Θοδωρος Γκαντης «Η κριση φετος χτυπησε και το τουρνουα»

Με επίκεντρο τον οικισμό του Φαναρίου ένα ακόμη τουρνουά τάβλι, το όγδοο κατά σειρά, ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Παρασκευής με τη συμμετοχή είκοσι τεσσάρων παικτών, γεγονός που απογοήτευσε τους διοργανωτές του, εφόσον από την ημέρα που ξεκίνησε η διεξαγωγή του, τη φετινή χρονιά συμμετείχε ο μικρότερος αριθμός παικτών. Παρόλα αυτά ο Σύλλογος Φίλων Τάβλι Backgammon Club Fanari, με ψυχή τον δημοτικό σύμβουλο του Δήμου Κομοτηνής Θόδωρο Γκαντή δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν την προσπάθεια και θα φέρουν σε πέρας τους στόχους που έθεσαν εξ αρχής να γίνει το Φανάρι επίκεντρο του αγωνίσματος κατά τον Ιούλιο μήνα. «Θύμα της κρίσης» χαρακτήρισε ο κ. Γκαντής το τουρνουά τάβλι εξαιτίας της χαμηλής συμμετοχής μιλώντας στην εφημερίδα «Παρατηρητής της Θράκης, όπου ανέλυσε τους λόγους αυτού του φαινομένου αλλά και γενικότερα τη φιλοσοφία του τουρνουά. Για την ιστορία φετινός νικητής ήταν ο Γιάννης Δρακίδης που για δεύτερη φορά κερδίζει την πρωτιά με έπαθλο φέτος 450 ευρώ.

ΠτΘ: κ. Γκαντή πώς εξελίχθηκε φέτος ο διαγωνισμός του τάβλι;
Θ.Γ.: Εμείς προσπαθήσαμε για το καλύτερο. Οι συμμετοχές όμως δεν ήταν οι αναμενόμενες. Όπως όλα δείχνουν η κρίση χτύπησε και το τάβλι. Για τη μη συμμετοχή ειπώθηκαν πολλές δικαιολογίες αλλά θεωρώ ότι η κρίση ήταν αυτή που απέτρεψε πολλούς να συμμετέχουν. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν μικρό το ποσό των 25 ευρώ με τη σημερινή δεδομένη όμως οικονομική κατάσταση θεωρώ ότι μπορεί να αποτελέσει για πολλούς τροχοπέδη μη συμμετοχής σε τέτοιες διαδικασίες.

ΠτΘ: Πόσοι τελικά συμμετείχαν;
Θ.Γ.: Είκοσι τέσσερις ήταν οι συμμετοχές, σαφώς πολύ λιγότερες των προηγούμενων ετών. Θα έλεγα όμως ότι το φετινό τουρνουά είχε ένα θετικό χαρακτηριστικό και αυτό αφορά στην συμμετοχή καλών παικτών σε συνεχόμενες διοργανώσεις. Κάποιοι βέβαια απογοητεύτηκαν και δεν ήρθαν.

ΠτΘ: Η επιλογή του τόπου διεξαγωγής πού στόχευε;
Θ.Γ.: Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο καφέ – ρεστωράν «Σπιτικό» στην παραλία μέσα στο Φανάρι που ενδείκνυται για διοργανώσεις. Για ένα απογευματινό καφέ παίζοντας τάβλι θεωρώ ότι ήταν ό,τι καλύτερο. Ο χώρος επιλέχθηκε λόγω των γνωστών προβλημάτων που υπήρξαν με τα αναψυκτήρια μη βρεθούμε προ απροόπτου.

Ο τελικός υπόθεση του Φαναρίου

ΠτΘ: Οι συμμετέχοντες ήταν όλοι από την περιοχή μας;
Θ.Γ.: Ναι μετά από εμπειρία οκτώ χρόνων θα έλεγα ότι ο κύριος πυρήνας των παικτών που συμμετείχαν όλα αυτά τα χρόνια είναι από την περιοχή μας. Υπήρξαν κάποιοι που είχαν συμμετοχή σε συνεχείς διαδικασίες αλλά δεν ήρθαν φέτος. Πιστεύω όμως ότι αυτοί που ήρθαν φέτος θα είναι και του χρόνου παρόντες.

