Το 3ο «πιο αστειο ατομο στον κοσμο», η Κατερινα Βρανα, στον «ΠτΘ» με αφορμη την παρασταση “About sex”

Η Κατερίνα Βρανά είναι μία από τις πιο διάσημες ελληνίδες stand up comedians, με καριέρα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Μένει μόνιμα στο Λονδίνο και κάνει περιοδείες στην Ελλάδα, την Αυστραλία και την Αμερική. Πριν λίγες μέρες κέρδισε επάξια τον τίτλο του 3ου πιο αστείου ατόμου στον κόσμο και συγχρόνως της πιο αστείας γυναίκας στον κόσμο, στον διαγωνισμό που οργάνωσε το laugh factory στη Φινλανδία. Ξεχωρίζει για το ιδιαίτερο χιούμορ της και τα… υπερφυσικά φουντωτά μαλλιά της «που φαίνονται από το διάστημα, όπως και οι πυραμίδες». Η παράσταση που ανεβάζει αυτή την περίοδο σε διάφορα θέατρα στην Ελλάδα Ελλάδα – έκανε πριν λίγες ημέρες στάση και στη γειτονική Αλεξανδρούπολη- λέγεται “About sex” και ασχολείται με όλα εκείνα, τα ευτράπελα και μη, που συμβαίνουν στο σεξ και έχει γνωρίσει τεράστια ανταπόκριση από το κοινό.
 
Παρακαλούμε υποδεχθείτε την Κατερίνα Βρανά….

ΠτΘ: Σπούδασες υποκριτική στην Αγγλία και ασχολείσαι με το stand up comedy. Ποιο στοιχείο του ήταν αυτό που σε γοήτευσε ώστε να ασχοληθείς με αυτό το είδος;
Κ.Β.: Έγινε τόσο σταδιακά που δεν ξέρω αν ήταν ένα συγκεκριμένο στοιχείο. Πάντα μου άρεσε πάρα πολύ να είμαι πάνω στη σκηνή και να κάνω παραστάσεις. Μου φαίνεται πολύ φυσικό να το κάνω αυτό. Δεν ξέρω λοιπόν ακριβώς τι ήταν αυτό που με οδήγησε να ασχοληθώ με το stand up comedy αλλά μου αρέσει και με εκφράζει πάρα πολύ.
 
ΠτΘ: Θεωρείς πως ο κόσμος του stand up comedy είναι ανδροκρατούμενος;
Κ.Β.: Δεν το θεωρώ, είναι. Κα νομίζω είναι πολύ απλό το γιατί. Για να κάνεις καλό stand up comedy πρέπει να είσαι πολύ ειλικρινής και πολύ ευάλωτος. Οι γυναίκες από πολύ μικρή ηλικία μαθαίνουν να μην βάζουν τον εαυτό τους σε ευάλωτες καταστάσεις. Συγχρόνως όμως συμβαίνει και κάτι άλλο. Οι άνδρες βρίζονται όταν συμπαθιούνται, κάτι που εμείς δεν κάνουμε. Το να βρίσεις έναν άνδρα δεν είναι πάντα κακό, ενώ μια γυναίκα προσβάλλεται πιο εύκολα. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρα αυτό και όχι ότι δεν ενδιαφέρονται. Τώρα που έχει αρχίσει και ανοίγει λίγο ο τομέας του stand up comedy και αλλάζουν λίγο τα κοινωνικά δεδομένα, ασχολούνται όλο και περισσότερες γυναίκες. Σε Αμερική, Αγγλία και Αυστραλία που έχουν και το stand up comedy στην κουλτούρα τους, το 15, 18, 20% των κωμικών είναι γυναίκες. Στην Ελλάδα μπορεί να πάρει λίγο παραπάνω καιρό γιατί υπάρχει ακόμα το θέμα του τσαλακώματος, κάτι που δεν υπάρχει στο εξωτερικό. Το να αυτοσαρκάζεσαι είναι μεγάλο μέρος της κωμωδίας. Στην Ελλάδα δεν το χουμε πολύ γιατί παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ στα σοβαρά.
 
