Μαρια Νεγρεποντη-Δελιβανη: «Να παραμεινουμε Ελληνες κατα κυριολεξια και οχι μονο ως δηλωση υπηκοοτητας»
Για το νέο της συγγραφικό δημιούργημα με τίτλο «Όχι στην υποτέλεια, όχι στον εθνομηδενισμό – Τιμή στο ’21» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις IANOS σε συνεργασία με το Ίδρυμα Δημητρίου και Μαρίας Δελιβάνη και το οποίο παρουσιάστηκε το απόγευμα της Δευτέρας, 17 Φεβρουαρίου στην Θεσσαλονίκη, μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» η οικονομολόγος κ.Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη.
Η επίτιμη δημότης Κομοτηνής, πολυβραβευμένη με σωρεία μεταλλίων και αναγνωρίσεων από Πανεπιστήμια της υφηλίου, από δημοτικές αρχές και λοιπές αρχές, τόσο για το κοινωνικό όσο και για το ερευνητικό της έργο, «καταπιάνεται» με το έργο της Επιτροπής εορτασμού των 200 ετών από το 1821 «ΕΛΛΑΔΑ ’21», η διαφωνία της οποίας με αυτό και «γέννησε» μια παράλληλη με αυτήν, νέα Επιτροπή με το όνομα «ΤΙΜΗ ΣΤΟ ’21».
Προτείνοντας έναν διαφορετικό τρόπο εορτασμού που φέρνει στα μπροστά τα σημεία εκείνα του παρελθόντος που σήμερα μπορούν να μας κάνουν περήφανους ως Έλληνες.
Ο λόγος στην ίδια…
ΠτΘ.: κ.Δελιβάνη τι σας οδήγησε στην συγγραφή του βιβλίου αυτού;
Μ.Ν. – Δ.: Μέσα στο Covid είχα αποκλειστεί στην Αθήνα και για πρώτη φορά μπήκα στο Facebook, όπου και είδα ότι συστάθηκε μια επίσημη επιτροπή για τον εορτασμό των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση, στην οποία είχαν καλεστεί επιστήμονες, οι οποίοι βεβαίως ήταν γνωστοί και καταξιωμένοι, αλλά των οποίων οι απόψεις δεν ήταν καθόλου κατάλληλες, όχι μόνο κατά τη δική μου εντύπωση, αλλά και κατά τη γενική εντύπωση κάθε Έλληνα. Οι απόψεις τους ήταν τελείως ακατάλληλες για τον εορτασμό της επετείου αυτού, μοιράστηκα στο facebook τις σχετικές μου σκέψεις και είδα ότι σιγά σιγά ξεκίνησαν να συγκεντρώνονται άτομα που ζητούσαν μια άλλη επιτροπή, η οποία να είναι καθαρά ελληνική, η οποία να πει τέλος πάντων τις απόψεις που πρέπει να γιορτάσουμε. Τελικά κάναμε την σελίδα «Τιμή στο 1821» η οποία μάζεψε 72.000 οπαδούς και την οποία «έριξε» το Facebook, χωρίς ποτέ να μάθουμε το γιατί, παρά το γεγονός ότι ενεπλάκη και δικηγόρος. Κάναμε νέο λογαριασμό όπου μαζεύτηκαν άτομα τα οποία ήταν επιστήμονες, ακτιβιστές, άτομα πατριωτικά, από ενώσεις μαζί με τους οποίους πραγματοποιήσαμε πολλές διαδικτυακές εκδηλώσεις. Το περιεχόμενο αυτών έλεγα πως πρέπει να δημοσιεύσω γιατί διερωτώμουν αν στα 300 χρόνια της επανάστασης θα υπάρχει καταρχήν η Ελλάδα και αν θα υπερισχύσει η Ελλάδα ή ο μηδενισμός και η υποτέλεια.
