Βασιλης Παπαδημητριου: «Η θεση εκποδων ενος συνδυασμου για λογους γραφειοκρατικους ειναι αποφαση μη ορθη»

Η συζήτηση με τον Βασίλη Παπαδημητρίου, τον δικηγόρο που ανέλαβε να υπερασπιστεί την ένσταση, που υπέβαλε ο συνδυασμός του Παναγιώτη Πατρωνίδη κατά της μη ανακήρυξής του στις εκλογές για την τοπική και τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση στις δεκατρείς του Οκτώβρη, εκκρεμούσε για πολύ καιρό.

Στην τελευταία κάθοδό του όμως στην Κομοτηνή ο πολύ καλά ενημερωμένος στα θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης και των εκλογών δικηγόρος εξοικονόμησε λίγο καιρό για τον Παρατηρητή, προκειμένου να απαντήσει σε ερωτήματα που αφορούν τόσο στα του συνδυασμού του Παναγιώτη Πατρωνίδη και της μη ανακήρυξής του όσο και σε ευρύτερα θέματα που αφορούν στη λειτουργία των εμπλεκόμενων με τις εκλογές δικαστηρίων, στο ποιο είναι το γενικό, επί του συγκεκριμένου θέματος της μη ανακήρυξης συνδυασμών, πνεύμα του συντάγματος, και ακόμη για τη σκοπιμότητα μετάβασης ή μη στο θεσμό του εκλεγμένου περιφερειάρχη, για το νέο κώδικα τοπικής αυτοδιοίκησης που θέτει προς συζήτηση ο υπουργός Εσωτερικών, για την ανάδειξη δημάρχων και νομαρχών από την πρώτη Κυριακή, για την πολιτική ουσία και αναγκαιότητα των δημοψηφισμάτων, που εξαγγέλλουν νομάρχες και δήμαρχοι, και πολλά ακόμη άλλα.

Σημειωτέον ότι ο κ. Παπαδημητρίου ασχολείται συστηματικά και επί δεκαετία με ζητήματα, που άπτονται των εκλογών και έχει σπουδάσει Νομική στην Αθήνα και στο Παρίσι.

ΠτΘ: Στη Ροδόπη, στις τελευταίες εκλογές για τη νομαρχιακή και την τοπική αυτοδιοίκηση, ένας συνδυασμός, ο συνδυασμός του Παναγιώτη Πατρωνίδη, δεν συμμετείχε στις εκλογές. Η κοινή γνώμη θεωρεί όμως ότι η λύση δίνεται στις κάλπες. Αυτό το απλό επιχείρημα του λαού ισχύει και σε νομικό επίπεδο; Τα πολιτικά δικαστήρια πρέπει δηλαδή να βλέπουν την ουσία, να μην χαρακτηρίζονται από γραφειοκρατική συνείδηση και συμπεριφορά, και να δίνουν τη δυνατότητα στους συνδυασμούς από τη στιγμή που έχουν τις προδιαγραφές να κατέρχονται στις εκλογές

Β.Π.: Το θέμα είναι πολύ σοβαρό από την άποψη ότι σε χρόνο πριν τις εκλογές όταν μία δήλωση υποψηφιότητας κηρυχθεί ως απαράδεκτη, θα πρέπει η απόφαση αυτή να στηρίζεται αυστηρά στο νόμο, να προκύπτει κατά τρόπο πρόδηλο ότι ο υποψήφιος συνδυασμός στερείται των απαιτουμένων δικαιολογητικών. Και η παραμικρή έστω αμφιβολία να υπάρχει, θα πρέπει να ανακηρύσσεται ο συνδυασμός, να τίθεται υπό την κρίση του λαού και μόνον, αν, εκ των υστέρων, υποβληθούν ενστάσεις, ενδεχομένως να διαγιγνώσκεται ή όχι ακυρότητα ή παρατυπία. Η εκ των προτέρων κήρυξη ως μη απαράδεκτης μίας υποψηφιότητας ή ενός συνδυασμού γίνεται μόνον, αν συντρέχουν και κατά τρόπο πρόδηλο οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος. Η θέση εκποδών ενός συνδυασμού για λόγους γραφειοκρατικούς, για ψύλλου πήδημα, όπως θα έλεγε κανείς, είναι απόφαση μη ορθή που δεν ανταποκρίνεται και στις προϋποθέσεις του νόμου εν είδει γενικής αρχής. Παρουσιάσθηκαν στην Ελλάδα εν γένει κάποια κρούσματα από υπέρμετρο ζήλο, όπου η υποψηφιότητα κάποιων συνδυασμών απερρίφθη σε χρόνο προ των εκλογών, δεν γνωρίζω όλες τις περιπτώσεις, στην περίπτωση όμως αυτή εδώ όπως διαμορφώνεται με τα πραγματικά χαρακτηριστικά κατά την άποψή μου, η εκτίμηση από το πολυμελές πρωτοδικείο Ροδόπης δεν ήταν ορθή.

