Απαντηση Εργατικου Κεντρου στο Δ.Σ. του Σωματειου Εργαζομενων στα Κλωστηρια ΛΑΝΑΡΑ

Με αφορμή τις καταγγελίες του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου Εργαζομένων στα Κλωστήρια ΛΑΝΑΡΑ στην Κομοτηνή σε βάρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής, το Διοικητικό Συμβούλιο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής αποφάσισε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση δίνοντας απαντήσεις σ’ όλα τα ζητήματα που προέκυψαν θέλοντας έτσι να ακουστεί και η δική του άποψη, αφού πρώτα όμως εξάντλησε όλες τις νόμιμες διαδικασίες που προβλέπονται από το Καταστατικό του.

Στην Γενική Συνέλευση του Σωματείου της 24/10/2009 δημιουργήθηκε ζήτημα με την παρουσία Μελών του Διοικητικού Συμβούλιου του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής σ’ αυτή. Η Γενική Συνέλευση όμως αυτή συγκλήθηκε μετά από αίτηση 38 Μελών του Σωματείου σύμφωνα με το καταστατικό του, με θέμα «Επαναπροσδιορισμός λειτουργίας του Διοικητικού Συμβουλίου», η οποία αίτηση κοινοποιήθηκε στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κομοτηνής.

Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κομοτηνής σύμφωνα με το Καταστατικό του, σαν Δευτεροβάθμια και υπερκείμενη συνδικαλιστική οργάνωση έχει κάθε δικαίωμα όχι μόνο να παρίσταται σε Γενική Συνέλευση Πρωτοβάθμιας Οργάνωσης, αλλά και να συγκαλεί αν αυτό απαιτείται, Γενική Συνέλευση σε Πρωτοβάθμια Οργάνωση. Έτσι αντιπροσωπεία του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής υπό τον Πρόεδρο του πήγε στην συγκεκριμένη Γενική Συνέλευση. Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου όμως, συνεπικουρούμενα από την δικηγόρο κα. Λαφτσή Ελένη, η οποία επικαλέστηκε την ιδιότητα της Νομικής Συμβούλου του Σωματείου, ζήτησαν με επιτακτικό και προσβλητικό τρόπο να μην μπει η αντιπροσωπεία του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής στο χώρο της Γενικής Συνέλευσης.

Σύμφωνα όμως με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του Καταστατικού του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής, το οποίο και έχουν αποδεχτεί μιας και το Σωματείο των Εργαζομένων στα Κλωστήρια ΛΑΝΑΡΑ είναι Μέλος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής, όσα Σωματεία είναι Μέλη του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής δέχονται υποχρεωτικά την διαιτησία του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής για κάθε ζήτημα που παρουσιάζεται μεταξύ Μελών και Διοίκησης του Σωματείου.

Για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα επικαλέστηκαν το Καταστατικό τους σύμφωνα με το οποίο είναι υποχρεωτική η απομάκρυνση ΤΡΙΤΩΝ από την Γενική Συνέλευση εκτός του νομικού συμβούλου, για να μην υπάρχει κίνδυνος ακύρωσης των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης. Θεωρούμε αδιανόητο Μέλη του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής να ονομάζουν την Αντιπροσωπεία του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής «ΤΡΙΤΟΥΣ» και ρωτάμε: Αν ήταν παρών ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας τους ή κάποιος εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ θα ήταν τρίτος και δεν θα είχε δικαίωμα να παραστεί;

Πάντως το σίγουρο είναι ότι η δική μας παρουσία εκεί σκοπό είχε να κατευνάσει τα πνεύματα και να εκτονώσει την κατάσταση ώστε να μην υπάρξει διάσπαση του Σωματείου.Η όλη στάση των συγκεκριμένων συναδέλφων δεν μπορεί παρά να γεννά ερωτηματικά.

