Στο πνευμα του εθελοντισμου και με αγαπη για τον τοπο της

Υπηρετεί τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις παιδιών και γυναικών, διαμορφώνει χαρακτήρα στους νέους.
Με το παράδειγμά της εμπνέει σίγουρα πολλούς ανθρώπους από το στενό της περιβάλλον, πολύ περισσότερο τα νεαρά άτομα, που εδώ και πολλά χρόνια έρχεται σε συναναστροφή και τους εμφυτεύει ιδέες και αξίες, πολύτιμες για τη ζωή και την κοινωνικοποίησή τους. Με έφεση και αγάπη για τις τέχνες και τον πολιτισμό και βαθιά συνειδητοποιημένη για το πραγματικό νόημα της ζωής του ανθρώπου, αν και συνταξιοδοτήθηκε πριν μερικά χρόνια από το επάγγελμα της δασκάλας, δεν έπαψε να πιστεύει στη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης, δεν έπαψε να εμπιστεύεται τους ανθρώπους που έχει κοντά της και να επιμένει στη διαμόρφωση χαρακτήρων και προσωπικοτήτων, φερέγγυων ενός μέλλοντος που πάντοτε οραματιζόταν. Η κ. Εύα Τσουρκουδή ανήκει στους μικρούς καθημερινούς ήρωες, που δίνουν μια αέναη μάχη για να μετατρέψουν το ελάχιστο σε αρκετό, το αισιόδοξο σε πραγματικό, το ικανοποιητικό σε ιδανικό.

Τσαμπαζιώτισσα στην καταγωγή, όπως υπερηφανεύεται, εδώ και πολλά χρόνια κατοικεί μόνιμα στην Αθήνα μαζί με την οικογένειά της και χάριν των επαγγελματικών της υποχρεώσεων, που έως πρότινος την κρατούσαν μακριά από την ιδιαίτερή της πατρίδα. Μετά τη συνταξιοδότησή της η επιστροφή της στο Νέο Σιδηροχώρι και η διαμονή της εδώ για τακτά χρονικά διαστήματα, κατά βάση καλοκαιρινούς μήνες, ήταν για εκείνη βασική προτεραιότητα και συστατικό μιας όμορφης, χαρούμενης ζωής. Οι καλλιτεχνικές της αναζητήσεις και η εμπέδωση παράλληλα της ιδέας του εθελοντισμού δεν την άφησαν για πολύ καιρό μακριά από την εμπλοκή της με το κοινωνικό γίγνεσθαι του χωριού, το τελευταίο διάστημα μάλιστα με τη συμμετοχή της στο Μορφωτικό Όμιλο Νέου Σιδηροχωρίου, όπου τον περασμένο Μάρτιο εκλέχτηκε πρόεδρος της εξελεγκτικής επιτροπής.

Δραστηριοποιούμενη μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του Ομίλου σε μια σειρά από δράσεις και πρωτοβουλίες, έχει αναλάβει προσωπικά και ασφαλώς εθελοντικά την ανάδειξη της καλλιτεχνικής φύσης των γυναικών και των νέων του χωριού, μέσα από μια δημιουργική ενασχόληση κυρίως με τη ζωγραφική, αλλά και με άλλες μορφές τέχνης, που φιλοδοξεί να τις εμπλουτίζει χρόνο με το χρόνο. Δεχόμενη την αμέριστη συμπαράσταση των συγχωριανών της, των τοπικών φορέων και των μελών του Μορφωτικού Ομίλου, κατάφερε το περασμένο καλοκαίρι να δουλέψει συστηματικά με τα παιδιά και με τις γυναίκες του χωριού, με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να εκτίθενται κατά τις εκδηλώσεις για το πρόσφατο 25ο αντάμωμα Σαμακοβιτών και να εκπλήττουν κάθε επισκέπτη.

