιακό. Υπάρχουν μαρτυρίες από συγγραφείς οι οποίοι είναι 28 χρονών, μέχρι συγγραφέων που είναι 80-85 χρονών. Οπότε γι’ αυτό υπάρχουν διαφορετικές μαρτυρίες, γιατί αναφέρονται σε διαφορετικές εποχές. Από την άλλη υπάρχει και ένα ενδιαφέρον για διάφορα πράγματα τα οποία συνέβησαν στην ιστορία αυτών των χρόνων. Δηλαδή πράγματα τα οποία αφορούν στη δύσκολη εποχή του Ολυμπιακού και είναι αυτό που λέει ο Ανδριανόπουλος στον πρόλογο, ότι είναι σημαντικό πράγμα μια ομάδα η οποία έχει υψηλούς στόχους, να πετύχει μέσα στον χρόνο της 100ετίας, έναν πολύ υψηλό στόχο, όπως ήταν η κατάκτηση του Conference League, πέρα από τα πρωταθλήματα, τα κύπελλα, κλπ. Επίσης διαβάζοντας κάποιος το βιβλίο μπορεί να αντιληφθεί τις διαφοροποιήσεις της ομάδας μέσα στα χρόνια. Τι συνέβαινε, τι έγινε, πού βρισκόμαστε κ.ο.κ. Μην ξεχνάμε ότι οι φίλαθλοι, ανεξάρτητα από την ομάδα, έχουν έναν ρομαντισμό, υπό την έννοια ότι θέλουν η ομάδα τους να κερδίζει σίγουρα, αλλά απαιτούν και να παιχτεί κάποιο ποδόσφαιρο. Υπάρχει αυτός ο ρομαντισμός ο οποίος είναι καλό στοιχείο για τον καλό φίλαθλο.
«Το βιβλίο διακρίνεται από τρυφερότητα και αγάπη για την ομάδα»
ΠτΘ: Στοιχείο το οποίο μπορεί να «απαντά» και στον οπαδισμό, επηρεάζοντας θετικά κυρίως τους νεότερους φιλάθλους…
Ε.Ι.: Επειδή διάβασα κάποια σχόλια για το βιβλίο, θέλω να παραθέσω σχόλια άλλων ανθρώπων φιλάθλων άλλων ομάδων, οι οποίοι έγραψαν ότι είναι ένα βιβλίο, αντίστοιχο του οποίου θα ήθελαν να υπάρχει και για την δική τους ομάδα, ακριβώς γιατί διακρίνεται από τρυφερότητα και αγάπη για την ομάδα.
«Πολλοί σπουδαίοι συγγραφείς έχουν γράψει για το ποδόσφαιρο»
ΠτΘ: Τι πιστεύετε ότι είναι αυτό που ενδεχομένως θα κάνει τους ανθρώπους να ταυτιστούν περισσότερο με το βιβλίο;
Ε.Ι.: Το σημαντικότερο είναι ότι εμείς το κάναμε για την ιστορική μνήμη και για να δούμε ποιες είναι οι σχέσεις της λογοτεχνίας με το ποδόσφαιρο. Σαν παλαιότερος, θυμάμαι ότι τους ποδοσφαιριστές δεν τους υπολόγιζαν για «σοβαρούς» ανθρώπους. Τους υπολόγιζαν σαν κάποιους ανθρώπους που ήταν στον κόσμο τους. Σήμερα δεν γίνεται αυτό. Σήμερα ακόμα και ο Αλμπέρ Καμύ έχει γράψει για το ποδόσφαιρο, όπως και πολλοί άλλοι σπουδαίοι συγγραφείς. Η πορεία λοιπόν έχει αλλάξει. Οι άνθρωποι βλέπουν περισσότερο ποδόσφαιρο απ’ ό,τι έβλεπαν παλαιότερα, πηγαίνουν στο γήπεδο και ακόμα και τα επεισόδια που δυστυχώς υπάρχουν έχουν λιγοστέψει σε σχέση με το παρελθόν. Ελπίζουμε ότι το ποδόσφαιρο θα ξαναγίνει όπως παλαιότερα, υπό την έννοια ότι θα αποτελέσει ξανά ένα άθλημα για όλη την οικογένεια, η οποία πήγαινε στο γήπεδο για να απολαύσει την αγαπημένη του ομάδα.
ΠτΘ: Πέραν των γραφομένων είναι εντυπωσιακή και η φωτογραφία του εξωφύλλου η οποία μας γυρίζει πίσω πολλές δεκαετίες…
Ε.Ι.: Ναι, κι αυτό φαίνεται κι από τους παλιούς ποδοσφαιριστές που υπάρχουν πίσω και μαθαίνουμε μια ιστορία. Μια ιστορία μέσα από τις εγκαταστάσεις, τους παίκτες, μέσα από τα πρόσωπα. Μην ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα πρόσωπα, τα οποία έπαιξαν ποδόσφαιρο, αυτοί οι οποίοι διοίκησαν τον Ολυμπιακό, αυτοί οι οποίοι στην ουσία πρόσφεραν τη ζωή τους, έγραψαν τις σελίδες της ιστορίας του Ολυμπιακού, όλοι αυτοί περνάμε μέσα από το βιβλίο. Μπορεί να έχουμε ξεχάσει κάποιους, αλλά στις παρουσιάσεις θα τους αναφέρουμε. Δεν μπορούμε να χωρέσει η ιστορία 100 χρόνων, σε ένα βιβλίο. Μακάρι να μας δοθεί η ευκαιρία και στο μέλλον να κάνουμε είτε εμείς, είτε κάποιοι άλλοι, βιβλία που θα βοηθήσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Λουτσιάνο Γκαλέτι «δια χειρός» Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη
ΠτΘ: Ανάμεσα στους συγγραφείς της έκδοσης βρίσκεστε και εσείς. Σε τι αφορά η δική σας ιστορία;
Ε.Ι.: Η δική μου ιστορία αναφέρεται σε έναν σπουδαίο Αργεντίνο ποδοσφαιριστή ο οποίος έπαιξε τρία χρόνια στον Ολυμπιακό. Λεγόταν Λουτσιάνο Γκαλέτι και ήταν διεθνής στην Εθνική Αργεντινής. Ο γιος μου, που μεγάλωσε σε ένα χωριό, το Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας, μου ζητούσε από μικρός να τον πάω στο γήπεδο και σε ηλικία 10 χρονών τον πήγα. Εκείνη την ημέρα είχε πολύ κρύο ωστόσο ήταν το ματς Θρασύβουλος- Ολυμπιακός. Αυτός ο ποδοσφαιριστής ήταν πολύ ενθουσιώδης. Μόλις έβγαινε φώναζαν οι φίλαθλοι το όνομά του «Λουτσιάνο Γκαλέτι». Φώναξε και ο γιος μου, τον οποίο είδαν οι φίλαθλοι και είπανε στον γιο μου, να φωνάζεις εσύ κι εμείς θα συνεχίζουμε. Αυτή ήταν η πρώτη εμπειρία του μικρού, ο οποίος φώναζε και συνέχιζαν οι φίλαθλοι. Αυτή η ιστορία, μαζί με κάποιες άλλες λεπτομέρειες που λέω μέσα, αποτέλεσε για μένα μια αρχή.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
