«Το χρονικο ενος σωματειου το διαμορφωνουν οι εργαζομενοι συνολικα και οχι 14 συγκεκριμενοι εργαζομενοι»

«Κύριε Διευθυντά,

Στις 25/11/09 είδαμε στην εφημερίδα σας δημοσιευμένο μακροσκελές κείμενο 14 εργαζομένων με τίτλο «Το χρονικό του Σωματείου εργαζομένων στα Κλωστήρια του Ομίλου Λαναρά στην Κομοτηνή».

Δεν ξέρουμε αν είχε αυτό τον τίτλο η επιστολή ή του βάλατε εσείς, όμως πρέπει να σας πούμε ότι το χρονικό ενός σωματείου το διαμορφώνουν οι εργαζόμενοι συνολικά με τις αποφάσεις και τη δράση τους και όχι 14 συγκεκριμένοι εργαζόμενοι.

Θα περιμέναμε από αυτούς τους 14 εργαζομένους να αναφέρονται έστω και σε μια παράγραφο μέσα στο πολυσέλιδο κείμενο τους -με το οποίο κατηγορούν το Σωματείο- και για τις τεράστιες ευθύνες που έχει η εταιρία για τη δεινή θέση που έχουν περιέλθει οι εργαζόμενοι, απλήρωτοι για αρκετούς μήνες και όμηροι μιας κατάστασης για την οποία δεν ευθύνονται καθόλου και που διαρκεί ενάμισι χρόνο περίπου

Το σωματείο μας ξεκίνησε και οργάνωσε τον αγώνα των εργαζομένων στα Κλωστήρια Μαρώνειας – Ροδόπης – Φάνκο συντονισμένα με όλα τα Σωματεία του ομίλου της ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΚΛΩΣ/ΓΙΑΣ από τον Ιούνιο του 2008 με τους παρακάτω στόχους: 1) Άμεση επαναλειτουργία όλων των εργοστασίων 2) Διασφάλιση των θέσεων απασχόλησης σε βάθος χρόνου, 3) Άμεση καταβολή όλων των οφειλόμενων αποδοχών. Με αυτούς τους τρεις στόχους το σύνολο των εργαζομένων συμμετέχει σε όλες τις κινητοποιήσεις και δράσεις του Σωματείου στις πορείες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, στις καταλήψεις στη Νομαρχία, στα κλεισίματα των δρόμων, σε αντίθεση με τους 14 αυτούς εργαζομένους που δεν συμμετείχαν πουθενά παρά μόνο ενεργοποιήθηκαν στις 29/9/09 στην κινητοποίηση στην Αθήνα την οποία οργάνωσε και καθοδήγησε η εταιρία. Από τη Διοίκηση του Σωματείου και πολλοί εργαζόμενοι αποχώρησαν από αυτή την κινητοποίηση και επέστρεψαν στην Κομοτηνή όταν διαπίστωσαν ότι ο έλεγχος της συγκεκριμένης κινητοποίησης ήταν στα χέρια των Διευθυντών της εταιρίας. Μετά την αποχώρησή μας κάποιοι από τους 14 χρίστηκαν από μόνοι τους Επιτροπή Αγώνα και υπέγραφαν κείμενα για τα Υπουργεία που τους έδινε η εταιρία εξ ονόματος όλων των εργαζομένων. Γι’ αυτό λοιπόν και τους καταγγείλαμε. Μας κάνει εντύπωση που στην επιστολή τους οι 14 δεν αναφέρουν καθόλου το γεγονός ότι η εταιρία σ’ αυτή την κινητοποίηση στις 29/3/09 τους έκλεισε δωμάτια στο «ΚΙΝΕΤΑ Beach» σε υπερπολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα ξοδεύοντας τα χρήματα της χρηματοδότησης την ίδια ώρα που οι εργαζόμενοι ήταν απλήρωτοι αρκετούς μήνες!!!

Στις 1/6/09 αναφέρουν ότι το Δ.Σ. του Σωματείου δεν υπόγραψε επιστολή της ΓΣΕΕ για την αποδοχή των μέτρων για όσους θα απολύονταν που εξήγγειλε η Υφυπουργός κ. Καλατζάκου. Η αλήθεια είναι ότι η επιστολή δεν ήταν της ΓΣΕΕ, όπως γραπτά μας ενημερώνει ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Εκείνη λοιπόν η επιστολή που δόθηκε προς υπογραφή ήταν της εταιρίας και καλώς δεν την υπέγραψε το Δ.Σ. του Σωματείου, γιατί άλλωστε τα μέτρα δεν αφορούσαν τους εργαζομένους στα εργοστάσια της Κομοτηνής. Η αλήθεια είναι ότι την υπογραφή του Σωματείου την ήθελε η εταιρία για να διαμορφώσει πλειοψηφικούς συσχετισμούς. Γι’ αυτό κόπτονται οι 14 συγκεκριμένοι εργαζόμενοι για το κείμενο στήριξης των μέτρων, γιατί το επιδιώκει η εταιρεία διαφορετικά τους ίδιους αλλά και τους άλλους εργαζόμενους δεν τους ενδιαφέρει.

Έτσι λοιπόν από τις 29/3/09 και μέχρι σήμερα δεχόμαστε μια ενορχηστρωμένη και συντονισμένη επίθεση από την πλευρά της εργοδοσίας και αρωγοί σ’ αυτή την προσπάθειά της βρίσκονται οι 14 εργαζόμενοι υπογράφοντας την επιστολή αλλά και ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου.

Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που στην συνάντηση στην Αθήνα στις 23/10/09 με τον Υπουργό Εργασίας κ. Λοβέρδο, ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου πήρε μαζί του δύο εργαζόμενους, τους «βάφτισε» επιτροπή εργαζομένων και επιχείρησε να τους παρουσιάσει ως εκπροσώπους των εργαζομένων παρακάμπτοντας εντελώς «διδακτορικά» τη νόμιμα εκλεγμένη από τους εργαζομένους διοίκηση του Σωματείου, πράγμα όμως που δεν έγινε αποδεκτό από το Υπουργείο.

Και μετά απ’ όλα αυτά αναρωτιούνται οι 14 αυτοί εργαζόμενοι ότι η Γενική Συνέλευση των μελών του Σωματείου δεν έκανε δεκτές τις αιτήσεις εγγραφής τους στο Σωματείο και μάλιστα αναφέρουν στην επιστολή τους «από πότε τα συμφέροντα των εργαζομένων στα γραφεία είναι διαφορετικά από των εργαζομένων στην παραγωγή»;

Αυτή την ερώτηση πρέπει να τη θέσουν στον εαυτό τους. Γιατί για μας τα συμφέροντα των εργαζομένων είναι κοινά είτε εργάζονται στην παραγωγή είτε στα γραφεία. Ο διαχωρισμός γίνεται μόνο όταν εργαζόμενοι με τη δράση τους και τη συμπεριφορά τους εξυπηρετούν τα συμφέροντα της εταιρίας.

Τότε δεν μπορεί να είναι μέλη του Σωματείου γιατί η δράση τους αντίκειται στους σκοπούς του Σωματείου. Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι με συντριπτική πλειοψηφία αποφάσισαν να μην κάνουν δεκτές τις αιτήσεις εγγραφής των 14 αυτών εργαζομένων. Άλλωστε αρκετοί απ’ αυτούς έχουν συγκεκριμένη δράση ενάντια στο Σωματείο από το 2004 και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ίδιοι.

Συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 2004 ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου παρακράτησε παράνομα το μητρώο μελών του Σωματείου αρνούνταν να το δώσει με σκοπό να μη μπορούν να γίνουν οι εκλογές του Σωματείου για να διορίσει στο Σωματείο δίκαια την Διοίκηση μαριονέτα.

Παραμονές των εκλογών ο Πρόεδρος του εργατικού κέντρου προχώρησε σε διορισμό διοίκησης με συμμετοχή και δύο από τους υπογράφοντες, Μητούση Δημήτριο και Λουλούδη Κατερίνα τους οποίους πρότειναν οι: Μεμεκίδου Γλυκερία, Μεμεκίδης Λάζαρος, Τσομπανίδης Ιωάννης, Πασακαλίδης Χρήστος, υπογράφοντες και αυτοί την επιστολή.

Δυστυχώς γι’ αυτούς όμως, οι εκλογές του Σωματείου έγιναν νόμιμα όπως προέβλεπαν οι νόμοι και το καταστατικό και έτσι οι έξω από το Σωματείο ενέργειες αντισυνδικαλιστικές έπεσαν στο κενό και οι δύο συνάδελφοι Μητούσης και Λουλούδη διαγράφηκαν τότε από το Σωματείο με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των εργαζομένων.

Οι υπόλοιποι που συμμετείχαν στις παραπάνω μεθοδεύσεις και αναφέραμε τα ονόματα τους δεν ήταν ούτε τότε μέλη του Σωματείου.

Έτσι λοιπόν από το 2004 οι 14 αυτοί συγκεκριμένοι εργαζόμενοι αναθυμούνται ότι υπάρχει Σωματείο και ότι έχουν δικαίωμα να γίνουν μέλη το 2009 και μάλιστα όταν ξεκινάει η επίθεση της εργοδοσίας ενάντια στη Διοίκηση του Σωματείου.

Επειδή λοιπόν κανείς δεν είναι αφελής για να πιστέψει τα όσα αναφέρουν στην επιστολή τους οι 14, και προπαντός οι εργαζόμενοι στα Κλωστήρια Μαρώνειας – Ροδόπης – Φάνκο οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά την εργοδοτική δράση των συγκεκριμένων εργαζομένων και στο παρελθόν και στο παρών τους ενημερώνουμε ότι τα σωματεία υπάρχουν και λειτουργούν για να ακούγεται η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΩΝ.

Τέλος, θα θέλαμε να ενημερώσουμε εσάς και τους αναγνώστες σας ότι πριν ένα μήνα η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων με ψηφισμά της επαναβεβαίωσε την πλήρη εμπιστοσύνη της στη Διοίκηση του Σωματείου, καταδίκασε τις οποιεσδήποτε ενέργειες της εργοδοσίας ή τρίτων που λειτουργούν για λογαριασμό της και στρέφονται ενάντια στο Σωματείο, δήλωσε δε ότι μόνο η διοίκηση του Σωματείου τους εκπροσωπεί ως το μόνο θεσμικό όργανο και εξουσιοδότησε τη Διοίκηση να χειριστεί το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με τους ίδιους στόχους που αποφάσισαν όταν ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2008: – Πλήρη επαναλειτουργία των εργοστασίων – Διασφάλιση των θέσεων απασχόλησης σε βάθος χρόνο – Άμεση καταβολή των οφειλόμενων αποδοχών που φτάνουν μέχρι και 8 (οκτώ) μηνιάτικα.

Για τη Διοίκηση