Γιαννης Ξανθουλης: «Παραμενω ενας ανθρωπος που εκπλησσεται απο τον εαυτο του»
Λίγο πριν βρεθεί στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Κομοτηνής, για τις ανάγκες της παρουσίασης του νέου του βιβλίου «Η άλωση των Αθηνών από τις αδελφές Γαργάρα», φιλοξενούμενος της Λέσχης Φιλαναγνωσίας Κομοτηνής, ο αγαπημένος Θρακιώτης συγγραφέας Γιάννης Ξανθούλης μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής» για το νέο του μυθιστόρημα.
«Η Κομοτηνή είναι πολύ αγαπητή πόλη…
«Η Κομοτηνή είναι πολύ αγαπητή πόλη. Είχα χρόνια να έρθω από τότε που υπήρχε ακόμη το βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου του φίλου μου του Ανδρέα Καφετζή. Χαίρομαι που επιστρέφω, και μάλιστα σε μια εκδήλωση που συνδέεται με το βιβλίο μου και με ανθρώπους που αγαπούν το διάβασμα» εκμυστηρεύθηκε ο κ. Ξανθούλης μη κρύβοντας τον ενθουσιασμό του για το ανακαινισμένο Μέγαρο Μουσικής, σημειώνοντας πως «έχω περιέργεια να το δω από κοντά· είναι, νομίζω, το τρίτο μέγαρο που υπάρχει στην Ελλάδα. Και η περιέργεια, ξέρετε, παίζει ρόλο σε όλα όσα κάνω».
Η Ροδόσταμη και οι «αδελφές Γαργάρα»
Μιλώντας για το νέο του έργο, ο Ξανθούλης εξήγησε πως η Ροδόσταμη η φανταστική κωμόπολη της Ανατολικής Μακεδονίας όπου εκτυλίσσεται η ιστορία «βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη Δράμα, ίσως το Κιλκίς ή τις Σέρρες».
Οι δύο ηρωίδες του, όπως είπε, «είναι κορίτσια από μια φτωχή λούμπεν οικογένεια, που ασφυκτιούν στο περιβάλλον τους και ονειρεύονται να φύγουν για την Αθήνα. Όχι την πραγματική Αθήνα, αλλά τη φαντασιακή, αυτή που καθένας μας κουβαλά μέσα του». Και πρόσθεσε με μια δόση αυτοσαρκασμού: «Έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία το βιβλίο. Έχω περίπου την ίδια ηλικία με τις αδελφές Γαργάρα τόσο γάργαρος είμαι κι εγώ; Δεν ξέρω!».
«Όλα αλλάζουν, για να παραμένουν ίδια»
Με την οικεία του στοχαστική διάθεση, ο συγγραφέας σχολίασε τις κοινωνικές μεταβολές των τελευταίων δεκαετιών. «Παλιά, όταν λέγαμε μακριά, εννοούσαμε μακριά. Από την Αλεξανδρούπολη ως την Κομοτηνή ήθελες δυόμιση ώρες δρόμο. Τώρα σε μισή ώρα είσαι εκεί. Κι όμως, πιστεύω πως όλα αλλάζουν για να παραμένουν ίδια. Ο άνθρωπος αντιμετωπίζει πάντα τις ίδιες προκλήσεις, τον ίδιο πόνο και τα ίδια άγχη» είπε.
Αναφερόμενος στη νέα γενιά, ο κ. Ξανθούλης σημείωσε πώς «βλέπω παιδιά που περνούν σε σχολές άλλων πόλεων και λένε “δε θα πάμε, θέλουμε να μείνουμε στην Αθήνα”. Εμείς τότε ψάχναμε αφορμές να φύγουμε, να γνωρίσουμε τον κόσμο. Ίσως φταίει η ευκολία ή το ντάντεμα των γονιών, δεν ξέρω…».
Σε πιο προσωπικό τόνο, ο συγγραφέας παραδέχτηκε πως, παρά την αναγνωρισιμότητα και την επιτυχία του, παραμένει «ένας άνθρωπος που εκπλήσσεται από τον εαυτό του. Δεν έχω ιδιαίτερη αυτοεκτίμηση, οπότε κάθε επιτυχία με ξαφνιάζει. Το βιβλίο πάει πολύ καλά, το διαβάζει κόσμος, αλλά εγώ πάντα αισθάνομαι σαν παιδί που θέλει να μαθαίνει πράγματα». Και συμπλήρωσε με ειλικρίνεια «μερικοί νομίζουν ότι κάνω τον ταπεινό για να πάρω κοπλιμέντα. Δεν είναι έτσι. Απλώς με εκπλήσσουν τα πράγματα και ο κόσμος».
«Οι Λέσχες Φιλαναγνωσίας κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον για το βιβλίο»
Ο συγγραφέας στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία των Λεσχών Ανάγνωσης. «Είναι μια αφορμή και για εμάς που γράφουμε να ξαναβλέπουμε τα βιβλία μας μέσα από τα μάτια των αναγνωστών. Οι λέσχες κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον για το βιβλίο και μας θυμίζουν ότι πάντα έχουμε κάτι να μάθουμε ανεξάρτητα από την ηλικία» είπε χαρακτηριστικά κλείνοντας.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