ΠτΘ: Γιατί τα Πρωτοδικεία στην ανακήρυξη των συνδυασμών;

Β.Π.: Ο νόμος λέει ότι υποβάλλεις τα δικαιολογητικά που προβλέπει, για να βλέπουν, κατ’ αρχήν, αν συγκεντρώνεται ένα μίνιμουμ στοιχείων. Έτσι πρέπει να υποβάλλονται μία δήλωση κατάρτισης συνδυασμού, υπεύθυνες δηλώσεις των υποψηφίων ότι δεν στερούνται των πολιτικών τους δικαιωμάτων, ένα παράβολο και το απόσπασμα των δημοτολογίων. Το δικαστήριο δεν κοιτά, αν έχει κώλυμα κάποιος υποψήφιος, ούτε αν του λείπει κάποιο άλλο προσόν. Αυτό υποτίθεται ότι το όρισε ο νομοθέτης για λόγους αυξημένων εγγυήσεων. Επειδή ο δικαστικός λειτουργός, ο πολιτικός πρωτοδίκης, είναι ουδέτερος και ανεξάρτητος από το Σύνταγμα έχει αυξημένες εγγυήσεις για να κάνει αυτή τη δουλειά. Το θέμα που προκύπτει, επειδή αυτά είναι θέματα ύλης Διοικητικού Δικαίου, και οι πολιτικοί πρωτοδίκες με αυτά τα θέματα δεν έχουν εξοικείωση, καμιά φορά κάνουν λάθη. Εμείς πιστεύουμε ότι εδώ έχει γίνει λάθος και προσπαθούμε να το επανορθώσουμε σύμφωνα με το νόμο, δηλαδή με ένσταση στο αρμόδιο καθ’ ύλη Διοικητικό Πρωτοδικείο και κατ’ επέκταση, εφ’ όσον ασκηθούν ένδικα μέσα, στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

ΠτΘ: Στην Ελλάδα τελικά θεωρούμε τον δικαστή πάνω από όλα..

Β.Π.: Στις περιπτώσεις αυτές το Πρωτοδικείο δεν έδρασε ως δικαστής. Το Πρωτοδικείο κατά την ανακήρυξη των συνδυασμών, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, δρα ως διοικητικό όργανο. Η ανακήρυξη των συνδυασμών γίνεται από το Πολυμελές Πρωτοδικείο.

ΠτΘ: Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα διοικητικά δικαστήρια ιδρύθηκαν εκ των υστέρων;

Β.Π: Είχε προκύψει αυτό το θέμα, όταν ιδρύθηκαν τα διοικητικά δικαστήρια το 1985 με βάση το νόμο 1406 του 1983, αν αυτή η αρμοδιότητα έπρεπε να μετατεθεί στα διοικητικά. Αυτό λύθηκε δικαστικώς και αποφασίσθηκε η αρμοδιότητα της ανακήρυξης να ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια και οι πράξεις αυτές των πολιτικών δικαστηρίων, που θεωρούνται διοικητικές, ελέγχονται δικαστικώς από το Διοικητικό Πρωτοδικείο, εφόσον και αν ασκηθούν ενστάσεις. Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι ότι κακώς δίνεται αρμοδιότητα στο Πρωτοδικείο. Καλώς δίνεται, γιατί αν η παρατυπία γίνονταν μία φορά και την αρμοδιότητα την είχαν διοικητικοί υπάλληλοι, που έχουν εξ ορισμού εξάρτηση από τους ανωτέρους τους και ιεραρχική υποταγή εκ του νόμου, πιστεύω ότι θα συνέβαιναν πολύ χειρότερα. Στην περίπτωση αυτή ήταν κάτι το πολύ εξαιρετικό. Δεν συμβαίνει συχνά αυτό το πράγμα.

