Στα «σκαρια» η αδερφοποιηση των ΔΗΠΕΘΕ της «Εγνατιας Οδου»
«Τέσσερις μικροκομματάρχες συναντιούνται στην επαρχία, κατά τη διάρκεια προεκλογικής περιόδου. Υποστηρίζοντας διαφορετικούς υποψήφιους βουλευτές, δολοπλοκούν, αποκαλύπτουν μυστικά, στήνουν ίντριγκες, φανατίζονται, πάντα με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον…». Όλα αυτά θα λάβουν χώρα στη σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής το Σάββατο στην παράσταση «Δάφνες και Πικροδάφνες» των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη και παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Η παράσταση μετά από τις επιτυχημένες εμφανίσεις της στην πόλη της Καβάλας ξεκινά περιοδεία από την Κομοτηνή, ενώ θα ταξιδέψει σ τη Δράμα, την Αλεξανδρούπολη μέχρι και την Κωνσταντινούπολη. «Τα ΔΗΠΕΘΕ έχουν την πολιτική βούληση να συνεργάζονται μεταξύ τους και ευελπιστούμε και αυτή η συνεργασία να συνεχιστεί όχι μόνο σε επίπεδο περιφέρειας αλλά και σε ένα ευρύτερο πλαίσιο», τόνισε η πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ κ. Σοφία Μενεσελίδου αναφορικά με την υποδοχή της σημαντικής αυτής παράστασης στην Κομοτηνή.
Μαρία Καραβία «Ετοιμάζουμε αδερφοποίηση των ΔΗΠΕΘΕ των πόλεων που βρίσκονται στην Εγνατία οδό δε θα είναι μόνο καλλιτεχνική η συνεργασία και θα περιλαμβάνει ένα ευρύτερο φάσμα δραστηριοτήτων»
Είναι η πρώτη φορά μετά την ανάληψη των καθηκόντων της κ. Μαρίας Καραβία ως προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας που ταξιδεύει με παράσταση εκτός της πόλης και μάλιστα με ένα θαυμάσιο έργο. Το σημαντικότερο σύμφωνα με την ίδια είναι ότι η παράσταση θα ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη με δύο παραστάσεις στις 27 και 28 Μαρτίου, μετά από επικοινωνία που είχε με το «Ζωγράφειο Λύκειο». «Είναι πολύ μεγάλη επιτυχία με ένα τέτοιο έργο να βγαίνει το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας έξω. Δεν είναι μόνο μια παράσταση συμπτωματικά. Υπάρχει ένα πρόγραμμα κι ένα πλάνο για να ξεκινήσει συνεργασία μεταξύ των ΔΗΠΕΘΕ», υπογράμμισε η κ. Καραβία συμπληρώνοντας μάλιστα ότι το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας ύστερα από μία μεταξύ τους συνεργασία αποφάσισαν να ξεκινήσουν την αδερφοποίηση των ΔΗΠΕΘΕ που βρίσκονται πάνω στην Εγνατία οδό. «Επικοινωνήσαμε με τα υπόλοιπα ΔΗΠΕΘΕ και βρήκαμε τεράστια ανταπόκριση και από τα Ιωάννινα, την Κοζάνη, τις Σέρρες και την Κομοτηνή. Θα δούμε με ποια μορφή θα γίνει αυτή η συνεργασία, και θα συναντηθούμε να εκθέσουμε τις απόψεις μας» ανέφερε.
Όσο για την ποιότητα της συνεργασίας επεσήμανε ότι αυτή δε θα είναι μόνο καλλιτεχνική αλλά θα έχει ένα μεγαλύτερο φάσμα δραστηριοτήτων. «Αυτή είναι μια αρχή και ελπίζω πολύ σύντομα να υπάρξει ένα αποτέλεσμα ωφέλιμο και για τα ΔΗΠΕΘΕ και για όλους τους πολίτες» ολοκλήρωσε η κ. Καραβία, ενώ από την πλευρά της η κ. Μενεσελίδου ανέφερε ότι «σε πρώτη ανάγνωση είμαστε θετικοί στην πρόταση συζήτησης για τις λεπτομέρειες υλοποίησης ενός τέτοιου εγχειρήματος που δεν είναι ένα απλό και σηματοδοτεί πολλά».
