Το μισος που ξεσπα στον αδυνατο ειναι επι της ουσιας φασισμος

Ως καταγόμενοι από περιοχή που ζούσε από αγροτικές καλλιέργειες, τα σκληρά χρόνια της δεκαετίας του ’60 τα ζώα που θεωρούνται σήμερα οικόσιτα, οι γάτες και οι σκύλοι, ήταν απλώς συντροφιά και ασφάλεια. Όταν πρωταρχική ανάγκη ήταν να ταϊστούν πρώτα τ’ ανθρώπινα στόματα, εκείνα και να τ’ αγαπούσαμε, οι γονείς μας δεν μας επέτρεπαν να είναι τίποτ’ άλλο, γιατί οι κανόνες της σκληρής ζωής και δεδομένοι ήταν και εμπεριείχαν αυστηρές αξιολογήσεις. Εν τούτοις, ο σεβασμός προς την ύπαρξή τους και τις υπηρεσίες τους ήταν δεδομένος, γιατί όπως και τα παιδιά ήταν τότε εργατική δύναμη, οι σκύλοι ήταν η ασφάλειά μας και οι γάτες οι φίλες μας.

Τα χρόνια πέρασαν όμως στο μεταξύ, και η μετάβαση από την αγροικία στο άστυ, για σπουδές και δουλειά δεν επέτρεπε ζώα, ώσπου ήρθε η εποχή της Κομοτηνής και οι ατέλειωτες ώρες περισυλλογής για ζωντανά που απόκεινται στους δρόμους κι όπου σταθείς κι όπου βρεθείς δηλώνουν την παρουσία τους. Εξ ου και από το 1987 όταν μετακομίσαμε στα τότε καινούρια κτίρια του «Παρατηρητή» οι σκύλοι από μόνοι τους μας επέλεξαν ως καταφύγιό τους και από τότε δεν μείναμε ποτέ μόνοι, καμία ημέρα… Η Μαυρούλα μάλιστα είναι κοντά μας δέκα χρόνια τώρα γεμάτα αφοσίωση, αν και τις τελευταίες ημέρες έχει χαθεί κι όλοι την ψάχνουμε… Εν τούτοις δεν είναι μόνον η αποικία σκύλων του «Παρατηρητή» στον οποίο μας έρχονται και υγιή αλλά και άρρωστα ζώα, που σιγά σιγά γίναμε εξπέρ να τα περιθάλπουμε και στο σπίτι, το ίδιο γίνεται και με το κατάλυμά μας στην περιοχή του πάρκου, όπου συμφωνήσαμε με τα γειτονάκια μας ότι θα βοηθάμε κάθε ανήμπορο ζώο, με αποτέλεσμα να έχουμε σταθερή συντροφιά τρεις το λιγότερο σκύλους και πέντε το λιγότερο γάτες.

Με τις δεύτερες περάσαμε και τις πρώτες μας λύπες, σφοδρές λύπες, γιατί οι γάτες είναι τρυφερά ζώα, πανέμορφα και σε διδάσκουν πολλά π.χ όπως συμβαίνει και στη ζωή, έτσι και στη φύση κυριαρχεί κυρίως ο δυνατότερος. Κάποια σκυλιά έτσι που εμφανίζονται στο πάρκο της Αγίας Παρασκευής και μοιάζουν ειδικά εκπαιδευμένα έχουν κάνει συστηματική εκκαθάριση και δεν έχουν αφήσει γάτα για γάτα, τις οποίες σκοτώνουν με φρικτό τρόπο, διαμελίζοντάς τες σε τέτοιο βαθμό που εξεπλάγημεν όλοι, φιλόζωοι και μη. Γιατί όσο κι αν είμαστε από αγροτικές κοινωνίες ποτέ δεν είχαμε δει σκυλί να «ξεκοιλιάζει» ζωντανό, γεγονός που το θέτουμε εις γνώση των αρμοδίων και των επαϊόντων.