ΠτΘ: Ως νομικός θεωρείτε ότι το Πρωτοδικείο κακώς απεφάσισε στο να αρνηθεί να ανακηρύξει το συγκεκριμένο συνδυασμό; Η πολιτεία παρέχει όμως ένδικα μέσα για διορθωτικές κινήσεις. Υπάρχουν μήπως παραδείγματα όπου τελικά έχει γίνει αποδεκτή η ένσταση και δικαιώθηκε έτσι το σχήμα της τελικής δοκιμασίας στην κάλπη;

Β.Π: Κάθε περίπτωση κρίνεται κατά τρόπο διαφορετικό, διότι καμία δεν είναι ίδια και τα πραγματικά περιστατικά σε κάθε τέτοια περίπτωση είναι διαφορετικά. Είναι σπάνιο στην πραγματικότητα να βρεθούν δύο υποθέσεις ίδιες. Η πραγματικότητα είναι πολύμορφη. Υπάρχουν όμως ορισμένες αρχές που θέτει το Σύνταγμα και ο νόμος. Οι αρχές είναι οι εξής: Προκειμένου να ανακηρύξεις υποψηφιότητα για να δοκιμασθεί στη λαϊκή βούληση, δεν πρέπει να εμμένεις σε τυπολατρικά στοιχεία, όταν πληρείται ο σκοπός των διατάξεων. Στη δική μας περίπτωση έγινε το εξής. Αντί να υποβάλλουν σε ξεχωριστό φύλλο την υπεύθυνη δήλωση μη στέρησης των πολιτικών τους δικαιωμάτων, ενσωμάτωσαν τη δήλωση και την υπέγραψαν σε ενιαίο κείμενο στην αρχική δήλωση κατάθεσης του συνδυασμού. Το θέμα ήταν αυτό. Την υπέβαλαν όμως. Ξέρει ο δικαστής, ο Πρωτοδίκης, όταν αποφαίνεται ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν στερούνται τα πολιτικά τους δικαιώματα, όταν το έχουν πει. Για τυπολατρικό θέμα αλίμονο, αν αποκλείεται ένας συνδυασμός. Είναι άδικο.

Πτθ: Και το Σύνταγμα;

Β.Π.: Το Σύνταγμα θεωρεί ότι οι διατάξεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται με τρόπο που να ευνοεί το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.

ΠτΘ: Και ο εκλογικός νόμος ορίζει ότι ο καθένας μπορεί να πάει με το δικό του φάκελο;

Β.Π: Αυτό είναι το θέμα ερμηνείας που έχει τεθεί στο δικαστήριο και εν πολλοίς πιστεύουμε, και εγώ προσωπικά πιστεύω ακράδαντα, ότι δεν μπορεί για ένα τέτοιο θέμα να αποκλείεται συνδυασμός. Άλλο το θέμα, αν δεν προέκυπτε από πουθενά, ότι αυτοί δεν στερούνται των πολιτικών τους δικαιωμάτων. Τότε πράγματι έπρεπε να αποκλεισθεί ο συνδυασμός. Ήταν θέμα ερμηνείας της διάταξης. Έμειναν οι δύο από τους τρεις δικαστές σε μία τυπολατρική ερμηνεία. Υπήρξε μία οξύτατη μειοψηφία πολύ εμπεριστατωμένη ενός μέλους του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, η οποία ανταποκρίθηκε στις εγκυκλίους του Υπουργείου Εσωτερικών για τα θέματα αυτά. Και η εγκύκλιος έλεγε ότι εν πάση περιπτώσει, αν λείπει κάποιο στοιχείο το οποίο όμως προκύπτει από την κοινή δήλωση, που την έχουν υπογράψει όλοι, πρέπει να την κάνετε δεκτή. Είναι μικρόψυχο το αντίθετο και κοντόφθαλμο.

ΠτΘ :Τι δυνατότητα έχει ο δικαστής να το ελέγξει αυτό;

Β.Π.: Προκύπτει από τα χαρτιά. Άμα δει ο δικαστής την αρχική δήλωση αυτό προκύπτει. Εμείς αυτό πιστεύουμε, σεβόμαστε τις αποφάσεις των δικαστηρίων, θα τη δούμε την απόφαση και θα πράξουμε αναλόγως

ΠτΘ: Πότε θα έχουμε την απόφαση;

Β.Π. : Ο νόμος προβλέπει να βγαίνουν γρήγορα οι αποφάσεις αυτές, γιατί τα θέματα είναι επείγοντα. Τάσσει μία ενδεικτική διορία οχτώ ημερών, η οποία όμως μπορεί να φθάσει τις δέκα ή δεκαπέντε ημέρες. Συνήθως η απόφαση βγαίνει αμέσως σε δέκα ημέρες περίπου.