Από 01/06/2009 16 εργαζόμενοι έχουν υποβάλει αίτηση εγγραφής στο Σωματείο, το Διοικητικό Συμβούλιο όμως αν και πραγματοποίησε τουλάχιστον 3 Γενικές Συνελεύσεις, δεν απάντησε και απαξίωσε έτσι την δυνατότητα των συναδέλφων να συνδικαλιστούν στις δύσκολες αυτές στιγμές που αντιμετωπίζουν στην Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου εγκαλεί την πλειοψηφία της Διοίκησης του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής γιατί «αντί να παίζει τον θεσμικό ρόλο για τον οποίο έχει εκλεγεί αναλώνεται στη στοχοποίηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου, του οποίου η μόνη αγωνία είναι να εκφράσει τους φόβους και τις αγωνίες των εργαζομένων και να διεκδικήσει το δικαίωμα τους στην εργασία». Αλήθεια αυτό πως το καταφέρνει; Μην κάνοντας καν τον κόπο να απαντήσει αν δέχεται ή όχι και γιατί τους εργαζομένους ως Μέλη του; Ο δικός του θεσμικός ρόλος ποιος είναι; Να ξεχωρίσει εργαζόμενους σε άξιους να είναι Μέλη του Σωματείου και σε ανάξιους;

Με βάση ποια κριτήρια αποφασίζει κάτι τέτοιο; Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου και χωρίς Γενική Συνέλευση μπορούσε να προχωρήσει στην εγγραφή Νέων Μελών. Σε περίπτωση αρνητικής απόφασης έπρεπε, να δικαιολογήσει εγγράφως την απόφασή του, πράγμα που δεν έγινε. Αδικαιολόγητα λοιπόν το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου, παραβιάζοντας τον Νόμο 1264/1982 που διέπει τις συνδικαλιστικές σχέσεις των εργαζομένων στην Ελλάδα, δεν εφάρμοσε τις διατάξεις του Νόμου που αφορούν στο δικαίωμα των εργαζομένων να συνδικαλίζονται. Ενώ σύμφωνα με το άρθρο 663 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κυρήσσεται έκπτωτη η Διοίκηση της Οργάνωσης που δεν εφαρμόζει τις διατάξεις του Νόμου 1264/1982.

Όταν οι 16 «ανεπιθύμητοι» με βάση αυτό το άρθρο αποφάσισαν να κινηθούν δικαστικά και να ζητήσουν την έκπτωση των υπευθύνων από το αξίωμα των Μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κομοτηνής ανέλαβε πρωτοβουλία προκειμένου το θέμα να λήξει χωρίς εντάσεις.

Μέσα από συνέντευξη τύπου που παραχώρησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου εξαπολύθηκε μια αήθης και χωρίς προηγούμενο επίθεση σε βάρος της πλειοψηφίας του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής και κυρίως σε βάρος του Προέδρου συν. Μαγαλιού.

Ούτε λίγο ούτε πολύ κατηγορηθήκαμε σαν εργοδοτικοί συνδικαλιστές χωρίς ίχνος ντροπής, άνθρωποι που χρησιμοποιούμε όλα τα μέσα για να ξεγελάσουμε τους εργαζόμενους, άραγε με τι όφελος; «Αυτοκράτορες του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής, χούλιγκανς». Εκφράσεις βαρύγδουπες για να προκαλέσουν λόγια μεγαλόστομα που στηρίζονται πού; Ζητήθηκαν τα στοιχεία στα οποία στηρίζονται για να μας κατηγορούν. Δεν προσκομίστηκαν ποτέ.

Δεν ξέρουν ότι «πρέπει κανείς να στρέφει την γλώσσα του εφτά φορές στο στόμα του και να τη βουτάει στο μυαλό του πριν μιλήσει» κι αν όχι «Ο Θεός έδωσε τα δόντια για να δαγκώνουν την γλώσσα».

Εμείς παραθέτουμε τα εξής στοιχεία:

α) Το Σωματείο ιδρύθηκε με την προτροπή και την συμπαράσταση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής στις 02/05/2001 με πληρεξούσιο δικηγόρο την νομική σύμβουλο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής που τότε ήταν η κ. Κιοσσέ Λευκή.