ΠτΘ: Η παράσταση λέγεται “about sex”. Γιατί επέλεξες το sex σαν θέμα της παράστασης;
Κ.Β.: Είδα ένα ντοκιμαντέρ, το οποίο αναφέρω και στην παράσταση, που μου κέντρισε πολύ το ενδιαφέρον και επί τόπου είχα γράψει ένα δεκάλεπτο κείμενο πάνω σε αυτό το θέμα που ήταν πολύ αστείο. Έπειτα ήταν και οι συζητήσεις με τον αδερφό μου. Μετά άρχισα να το ψάχνω λίγο και τρελάθηκα. Είδα και κάποιες έρευνες που με βοήθησαν και σχεδόν φτιάχτηκε μόνο του.
 
ΠτΘ: Πες μου μερικά πράγματα για την προετοιμασία της παράστασης. Ήταν χρονοβόρα;
Κ.Β.: Δεν ήταν πολύ χρονοβόρα. Είδα δύο-τρία ντοκιμαντέρ και υπάρχουν πολλά Ted talks για το συγκεκριμένο θέμα, για τις τσόντες δηλαδή και για το sex. Επίσης, κυκλοφόρησαν επιστημονικές έρευνες για την ψυχολογική επίδραση που έχουν αυτές σε εμάς, έβρισκα συνέχεια στοιχεία και σκεφτόμουν ότι έπρεπε να μπει και αυτό και αυτό και αυτό. Δηλαδή στο τέλος το πρόβλημα ήταν ότι έπρεπε να βγάζω πράγματα αντί να ψάξω για να βρω υλικό. Είχα πάρα πολύ υλικό που ερχόταν εκ του φυσικού. Μου πήρε ένα- ενάμιση χρόνο να τη στήσω την παράσταση. Τόσο μου παίρνει γενικά. Και η προηγούμενη έτρεξε για δύο χρόνια όπως και αυτή και τώρα θα ξεκινήσω την προετοιμασία της επόμενης.
 

ΠτΘ: Πιστεύεις πως η σεξουαλική αγωγή θα έπρεπε να ενταχθεί στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της χώρας;
Κ.Β.: Ναι, αλλά αυτό που πρέπει να γίνει περισσότερο είναι το να υπάρχει μεγαλύτερη άνεση στο σπίτι. Οι γονείς δεν πρέπει να φοβούνται να συζητούν αυτό το θέμα με τα παιδιά. Τα παιδιά είναι περισσότερο περίεργα και δεν έχουν πονηριά. Πρέπει να τους εξηγούν οι γονείς τι γίνεται. Στο σχολείο μπορεί να κάνουν κάποια βήματα αλλά αν δεν υπάρχει αυτό στο σπίτι, δεν θα μάθουν σωστά. Δεν χρειάζεται να συζητούν αισχρά πράγματα, αλλά να μπορούν οι γονείς να απαντούν σε ερωτήσεις και να πουν στο παιδί κάποια πράγματα μέχρι ένα σημείο και από και πέρα πρέπει να τα ζήσει μόνο του.
 
ΠτΘ: Υπήρξε κάποια στιγμή στη διάρκεια της παράστασης που να ήρθες σε άβολη θέση εξαιτίας κάποιας αντίδρασης από το κοινό;
Κ.Β.: Στη Θεσσαλονίκη ποτέ. Στην αρχή όμως, όταν έστρωνα την παράσταση, υπήρχαν ζευγάρια που ερχόντουσαν και το αγόρι δεν ήθελε να παραδεχθεί ότι βλέπει τσόντες και η κοπέλα του τον ρωτούσε αν είναι αλήθεια αυτό. Σε γενικές όμως γραμμές όχι, γιατί η παράσταση είναι έτσι δουλεμένη ώστε να ξεκουράζεσαι σε κάποιες στιγμές, έπειτα το γέλιο να βγαίνει ακόμα πιο έντονα σε κάποιες άλλες και ακόμα και όταν δε γελάς να σκέφτεσαι «τι λες ρε παιδί μου, αλήθεια»!!! Έχουν υπάρξει κάποιες άβολες στιγμές γενικά αλλά ευτυχώς όχι πολλές. 