ΠτΘ: Οι φάκελοι των συνδυασμών που εκτίθενται στις εκλογές και ανακηρύσσονται, τελικά είναι άψογοι ή υπάρχουν πάντοτε μικρολάθη και παραλήψεις;

Β.Π: Εγώ πιστεύω ότι όλοι οι συνδυασμοί έπρεπε να ανακηρυχτούν, να συμμετέχουν στις εκλογές, να ψηφίσει ο λαός και να αποφασίσει ποιον θέλει για δήμαρχο, εφόσον δεν προέκυπτε κάποιο πρόδηλο σφάλμα κατά την ανακήρυξη.

ΠτΘ: Σε αυτές τις εκλογές είχαμε μία πληθώρα ενστάσεων συμβούλων την οποία για πρώτη φορά παρατηρήσαμε σε τόσο μεγάλη έκταση στο Νομό μας. Θεωρείτε ότι αυτό είναι σύμφυτο με το παιχνίδι της δημοκρατίας;

Β.Π.: Θεωρώ ότι είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη να προσαγάγει στη δικαιοσύνη τέτοιου είδους θέματα, εφόσον νομίζει ότι έγιναν παρατυπίες και αυτό θα το κρίνουν τα δικαστήρια. Ο κάθε πολίτης, εκλογέας ή υποψήφιος, μπορεί να αμφισβητήσει τα πράγματα αυτά, για θέματα άκυρων ψηφοδελτίων, για ζητήματα εσφαλμένης καταμέτρησης. Εκλογές είναι ,συμβαίνουν αυτά, οι αντιπρόσωποι είναι κουρασμένοι, μπορεί να κάνουν λάθη, μπορεί να μην κάνουν λάθη και να νομίζει ο υποψήφιος ότι έκαναν. Υπάρχουν πολλές ενστάσεις. Αν η Ροδόπη αποτελούσε εξαίρεση, αυτό μπορεί να ήταν συμπτωματικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι διαβλητό. Συνήθως τα περισσότερα σφάλματα προκύπτουν από λάθη. Είναι λάθος να πει κανείς ότι υπάρχει πρόθεση. Είναι βαρύτατη μομφή. Και σπανίως γίνεται από τα δικαστήρια. Μιλώ φυσικά όχι για θέματα αναγόμενα σε ερμηνεία του νόμου, όπως η δική μας περίπτωση, αλλά αναγόμενα σε θέματα εξελίξεως της διαδικασίας εκλογής. Εκεί το να δεχθεί το δικαστήριο ότι υπήρχε εκλογική παράβαση, που αλλοίωσε το αποτέλεσμα, είναι βαρύτατη μομφή και συμβαίνει μεν, αλλά σπανίως.

ΠτΘ: Σε αυτές τις εκλογές κυριάρχησε ακόμη ένα ζήτημα., ότι θα έπρεπε οι εκλογές να τελειώνουν με την πρώτη Κυριακή. Εννοούμε φυσικά την πρόταση Γλέζου.

Β.Π.: Το Σύνταγμα δεν παίρνει θέση σε αυτό το θέμα Αφήνει το νομοθέτη να λειτουργήσει. Επί του θέματος υπάρχουν δύο απόψεις. Η μία άποψη την οποία ακολουθεί και ο Έλληνας νομοθέτης λέει ότι με τις εκλογές πρέπει να εξασφαλίζεται απόλυτη πλειοψηφία. Ως εκ τούτου ο δήμαρχος πρέπει να έχει την απόλυτη πλειοψηφία των μελών του δημοτικού συμβουλίου και αντιστοίχως ο αιρετός νομάρχης την απόλυτη πλειοψηφία του νομαρχιακού συμβουλίου για να μπορέσει να παράξει έργο. Αυτή είναι η μία άποψη την οποία παραδοσιακά ακολουθεί ο Έλληνας νομοθέτης. Αυτό το σύστημα υιοθετείται και από άλλα κράτη της Ευρώπης, τόσο σε επίπεδο δημοτικών εκλογών όσο και σε επίπεδο βουλευτικών. Υπάρχει και η άλλη άποψη, της απλής αναλογικής, που λέει ότι πρέπει να αποτυπώνεται επακριβώς η βούληση του λαού στο νομαρχιακό και στο δημοτικό συμβούλιο και με περαιτέρω συναινετικές διαδικασίες θα αποφασίζεται πώς θα ασκηθεί η διοίκηση. Και οι δύο απόψεις έχουν υπέρ και κατά. Η πρώτη έχει το υπέρ της αποτελεσματικότητας, η δεύτερη έχει το υπέρ του αυξημένου αισθήματος της συναινετικής διαδικασίας.

