Η ανθρωπινη εμπειρια

Άθλια τύχη σε νικήσαμε!
Στη δίνη σου μέσα ταλαντευόμενοι
στις εξορίες, τοπία ξένα του χάους

-με τα ρούχα μας, τις φωτογραφίες μας χαμένες-
συρματόπλεγμα το δάκρυ
Κ’ οι στρατιώτες της θλίψης παγωμένοι να μας φοβίζουν
να προσέχουν κάθε βήμα προς το φως
κάθε βήμα να μη γίνει, τρίζοντας τις αλυσίδες
της μνήμης μας, που σα φίδια σφίγγουν
το λαιμό, σβήνουν ανάσες των νέων λουλουδιών στους διπλανούς κήπους.
Τύχη… Μικρά κελιά της μετάνοιας χρόνια κατοικήσαμε.

Μα σηκώσαμε το κεφάλι!
Μια μικρή μονάχα ελπίδα τρελαμένη
απ’ το μικρό παράθυρο
μια φωτεινή κλωστή
κ’ άνθισε η καθαρή καρδιά μας
-που χτυπάει μακριά από τα ψέματα της κάθε ιστορίας
μακριά από τα πρόσωπα που πρόδωσαν, μακριά από την εξουσία του φθινοπώρου- .
Μια μικρή ελπίδα μονάχα
με νέο έρωτα στις αρμάδες μας κινούμε
υψώνοντας σπαθιά και τόξα της χαράς, διαλύοντας στρατεύματα κ’ οδοφράγματα
με μια πυξίδα π’ ανεβαίνει στον ουρανό
Γαλανή και Κόκκινη
Λιόγερμα και Αυγή.

Τύχη… Μας έδειξες τη ζωή, ένα ποτάμι άγριο
ατρόμητοι ορμήσαμε το ρεύμα αφήνοντας να οδηγεί
φάρος κ’ αγέρας, να φτάσουμε στα πελάγη τ’ ουρανού
πάλι στο ρεύμα παραδομένοι κερδίζοντας την
όχθη – όχθη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.