«Στην Ελλάδα με εντυπωσιάζει ότι υπάρχει ένας συντηρητισμός γύρω από το sex αλλά συγχρόνως θεωρούν ότι είναι οι καλύτεροι» 

ΠτΘ: Θεωρείς ότι στην Ελλάδα υπάρχει ψευδοπουριτανισμός; Από τη μία δηλαδή το sex είναι ακόμα ταμπού σαν θέμα συζήτησης, κυρίως για τις μεγαλύτερες ηλικίες, αλλά οι παραστάσεις σου είναι sold out με πολύ μεγάλη ηλικιακή ποικιλία στο κοινό…
Κ.Β.: Σαφέστατα. Στην Ελλάδα με εντυπωσιάζει ότι υπάρχει ένας συντηρητισμός γύρω από το sex αλλά συγχρόνως θεωρούν ότι είναι οι καλύτεροι. Δεν το συζητούν ανοιχτά αλλά έμμεσα παινεύουν τον εαυτό τους.
 
ΠτΘ: Είσαι μόνιμη κάτοικος εξωτερικού και λόγω της δουλειάς σου ταξιδεύεις σε πάρα πολλές χώρες και έρχεσαι σε επαφή με πολύ κόσμο. Πόσο στερεοτυπικά βλέπεις να αντιμετωπίζεται ο Έλληνας στο εξωτερικό, αν αντιμετωπίζεται στερεοτυπικά…
Κ.Β.: Όλοι αντιμετωπίζονται στερεοτυπικά. Όπως εμείς αντιμετωπίζουμε στερεοτυπικά τους Γάλλους, τους Άγγλους, τους Κινέζους ή τους Ιαπωνέζους που τους βλέπεις και σκέφτεσαι κατευθείαν κάμερες και φωτογραφικές μηχανές, οι Κύπριοι φωνάζουν και είναι στο ZARA. Όλοι αντιμετωπίζονται στερεοτυπικά με βάση την πιο πρόσφατη εικόνα που έχει ο κόσμος γύρω από αυτούς είτε μέσω των ειδήσεων είτε μέσω των διακοπών ή πολιτιστικά. Δηλαδή η Ελλάδα έχει αρχαία Ελλάδα, παραλίες, διακοπές και χρεοκοπία. Οι Άγγλοι έχουν τσάι, βασίλισσα, πίνω μέχρι να ξεράσω, «γαμ@ω» στις διακοπές μου και πάει λέγοντας. Οι Σύριοι είχαν αρχαίο πολιτισμό και τώρα πρόσφυγες.
 
Οπότε ναι συχνά αντιμετωπιζόμαστε στερεοτυπικά αλλά όχι παραπάνω ή λιγότερο από τους άλλους. Και υπάρχουν και χώρες που δεν ξέρουν πώς να σε αντιμετωπίσουν. Ας πούμε στη νοτιοανατολική Ασία όταν έλεγα πως είμαι Ελληνίδα δεν ήξεραν τι να με κάνουν γιατί η Ελλάδα δεν είναι πολύ γνωστή για εκείνους. Είναι εντυπωσιακό πως στη Δύση ξεχνάμε ότι και ο κινέζικος πολιτισμός είναι πολύ σημαντικός. Είναι τόσο αρχαίος όσο και ελληνικός, συνέχισε ασταμάτητα, είναι πολύ διαφορετικός από τον δικό μας και έχει άλλα σημεία αναφοράς. Και οι άνθρωποι από εκεί δεν πάνε διακοπές στην Ελλάδα αλλά στην Ταϋλάνδη και στο Μπαλί και έχουν ακούσει για την Αυστραλία και την Αμερική. Η Ευρώπη και η Αφρική τους είναι λίγο άγνωστες. 

