Θεατρο και χορος συναντιουνται στην Πειραματικη Ομαδα Χορου ΡΕΞ

Ο νέος χώρος φιλοξενίας πολιτιστικών εκδηλώσεων στο Εργατικό Κέντρο Κομοτηνής, το παλιό κινηματοθέατρο ΡΕΞ, επιτρέπει πλέον την ενεργοποίηση ομάδων πολιτισμού, όπως και πραγματοποίησης πολιτιστικών εκδηλώσεων, με αποκορύφωμα το διήμερο ποίησης στα περασμένα Ελευθέρια Θράκης.

Στη σκηνή της αίθουσας συναντήσαμε βράδυ Τετάρτης μια ομάδα νέων κοριτσιών που έκαναν πρόβες για μια εκδήλωση που θα λάβει χώρα το Νοέμβρη. Κάποια από τα μέλη της ομάδας απουσίαζαν, η αγάπη όλων όμως για το χορό είναι αυτονόητη και διακρίνεται στο βλέμμα της Μαρίας, της Νάνση, της Ντίνας και της Νινέτας, τεσσάρων εκ των μελών της Πειραματικής Ομάδας Χορού ΡΕΞ. Η ομάδα, εν απαρτία, προετοιμάζεται για μια πρωτότυπη θεατρική παράσταση σύγχρονου χορού που θα γίνει στις 7 και στις 14 Νοεμβρίου στο ΡΕΞ, υπό την αιγίδα του Εργατικού Κέντρου. Η ΔΕΠΑΚ θα στηρίξει την εκδήλωση χρηματοδοτώντας τα κοστούμια.



Η Μαρία Μαγαλιού από τότε που θυμάται τον εαυτό της χορεύει. Ξεκίνησε το χορό στην Αλεξανδρούπολη. «Γινόντουσαν διάφορες μετακομίσεις, αλλά οπουδήποτε κι αν βρισκόμουν χόρευα. Ξεκίνησα με ρυθμική γυμναστική, την άφησα δε μού άρεσε, πήγα στο μπαλέτο, το άφησα επίσης και στη συνέχεια έκανα μοντέρνο χορό. Κατάλαβα ότι αυτό που ήθελα να κάνω ήταν latin. Πήρα το πτυχίο στην Αθήνα και συνεχίζω χορό στην Κομοτηνή». Η Μαρία Μαγαλιού είναι μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Χορευτικού Αθλητισμού και κρατάει την ταυτότητα του μέλους για να μικραίνουν τα βήματα της απόστασης από την Αθήνα.

Το Νοέμβρη, στις 7 και στις 14, θα παρουσιάσουν μια θεατρική παράσταση σύγχρονου χορού. «Θ’ ασχοληθούμε μόνο με δυτικούς χορούς και πολύ μοντέρνους με street λεπτομέρειες». Τα πρώτα βήματα της ομάδας έγιναν πέρυσι και οι πρώτες εμφανίσεις στα περασμένα Ελευθέρια, την ημέρα που παρουσίασαν τη δουλειά τους τα γυμναστήρια της πόλης και στην εκδήλωση του Gymnasium.

Η Ντίνα Δημητριάδου είναι Κομοτηναία, χορεύει 12 χρόνια και αγαπάει ιδιαίτερα το μοντέρνο χορό. Της αρέσει ο αυτοσχεδιασμός και να βάζει τη δικιά της πινελιά. Ο αθλητισμός και ο χορός είναι τρόπος ζωής για τη Ντίνα. Εκφράζεται μέσα από την ομάδα του ΡΕΞ και της αρέσει η επαφή με το κοινό. «Το να είμαι κλεισμένη μόνη μου κάπου και να χορεύω δε μού αρέσει. Έχω συνηθίσει να έχω κοινό, είναι μια υπέροχη αίσθηση».

Η πρώτη της επαφή με το χορό έγινε μέσα από το μπαλέτο. «Το εγκατέλειψα γιατί ήταν πολύ αργοί οι ρυθμοί και στη συνέχεια ξεκίνησα μοντέρνο χορό στο Gymnasium κι εδώ και 12 χρόνια είμαι σε μια ομάδα μοντέρνου χορού».