Δεν είναι όμως μόνο το ζήτημα με τα άγρια ένστικτα των ζώων, που η ανθρώπινη αγάπη τα ημερεύει όπως συμβαίνει με τα δικά μας οικόσιτα όπου τρεις σκύλοι και πέντε γάτες κοιμούνται αγκαλιά. Ζήτημα για άγρια ένστικτα τίθεται και για τους ανθρώπους, αφού από τότε που γνωρίσαμε τον γιατρό του Δημοτικού Κυνοκομείου κ.Αχμέτ Ταϋφούν, άριστο επιστήμονα και ψυχή με άλλους υπέροχους εθελοντές του Γραφείου Αστικής Πανίδας της πόλης μας, συνομιλώντας μαζί του δεν θαυμάσαμε μόνο την αφοσίωση που τρέφει προς τα ζώα, αλλά ενημερωθήκαμε πόσο άγριοι, πόσο τυραννικοί και πόσο απάνθρωποι γινόμαστε με τα ζώα…
Η συζήτηση που είχε μαζί του ο Θάνος Βαφειάδης και το φωτορεπορτάζ που σήμερα φιλοξενούμε κι είναι σοκαριστικό, αφηγείται έτσι με αδιάψευστο τρόπο ότι το χειρότερο ζώο επί γης όταν αφεθεί στα ένστικτά του δεν είναι κάποιο άλλο παρά μόνον ο άνθρωπος… Κι αυτό γιατί δείγμα της μεταγωγής μας από τον κόσμο των εμβίων όντων στον κόσμο των ανθρώπων είναι η αποστροφή μας να κτυπάμε και να δολοφονούμε τον πιο αδύναμο…
Θάνος Βαφειάδης, Αχμέτ Ταϋφούν όμως… Τ.Κ.-Β.

Κακοποιημένα ζώα σε πεπολιτισμένο κόσμο …βαρβαρότητας. Νεκρό σκυλί από πυροβόλο όπλο στο Κόσμιο

Τον αποτροπιασμό της τοπικής κοινωνίας προκάλεσε η εικόνα ενός νεκρού σκυλιού το πρωί του Σαββάτου στην περιοχή του Κοσμίου. Η νεκροψία, στην οποία υποβλήθηκε από τον κτηνίατρο του Γραφείου Αστικής Πανίδας – Δημοτικό Κυνοκομείο κ. Αχμέτ Ταϋφούν, έδειξε ότι ο θάνατος του προήλθε με πυροβολισμό από κοντινή απόσταση, το βράδυ της Παρασκευής. Στον τόπο του συμβάντος βρέθηκαν και τα σκάγια διαμέτρου νο.4 . Οι άνθρωποι του κυνοκομείου που συνέλεξαν το νεκρό ζώο μας ενημέρωσαν ότι μια τέτοια πράξη διώκεται ποινικά και παρακαλούν όποιον κάτοικο της περιοχής έχει πληροφορίες για το συμβάν να απευθυνθεί σ’ αυτούς στο τηλ.2531084675

Αίσιο τέλος είχε όμως η περιπέτεια ενός άλλου σκύλου από την περιοχή της Μαρώνειας. Το άτυχο ζώο γνώρισε τη βιαιότητα του ανθρώπινου είδους, καθώς κάποιος «άνθρωπος» το χτύπησε με αιχμηρό αντικείμενο (φτυάρι ή μπαλτά) στην περιοχή της λεκάνης του, με αποτέλεσμα να αποκοπεί η ουρά από τη βάση της καθώς και οι μύες που βρίσκονται σ’ εκείνη την περιοχή του σώματος. Χάρη όμως στις συντονισμένες προσπάθειες κατοίκων της περιοχής, του Δήμου Μαρώνειας-Σαπών, αλλά και του Δημοτικού Κυνοκομείου Κομοτηνής, το οποίο αν και εκτός ορίων δικαιοδοσίας του δέχτηκε να το περιθάλψει, ύστερα από θεραπεία ενάμιση μήνα και δύο χειρουργικές επεμβάσεις, το ζώο είναι έτοιμο να επιστρέψει στο φυσικό του περιβάλλον.

Ένα ακόμη περιστατικό, που προκάλεσε την έκπληξη των ανθρώπων του κυνοκομείου αφορούσε ένα κουτάβι 6 μηνών, το οποίο βρέθηκε στο δρόμο από φιλόζωο συμπολίτη, ο οποίος το μετέφερε αμέσως στο κυνοκομείο για να το περιθάλψουν. Στο σκυλάκι αυτό κάποιος «ευσυνείδητος» έδεσε ένα σκοινί στο λαιμό του, αντί για λουρί, και μάλιστα εφαρμοστά. Καθώς λοιπόν το κουτάβι μεγάλωνε, λόγω της τριβής, το σκοινί έκοψε το δέρμα και μέρος της τραχείας του. Αυτό μάλιστα προκάλεσε στο ζώο να αναπνέει απ’ το κομμένο σημείο στην περιοχή της τραχείας, ενώ ο θάνατος του ήταν θέμα χρόνου, λόγω των εύκολων μολύνσεων. Ευτυχώς, όμως και πάλι οι ενέργειες των γιατρών του ήταν άμεσες και αποτελεσματικές, το κουτάβι ανέρρωσε πλήρως και μάλιστα υιοθετήθηκε από φιλόζωη οικογένεια!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.