Δημήτρης Κοντός, ηθοποιός «Υποδύομαι έναν ξεκάθαρο ελληνικό χαρακτήρα –έναν μαφιόζο- που υπάρχει ανάμεσά μας, ή μάλλον υπάρχουμε εμείς ανάμεσά του»
Στην παράσταση ένας εκ των πρωταγωνιστών είναι και ο καταγόμενος από την Καβάλα ηθοποιός Δημήτρης Κοντός, ο οποίος δηλώνει τυχερός που συμμετέχει στην παράσταση καθώς μέσω αυτής «πήγε ένα ή και περισσότερα βήματα παραπέρα». Ο ίδιος παρατήρησε το εξής παράδοξο ότι δηλαδή οι ηθοποιοί δεν έχουν τη δυνατότητα να δουν τη δουλειά τους και το αποτέλεσμά της. «Έτσι, εμπιστευόμαστε τον άνθρωπο που είναι απέναντι και ο Θοδωρής Γκόνης κατέχει αυτό το αντικείμενο καλά». Αναφορικά με το ρόλο του διευκρίνισε ότι παίζει ένα «μαφιόζο έτοιμο για όλα. Είναι ένα ξεκάθαρος ελληνικός χαρακτήρας που υπάρχει ανάμεσά μας, ή μάλλον υπάρχουμε εμείς ανάμεσά τους, γιατί μάλλον είμαστε λίγοι εμείς που δεν ακολουθούμε τέτοιες τακτικές. Αυτή είναι η ελληνική πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια. Είναι τραγικό να βλέπεις αυτό το έργο που έχει γραφτεί το 1979 να έχει τόση απήχηση σήμερα, να το βλέπει ο κόσμος και να αναγνωρίζει την πραγματικότητα» επεσήμανε ο ηθοποιός, ενώ όσον αφορά στην αποδοχή του κόσμου συμπλήρωσε ότι «τα πράγματα δείχνουν ότι ιδίως οι νέοι έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται αυτή την κατάσταση. Η αξιοκρατία είναι ζητούμενο. Δεν ξέρω κατά πόσο ευθύνεται και η πολιτική που δυστυχώς καθορίζει την καθημερινότητά μας, παίζει ρόλο στη ζωή μας. Άνθρωποι σαν το “Βασίλη Μουτζιθρόπουλο” και τους υπολοίπους τους έργου είναι αυτοί που καθορίζουν αυτή την καθημερινότητα».
«Το θέατρο προϋποθέτει διάθεση για επικοινωνία»
Ο Δημήτρης Κοντός κατέστησε σαφές ότι το κομμάτι της περιοδείας είναι ένα αγαπημένο το κομμάτι των ηθοποιών. «Το θέατρο είναι κυρίως διάθεση για επικοινωνία. Αν δεν έχεις διάθεση να επικοινωνήσεις με το συνάδερφό σου στη σκηνή μέχρι τον τελευταίο θεατή δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις. Όταν ταξιδεύει το θέατρο το κάνει για να επικοινωνήσει».
