Το ΠΑΣΟΚ σε αναδιαταξη, η Κοινωνια σε αναμονη

Παρούσα πάντοτε στα πολιτικά πράγματα του τόπου και εν εγρηγόρσει διατελούσα, βιώνοντας τα γεγονότα όπως διαμορφώνονται στο κυβερνών κόμμα, το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Μαρία Καρδίμη παρεμβαίνει στα ζητήματα που εγείρει η πρόσφατη πολιτική πραγματικότητα και με σαφήνεια εκφράζει τις απόψεις της για την ιστορική πλέον δυνατότητα του ΠΑΣΟΚ να διατυπώνει στα πεπραγμένα του κριτική, να επεξεργάζεται τα μηνύματα και να επαναπροσδιορίζει τη φυσιογνωμία του όταν οι καιροί το απαιτούν.

Μαρία Καρδίμη όμως…

Είναι γεγονός πως η κινητήρια δύναμη σε κάθε αλλαγή είναι ένα συνονθύλευμα της απαίτησης για αλλαγή που επιτάσσει η ίδια η ιστορικότητα της συγκυρίας όσο και του ρεύματος περί των αναμενόμενων εξελίξεων που η ίδια η αλλαγή δύναται κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων να επιφέρει. Υπάρχει μια γενικευμένη πεποίθηση σύμφωνα με την οποία «Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ» και εννοώ ότι οι μεγάλες αλλαγές είναι πάντοτε άρρηκτα συνδεδεμένες με τόλμη στους λαμβάνοντες την πρωτοβουλία και αμηχανία στους υφιστάμενους τις συνέπειες.

Και επειδή περί ΠΑΣΟΚ ο ΛΟΓΟΣ, θα γίνω πιο συγκεκριμένη και επομένως εύκολα αντιληπτή.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα, το οποίο από την ίδρυσή του διέθετε λαϊκά ερείσματα ισχυρά αντανακλαστικά και φυσικά ευαίσθητες κεραίες. Η δια πυρός και σιδήρου δημιουργία του από τα χρόνια του αείμνηστου προέδρου μας ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, η ουσιαστική μορφοποίηση της μεσαίας τάξης ως κοινωνικής οντότητας από τον ίδιο και η προνομιούχα επαφή με τον λαό, καθώς και η διαφορετική νότα του σημερινού πρωθυπουργού ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ, σε ό,τι αφορά τις μεταρρυθμιστικές τομές για μια ισχυρή Ελλάδα αποτέλεσαν και αποτελούν μια ισχυρή πολιτική παρακαταθήκη που σφραγίζει το παρελθόν και εγγυάται ένα ευοίωνο πολιτικό και κοινωνικό μέλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λαός του έδωσε την εντολή να κυβερνά επί πολλά συναπτά έτη, γεγονός που μοιραία προικοδότησε το κυβερνών κόμμα, με πολιτική κυβερνητική εμπειρία και την συνεπαγόμενη δυνατότητα εγκαίρως και αμέσως ν’ αποκωδικοποιεί τα κοινωνικά αιτήματα.

Μέχρι τώρα το πολιτικό σκηνικό ήταν διαμορφωμένο στη βάση ενός αντίρροπου διπολισμού, όπου ο ένας πόλος, ο πόλος της σιγουριάς και της σταθερότητας, το ΠΑΣΟΚ, βάδιζε με το όραμα μιας ισχυρής Ελλάδας εντός και εκτός των τειχών με έμφαση στις δυνατότητες και τις προοπτικές της οικονομίας ως εφαλτήριο για πολυεπίπεδη ανάπτυξη και ευρωστία στη βάση μιας αδιαμφισβήτητα και αδήριτα επιτακτικής κοινωνικής δικαιοσύνης, τη στιγμή που ο έτερος πόλος, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απαρνούμενο και τον εαυτό του ως πολιτικό κόμμα, με συγκεκριμένο μητρώο πολιτικών ενεργειών, ισοπέδωσε ολοκληρωτικά τις πολιτικές διαφορές επιχειρώντας να κουκουλώσει την πολιτική του γύμνια, ετίθετο ανεπιφύλακτα αντίθετα σε ό,τι προωθούσε ή οραματιζόταν το ΠΑΣΟΚ, εκμηδένιζε το προαχθέν έργο ως πλασματική μακέτα ενώ παράλληλα έδειχνε να αντιλαμβάνεται το χρόνο μέχρι τις εκλογές ως μια βιντεοκασέτα την οποία επιθυμούσε να γυρίσει γρήγορα προς τα εμπρός, να τελειώσει μια ώρα νωρίτερα, μπας και τελειώσει η πράσινη θητεία και επαναπαύτηκε στην ιδέα ότι το ΠΑΣΟΚ θα χάσει γιατί ο λαός βαρέθηκε το ΠΑΣΟΚ.