ΠτΘ.: κ.Δελιβάνη στο βιβλίο σας αναφέρεστε στην «αγωνία ενός κόσμου που χάνεται». Τελικά ποιες είναι οι βασικές απειλές σήμερα για την ελληνική ταυτότητα;
Μ.Ν. – Δ.: Οι απειλές έρχονται από πάρα πολλές μεριές και μπορεί να συγκεντρωθούν στο ότι ένα κάποιο τμήμα των Ελλήνων δεν ενδιαφέρεται πλέον αρκετά για το παρελθόν, την ιστορία, τα εθνικά μας προβλήματα, για το τι αντιπροσωπεύει η Ελλάδα σε όλη την υφήλιο. Αυτό σημαίνει δυστυχώς ότι αν αφαιρέσουμε από τη ζωή μας και όλες τις δραστηριότητές μας το παρελθόν, το παρόν αυτή τη στιγμή είναι αρκετά ζοφερό, γιατί γυρίζει γύρω από τα μνημόνια, τα οποία ουσιαστικά έχουν καταστρέψει όχι μία, όχι δύο αλλά πολλές γενιές. Αυτό το οποίο μας δίνει ένα «φωτοστέφανο» είναι η ιστορία μας στην οποία τελικά υποκλίνεται η υφήλιος, εφόσον εμείς οι ίδιοι το τιμούμε. Δεν υπάρχει ούτε παρόν, αν δεν υπάρχει παρελθόν, παρά το γεγονός ότι υπάρχει μια μειοψηφία που πιστεύει ακόμα ότι το να επικαλείσαι το παρελθόν είναι αδυναμία, οπισθοδρομικότητα, στασιμότητα. Αυτό είναι και η ουσία του βιβλίου, αυτές είναι και οι απειλές. Το ερώτημα είναι αν στα επόμενα 100 χρόνια που ελπίζω ότι θα υπάρχει Ελλάδα και θα γιορταστεί αυτή η επέτειος και πάλι, θα επανέλθουμε σε αυτά τα οποία αποτελούν τη δύναμή μας ή αν θα έχει επικρατήσει ο εθνομηδενισμός και η αδιαφορία για το παρελθόν.
«Η παραχάραξη της ιστορίας είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε μια χώρα»
ΠτΘ.: Μιλήσατε για ιστορία, την οποία ενδεχομένως πολλοί νέοι σήμερα δεν γνωρίζουν. Δεδομένης και της πρότερης πορείας σας στον ακαδημαϊκό χώρο, πως κρίνετε τις αλλαγές στην ανώτατη εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια και ποιες ενδεχομένως θα είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το σύστημα στην Ελλάδα;
Μ.Ν. – Δ.: Βάζετε στο κέντρο το πρόβλημα, γιατί όλα αρχίζουν και τελειώνουν από το δημοτικό. Η γαλάζια πατρίδα, αυτό το αφήγημα το οποίο είναι χωρίς πόδια και θεμέλια έχει μπει στα βιβλία του δημοτικού στην Τουρκία και ξέρετε τι θέλει να πει αυτό. Είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε μία χώρα, όταν παραχαράσσεται η ιστορία και όταν τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία που «απορροφούν» τα πάντα και πλέον δεν τα αμφισβητούν στην επόμενη ζωή τους. Μαθαίνουν πράγματα τα οποία είναι αντεθνικά και τα οποία είναι εναντίον της χώρας τους. Κατά πόσο αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα; Δυστυχώς, συμβαίνει σε πολύ μεγάλη κλίμακα, η παραχάραξη, η αποσιώπηση της ιστορίας, η «μείωση» αυτών που πρέπει να μάθουν τα παιδιά, με αποτέλεσμα πολλοί νέοι, όταν τους ρωτάς γιατί γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου ή την 28η Οκτωβρίου, σου λένε πράγματα τα οποία σε βγάζουν από τα ρούχα σου. Αυτό και το γεγονός