ΠτΘ: Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε υιοθετήσει ως πολιτική συμπεριφορά και νοοτροπία την απλή αναλογική. Γιατί δηλαδή στη χώρα μας η απλή αναλογική, αφού πραγματικά είναι ένα σωστό πολιτικό μέτρο, δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει;

Β.Π.: Θα μπορούσε. Είναι θέμα πολιτικού πολιτισμού. Είναι προσωπική μου άποψη αυτή. Επειδή δεν είμαι ικανοποιημένος από τη λειτουργία των δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων μέχρι σήμερα, δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο σύστημα ή στη γενικότερη οργάνωση, πιστεύω ότι η απλή αναλογική θα είχε το ακόλουθο πλεονέκτημα. Θα είχε βέβαια το ελάττωμα ότι θα ήταν πιο δύσκολη η καθημερινή λειτουργία στη διαχείριση των τρεχουσών υποθέσεων, αλλά θα συνεπείγετο ένα αυξημένο έλεγχο της πλειοψηφίας, με δεδομένο ότι συμβαίνουν αρκετές παρατυπίες στην καθημερινή διαχείριση ειδικά στο δημοτικά και στα νομαρχιακά συμβούλια.Δυστυχώς συμβαίνουν, μάλιστα για δύο λόγους, πρώτον γιατί δεν υπάρχει το έμπειρο διοικητικό προσωπικό, που να καθοδηγεί τους αιρετούς και δεύτερον τα προβλήματα είναι πολύπλοκα και οι νομοθεσίες που θα εφαρμοστούν πολύπλοκες και δεν υπάρχει τεχνική γνώση για εφαρμογή και ο τρίτος λόγος είναι ότι ο αιρετός υπόκειται στον κίνδυνο των πιέσεων όχι μόνο των πολιτικών πιέσεων αλλά και των τοπικών. Μπορεί να θέλει να λάβει μέτρα για το δημόσιο συμφέρον, τα οποία θα βλάψουν κόσμο, και να μην μπορεί λόγω των τοπικών πιέσεων. Για παράδειγμα πώς να αποφασίσει να γκρεμίσει τα αυθαίρετα. Νομίζω ότι τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα, άσχετα από το εκλογικό σύστημα και είναι θέμα συνεννόησης μεταξύ ανθρώπων . Αν μπορούν να συνεννοηθούν, όποιο σύστημα και να βάλεις, θα λειτουργήσει. Δυστυχώς, τα προβλήματα είναι τεράστια για τον εξής λόγο. Πέραν του ότι δεν υπάρχουν πόροι εγώ νομίζω ότι δεν υπάρχει και η υποδομή για να ασκηθούν και ορισμένες αρμοδιότητες από αιρετά όργανα. Και δεν μιλώ για δήμους, όσο για νομαρχίες. Με μία νομοθεσία τώρα ξαναδόθηκαν στις νομαρχίες αρμοδιότητες πολεοδομικού σχεδιασμού Πιστεύω ότι ήταν λάθος αυτό, διότι έχει αποδειχθεί δυστυχώς, ότι τέτοιου είδους θέματα, όταν ασκούνται από αιρετούς, αντί να προκριθεί το δημόσιο συμφέρον και το ευρύτερο τις περισσότερες φορές, προκρίνονται αξιολογήσεις και σταθμίσεις αναγόμενες στην εξυπηρέτηση του μικροπρόθεσμου τοπικού συμφέροντος εις βάρος του μακροπρόθεσμου δημοσίου συμφέροντος. Η συζήτηση είναι ευρύτερη και πιστεύω ότι τα θέματα είναι πολύ σοβαρά και ότι έχουν αντιμετωπισθεί επιπόλαια από τον νομοθέτη. Ο νόμος 2218/94 θέσπισε τις Νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις και εν μία νυκτί τους έδωσε όλες τις αρμοδιότητες που ασκούσε ο παλιός νομάρχης, ο οποίος είχε μία υποδομή και μία διοικητική υποστήριξη. Προέκυψαν τεράστιες δυσλειτουργίες. Για το ίδιο θέμα στην Ευρώπη είχε γίνει τεράστια συζήτηση, στη δε Γαλλία όταν έγινε η τεράστια νομοθετική αλλαγή το 1982 μελετάτο πάνω από δέκα χρόνια για να γίνει, από όλες τις κυβερνήσεις. Στην ίδια δε χώρα από νόμο που ετέθη σε δημοψήφισμα για θέμα τοπικής αυτοδιοίκησης έπεσε ο Ντε Γκώλ., ο οποίος είχε βάλει σε δημοψήφισμα ένα νόμο που αφορούσε τον τρίτο βαθμό αυτοδιοίκησης, την αντίστοιχη ελληνική περιφέρεια, δεν ψηφίστηκε ο νόμος του από το λαό και παραιτήθηκε από πρόεδρος της δημοκρατίας. Έπρεπε αυτές οι αρμοδιότητες να εκχωρούνται σταδιακά κατόπιν ενδελεχούς μελέτης και επί προγραμματισμού συνολικού και όχι εν μία νυκτί, όπως έγινε εδώ.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι τα δημοψηφίσματα γα διάφορα θέματα θα ήταν διέξοδος για τους δημάρχους;