Η Νινέτα Αναγνωστοπούλου είναι τεταρτοετής στο ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής και ξεκίνησε από 3,5 ετών κλασσικό μπαλέτο. «Συνέχισα με τζαζ. Στο δεύτερο έτος άρχισα το μοντέρνο χορό στο Gymnasium. Θα θελα πάρα πολύ να συνεχίσω το μπαλέτο αλλά δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα στην Κομοτηνή». Με την ολοκλήρωση των σπουδών της σκέφτεται να συνεχίσει μεταπτυχιακές σπουδές αλλά δεν εγκαταλείπει την ιδέα να συνεχίσει το μπαλέτο. Στο ΤΕΦΑΑ έχει σαν ειδικότητα τη ρυθμική.

Στην Πειραματική Ομάδα Χορού ΡΕΞ αναζητούν τα σημεία επαφής παρά τις διαφορετικές τους αφετηρίες. «Η Μαρία είναι του latin, τα κορίτσια του μοντέρνου χορού κι εγώ του μπαλέτου. Μάς ενώνει το πάθος και η αγάπη για το χορό». Και οι τέσσερις συμφωνούν ότι στις εξόδους τους ο χορός κυριαρχεί και αυτονόητα οι παρέες τους καμαρώνουν. «Ο χορός είναι η αναπνοή μου» λέει η Μαρία και η Νινέτα σημειώνει «ο χορός είναι η ζωή μου. Και ο παραδοσιακός χορός. Έκανα οκτώ χρόνια πριν μπω στη σχολή κι άλλα τρία όταν ήρθα».

Η Νάνση Δημητριάδου είναι η δίδυμη αδελφή της Ντίνας και ξεκίνησε ταυτόχρονα μπαλέτο και μοντέρνο χορό. «Αποφασίσαμε ότι μάς αρέσει το ραπ και το χιπ –χοπ. Καταφέραμε και βγάλαμε και δικές μας χορογραφίες και τις παρουσιάσαμε μέσω του γυμναστηρίου Gymnasium. Με τα κορίτσια ετοιμάζουμε μια διαφορετική θεατρική παράσταση με χορό».

Η Νάνση θεωρεί το χορό ελεύθερη έκφραση και πιστεύει ότι όσοι φίλοι της δεν χορεύουν απλά δεν έχουν αναζητήσει μέσα τους την κρυμμένη σπίθα.

Οι συναντήσεις στο ΡΕΞ της Πειραματικής Ομάδας Χορού γίνονται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη και όπως συμβαίνει σε όλες τις καλές παρέες όλοι είναι ευπρόσδεκτοι να λάβουν μέρος και να δημιουργήσουν μαζί τους, ακόμη κι αν δεν έχουν τα εφόδια των κοριτσιών και των αγοριών που συμμετέχουν. Η αγάπη για το χορό είναι η κινητήρια δύναμη των συμμετεχόντων. «Δε ζητάμε άτομα με τίτλους και συγκεκριμένες σπουδές, απλά να έχουν υπομονή και να είναι υπεύθυνοι».

Η παράσταση του Νοέμβρη

•Από το καν-καν στο street dance

Τα κορίτσια ευχαριστούν το Εργατικό Κέντρο για την παραχώρηση του χώρου και τη ΔΕΠΑΚ για τη στήριξη που θα προσφέρει στην παράσταση αναλαμβάνοντας τα κοστούμια. Η Μαρία Μαγαλιού μιλάει για το πρόγραμμα της εκδήλωσης. «Ξεκινάμε με κάτι πολύ παλιό, με καν –καν με τα ανάλογα κοστούμια! Συνεχίζουμε με μια χορογραφία που παραπέμπει σε πορσελάνινες κούκλες, που ζωντανεύουν, χορεύουν, δημιουργούν. Ακολουθεί το piano in the dark. Παίζει κάποιος πιάνο, μια κοπέλα τραγουδάει, η ατμόσφαιρα είναι ιδιαίτερα αισθησιακή. Αναζητούσαμε πιανίστα και ο προηγούμενος αθέτησε την υπόσχεσή του. Περνάμε σε μοντέρνες χορογραφίες με λεπτομέρειες street dance και καταλήγουμε σε χοροθέατρο … αλλά ας μην τα αποκαλύψουμε όλα».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.