Τρυπα το πορτοφολι η… δωρεαν παιδεια

Είναι τελικά η δωρεάν παιδεία μία μεγάλη ευθύνη του κράτους ή μπαλάκι στο τερέν της προεκλογικής υποσχεσιολογίας; Παρέχεται με ίσες ευκαιρίες σε όλους τους Έλληνες πολίτες;

Τα 4,4 δισ. ευρώ, που πλήρωσαν τα δύο προηγούμενα χρόνια τα ελληνικά νοικοκυριά για έξοδα… εκπαιδευτικά, αρκούν για να μας διαφωτίσουν ότι η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι τόσο ακριβή, που δεν μπορούν να την απολαύσουν τελικά όλοι οι Έλληνες!

Αναγκαία φαίνεται να είναι η μόνο στην Ελλάδα απαντώμενη παράπλευρη παιδεία, που παρέχεται έξω από το δημόσιο σχολείο και που έχει εκχωρηθεί στους ιδιώτες, με αποτέλεσμα την αισχροκέρδεια από τη μία και την κατάδειξη των κοινωνικών ανισοτήτων από την άλλη. Δεν μας εκπλήττει πλέον και το γεγονός ότι στο όνομα της παιδείας αρχίζουν σιγά – σιγά πάλι να διογκώνονται και οι… ταξικές διαφορές και αποκλίσεις!

Το ποσό που διέθεσαν πέρσι από τα εισοδήματά τους οι Έλληνες γονείς και αντιστοιχεί στο 2,2% του ΑΕΠ, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν το συγκρίνει κανείς με το ποσό που δαπανά η πολιτεία για την παροχή της δημόσιας Παιδείας. Τα χρήματα που διέθεσε πέρυσι η πολιτεία για την Παιδεία ανέρχονται στα 7 δισ. 278 εκατομμύρια ευρώ και αντιστοιχούν στο 3,5% του ΑΕΠ. Η κατά τα άλλα άρα δημόσια και δωρεάν παιδεία έχει κατατμηθεί σε εξαγοράσιμες μετοχές, από τις οποίες τις μισές έχει αγοράσει το κράτος και τις υπόλοιπες, αναγκαστικά και εκ των πραγμάτων, τα ελληνικά νοικοκυριά. Οι μετοχές όμως αγοράζονται για να στηρίξουν έναν τομέα και να αποφέρουν κέρδη σε αμφότερους. Με το κράτος να θεωρεί την παιδεία δήθεν πολύφερνη νύφη κι από την άλλη να τη σέρνει λιπόθυμη από οδόστρωμα σε οδόστρωμα κι από πλατεία σε πλατεία, μη προωθώντας βιώσιμες λύσεις, αλλά υποχρεώνοντας σιωπηλά τον πολίτη να… συνδράμει οικονομικά, το επίπεδο της παρεχόμενης δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης στη χώρα μας μόνο ψηλά δεν θα φτάσει. Δεν είναι κινδυνολογία αυτό, αλλά μια πικρή διαπίστωση του πόσο μακράν απέχοντες θα είμαστε σε λίγα χρόνια από αυτό που οραματίστηκαν όσοι μάτωσαν για την παιδεία ανά τον κόσμο όλο, από το Διαφωτισμό ως το ‘68. Μπροστά δε στη συνομωσιολογία και τον πατερναλισμό του σύγχρονου καπιταλισμού, είναι τουλάχιστον μια αυτόφωτη καθαρή σε βάθος άποψη.

Αλλά ας μην πάμε κατευθείαν στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, που καίει αυτόν τον καιρό. Αρχής γενομένης από τα δίδακτρα των παιδικών σταθμών, ως τα πανεπιστήμια, τα ελληνικά νοικοκυριά δαπάνησαν πέρσι 4.371,3 εκατομμύρια ευρώ για παντός είδους εκπαιδευτικές παροχές στα παιδιά τους. Ξένες γλώσσες από το Δημοτικό, φροντιστήρια από τα 7 χρόνια, ιδιαίτερα και φροντιστηριακά μαθήματα σε Γυμνάσιο και Λύκειο, πανάκριβα πανεπιστημιακά εγχειρίδια κ.ά. καταδεικνύουν εδώ και χρόνια μερικά μόνο από τα μελανά σημεία που σχηματίζουν το φαύλο κύκλο της ελληνικής παιδείας. Αλλά αυτά τα γνωρίζουμε όλοι, για να μην μιλήσουμε για τους νεοδιοριζόμενους ωρομίσθιους, για τους οποίους οι γονείς τους ή οι σύζυγοι υποχρεούνται να «κόβουν» μισθό προκειμένου να υπηρετήσουν χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο τους χωρίς να πληρώνονται έγκαιρα και ικανοποιητικά…

Δυστυχώς όμως έχει κι άλλα ο τορβάς!

Περισσότερα από 1 δισ. 401 εκατομμύρια ευρώ δαπανούν ετησίως οι ελληνικές οικογένειες για να αποκτήσουν τα παιδιά τους βασικές δεξιότητες και γνώσεις που σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. αποκτώνται μέσα στο σχολείο. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε χρήματα, εκτός από τις ξένες γλώσσες και για ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Επίσης, πάνω από 1 δισ. ευρώ πληρώνουν ετησίως οι οικογένειες με φοιτητή ή φοιτητές που σπουδάζουν σε άλλη πόλη από αυτή που κατοικούν.

Οι οικογένειες με παιδιά που σπουδάζουν στο εξωτερικό δαπανούν 342,1 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι το γεγονός πως το υψηλότερο ποσοστό των δαπανών των νοικοκυριών για την εκπαίδευση δεν παρουσιάζεται στις αστικές περιοχές, αλλά στις ημιαστικές και στις λοιπές αστικές περιοχές. Η ψαλίδα ανοίγει και απειλεί την επαρχία που ούτως ή άλλως πλήττεται από υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Η ελληνική πολιτεία πρέπει να αντιμετωπίσει με υπευθυνότητα την (αν)αποτελεσματικότητα του δημόσιου σχολείου και να ενισχύσει την αξιοπιστία, το ρόλο και την αποστολή του.

Το κοινωνικό κεκτημένο της δημόσιας και δωρεάν παιδείας οφείλει να παραμείνει ακέραιο, δηλώνουν οι ιθύνοντες. Η παιδεία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελέσει προνομιακό πεδίο επιχειρηματικών κύκλων.

… Η κυβέρνηση απαντά με μπλόκα, πλαστικές σφαίρες, χημικά και δακρυγόνα…

Όσο όμως ξύνεις την πληγή, τόσο αυτή κακοφορμίζει. Όσο κρατάς δεμένα τα μάτια, τόσο πιο μακριά απλώνονται τα χέρια. Γιατί έτσι είναι… Όταν ατονεί μια αίσθηση, όλες οι άλλες δουλεύουν στο φουλ για να την υπερασπιστούν…

Α.Χ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.