Τετραδιου Σημειωσεις,4442

Οι ΤετΡαδίου Σημειώσεις πιστές στο ραντεβού τους για ακόμα ένα Σάββατο φιλοξενούν σήμερα για 1η φόρα ένα άρθρο για ένα στυλ μουσικής το οποίο σίγουρα έχει πολλούς φίλους αλλά και πολλούς «εχθρούς». Μιλάμε φυσικά για το Metal και το παρακάτω κείμενο της «Απλήρωτης Μαϊμούς» του Αντώνη Δρακώνακη θα σας προτείναμε ,αγαπάτε ή δεν αγαπάτε το Metal, να το διαβάσετε. Και αν θέλετε να απαντήσετε ή να στείλετε το δικό σας άρθρο ,που να έχει σχέση με την μουσική, οι «ΤετΡαδίου Σημειώσεις» είναι στην διαθεση σας. Σήμερα, επίσης, σας παρουσιάζουμε 3 ακόμα εκπομπές του προγράμματος του Ράδιο Παρατηρητής 94 fm, ενώ διαλέξαμε για σας και τα πιο ωραία μηνύματα που μας έχετε στείλει!!

Μείνετε συντονισμένοι και δεν θα χάσετε…

Το μέταλ αποτελεί την πλέον ακραία μορφή μουσικής που έχει δημιουργήσει ποτέ ο άνθρωπος. Η παραδοχή αυτή είναι συνισταμένη της ακρότητας που διέπει το στίχο, την αισθητική, τα φωνητικά, την ατμόσφαιρα της μουσικής αυτής, καθώς και του προκλητικού και καταχρηστικού τρόπου ζωής πολλών καλλιτεχνών και οπαδών του είδους.

Προσωπικά πάντα ένιωθα μια έλξη προς την ακρότητα γιατί διέκρινα σ’ αυτήν μια μεγάλη δύναμη. Τη δύναμη να προκαλεί να τραβάει την προσοχή του κόσμου επειδή ακριβώς έσπαγε λίγο την ρουτίνα του συμβατικού, του συνηθισμένου, του προσιτού…Κι ό,τι τραβάει την προσοχή μπορεί να γίνει αγωγός μηνυμάτων και απόψεων. Το στοίχημα για να μπορέσεις να διοχετεύσεις τα μηνύματα αυτά στους επικείμενους αποδεκτές είναι να δείξεις ειλικρίνεια στις κινήσεις σου, ώστε να κερδίσεις το σεβασμό και την εκτίμησή τους. Όχι απαραίτητα την υποστήριξή τους…Αυτό το στοίχημα μ’ έκανε ν’ ασχοληθώ με το μέταλ γιατί ήθελα να περάσω τα δικά μου μηνύματα.

Όταν ήμουν πιο μικρός με νεύριαζε το ότι ενώ είχε πολλά πράγματα να δώσει στην μουσική και στους ανθρώπους, δεν λάμβανε τον σεβασμό και την αποδοχή που του άξιζε. Το αντίθετο θα έλεγα.

Όσο περνούσαν τα χρόνια αυτό άρχισε να αλλάζει και τελικά κατάλαβα ότι το μέταλ δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, και δεν πρέπει ν’ αλλάξει όσο ο κόσμος παραμένει ο ίδιος. Για να μπορέσει το μέταλ και γενικά η ακρότητα στον τρόπο έκφρασης να γίνουν αποδεκτά από την πλειοψηφία, πρέπει ν’ αλλάξει ο τρόπος σκέψης των ανθρώπων…και αυτό είναι ένα ακόμη πράγμα για το οποίο αξίζει να προσπαθήσεις…

Το μέταλ είναι το πιο παρεξηγημένο και αδικημένο μουσικό είδος παγκοσμίως, γι’ αυτό και έχει επανειλημμένα δεχθεί επιθέσεις και κατηγορίες από απλούς μουσικόφιλους μέχρι και θρησκευτικό – κοινωνικές οργανώσεις.

Έχει κατηγορηθεί ότι υστερεί σε αρμονία, αισθητική, τεχνική ότι γεννά αρνητικά συναισθήματα, ότι δεν υπάρχουν φωνητικά αλλά μόνο κραυγές και τσιρίδες, ότι οι οπαδοί του χαρακτηρίζονται από ακραίους και κτηνώδεις τρόπους έκφρασης.