Β.Π.: Τα δημοψηφίσματα εν μέρει είναι επικίνδυνα. Νομίζω ότι για μεγάλα θέματα, τα οποία δεν έχουν τεχνικές αποχρώσεις, θα μπορούσε κατ’ εξαίρεση να γίνεται δημοψήφισμα Υπάρχει όμως ο κίνδυνος, αν αυτή η πρακτική επεκταθεί. Να απεκδύεται ο υπεύθυνος νομάρχης των ευθυνών του, επειδή το απεφάσισε ο λαός,και λανσάροντας ένα ερώτημα με ένα συγκεκριμένο τρόπο, θα μπορούσε να αποσπάσει την απάντηση που ήθελε. Για παράδειγμα για την TVX,αν προπαγανδίσει κανείς στον κόσμο ότι θα βρει δουλίτσα και θα πάει καλά και δεν θα υπάρξουν περιβαλλοντικές επιπτώσεις ο λαός θα είναι θετικός, χωρίς να γνωρίζει το λόγο. Και επειδή ο λαός δεν είναι ενημερωμένος για το τι, ακριβώς, ψηφίζει, αυτός που φαίνεται πιο ενημερωμένος και πιο σοβαρός τον πείθει.

ΠτΘ: Επί του θέματος που θέσατε ο κ. Σκανδαλίδης ετοιμάζει καινούργιο κανονισμό για την τοπική αυτοδιοίκηση, λένε δε ότι θα ακολουθήσει μακρύς διάλογος και ότι θα τεθεί θέμα αιρετού περιφερειάρχη.

Β.Π.: Πιστεύω ότι στην Ελλάδα δεν χρειάζεται αιρετός περιφερειάρχης. Είμαστε δέκα εκατομμύρια φτάνουν οι δύο βαθμοί. Ο περιφερειάρχης πρέπει να είναι κρατικός. Το Σύνταγμα δεν απαγορεύει, το αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του νομοθέτη. Οι δύο βαθμοί φθάνουν. Πρέπει να υπάρχει και ένα κρατικό όργανο για να κάνει απλά ένα έλεγχο νομιμότητας στους δήμους και νομαρχίες. Γνώμη μου είναι το υπάρχον πλαίσιο να εκσυγχρονισθεί και να μη γίνουν άλλες αλλαγές. Έχουμε καταστραφεί από τις πολλές αλλαγές. Αν και ο τρίτος βαθμός είναι αιρετός ποιο κρατικό όργανο θα ελέγχει; Ο κρατικός έλεγχος είναι υποχρεωτικός και πρέπει να γίνεται για λόγους νομιμότητος. Πιστεύω ότι δεν έχουμε ανάγκη από ριζικές αλλαγές. Ας εκσυγχρονιστεί το υπάρχον πλαίσιο στην καθημερινότητά του. Είναι καλό, στην εφαρμογή έχει πρόβλημα. Έχει γκρεμιστεί κανένα αυθαίρετο από τις Νομαρχίες; Όχι και ούτε πρόκειται.

ΠτΘ: κ. Παπαδημητρίου για το αναλυτικόν της συζητήσεως όμως σας ευχαριστούμε.

Β.Π.: Και εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.- Ε.Μ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.