ότι δεν έχουμε αντιδράσει είναι ένας πολύ μεγάλος κίνδυνος για μας. Θα μου πείτε πώς να αντιδρούσαμε; Θα έπρεπε να αντιδράσουμε κατά κάποιο τρόπο, για το γεγονός ότι πέρασαν αυτά τα παραμύθια στα τουρκικά βιβλία του δημοτικού και βεβαίως εμείς να ενισχύσουμε όσο είναι δυνατόν την εκμάθηση των δικών μας παιδιών γι’ αυτά τα οποία είναι το παρελθόν μας και τα οποία θα μας κάνουν υπερήφανους κάθε στιγμή που ζούμε. Τα παιδιά δεν τα ξέρουν πλέον αυτά και εφόσον δεν τα ξέρουν δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτά. Είναι λοιπόν πολύ μεγάλος ο κίνδυνος και πρέπει να αντιμετωπιστεί όσο είναι ακόμη καιρός. Θα πρέπει ακριβώς να γίνει μία μεγάλη προσπάθεια επανόδου σε αυτό το οποίο ήταν, ας πούμε στα πολύ μακρινά δικά μου μαθητικά χρόνια, το τι είναι εθνικό. Είχαμε στο σχολείο μια διευθύντρια η οποία όταν είπαμε ότι θέλουμε να κάνουμε μία εκδρομή στην Πόλη ως τελειόφοιτοι, ποιος είδε το Θεό και δεν φοβήθηκε. Και είπε σε μια τάξη με μαθήτριες 17-18 χρόνων «δικές μου μαθήτριες δεν θα πάνε ποτέ στην Πόλη πριν γίνει ελληνική». Υπερβολή; Ναι, πολύ μεγάλη υπερβολή. Το λες όμως σε νέους οι οποίοι το βάζουν μέσα τους αυτό και είναι κάτι για την επόμενη ζωή τους. Αυτά λείπουν από τα σημερινά σχολεία.
«Η Θράκη να τύχει εφεξής μιας εξαιρετικά ιδιαίτερης προσοχής»
ΠτΘ.: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να μείνει στους αναγνώστες του βιβλίου;
Μ.Ν. – Δ.: Να μην χάσουμε την ελπίδα και τον δυναμισμό μας. Να παραμείνουμε Έλληνες αλλά Έλληνες κατά κυριολεξία, όχι μόνο όταν δηλώνουμε την υπηκοότητα μας. Να πολεμήσουμε όσο μπορούμε γι’ αυτά τα οποία έχουμε τα οποία είναι πάρα πολύ σημαντικά και η Θράκη είναι μια περιοχή η οποία θα πρέπει να τύχει εφεξής μιας εξαιρετικά ιδιαίτερης προσοχής.
«Είμαι πολύ περήφανη για την εξέλιξη του ΔΠΘ»
ΠτΘ.: Δεδομένου ότι μαζί με τον σύζυγό σας, πρωτοστατήσατε στην ίδρυση του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, στη συνέχεια της συζήτησης για την εκπαίδευση, πώς βλέπετε την εξέλιξή του;
Μ.Ν. – Δ.: Είμαι πάρα πολύ υπερήφανη για το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, όχι μόνο γιατί προσπάθησα και εγώ, μαζί με πολλούς άλλους, γι’ αυτό, αλλά γιατί πάει τόσο καλά και είναι ένα πανεπιστήμιο, το οποίο επιβλήθηκε μέσα σε όλα τα υπόλοιπα ελληνικά πανεπιστήμια. Έχει πάρα πολύ καλές επιδόσεις. Ο δεύτερος εγγονός ολοκληρώνει τώρα τις σπουδές του εκεί στην Νομική και όποτε έρχομαι βλέπω ότι έχει αλλάξει τελείως η φυσιογνωμία της πόλης. Με όλον αυτόν τον νεανικό πληθυσμό είναι μια ανθηρή πόλη και είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όμως δεν φτάνει αυτό. Απαιτείται μία πάρα πολύ μεγάλη υποστήριξη της περιοχής για να είμαστε ήσυχοι και να κοιμόμαστε πιο ήσυχα.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