Το μέταλ μπορεί να εκφράσει και να συντροφέψει κάθε ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση. Εκφράζει χαρά, ευτυχία, απόγνωση, δυστυχία, οργή, παράνοια..

Ποιος είπε ότι τα συναισθήματα είναι μόνο θετικά ή ότι η μουσική θα πρέπει να εκφράζει μόνο θετικά συναισθήματα;

Ποιος είπε ότι κάθε συναίσθημα όμορφο ή άσχημο πρέπει να εκφράζεται με τρόπο αρμονικό και μελωδικό; Συμβατικό και προσιτό;

Ποιος όρισε ότι η ανθρώπινη φωνή πρέπει να βγαίνει γλυκιά και γαλήνια και ποιος είπε ότι μόνο μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί η μουσική να σου μεταδώσει την ενέργειά της;

Οι καλλιτέχνες του είδους αυτού ουρλιάζουν και βρυχώνται όταν εκφράζουν οργή, δημιουργούν μίζερη και σκοτεινή ατμόσφαιρα όταν χαρακτηρίζονται από μιζέρια και απελπισία, τραγουδούν μελωδικά και αρμονικά όταν εκφράζουν χαρά και μεταδίδουν κατάθλιψη και μελαγχολία όταν έχουν τα ανάλογα συναισθήματα. Δεν κρύβονται πίσω από κλισέ, δεν διστάζουν να τολμήσουν, πρωτοπορούν, προκαλούν (πολλές φορές με ανούσιο η λανθασμένο τρόπο), δημιουργούν. Δεν μπορώ να σκεφτώ ειλικρινέστερη μορφή μουσικής έκφρασης από κάποια που αποτυπώνει σε νότες και φωνητικά ό,τι ακριβώς νιώθει. Πόσοι καλλιτέχνες άραγε δεν έχουν νιώσει ποτέ τέτοιου είδους άσχημα συναισθήματα και πόσοι απ’ αυτούς τόλμησαν να τα αποτυπώσουν στη μουσική χωρίς να φοβούνται το εμπορικό κόστος και το καλλιτεχνικό τους προφίλ;

Ναι σίγουρα και στο μέταλ υπάρχουν μουσικοί που πουλάνε συναίσθημα και ατμόσφαιρα χάριν της φήμης και του χρήματος, αλλά σε ποιο καλλιτεχνικό χώρο δεν υπάρχουν άνθρωποι που υποκρίνονται και πώς μπορείς να το αποτρέψεις;

Το μέταλ δεν έχει τεχνική…

Το να παραθέσω χιλιάδες παραδείγματα συγκροτημάτων με άρτια τεχνική κατάρτιση είναι ανούσιο καθώς η πλειοψηφία των αναγνωστών αγνοεί την ύπαρξή τους. Θα πω μόνο ότι το μέταλ είναι το μόνο είδος μουσικής που περικλείει και χρησιμοποιεί όλα τα άλλα μουσικά είδη ανεξαιρέτως.

Υπάρχουν μπάντες που ενώνουν το μέταλ με jazz, blues, ethnic, κέλτικη μουσική, ινδιάνικες μελωδίες, κιθαριστικά βιρτουόζικα μέρη, κλασσική και συμφωνική μουσική, rap, electro και pop, παραδοσιακές κινέζικες μελωδίες, αρχαιοελληνική μουσική με άρπες… μπάντα που παίζει death metal με ποντιακή λύρα, thrash metal με τσέλο, σκανδιναβικό, black metal με φλάουτα και φλογέρες, νορβηγικό black metal με την εθνική ορχήστρα της Τσεχίας, death metal με βραζιλιάνικους tribal ρυθμούς…θα ξημερωθούμε.