ΠτΘ: Θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε μόνιμους δηλαδή στην διοργάνωση;
Θ.Γ.: Θα τους χαρακτηρίζαμε σαν άτομα με μεγάλη αγάπη προς το τάβλι. Συμμετείχαν σχεδόν όλοι αυτοί που κέρδισαν τα προηγούμενα χρόνια και μάλιστα ο φετινός νικητής υπήρξε νικητής και σε προηγούμενη διοργάνωση. Συμμετείχε σχεδόν σε όλα τα τουρνουά, τέσσερις χρονιές ήταν στον τελικό και ήταν η δεύτερη χρονιά που το κέρδισε.

ΠτΘ: Ποιος τελικά ήταν ο νικητής;
Θ.Γ.: Ο Γιάννης Δρακίδης από το Φανάρι. Φέτος ο τελικός ήταν υπόθεση του Φαναρίου, γιατί σε αυτόν βρέθηκε εκτός από το Γιάννη Δρακίδη και ο Γιάννης Μποτρότσος. Παρά το γεγονός ότι δεν παίζουν πολύ τάβλι φαίνεται πως είναι καλοί παίκτες. Ο πρώτος πήρε έπαθλο 450 ευρώ και δεύτερος 80 ευρώ, απλά λόγω των λιγότερων εγγραφών δεν μπορέσαμε να δώσουμε στον τρίτο και τέταρτο έπαθλο για τη συμμετοχή τους.

Δεν επηρέασε το τουρνουά η μικρότερη τουριστική κίνηση που παρατηρείται φέτος

ΠτΘ: Σύμφωνα με τους επαγγελματίες του Φαναρίου φέτος η κίνηση είναι μικρότερη συγκριτικά με πέρσι. Αυτό το φαινόμενο μήπως επηρέασε και τις συμμετοχές στο τουρνουά;
Θ.Γ.: Πάντα πίστευα και πιστεύω στην αξία του Φαναρίου. Κατά καιρούς διάφοροι λόγοι, φανεροί ή όχι, δημιουργούν προβλήματα. Σήμερα η συγκυρία είναι τέτοια που ανέδειξε κάποια προβλήματα τα οποία συνδυασμένα με την κρίση αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα, αλλά δεν νομίζω ότι το γεγονός αυτό επηρέασε αρνητικά τη συμμετοχή.

Ο Έλληνας δεν έχει μάθει να ρισκάρει

ΠτΘ: Πιστεύετε δηλαδή ότι το θέμα ήταν καθαρά οικονομικό;
Θ.Γ.: Ναι ήταν οικονομικό αλλά και ο Έλληνας, και μπορώ να μιλήσω και με βάση την εμπειρία λόγω της ενασχόλησης με τα κοινά, έμαθε να μη ρισκάρει και αυτό είναι το μεγάλο του πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα και ως κράτος. Πρέπει να μπούμε στη διαδικασία να σκεφθούμε ότι τίποτα δεν είναι βέβαιο, τίποτα δεν θα είναι ίδιο αύριο, για αυτό πρέπει να αποφασίζεις να ρισκάρεις. Και επειδή ο Έλληνας δεν έχει τέτοια κουλτούρα δημιουργούνται προβλήματα και αυτό το βλέπουμε και σε πολιτικό επίπεδο με τις διαπραγματεύσεις που γίνονται με το ΔΝΤ ή την ΕΚΤ. Δεν θέλουμε να χάσουμε κάτι γιατί το θεωρούμε δεδομένο. Στον καπιταλισμό τίποτα δεν είναι δεδομένο. Υπάρχει μόνο ρίσκο. Μπορεί να χάσεις και αυτά που έχεις, αν δεν προσέξεις καλά. Ο Έλληνας πρέπει να μάθει να διαπραγματεύεται και να συμμετέχει και να ρισκάρει. Αν λέγαμε να κάνουμε το τουρνουά δωρεάν δεν ρισκάραμε, γιατί θα βλέπαμε το φαινόμενο να έχουμε την πρώτη χρονιά πεντακόσια άτομα για εγγραφές και μπορεί το τουρνουά να μην τέλειωνε ποτέ. Τα 25 ευρώ δεν θεωρώ ότι είναι αντικίνητρο για έναν που παίζει συνεχώς τάβλι. Θεωρώ ότι είναι κίνητρο για να γίνουν σοβαροί αγώνες να υπάρχει μια σοβαρότητα.

