«Η Γιωτουλα η Ντοματουλα» παει στη Δανειστικη Βιβλιοθηκη της Μανδρας

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μάνδρας, ο υπό σύσταση Σύλλογος Απόδραση – Καλλιτέχνες και Φίλοι της Τέχνης και οι εκδόσεις Παρατηρητής της Θράκης διοργανώνουν μια διαδραστική αφήγηση, με αφορμή το βιβλίο της Λιάνας Χατζηγεωργίου, «Η Γιωτούλα η Ντοματούλα έχει αδερφούλα», που θα πραγματοποιηθεί, παρουσία της συγγραφέα, την Κυριακή 26 Απριλίου 2026, στις 11:30, στη Δανειστική Βιβλιοθήκη της Μάνδρας.

Παρέα με τη Γιωτούλα την Ντοματούλα και τους ήρωες του βιβλίου οι συμμετέχοντες

• θα διαβάσουν το βιβλίο
• θα ανακαλύψουν τα συναισθήματά τους μέσα από θεατρικό παιχνίδι που θα συντονίσει η Καλλιόπη Δεληγιαννοπούλου, δασκάλα, υπεύθυνη της Βιβλιοθήκης, σε συνδυασμό με εργαστήριο play therapy που θα διευκολύνει η Ειρήνη-Ασπασία Χατζηφωτιάδου, ψυχολόγος και παιγνιοθεραπεύτρια
• θα κεντήσουν ένα μεγάλο κοινό κέντημα συνεργασίας με τη βοήθεια της Ανθής Κουρτίδου, εικαστικού, ραδιοφωνικής παραγωγού
• θα βιώσουν, μέσα από τους ήχους του κλαρίνου και της κιθάρας, τον παλμό των συναισθημάτων με τον Λισάντερ Μπούφι, νοσηλευτή, Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάνδρας και την Αναστασία Χατζηλιάδου, μαθήτρια, μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Μάνδρας.

Η αρχιτέκτων μηχανικός Μαρία Ρήγα θα φιλοτεχνήσει σκίτσα της εκδήλωσης, τα οποία θα κοσμήσουν στη συνέχεια τη συλλογή της Βιβλιοθήκης.

Λίγα λόγια για το βιβλίο 

Όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή, εκεί στον μαγικό κήπο του κυρ Ορφέα Περπερέα, που είναι ο πιο όμορφος κήπος της θάλασσας και του βουνού, όταν η Τέτη η Μελέτη φέρνει στον κόσμο τη δεύτερη κόρη της, μια πρασινοπορτοκαλιά ντομάτα, η πρωτοκόρη της,  η Γιωτούλα η Ντοματούλα, ξεπερνά γρήγορα τον αρχικό της ενθουσιασμό, που έχει τώρα πια αδελφούλα, κι αρχίζει να φοβάται ότι χάνει τη μαμά της, χάνοντας μαζί και τη χαρά της…

Έχει ή δεν έχει τελικά δίκιο;

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα Λιάνα Χατζηγεωργίου

Μαμά της Μαριάμ! Γεννημένη και αναθρεμμένη στον ήλιο της Ελλάδας, με τα χάδια των γιαγιάδων και των παππούδων. Οι γονείς της «επέμεναν» να ανοίξει τα φτερά της για τόπους αλλοτινούς κι άλλο που δεν ήθελε. Ένα «θειικό» χέρι μακρύ σαν του Γκιούλιβερ την τράβηξε στο Λονδίνο… κι εκεί μέσα στην υδρόγειο σφαίρα αυτής πόλης ανακάλυψε το «ταξίδι της προσωπικής της Ιθάκης».

Κι από τότε ταξιδεύει. Κι έτσι ανακάλυψε:

—τη ζεστή σοκολάτα του Μεξικού,

—τις μαγιάτικες βόλτες στα πάρκα του Λονδίνου και τις αναμνήσεις που γενναία προσμένει κόσμος στο Αφγανιστάν…

Κι έτσι άρχισαν όλα, αλλά τίποτα δεν τελείωσε, μέχρι να πάψουμε να ονειρευόμαστε.

Λίγα λόγια για την εικονογράφο Μαρία Τουρουντζή

Αιώνια μαθητευόμενη των παιδικών ζωγράφων, κι ας ήμουν η παιδαγωγός. Φανατική θαυμάστρια των μικρών μου καλλιτεχνών που ποτέ δεν ζωγραφίζουν ίσιες τις γραμμές, γιατί άλλωστε τι νόημα έχει η μονοτονία;

Ισορροπημένη πάντα ανάμεσα σ’ έναν φαντασιακό-φανταστικό κόσμο με κέντρο την παιδικότητα. Αρχικά, φοιτήτρια Δομικών Έργων, όπου μάλλον κι εγώ δεν τραβούσα ίσιες τις γραμμές. Αργότερα, παιδαγωγός, όπου μάλλον έπαιρνα αρκετό χρόνο, για να ενηλικιωθώ, και τώρα; Τώρα, κάνω ποδήλατο πάνω στις θεωρίες της Κοινωνιολογίας, για να μάθω τον κόσμο. Όμως, θα σας πω ένα μυστικό. Εγώ τον κόσμο τον ανακάλυψα ήδη μέσα από τη “Sailor Moon” και τα «Χελωνονιτζάκια», τους συνεργατικο-αλτρουιστές μου ήρωες, σκαρφαλώνοντας στο «Δέντρο που έδινε». Γιατί εγώ θα είμαι πάντα η Μαμίγκα Τουρουντζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.