«Εγώ προσπαθώ όταν είμαι στεναχωρημένη να βάζω όσο πιο πολύ δουλειά γίνεται• είναι χαρούμενο και σε βγάζει από τον εαυτό σου» 

ΠτΘ: Στην προσωπική σου ζωή είσαι η Κατερίνα που βλέπουμε πάνω στη σκηνή;
Κ.Β.: Είμαι πολύ κοντά σε αυτό. Δηλαδή αυτό είμαι. Οι γνωστοί μου ξέρουν, δεν περιμένουν αλλά ο καινούριος κόσμος που με γνωρίζει περιμένει ίσως ότι είμαι της ατάκας αλλά εγώ είμαι περισσότερο της γενικής βλακείας. Του γενικά χαζοχαρούμενου. Αλλά συγχρόνως είμαι μία απλή κοπέλα, μία ταπεινή κοπέλα.
 
ΠτΘ: Πόσο δύσκολο ή λυτρωτικό είναι να κάνεις stand up comedy ενώ μπορεί την ίδια στιγμή να διανύεις μία άσχημη περίοδο στη ζωή σου;
Κ.Β.: Σε σώζει! Είχα περάσει έναν πολύ άσχημο χωρισμό που με λύγισε. Ότι είχα αυτά τα δέκα λεπτά με ένα τέταρτο να κάνω stand up comedy με έσωσε, γιατί γελάς και εσύ και ο κόσμος. Μετά βέβαια ξανακλαίς αλλά εκείνα τα λεπτά ξαλαφρώνεις. Σου φτιάχνει το κέφι. Εγώ προσπαθώ όταν είμαι στεναχωρημένη να βάζω όσο πιο πολύ δουλειά γίνεται. Είναι κάτι χαρούμενο και σε βγάζει από τον εαυτό σου. Για μένα το stand up είναι αυτό που μου φτιάχνει το κέφι γιατί γελάω με τις μαλακίες που λέω και με το ότι είμαι ας πούμε μπροστά από 700 άτομα και προσποιούμαι την πρώτη φορά που κάποιος κάνει σεξ!

ΠτΘ: Δεν σε αγχώνει το να κρέμονται όλοι από τα χείλη σου και τα να έχεις 700 ζευγάρια μάτια να σε κοιτάνε;
Κ.Β.: Όχι πια. Στην αρχή πάρα πολύ αλλά μετά μαθαίνεις. Η πείρα είναι μεγάλο πράγμα. Μαθαίνεις ότι δεν πειράζει που δεν γέλασαν σε αυτό, θα γελάσουν στο επόμενο. Ενώ την πρώτη φορά που δεν γελάει κάποιος σκέφτεσαι «πω πω δε γέλασαν, πες κάτι αστείο, κι αν δε γελάσουν ούτε τώρα;» και το κοινό το νιώθει αυτό το άγχος και την απειρία σου και σκέφτεται ότι δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Οι κωμικοί αυτό το λέμε «πεθαίνω», γιατί κυριολεκτικά εκείνη την ώρα πεθαίνει η ψυχή σου μέσα σου. Είναι σαν πανικός. Στεγνώνει το στόμα σου, ιδρώνουν οι παλάμες σου και εμένα συγκεκριμένα τρέχει κρύος ιδρώτας στην πλάτη μου και δεν θυμάμαι ούτε πως με λένε. Μαθαίνεις όμως σιγά σιγά και το χειρίζεσαι. Αυτός ο πανικός είναι που σε σπρώχνει στο να είσαι σίγουρος ότι αυτά που γράφεις είναι αστεία, γιατί δεν θες να σου συμβεί κάτι τέτοιο μπροστά σε 700 άτομα.
 