«Βρήκα πολύ μικρά παιδιά, αλλά πολύ μεγάλους ζωγράφους»

ΠτΘ: κ. Τσουρκουδή, με ποια αφορμή πήρατε την απόφαση να γυρίσετε πίσω στην ιδιαίτερή σας πατρίδα και πώς ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα;
Ε.Τ.: Όταν πήρα σύνταξη, ήρθα και έφτιαξα το πατρικό μου. Το χωριό έχει πολύ καλούς ανθρώπους, πρόσχαρους και φιλόξενους. Η Αθήνα δε με τραβάει καθόλου, είμαι άγνωστη ανάμεσα στους αγνώστους. Κάθε καλοκαίρι μάζευα κάποια παιδιά φιλενάδων μου, που τους μάθαινα να ζωγραφίζουν σε πέτρα και σε γυαλί. Τώρα πλέον πάνε για φοιτητές. Το Μάρτιο έθεσα υποψηφιότητα στο Μορφωτικό Όμιλο, θεωρώντας ότι όσο μπορώ θα προσφέρω. Γνώριζα ότι ο Μιχάλης Ράντος είναι ένα άξιο παιδί, δραστήριος και με μεράκι. Τους πρότεινα σε ένα συμβούλιο, να μου επιτρέψουν να απασχολήσω τα παιδιά, όσα θέλουν και όσα μου τα εμπιστευτούν οι γονείς τους. Μια μέρα το είπα στις κυρίες του χωριού και σε μερικά παιδάκια, που τα έπαιρνα στο σπίτι μου. Αλλά σκέφτηκα ότι δεν έχουμε έναν κατάλληλο χώρο. Το έμαθε αυτό ο κ. Κυριαζής, ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, και συνεννοήθηκε με τον κ. Μανίτσα να μας δώσουν δυο αίθουσες. Μαζεύτηκαν 17 παιδιά. Με βοήθησε πολύ ο Μορφωτικός Όμιλος ενώ με εμπιστεύτηκαν και οι γονείς. Τα παιδιά έκαναν θαύματα. Βρήκα πολύ μικρά παιδιά, αλλά πολύ μεγάλους ζωγράφους. Οι καλύτερες μαθήτριες ήταν οι κυρίες του χωριού μας. Πιάσανε το πινέλο και το σμάλτο και τους έλεγα πάντα η ζωγραφική είναι φαντασία. Και τα έργα τους είναι πραγματικά καλύτερα από τα δικά μου. Τους πρότεινα ό,τι κι αν κάνουμε να το εκθέσουμε και ενθουσιάστηκαν. Το πρότεινα και στο συμβούλιο, που επίσης το δέχτηκε αμέσως και είπαμε να τα εκθέσουμε κατά το τριήμερο αντάμωμα των Σαμακοβιτών.

«Παίρνω μια σύνταξη και μου φτάνει, περνάω καλά και ευχαριστιέμαι την παρέα των παιδιών και των συγχωριανών μου»

ΠτΘ: Προχωρήσατε σε αυτό το εγχείρημα εθελοντικά, αναλαμβάνοντας η ίδια τα έξοδα για τις ανάγκες της δράσης σας…
Ε.Τ.: Μου συμπαραστέκονταν όλο το χωριό όμως, με κάθε τρόπο. Η αλήθεια είναι ότι δεν επιβαρύναμε το δήμο, γιατί καταλαβαίνω ότι όλοι πρέπει να συμβάλουμε για να πάμε μπροστά. Δε νομίζω ότι είχε την πολυτέλεια ο δήμος να μας παρέχει μπογιές και πινέλα για να ζωγραφίζουμε. Ο δήμος μας έστελνε προσωπικό για να καθαρίζει και να ταχτοποιεί το χώρο. Από εκεί και πέρα εγώ είμαι εθελόντρια. Αλλά για να στήσουμε την έκθεση χρειάστηκαν κάποια λεφτά. Μου είπαν και ο κ. Κυριαζής και ο δήμαρχος και ο Μορφωτικός Όμιλος να μου δώσουν από την τσέπη τους. Τους λέω, τα χαρίζω όλα στο σύλλογο. Ξέρετε γιατί; Παίρνω μια σύνταξη και μου φτάνει. Δόξα τω θεώ περνάω καλά, κάνω το χόμπι μου και αυτό που θέλει η καρδιά μου. Έχω και συμπαραστάτη το σύζυγό μου και με αυτά που μπορώ να διαθέσω ευχαριστιέμαι την παρέα των παιδιών και των συγχωριανών μου.