Θοδωρής Γκόνης, σκηνοθέτης -καλλιτεχνικός διευθυντής ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας «Δεν ήταν αυτονόητη η ύπαρξη ενός προγράμματος με αρχή, μέση και τέλος από το ΔΗΠΕΘΕ»
Ιδιαιτέρως χαρούμενος δηλώνει ο σκηνοθέτης Θοδωρής Γκόνης που επιστρέφει μετά από κάποια χρόνια στην πόλη της Κομοτηνής, καθώς συνεργάστηκε με το εδώ ΔΗΠΕΘΕ πριν μια τριετία με πολύ σημαντικές παραστάσεις, όπως το «Γράμμα στον Ορέστη» με την Ελένη Ουζουνίδου και το «Γιοι και Κόρες» του Γιάννη Καλαβριανού που μετά την Κομοτηνή σημείωσε λαμπρή καριέρα. Ενθυμούμενος εκείνη την περίοδο υπογράμμισε ότι τότε είχε «χτιστεί» ένα γεμάτο πρόγραμμα με παραστάσεις εξαιρετικές, που άφησαν ιστορία στο ελληνικό θέατρο, ενώ παρατήρησε ότι «δεν ήταν αυτονόητο τότε, να δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα με αρχή, μέση και τέλος και χαίρομαι που συνεχίζει το θέατρο την ίδια πρακτική. Εμείς κάναμε την αρχή να δημιουργήσουμε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, ώστε να γνωρίζει ο πολίτης εξ αρχής τι πρόκειται να παρακολουθήσει» ενώ πρόσθεσε ότι φυσικά υπήρχε ένα φίλτρο, καθώς δεν έμπαινε οποιαδήποτε παράσταση μέσα στο θέατρο, γιατί ήταν ένα θέατρο που λειτουργούσε με δημόσιο χρήμα, οπότε θα έπρεπε να γίνονται τουλάχιστον προσεκτικές επιλογές».
«Τα μεγάλα έργα και οι μεγάλοι συγγραφείς ζουν, δεν πεθαίνουν ποτέ»
Αναφορικά με τις «Δάφνες και Πικροδάφνες» ο σκηνοθέτης έκανε λόγο για μια παράσταση με μεγάλη ιστορία, ένα έργο που λίγο ως πολύ το ξέρουμε χωρίς να το δούμε. «Υπάρχει στο DNA μας», σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς αναφέρεται σε τέσσερις κομματάρχες της Αρκαδίας, στις «μεγάλες τους ημέρες», σε μια προεκλογική εκστρατεία που γινόταν. «Είναι μια πολιτική κωμωδία αλλά δεν πολιτικολογεί. Μιλάει για μια παθογένεια που έχει το νεοελληνικό κράτος, το οποίο έχει υποστεί τόσα από παράγοντες που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η προσωπική τους προβολή, το προσωπικό τους στενό συμφέρον», ανέφερε δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι μεγάλοι συγγραφείς σαν τους Κεχαΐδη και Χαβιαρά δίνουν αυτά τα στοιχεία με τον πιο ουσιαστικό τρόπο.
«Ο Κεχαΐδης είναι “παρών” και συνεχίζει να γράφει τις “Δάφνες” και ό,τι ζητά από μας, τους ανθρώπους του θεάτρου, είναι απλώς να ξαναδούμε το κείμενό του»
Επισημαίνοντας ότι η παράσταση αυτή έχει ανέβει πάρα πολλές φορές με διάφορους τρόπους, κατέστησε σαφές ότι η ομάδα του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας έρχεται να δείξει με το δικό της τρόπο τι ακριβώς εννοούν οι συγγραφείς. «Εμείς πιστεύουμε ότι αυτό το έργο δεν είναι χρονικό μιας εποχής, γιατί αυτά τα έργα έχουν ημερομηνία λήξης. Έργα όπως αυτά του Τσέχωφ, του Σαίξπηρ ή μια αρχαία τραγωδία δεν έχουν ηλικία, γράφονται συνεχώς. Ο συγγραφέας είναι πάντα “παρών” και συνεχίζει να γράφει και να τελειοποιεί αυτά τα έργα. ‘Έτσι και ο Κεχαΐδης είναι “παρών”, συνεχίζει να γράφει αυτό το έργο και ζητά από μας τους ανθρώπους του θεάτρου απλώς να ξαναδούμε το κείμενό του», παρατήρησε τονίζοντας ότι το κάθε κείμενο αλλάζει μαζί με τη «γλώσσα» που το κυκλοφορεί. «Πρέπει να σε οδηγεί η νέα γραφή του συγγραφέα. Στις πρόβες που πηγαίναμε ο Κεχαΐδης μας έδινε συνέχεια νέο κείμενο. Γεννιόταν στην πρόβα νέα πράγματα και το μόνο μας σχέδιο ήταν να είμαστε ανοιχτοί στο νέο. Τα μεγάλα έργα και οι μεγάλοι συγγραφείς ζουν, δεν πεθαίνουν ποτέ. Η τέχνη του θεάτρου επίσης δεν πεθαίνει ποτέ. Ένας ηθοποιός όπως έπαιζε το 1960 δεν μπορεί να παίζει το 2015. Ένας ηθοποιός όπως έπαιζε το 2014 δεν μπορεί να παίζει το 2015. Όπως έπαιζε χθες δεν μπορεί να παίζει σήμερα. Γι αυτό και η δουλειά είναι πολύ δύσκολη και αυτοί που μένουν πίσω χάνονται. Το «τρένο όμως φεύγει» και μας αφήνει πίσω εμάς τους ηθοποιούς αν δε «σηκώσουμε το χέρι». Πολλές φορές δε σηκώνουμε χέρι και απορούμε γιατί δεν έρχονται θεατές γιατί δεν έχουμε καλούς ηθοποιούς και παραστάσεις. Εμείς φταίμε και όχι οι θεατές», υπογράμμισε με έμφαση ο σκηνοθέτης.