ΠτΘ: Θα σκεφτόσουν ποτέ να επιστρέψεις μόνιμα στην Ελλάδα;
Κ.Β.: Μπα, όσο μπορώ να το αποφύγω, θα το αποφύγω. Έχει πάρα πολλές δυσκολίες και για να είμαι ειλικρινής επειδή θέλω διεθνή καριέρα και επειδή βλέπω ότι αυτή τη στιγμή καταρρέουν όλες οι χώρες θέλω να σιγουρευτώ ότι μπορώ να βγάλω τα προς το ζην σε όποια χώρα με παίρνει. Οπότε σιγά σιγά πιάνω μία μία τις χώρες.

«Ήταν πρωτόγνωρη και απίστευτη εμπειρία το να συναντιέσαι με τόσους κωμικούς από όλο τον κόσμο που υπό άλλες συνθήκες δεν θα συναντούσες» 

ΠτΘ: Τρίτο πιο αστείο άτομο στον κόσμο λοιπόν και ταυτόχρονα η πιο αστεία γυναίκα στον κόσμο μετά τον διαγωνισμό που διοργάνωσε το laugh factory στη Φινλανδία. Μίλησέ μου λίγο για αυτή σου την εμπειρία. Πώς το βίωσες εσύ όλο αυτό και ποιες είναι οι εντυπώσεις σου;
Κ.Β.: Είναι ένας τεράστιος διαγωνισμός και ήταν πολύ σουρρεάλ. Το laugh factory διοργάνωσε το διαγωνισμό, το οποίο είναι ένα τεράστιο comedy club στο Los Angeles και ένα από τα πρώτα comedy clubs της Αμερικής, για να προωθήσουν τον stand up comedy σε χώρες που δεν έχουν μεγάλη παράδοση σε αυτό. Στον πρώτο γύρο ήμασταν 89 κωμικοί από 56 χώρες και μερικές χώρες είχαν δύο κωμικούς η κάθε μία. Όσοι πήραν τους περισσότερους ψήφους πέρασαν στον ημιτελικό, οι 20 δηλαδή από τους 89. Αυτό ήταν τέλειο γιατί πήγαμε στο Ελσίνκι και γνώρισα άλλα 19 άτομα από άσχετες χώρες που κάνουν stand up comedy, το οποίο σημαίνει κι άλλες χώρες που μπορώ να πάω ταξίδι. Ότι πέρασα στον τελικό ήταν κάτι τεράστιο και ανέλπιστο γιατί ήταν 50% ψηφοφορία κοινού και 50% η άποψη των κριτών και εγώ ήμουν 8η στην ψηφοφορία κοινού. Αλλά πήρα την υψηλότερη βαθμολογία της βραδιάς. Ήταν πρωτόγνωρη και απίστευτη εμπειρία το να συναντιέσαι με τόσους κωμικούς από όλο τον κόσμο που υπό άλλες συνθήκες δεν θα συναντούσες γιατί όλοι όσοι επιδιώκουμε καριέρα κατευθυνόμαστε προς αγγλόφωνες χώρες. Δεν θα πεις δηλαδή πάω στη Τζαμάικα να κάνω όνομα. Άρα καταλήγεις Αμερική, Αγγλία ή Αυστραλία. Οπότε ήταν απίστευτο το να βρεθούμε όλοι μαζί και να δεις πόσο διψασμένες είναι οι χώρες στις οποίες είναι καινούριο το stand up comedy και πόσο πατριωτικά το πήραν. Ας πούμε ο κωμικός από τη Μαλαισία ήρθε σπονσοραρισμένος από τη χώρα του και έδωσε συνέντευξη τύπου με το που έφτασε. Με το που προσγειώθηκε το αεροπλάνο τον περίμεναν δημοσιογράφοι γιατί είναι πολύ γνωστός στη χώρα του.
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.