Αν συμπλέουμε με την εργοδοσία γιατί να μπούμε σ’ αυτή την διαδικασία;

β) Πού ήταν τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωματείου όταν μας απαγορευόταν η είσοδος στους χώρους δουλειάς απ’ τη διεύθυνση των εργοστασίων; Μήπως τότε επικροτούσαν τις ενέργειες της διεύθυνσης αντί να συνταχθούν μαζί μας;

γ) Η συνεργασία μας με όλα τα Διοικητικά Συμβούλια των Σωματείων ήταν αρμονική. Εξαίρεση αποτελεί το τωρινό Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου, του οποίου τα Μέλη μη έχοντος συνδικαλιστική συνείδηση και για καθαρά παραταξιακούς λόγους έχουν αποδοθεί σε έναν αγώνα κατασυκοφάντησης του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής. Θεωρούμε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου έχει πρόβλημα αφού 114 εργαζόμενοι επέστρεψαν πλέον στην εργασία τους σταματώντας την επίσχεση, στην συνέχιση της οποίας επιμένει το Διοικητικό Συμβούλιο.

Ζητήθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο, αφού συνεχίζει την επίσχεση, να παραβρίσκεται εκ περιτροπής ένα Μέλος του σε καθημερινή βάση στο χώρο εργασίας έτσι ώστε οι 114 εργαζόμενοι να μην είναι εκτεθειμένοι και χωρίς κάλυψη από το Διοικητικό Συμβούλιο, κάτι που δεν έγινε μέχρι σήμερα.

Θεωρούμε ότι δεν έχουν συνδικαλιστική συνείδηση αφού η Πρόεδρος του Σωματείου διακηρύσσει ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει ακόμη κι αν τεθούν τα εργοστάσια σε πλήρη λειτουργία. Αν δεν θέλει να επιστρέψει για τους όποιους προσωπικούς λόγους έχει, οφείλει να παραιτηθεί.

Καταγγέλλουν την ΓΣΕΕ, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κομοτηνής και το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης που είχε και τον συντονισμό των κινητοποιήσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος του Ομίλου ΛΑΝΑΡΑ ότι συνέπλευσαν με την εργοδοσία για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της. Ξεχνάνε όμως ότι από την πρώτη στιγμή που προέκυψε το πρόβλημα έχουμε σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων, όπως άλλωστε οφείλαμε όχι μόνο ηθικά αλλά και οικονομικά. Όλες οι κινητοποιήσεις που έγιναν μέχρι τώρα στην Αθήνα καλύφθηκαν οικονομικά, ενώ ένα μεγάλο μέρος των δεδουλευμένων που καταβλήθηκαν στους εργαζόμενους μέχρι τώρα οφείλονται στις προσπάθειες που έγιναν από την ΓΣΕΕ, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κομοτηνής και το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Σε ό,τι αφορά το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Κομοτηνής είναι γνωστό ότι Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου με προσωπική οικονομική επιβάρυνση, χάνοντας ημερομίσθια, συμμετείχαν στις περισσότερες κινητοποιήσεις.

Ο δε Πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής, ο επονομαζόμενος και χούλιγκαν, αυτοκράτορας και εργοδοτικός συνδικαλιστής χωρίς συνείδηση, παραβρίσκονταν σε όλες τις κινητοποιήσεις και συσκέψεις στην Αθήνα και μάλιστα ξενύχτησε έξω από το Υπουργείο Οικονομικών, όταν το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου εγκατέλειψε τους εργαζομένους και αποχώρησε.

Για μας την Διοίκηση του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Κομοτηνής δηλαδή, είναι ό,τι χειρότερο να απαριθμούμε όσα έχουμε κάνει ή τουλάχιστον προσπαθήσαμε να κάνουμε με γνώμονα το συμφέρον των εργαζομένων.

Στόχος μας ήταν και είναι πάντα αυτός πέρα και πάνω από μικροκομματικά παιχνίδια, το συμφέρον των εργαζομένων. Ευτυχώς για μας οι εργαζόμενοι και μνήμη και άποψη έχουν.