Γι’ αυτό δικαιολογημένα οι πιο συνειδητοποιημένοι οπαδοί του το αποκαλούν ως το πιο ολοκληρωμένο και ανοιχτόμυαλο είδος μουσικής. Ένας καλός death metal μουσικός μπορεί να παίξει τζαζ και blues ,ένας μουσικός της τζαζ δεν μπορεί να παίξει death metal, ένας black metal μουσικός στην Ελλάδα μπορεί να συνθέσει έντεχνα ή λαϊκά κόμματα, ένας λαϊκός συνθέτης δεν μπορεί να παίζει black…Όχι μονό γιατί δεν έχει ασχοληθεί και εξασκηθεί ποτέ πάνω στο είδος αλλά και γιατί τα είδη αυτά δεν εμπίπτουν στο μουσικό γνωστικό του πεδίο, πιθανότατα δεν γνωρίζει καν την ύπαρξη τους (εξαιτίας της ανύπαρκτης προβολής τους). Ας μην μιλάμε λοιπόν για τεχνική κατάρτιση και μουσικές γνώσεις.

Το μέταλ προωθεί την βία και αυτό φαίνεται από τον τρόπο έκφρασης των οπαδών του στις συναυλίες…

Καταρχάς την βία (με την αρνητική της έννοια, γιατί η βία μπορεί να οδηγήσει και σε θετικά αποτελέσματα) στην σημερινή κοινωνία την προωθούν και την επιβάλλουν αλλά πράγματα. Μακάρι όσοι πραγματικά είχαν συναισθήματα οργής και βίας να τα διοχέτευαν στην μουσική τους αλλά δεν συμβαίνει. Όταν οι οπαδοί του μεταλ θέλουν να εκτονώσουν τα άσχημα συναισθήματα τους τα διοχετεύουν στην μουσική, γράφοντας ένα κομμάτι, γράφοντας επιθετικούς στίχους, παίζοντας ξύλο μεταξύ τους σε συναυλίες (από τις οποίες μετά φεύγουν αγκαλιασμένοι). Άλλος όταν είναι οργισμένος μπορεί να σπάσει ένα τραπέζι, άλλος να δείρει την γυναίκα του, άλλος να ξεκινήσει έναν πόλεμο…οι μεταλάδες κουνάνε το κεφάλι στον ρυθμό της μουσικής και χτυπιούνται μεταξύ τους. Παράλογο για τον έξω κόσμο, λογικό γι’ αυτούς…υπάρχουν πολύ πιο παράλογα πράγματα στη ζωή μας που δεν τα αντιλαμβανόμαστε.

Το μέταλ είναι ένα μικρόβιο που σε μολύνει στην εφηβική ηλικία και μένα μαγικό τρόπο δίνει ένα ακόμη νόημα στην ζωή σου. Αν κολλήσεις μπαίνεις σ’ έναν άλλον κόσμο, κατά την γνώμη σου τέλειο και αψεγάδιαστο, πέρα για πέρα αυθεντικό και σίγουρα απόλυτα σωστό (πράγμα αρνητικό).

Μετα από μερικά χρόνια αρχίζεις να καταλαβαίνεις, βρίσκοντας κάθε τόσο ένα μικρό ψεγάδι, ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι τόσο αθώος, αρχίζεις την κριτική, υιοθετείς μια αυστηρή επιλεκτικότητα. Αν αυτός ο κόσμος σε εκφράζει πραγματικά δεν θα τον απαξιώσεις, δεν θα τον απορρίψεις και δεν θα βγεις απ’ αυτόν. Απλά θα είσαι λιγότερο ανεκτικός μαζί του. Όσοι τον ονόμασαν εφηβική επανάσταση, παιδική ανωριμότητα κτλ δεν τον ένιωσαν ποτέ τους πραγματικά.

Στον αντίποδα βέβαια βρίσκονται αυτοί που παραμένουν κλεισμένοι στον κόσμο αυτό για όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν τολμούν να δουν τι γίνεται έξω και συνεχίζουν να τον θεωρούν κάτι απρόσβλητο. Οι ίδιοι όμως μπορούν εύκολα να τον απορρίψουν ολοκληρωτικά μετά από κάποιο καιρό. Γιατί όταν αυτός ο απόρθητος κόσμος πέσει ξαφνικά και όχι κλιμακωτά έρχεται η μεγάλη απογοήτευση.

Το μέταλ μπορεί να υπάρξει όμορφο, επικίνδυνο, καταστροφικό, ηλίθιο, πανέξυπνο… μπορεί να αποτελέσει τρόπο σκέψης, τρόπο ζωής, τρόπο έκφρασης συναισθημάτων…μέσο μαζοποίησης, μέσο αφύπνισης, ψευτό -Lifestyle…μπορεί να αποτελέσει ένα σχολείο, ένα φίλο. Γι’ αυτό πιστεύω πως το λιγότερο που μπορούμε να παραδεχτούμε είναι ότι έχει νόημα και αξία.