«Θέλω τα παιδιά να μάθουν κι αλλά πράγματα εκτός από αυτά που παίρνουν από ένα βιβλίο ξερό»

ΠτΘ: Το καλοκαίρι τελείωσε και τα παιδιά ξεκινούν τις υποχρεώσεις τους στο σχολείο. Πιστεύετε ότι μπορεί μέσα από το σύλλογο να συνεχιστεί αυτή η δράση;
Ε.Τ.: Ο πρόεδρος, ο Μιχάλης Ράντος, είναι από το χωριό, είναι δάσκαλος πιστεύω ότι θα κάνει πολλά πράγματα. Εγώ θα είμαι δίπλα του, για ό,τι μπορώ να προσφέρω. Με ενδιαφέρουν πάρα πολύ τα εικαστικά, με ενδιαφέρει το θέατρο και το κουκλοθέατρο. Δεν μπορώ να εμπλακώ στο σχολείο, αλλά μπορώ να κάνω φροντιστηριακά μαθήματα και πάλι εθελοντικά. Με ενδιαφέρουν πάρα πολύ τα παιδάκια. Θέλω να μάθουν κι άλλα πράγματα εκτός από αυτά που παίρνουν από ένα βιβλίο ξερό, που πρέπει να το αποστηθίσουν και δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να κάνουν για να περάσουν το μάθημα, για να κριθεί όλη τους η ζωή σε 2-3 ώρες στις πανελλήνιες.

ΠτΘ: Έχετε κατά νου το ενδεχόμενο να διαθέσετε στο μέλλον τα έργα, που δημιουργείτε με τα παιδιά και τις γυναίκες, ώστε να ενισχύσετε οικονομικά και τον Όμιλο;
Ε.Τ.: Έχω αρκετές σκέψεις για να βγάλουμε κάποια χρήματα για το Όμιλο, αλλά πρέπει να το συζητήσω με το διοικητικό συμβούλιο. Δε μπορώ να το ανακοινώσω ακόμα. Πολλά περισσότερα πράγματα μπορούν να γίνουν. Έχουν πολλές δυνατότητες και τα παιδιά και οι συγχωριανοί μου. Παρά πολλές δυνατότητες. Μπορώ να πω ότι εξεπλάγην…

ΠτΘ: Τι φταίει που δεν καθίσταται δυνατό με άλλο τρόπο να αναδειχτούν αυτές οι δυνατότητες και τα ταλέντα σε διάφορες τέχνες και χρειάζεται, να βρεθούν άνθρωποι σαν κι εσάς, ώστε να τους δώσουν το βήμα να μπορέσουν τουλάχιστον να εκφραστούν;
Ε.Τ.: Δεν ξέρω ειλικρινά. Εγώ το είπα στους γονείς τους και θα το ξαναπώ, να προχωρήσουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω, ίσως να μην το θεωρούν επάγγελμα. Έστω όμως και ως χόμπι, είναι κάτι που σε ηρεμεί στη ζωή.

«Όταν έχει θέληση ο άνθρωπος έχει πολύ μεγάλη δύναμη, μπορεί να κάνει τα πάντα»

ΠτΘ: Σε περίοδο κρίσης, που προέχουν συνήθως τα μαθήματα των παιδιών ή αργότερα η εργασία, θεωρείτε ότι υπάρχει χώρος για να ασχοληθεί κανείς με τέτοια χόμπι;
Ε.Τ.: Για πολλά πράγματα υπάρχει χώρος. Ο άνθρωπος έχει δυνατότητες. Το μεγαλύτερο θηρίο είναι ο άνθρωπος. Όταν έχει θέληση ο άνθρωπος έχει πολύ μεγάλη δύναμη, μπορεί να κάνει τα πάντα. Ο Έλληνας βρίσκει τρόπους να περνάει καλά και να ξεπερνάει τα εμπόδια.

ΠτΘ: Μέσα από αυτή τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών σίγουρα βρίσκετε την ευκαιρία να τους περνάτε διδακτικά μηνύματα…
Ε.Τ.: Αντανακλώνται στα έργα τους αυτά τα μηνύματα. Συζητήσαμε για την αγάπη και έλεγα στα παιδιά να μη μαλώνουν μεταξύ τους, ότι πρέπει να αγαπιόμαστε όλοι οι άνθρωποι. Έλα μωρέ, σήμερα είμαστε αύριο δεν είμαστε, τους έλεγα. Δεν τα καταλάβαιναν και πολύ αυτά. Αλλά ένα κοριτσάκι, η Αγγελική, μου ζωγράφισε το ρολόι της αγάπης, δείκτες ρολογιού μέσα σε μια καρδιά. Για την αιμοδοσία, ένα άλλο κορίτσι Τετάρτης ή Πέμπτης δημοτικού, σκέφτηκε από μόνη της να γράψει σε μια ζωγραφιά το σύνθημα «δώσε αίμα δώσε ζωή». Είπαμε για τη ρύπανση της θάλασσας και ζωγράφισαν το καράβι, που ρίχνει τα απόβλητά του μέσα στη θάλασσα. Μιλήσαμε για την οικογένεια, για το πόσο πρέπει να είμαστε δεμένοι, και μου ζωγράφισαν την οικογένεια. Είπαμε ότι δεν υπάρχει μόνο στενό οικογενειακό περιβάλλον, αλλά έχουμε και τους θείους και τις θείες… «Κυρία δε μου φτάνει η κόλλα», έλεγαν, γιατί προσπαθούσαν να τους βάλλουν όλους. Όλα αυτά καταδεικνύουν τον παιδαγωγικό χαρακτήρα αυτής της δράσης.