Ο μοναδικός παράγοντας όμως που διέφευγε από τα στενά μυαλά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εκτός του γεγονότος πως η αξιωματική αντιπολίτευση είναι δεξιό κόμμα, γιατί δεν μπορεί να διαχειριστεί σοσιαλιστικά το καπιταλιστικό μοντέλο της σύγχρονης κοινωνίας, ήταν πως το ΠΑΣΟΚ έχει ευαίσθητα αυτιά και κυρίως ανοιχτά, ορθάνοιχτα μάτια και γι’ αυτό στο εγγύς μέλλον, αρχής γενομένης με το επικείμενο συνέδριο που θα ξαναδώσει στους Έλληνες πολίτες, αυτό που όλοι περιμένουν την αλλαγή του ως εναρκτήριο λάκτισμα για μια νέα αλλαγή στη χώρα. Μια αλλαγή στη χώρα που συνδυάζεται με ένα νέο πολιτικό σκηνικό προσώπων που θα αναλάβουν υπεύθυνα και με θάρρος τη νέα νικηφόρα πορεία του ΠΑΣΟΚ, λαμβάνοντας όλες τις αναγκαίες διαρθρωτικές πρωτοβουλίες που θα κεφαλοποιήσουν το τεράστιο έργο του ΠΑΣΟΚ, σε λαϊκή ετυμηγορία για μια νέα διακυβέρνηση, δικαίως εγείροντας συγκίνηση και ενθουσιασμό.

Για όλους δε εκείνους που αναγκαστικά θα αλλάξουν και θα επιχειρήσουν να υποβαθμίσουν τη βαρύτητα των εξελίξεων φοβούμενοι την υφέρπουσα πολιτική κοσμογονία έχω να τονίσω τα εξής:

Δεν κάνουν οι θεσμοί τα πρόσωπα, τα πρόσωπα δίνουν βαρύτητα στους θεσμούς υπό την οπτική της ανάληψης των πρωτοβουλιών εκείνων που δικαιώνουν και επικυρώνουν την θεσμική τους παρουσία και είναι απαραίτητο στην πολιτική να μπει επιτέλους στο ντουλάπι το παρελθόντος το δέσιμο με την καρέκλα και να δώσει τη θέση της στην πολιτική υγεία ως απότοκο των πολιτικών αλλαγών, που έχουν βάθος και δεν περιορίζονται σ΄ ένα άχαρο «φύγε συ, έλα συ», αλλά έχουν αξία, παρελθόν και μέλλον, γιατί αυτό στην ουσία είναι το ίδιο των ηγετών. Το να ξέρουν πότε να προχωρούν και να έχουν την πνευματική, πολιτική και ηθική γενναιότητα να συνειδητοποιούν πως πρέπει να πορευθούν, και το ότι η πολιτική δεν είναι μόνο παρόν, ούτε μόνο παρελθόν, ούτε μόνο μέλλον, είναι η ακούραστη παρέμβαση στο παρόν, με σεβασμό στο παρελθόν, και άμεση προτεραιότητα στο μέλλον, με τρόπο ώστε αυτή να διασφαλίζεται.

Κλείνοντας, θα ήθελα να συστήσω ψυχραιμία σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις πλευρές όχι απλά γιατί είναι χρονιάρες ημέρες, αλλά γιατί ο αγώνας δεν έχει αξία αν δεν είναι ωραίος.

Σε ό,τι αφορά τις ευρύτερες δημοκρατικές δυνάμεις και όλους τους κατοίκους του Νομού Ροδόπης, να ευχηθώ από καρδιάς «ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΓΕΜΑΤΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ» και να δεσμευτώ προσωπικά πως το νέο έτος 2004 θα αποτελέσει για όλους μας μια ευχάριστη ΕΚΠΛΗΞΗ, ΜΙΑ ΕΝΘΟΥΣΙΩΔΗ ΑΠΑΡΧΗ, ΜΙΑ ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΗ ΤΟΜΗ.

Μαρία Καρδίμη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.