Για να τελειώνουμε πάντως ένα είναι σίγουρο, όσα άρθρα κι αν διαβάσεις, με όσους μεταλάδες κι αν μιλήσεις, όση κριτική κι αν ασκήσεις, όσες απόψεις κι αν αναθεωρήσεις, δεν πρόκειται να νιώσεις ποτέ αυτό το συναίσθημα της ψυχικής πλήρωσης κι αυτήν την αυθόρμητη και ανεξήγητη τάση συνεχούς απενοχοποίησης αυτής της μουσικής, αν δεν μολυνθείς απ’ αυτήν.

Κι όπως έλεγε ένας δημοσιογράφος, δημιουργός ενός μουσικού ντοκιμαντέρ γύρω απ’ τό μέταλ ‘Ότι κι αν πουν κι ότι κι αν βρουν να προσάψουν σ’ αυτή τη μουσική χωρίς να έχουν ζήσει στον κόσμο μας, δεν θα μας νοιάξει και πολύ…’.

Αντώνης Δρακωνάκης

Top 10

ελληνικό

Τα 10 αγαπημένα τραγούδια των ακροατών του Ράδιο Παρατηρητής γι’ αυτή την εβδομάδα:

1.Goodbye my lover – James Blunt

2. Where the wild roses grow–Nick Cave&Kylie Minogue

3.Fear of the Dark – Iron Maiden

4.November Rain – Guns ‘n Roses

5.Lithium – Evanescense

Στρουμφίτα και Γκρινιάρης

Τι είναι αυτό που σας αρέσει στο ραδιόφωνο και σας κάνει να το προτιμάτε από τα άλλα Μ.Μ.Ε.;

Δε σε βλέπουν οπότε κάνεις ότι γουστάρεις. Κάνεις το χαβαλέ σου μόνο μέσω της γλώσσας. Πρέπει να τα κάνεις όλα μέσω της γλώσσας. Μου αρέσει το μυστήριο που υπάρχει ακούγοντας μια φωνή στο ραδιόφωνο χωρίς να γνωρίζεις το πρόσωπο. Μικρή συνήθιζα να κλείνομαι με τις ώρες στο δωμάτιο ακούγοντας ραδιόφωνο και όπως και να ήμουν πάντα χαλάρωνα και ηρεμούσα. Είναι πολύ καλό ηρεμιστικό… Τουλάχιστον για μένα.

Πώς προέκυψε η ιδέα για να γίνετε μουσικοί παραγωγοί και να κάνετε τη δική σας εκπομπή;

Είναι μια εμπειρία για εμάς. Μας είπε το αφεντικό κι εμείς σε τέτοιες προτάσεις δε λέμε όχι.

Ποιο είναι το περιεχόμενο της εκπομπής σας; Υπάρχει κάτι που την ξεχωρίζει απ’ τις άλλες εκπομπές;

Γκρινιάρης: Πολύ χαβαλέ, αλλά και πολλή γκρίνια, με ωραία τραγούδια, αλλά και τραγούδια που δεν ακούτε στις άλλες εκπομπές.

Στρουμφίτα: Γκρινιάρη, τα τραγούδια που θα παίζουμε θα είναι έντεχνα. Τελεία και παύλα!

Τι κίνητρο θα δίνατε στους ακροατές για να σας ακούσουν;

Το σύγγραμμα του Φόρη, αρκετές αποκλειστικότητες, πολύ χαβαλέ και απεριόριστες αφιερώσεις. Και ότι προκύψει…

Έχετε κάποιο σύνθημα ή μότο που σας χαρακτηρίζει και ίσως έχει σχέση και με την εκπομπή σας;

-«Δευτέρα κάτι έχω, την Τρίτη δεν αντέχω, Τετάρτη πως βαριέμαι, την Πέμπτη κατουριέμαι, Παρασκευή πρωί η μάνα μου με κλαίει, απ’ όλες τις ημέρες η Κυριακή μ’ αρέσει».