Άλλο τζόγος, άλλο παίζω τάβλι

ΠτΘ: Μήπως κάποιοι το θεωρούν αυτό τζόγο;
Θ.Γ.: Μπορεί κάποιοι να το θεωρούν τζόγο, αλλά ο τζόγος είναι άλλο πράγμα και άλλο η διαδικασία συμμετοχής στο ρίσκο του να παίζεις τάβλι, όπου μετράς τις δυνάμεις σου, αξιολογείς τον εαυτό σου, βλέπεις τα πιθανά λάθη σου, διαπραγματεύεσαι την κάθε ζαριά σε σχέση με αυτή που θα φέρει ο άλλος. Είναι μια ολόκληρη τεχνική που όταν την γνωρίσεις θεωρώ ότι ολοκληρώνεσαι ως άτομο και ίσως εμάς να μην μας ενδιαφέρει η ολοκλήρωση αλλά το τζάμπα ή το σίγουρο.

ΠτΘ: Θα τη συνεχίσετε την προσπάθεια;
Θ.Γ.: Θα προσπαθήσουμε. Δεν είναι εύκολο αλλά ούτε δύσκολο. Σίγουρα όμως αν δούμε ότι δεν υπάρχει ανταπόκριση κάποια στιγμή θεωρώ ότι θα πρέπει να διακοπεί ή να ανασταλεί για ένα διάστημα.

ΠτΘ: Για να γίνει ένα καλό παιχνίδι πόσοι παίκτες θα πρέπει να συμμετέχουν;
Θ.Γ.: Τελικός στόχος μου είναι να φθάσουμε τις 128 συμμετοχές που είναι μια διαδικασία ανάδειξης πρωταθλητή σεβαστή. Πρώτος στόχος ήταν να συμμετέχουν 64 και τα πρώτα χρόνια το καταφέραμε περίπου. Φέτος υπάρχει μια απογοήτευση από τη συμμετοχή αλλά και αυτά είναι μέσα στο πρόγραμμα. Θα συνεχίσουμε να φθάσουμε στον τελικό στόχο και για να υπάρχει ένα κλειστό τουρνουά έτσι ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία για το ποιος θα γραφεί γρηγορότερα αλλά θα πρέπει να είμαστε κοντά για να το θέσουμε έτσι ώστε να γίνει γνωστό για να αρχίσει ο κόσμος να συμμετέχει ευκολότερα. Θεωρώ ότι υπάρχουν μόνο θετικά κίνητρα συμμετοχής αλλά ίσως κάποιοι προσπαθούν να βρουν τα αρνητικά για να μη συμμετέχουν. Κάποιος μπορεί να πει ότι εκείνη τη συγκεκριμένη ώρα ξεκουράζεται. Εμείς του δίνουμε την ευκαιρία να συμμετέχει σε μια από τις τέσσερις ημέρες. Το ωράριο ή το χρηματικό ποσό συμμετοχής θεωρώ ότι είναι δικαιολογίες και όχι οι πραγματικοί λόγοι για τη συμμετοχή κάποιου.

ΠτΘ: Σκέφτεστε να συμμετέχετε και σε άλλα τουρνουά τάβλι που γίνονται σε άλλα μέρη ώστε να το κάνετε και πιο γνωστό;
Θ.Γ.: Στην περιφέρειά μας δεν γίνονται τέτοιες διαδικασίες. Θα ήταν καλό να γίνει σε τρεις ή και τέσσερις περιοχές και να ακολουθήσει μια συνάντηση νικητών, ώστε να γνωρίζονται οι σύλλογοι μεταξύ τους και να συμμετέχουν. Ένας από τους πρώτους στόχους που ξεκινήσαμε ήταν να μπορέσουμε να φέρουμε κόσμο στο Φανάρι ώστε να μείνει έστω και για ένα βράδυ μια και οι προκριματικοί ξεκινούν τη Δευτέρα και ολοκληρώνονται την Πέμπτη. Αυτό συνέβη κάποιες φορές. Αυτό είναι κέρδος για το Φανάρι ενώ για εμάς είναι μια απλή συμμετοχή, αλλά θεωρούμε ότι και για το Φανάρι είναι καλό για να υπάρχει περισσότερος κόσμος. Πρέπει να δουλέψου με λίγο με τη διαφήμιση και στις όμορες περιοχές κάτι που φέτος συζητάμε για να το κάνουμε από του χρόνου και πιθανώς αν τα πράγματα είναι καλύτερα η ανταπόκριση να είναι μεγαλύτερη.