«Είναι αναξιοπρεπές οι ηθοποιοί να έχουν καταντήσει να κάνουν χόμπι και όχι επάγγελμα»
«Αυτή η παράσταση» ανέφερε στη συνέχεια «δε θα μπορούσε να ανέβει όπως ανέβηκε αν δεν υπήρχε η αυτοθυσία των ηθοποιών. Για οικονομικούς λόγους ανέβηκε με ελάχιστες πρόβες. Δουλεύαμε ατελείωτες ώρες για να έχουμε το αποτέλεσμα που έχουμε. Η δραματική τέχνη είναι ένα επάγγελμα από το οποίο πλέον οι ηθοποιοί δε ζουν. Εγώ το σέβομαι πάρα πολύ αυτό. Είναι ένα επάγγελμα που τελειώνει και πρέπει να ανήκει στους επαγγελματίες. Πρέπει οι ηθοποιοί να ζουν από τη δουλειά τους. Είναι αναξιοπρεπές οι ηθοποιοί να έχουν καταντήσει να κάνουν χόμπι και όχι επάγγελμα.»
Ακολούθως ο κ.Γκόνης εστίασε και στο ζήτημα της αποδοχής του έργου από το κοινό, το οποίο πρέπει να είναι απαιτητικό, όπως είπε εκκινώντας από την παράσταση του έργου των Κεχαΐδη-Χαβιαρά, «που πολλοί αρχικά το φοβόταν, καθώς το θεωρούσαν γραφικό. Εμείς το είδαμε με μεγάλη ευχαρίστηση. Θα δείτε ότι και πάλι όμως λίγα μπορέσαμε να δούμε. Οι επόμενοι από μας θα είναι ακόμα καλύτεροι. Θα πρέπει κι εμείς και όσοι κοινωνούν τη δουλειά μας στον κόσμο να είναι αυστηροί με εμάς, να περιμένουν συνεχώς καινούρια πράγματα, να μη δέχονται να λέμε και να παρουσιάζουμε συνέχεια τα ίδια».
«Το θέατρο δεν είναι βάλτος και είναι ίσως από τους μοναδικούς ελάχιστους τελευταίους χώρους που μπορεί κανείς να μιλήσει ελεύθερα»
Αμέσως μετά ο κ.Γκόνης έθιξε το θέμα του μέλλοντος των ΔΗΠΕΘΕ, ξεκινώντας από την ελευθερία που υπάρχει στο θέατρο. «Το θέατρο δεν είναι βάλτος και είναι ίσως από τους μοναδικούς ελάχιστους τελευταίους χώρους που μπορεί κανείς να μιλήσει ελεύθερα. Δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι χώροι. Στην πολιτική για παράδειγμα κανείς δε μιλά ελεύθερα, όλοι έχουν μια τακτική. Στο θέατρο δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εάν τα εναπομείναντα ΔΗΠΕΘΕ κλείσουν και αυτά, γιατί πολλά ΔΗΠΕΘΕ υπάρχουν τύποις, δε λειτουργούν ουσιαστικά και είναι κρίμα γιατί έχουν μεγάλη ιστορία, έχουν προσφέρει μεγάλο έργο, πολλοί σημαντικοί ηθοποιοί και σκηνοθέτες έχουν περάσει από εκεί. Πολλά ΔΗΠΕΘΕ πλέον δεν έχουν δικές τους παραγωγές γιατί δεν έχουν και χρήματα πλέον. Άρα θα πρέπει αν δούμε τι θα γίνει. Ποιος θα τα διοικήσει; Θα τα διοικήσουν άνθρωποι που ξέρουν πραγματικά; Ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν λεφτά. Κάποτε δίνανε εκατομμύρια στους μεγάλους σταρ αλλά αυτά πλέον τελειώσανε!»