-«Ζήτω ο Φόρης».

Χατζαρίδης Κωνσταντίνος και Ψαθάς Απόστολος

Back to basics

Κυριακή 13.00 – 15.00

Τι είναι αυτό που σας αρέσει στο ραδιόφωνο και σας κάνει να το προτιμάτε από τα άλλα Μ.Μ.Ε.;

Στον τύπο (εφημερίδες, περιοδικά) είναι δύσκολο να προωθήσεις με τον σωστό τρόπο τη μουσική, ενώ η τηλεόραση αναπαράγει συνεχώς τα ίδια. Έτσι, το ραδιόφωνο είναι το μόνο μέσον προώθησης καθαρά και μόνο της μουσικής.

Πώς προέκυψε η ιδέα για να γίνετε μουσικοί παραγωγοί και να κάνετε τη δική σας εκπομπή;

Ασχολούμαστε και οι δύο με την Hip Hop μουσική εδώ και αρκετά χρόνια και απ’ τη στιγμή που μας δόθηκαν τα μέσα, αποφασίσαμε να προβάλλουμε την πραγματική διάσταση του Hip Hop και όχι αυτό που προβάλλεται από τα άλλα Μ.Μ.Ε.

Ποιο είναι το περιεχόμενο της εκπομπής σας; Υπάρχει κάτι που την ξεχωρίζει απ’ τις άλλες εκπομπές;

Παίζουμε ελληνικό και ξένο Hip Hop. Δε θεωρούμε ότι υπάρχει κάτι που μας ξεχωρίζει από τις άλλες εκπομπές, διότι απ΄ τη στιγμή που αποφασίζει κάποιος να κάνει εκπομπή, θεωρείται δεδομένη η αγάπη του για τη μουσική.

Τι κίνητρο θα δίνατε στους ακροατές για να σας ακούσουν;

Πιστεύουμε πως ακούγοντάς μας, ο κάθε ακροατής θα βρει από μόνος του τα δικά του κίνητρα, ώστε να αποφασίσει να μας ξανακούσει!

Έχετε κάποιο σύνθημα ή μότο που σας χαρακτηρίζει και ίσως έχει σχέση και με την εκπομπή σας;

«Δεν πάει το μυαλό σου». Μπορεί φαινομενικά να μην έχει σχέση με την εκπομπή, αλλά δεν πάει το μυαλό σας τι μπορεί να ακολουθήσει…!

Νεκτάριος Τσιτερής, Κώστας Κανακουσάκης και Μανώλης Μπέρκης

…στους 94 και καλοστελιωμένους

Τρίτη 18.00 – 20.00

Τι είναι αυτό που σας αρέσει στο ραδιόφωνο και σας κάνει να το προτιμάτε από τα άλλα Μ.Μ.Ε.;

Το ραδιόφωνο μπορεί το νου να ταξιδέψει

σ’ άγνωστα μέρη και καιρούς μπορεί να τονε πέψει.

Πώς προέκυψε η ιδέα για να γίνετε μουσικοί παραγωγοί και να κάνετε τη δική σας εκπομπή;

Εμείς θα συνεχίσουμε εκείνη την ιδέα που κάποτε ξεκίνησε μια όμορφη παρέα.

Ποιο είναι το περιεχόμενο της εκπομπής σας; Υπάρχει κάτι που την ξεχωρίζει απ’ τις άλλες εκπομπές;

Η εκπομπή θα γίνεται έξι μ’ οκτώ την τρίτη να μην ξεχνά κανένας μας πως είμαστ’ απ’ την Κρήτη.

Τι κίνητρο θα δίνατε στους ακροατές για να σας ακούσουν;

Να μας ακούσουν δεν αρκεί και μαντινάδες θέμε να στείλουν οι ακροατές σ’ εμάς για να τις λέμε.

Έχετε κάποιοι σύνθημα ή μόνο που σας χαρακτηρίζει και ίσως έχει σχέση και με την εκπομπή σας;

Μαδάρες μου Χανιώτικες κορφή του Ψηλορείτη και Λασιθιώτικα βουνά γεια σου παντέρμη Κρήτη…στους 94 και καλοστελιωμένους.

Επιμέλεια: Θάνος Βαφειάδης – Ηρώ Παπούτση

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.