Ο Έλληνας δεν δίνει την βαρύτητα που πρέπει όταν αγωνίζεται…

ΠτΘ: Είναι αναβαθμισμένο στη συνείδηση του Έλληνα το τάβλι ή απλά θεωρείται ένα παιχνίδι του καφενείου;
Θ.Γ.: Από την εμπειρία και τα παραδείγματα που έχω οι Έλληνες παίζουν τάβλι για να αποδείξουν ότι είναι καλοί παίχτες ή παίζουν αλλά ποτέ το παιχνίδι δεν τελειώνει γιατί δεν δίνουν την βαρύτητα που πρέπει. Έχω δει αγώνες παρόμοιους αγώνες με το ψάρεμα, με το μπιλιάρδο, συναντήσεις Σαββατοκύριακου όπου συγκεντρώνονταν άτομα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Πρέπει το παιχνίδι να το έχεις μέσα σου, να γνωρίσεις τις πτυχές του για να καταλήξεις να συμμετέχεις. Θεωρώ ότι ο Έλληνας φοβάται να συμμετάσχει γιατί φοβάται την ήττα και αυτός είναι ο ανασταλτικός παράγοντας. Ο Έλληνας έχει στον μυαλό του την ιδέα του νικητή, αλλά για να νικήσεις πρέπει να συμμετάσχεις, πρέπει να αγωνισθείς. Αν παίζεις με τη γυναίκα σου και θεωρείς μέσα σου ότι είσαι νικητής, αυτό δεν λέει πολλά. Πρέπει να βγεις σε κοινή θέα. Ο Έλληνας θέλει να πιστεύει ότι είναι δυνατός, χωρίς δοκιμασία.

…και δεν έχει μάθει να συμμετέχει σε διαδικασίες

ΠτΘ: Ίσως δεν έχει τη φιλοσοφία του παιχνιδιού;
Θ.Γ.: Δεν έχει μάθει να συμμετέχει σε διαδικασίες. Κάνει κάτι εξ ανάγκης, για παράδειγμα είναι αθλητής συμμετέχει εξ ανάγκης στους αγώνες, προχωρά όσο μπορεί και μετά σταματά. Θα περίμενα πολύ περισσότερες συμμετοχές και τα επόμενα χρόνια θεωρώ ότι η κατάσταση θα είναι διαφορετική, γιατί θα κατασταλάξουμε, επειδή είμαστε μια κοινωνία που αλλάζει γρήγορα. Όλα γίνονται τόσο γρήγορα που δεν μας μένει χρόνος για να απολαύσουμε στιγμές. Το τουρνουά θεωρώ ότι είναι συμμετοχή σε μια διαδικασία απόλαυσης του απογευματινού καφέ με συνοδεία τάβλι και της διαδικασίας του. Είναι λίγοι ακόμη αυτοί που το βλέπουν έτσι.

ΠτΘ: Η προσπάθεια θα λέγαμε είναι στα σπάργανα.
Θ.Γ.: Ναι και για αυτό κάθε χρόνο θέτουμε πολύ μικρούς στόχους. Αν κάτι καθιερωθεί αργότερα θα το βλέπει ο κόσμος πιο φυσιολογικά. Οι αγώνες θέλουν τέχνη για να βγάλεις κάτι από μέσα σου, το να κερδίσεις θέλει την τεχνική του και σε τελική ανάλυση βγάζεις το χαρακτήρα σου. Θα το δούμε. Είναι ένα στοίχημα του μέλλοντος.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.