«Είναι κρίσιμη η στιγμή και πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων οι τοπικές κοινωνίες, να δουλέψουν γι’ αυτά και να θέλουν πραγματικά να έχουν ΔΗΠΕΘΕ»
Συνεχίζοντας την επιχειρηματολογία του για τη χρησιμότητα των ΔΗΠΕΘΕ και τη μεγάλη τους συνεισφορά στον πολιτισμικό γίγνεσθαι της ελληνικής επαρχίας ο κ. Γκόνης τάχθηκε ρητά υπέρ της λειτουργίας τους, η οποία όμως όπως ανέφερε είναι ζήτημα σύνολης της τοπικής κοινωνίας στην οποία δραστηριοποιούνται. «Είμαι υπέρ των ΔΗΠΕΘΕ, γιατί έχω δουλέψει γι’ αυτά. Είναι μια κρίσιμη στιγμή και πρέπει να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων οι τοπικές κοινωνίες, να δουλέψουν γι’ αυτά και να θέλουν πραγματικά να έχουν ΔΗΠΕΘΕ. Θέλω να έχω ΔΗΠΕΘΕ σημαίνει πολλά. Όχι μια αντίδραση απλή σε περίπτωση που απειληθεί το ΔΗΠΕΘΕ με κλείσιμο. Το ΔΗΠΕΘΕ το κρατάς πριν στο κλείσουν. Δουλεύω από το 80 σε αυτή τη δουλειά και την ξέρω πολύ καλά. Δεν ευθύνεται μόνο το υπουργείο. Ευθυνόμαστε εμείς, οι καλλιτέχνες, οι πρόεδροι, οι δήμαρχοι, όλοι όσοι έχουμε εμπλακεί.»
«Να κρατήσουμε τα ΔΗΠΕΘΕ ανοικτά όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά»
Επιλέγοντας ο κ.Γκόνης ενημέρωσε, ως καλλιτεχνικός διευθυντής πλέον, τι σκέπτεται το Υπουργείο Πολιτισμού για την τύχη των ΔΗΠΕΘΕ επί εποχής αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη. «Ο κ. Ξυδάκης έχει την άποψη ότι πρέπει τα ΔΗΠΕΘΕ να αναβαθμιστούν. Έχει δώσει τις απαντήσεις του. Να γίνουν περιφερειακά θέατρα, να περάσουν στην περιφέρεια. Χρήματα δεν υπάρχουν στο υπουργείο και ξέρουμε γιατί δεν υπάρχουν. Δεν είναι βούληση του υπουργείου αν θα κλείσει το ΔΗΠΕΘΕ, αλλά η απόφαση αφορά στη χρηματοδότηση. Το υπουργείο ουσιαστικά τα είχε κλείσει τα ΔΗΠΕΘΕ με την υποχρηματοδότησή τους. Το θέμα είναι να κρατήσουμε τα ΔΗΠΕΘΕ ανοικτά όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά. Θα πρέπει το υπουργείο να αναλάβει τις ευθύνες του και να φτιάξει μια εθνική πολιτική. Ο κόσμος θέλει το θέατρο και ειδικά ο κόσμος της Κομοτηνής. Οι θεσμοί θα πρέπει να λειτουργήσουν επιτέλους.»
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