«Ο δάσκαλος είναι για να διαμορφώνει χαρακτήρες, αλλά τον έχουν κάνει να ξεφύγει από το ρόλο του»

ΠτΘ: Παρακολουθείτε τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν τα σχολεία σήμερα; Σας προβληματίζει ότι τίθεται σε δεύτερη μοίρα ο παιδαγωγικός ρόλος του σχολείου, για χάρη του να βγει η ύλη;
Ε.Τ.: Όλα τα παρακολουθώ και με στεναχωρούν όλα αυτά που συμβαίνουν από το νηπιαγωγείο και το δημοτικό ακόμη. Το ίδιο το σύστημα έχει κάνει τους συναδέλφους να τρέχουν και να μην προλαβαίνουν, για να βγάλουν μια ξερή ύλη. Ο δάσκαλος είναι για να διαμορφώνει χαρακτήρες. Τους έχουν κάνει κι έχουν ξεφύγει από το ρόλο τους. Κάποιος για να γίνει δάσκαλος ή δασκάλα και να μπει μέσα στην τάξη, να έχει τόσα παιδιά, πάει να πει ότι τα αγαπάει, ότι είναι ερωτευμένος με τη δουλειά αυτή και με τις ψυχές των παιδιών. Τι να προλάβει ένας δάσκαλος, άμα λέει ότι πρέπει να βγει η ύλη; Δεν νομίζω ότι αυτό ήταν το ιδανικό τους όταν πήγαιναν στο πανεπιστήμιο.

«Να μπαίνουν παιδαγωγοί στο Υπουργείο Παιδείας και όχι άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα»

ΠτΘ: Τα μαθήματα επίσης που έχουν σχέση με τα εικαστικά συνήθως τίθενται σε δεύτερη μοίρα, λόγω αυτής της κατάστασης…
Ε.Τ.: Τι κακό κι αυτό… Άφησέ το το παιδί να ζωγραφίσει, άφησέ το να τραγουδήσει. Φταίει το σύστημα, φταίνε οι ιθύνοντες, φταίει το ίδιο το Υπουργείο… Υπάρχουν άραγε παιδαγωγοί μέσα στους ανθρώπους του Υπουργείου Παιδείας; Είναι παιδαγωγοί αυτοί που καταρτίζουν αυτά προγράμματα; Μήπως έπρεπε να το δούνε από αυτήν την πλευρά, να μπαίνουν παιδαγωγοί μέσα και όχι άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα;

Με πρότειναν κάποτε στη Μεταμόρφωση, όπου μένω, για να γίνω πρόεδρος όλων των παιδικών σταθμών. Ένας άλλος δημοτικός σύμβουλος αντιπρότεινε έναν κρεοπώλη. Αυτός που πρότεινε εμένα τον ρώτησε αν έχει σπουδάσει παιδαγωγός, γιατί μπορεί ο άνθρωπος να είχε σπουδάσει και μετά να πήρε ίσως την επιχείρηση του πατέρα του. Όχι, είναι του δημοτικού απάντησε. Βεβαίως και να είσαι του δημοτικού, αλλά να είσαι του δημοτικού πού; Στη δουλειά σου, που μπορεί να είσαι ένας πολύ καλός έμπορος ή ένας πολύ καλός τεχνίτης κι εγώ σαν «γραμματιζούμενη» να μην ξέρω τίποτα μπροστά σου και να σε θαυμάζω. Πρέπει λοιπόν να μπαίνουν μέσα ειδικότητες ειδικευμένες προσωπικότητες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.