Σε παγκοσμιο συνεδριο στην Κινα ο Κωστας Λιουρτας

Εικοσιπέντε επιχειρηματίες, εκπρόσωποι του Εθνικού Επιμελητηριακού Δικτύου Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών παρακολούθησαν τις εργασίες του 20ού Παγκοσμίου Συνεδρίου Γυναικείας Επιχειρηματικότητας, Global Women Summit, που πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο 20-22 Μαΐου 2010. Το κορυφαίο αυτό γεγονός σηματοδοτεί την εξέλιξη της επιχειρηματικότητας της γυναίκας, ανοίγει νέους δρόμους, αναδεικνύει καλές πρακτικές και καινοτόμες δράσεις, ενώ ταυτόχρονα δικτυώνει τις γυναίκες σε παγκόσμιο επίπεδο και τους δίνει ελπίδα και προοπτική. Στην ελληνική αντιπροσωπία συμμετείχε και ο Πρόεδρος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Ροδόπης, κ. Κωνσταντίνος Λιούρτας, που μίλησε στον ΠτΘ για την αποστολή, τους σκοπούς, αλλά και γενικότερα μετέφερε τις εμπειρίες του από την μακρινή Κίνα.

Η συμμετοχή του Προέδρου του Επιμελητηρίου στην αποστολή

Ενημερώνοντας για τη συμμετοχή του στην αποστολή που συμμετείχε στις εργασίες του παγκόσμιου αυτού συνεδρίου Γυναικείας Επιχειρηματικότητας, είκοσι τέσσερις γυναίκες και ένας άνδρας, ο κ. Λιούρτας μεταφέρει ότι αυτό έγινε «γιατί το Βιοτεχνικό και Επαγγελματικό Επιμελητήριο ήταν από τους πρωτεργάτες της σύστασης της γυναικείας Επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα όπως και είναι ένα από τα δεκατρία επιμελητήρια που συμμετέχει στο Εθνικό Επιμελητηριακό Δίκτυο Ελληνίδων Γυναικών Επιχειρηματιών. «Η πρόεδρος του Δικτύου η κ. Σοφία Οικονομάκου τιμής ένεκεν με κάλεσε ως πρωτεργάτη της κίνησης για την γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα».

Όπως είπε ο κ. Λιούρτας, η ελληνική αποστολή παρακολούθησε τις εργασίες του Συνεδρίου και δικτυώθηκε με επιχειρηματίες από όλον τον κόσμο. Τα μέλη της Ελληνικής Αποστολής και γενικά οι συμμετέχοντες στο Συνέδριο έτυχαν εξαιρετικής υποδοχής και περιποίησης από τους Κινέζους. «Γενικότερα οι εκπρόσωποι της αποστολής ενημερώθηκαν γύρω από τα τεκταινόμενα στο χώρο της επιχειρηματικότητας της γυναίκας, δικτυώθηκαν και απέκτησαν εμπειρίες που θα τις βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τις παγκόσμιες προκλήσεις».

Στο πλαίσιο της αποστολής συζητήθηκαν συνεργασίες. «Προσωπικά δουλεύω με την Κίνα από το 1987 χωρίς να έχω πάει. Στην αποστολή ήταν και τρεις κυρίες που συνεργάζονται από το 1994 με την Κίνα, όπως μια κυρία από την Καβάλα που κάνει εισαγωγή σε υαλοπίνακες, άλλη κυρία κάνει εισαγωγή μεταξωτών και μάλιστα επισκέπτονται την Κίνα. Κάνω κι εγώ εισαγωγές και όσον αφορά στη συνεργασία μαζί τους, είναι εξαιρετική. Θεωρώ ότι οι μόνοι που φοβούνται τις συνεργασίες είναι αυτοί που συνεργάζονται με τους Έλληνες. Πάντα υπάρχει μια καχυποψία κατά του Έλληνα. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τη συνεργασία που είχα σε δεκαεπτά χώρες τόσα χρόνια. Το πρόβλημα ήταν να επισκεφθούν αυτοί τους Έλληνες. Ψέματα δεν χωράνε σε αυτούς».

Οι δυσάρεστες εκπλήξεις

Όπως τονίζει ο κ. Λιούρτας, «η αποστολή ήταν πετυχημένη, αλλά έκρυβε και πολλές δυσάρεστες εκπλήξεις. Ήταν ένα ταξίδι όμορφο, αλλά το δυσάρεστο ήταν ότι η χώρα μας δεν χαίρει της παλιότερης εκτίμησης που είχε από τις υπόλοιπες χώρες. Απόδειξη τούτου είναι ότι, παρά το γεγονός ότι το συνέδριο αυτό θα πραγματοποιούνταν το 2011 στην Ελλάδα, η αμερικανίδα πρόεδρος της Παγκόσμιας Οργάνωσης ζήτησε να μην γίνει λόγω του ότι έχουμε οικονομική κρίση και αδυνατούμε να την οργανώσουμε. Για αυτό η διοργάνωση το 2011 θα γίνει στην Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη. Βεβαίως, υποσχέθηκε ότι το συνέδριο θα γίνει το 2012 στην Ελλάδα. Ήταν, επίσης, πολύ δυσάρεστη η ερώτηση που κατατέθηκε αν η χώρα μας μπορεί να αντεπεξέλθει της οικονομικής κρίσης και πώς γίνεται οι πολίτες να κλέβουν τη χώρα, αλλά και η χώρα κλέβει τους πολίτες. Αυτό το οποίο βλέπουν για τη χώρα μας τους δημιουργεί προβληματισμούς. Έχουν τη χώρα μας περίγελο και ενώ πάντα, όπου πήγαινα, με χαρά και περηφάνια έλεγα ότι είμαι Έλληνας. Τώρα όταν το λες σε κοιτάζουν με καχυποψία. Και βέβαια μπορεί κάποιοι να γνωρίζουν την Ελλάδα απλά να έχουν ακούσει για την οικονομική κρίση, αλλά για να πάρεις μέρος σε ένα παγκόσμιο συνέδριο συνεπάγεται ότι κάτι αντιπροσωπεύεις».

Συνάντηση με τον Έλληνα πρέσβη

Στο πλαίσιο του Συνεδρίου, η αποστολή επισκέφθηκε τον Πρέσβη μας στο Πεκίνο κ. Γεωργακέλο και συνομίλησαν μαζί του για την επικαιρότητα, για την Ελληνοκινεζική φιλία και τις προοπτικές που ανοίγονται, μέσω Ελληνοκινεζικών συνεργασιών και επενδυτικών σχεδίων.

«Είχαμε συνάντηση με τον Πρέσβη στο Πεκίνο που μας μετέφερε ότι η εμπιστοσύνη προς την Ελλάδα άρχισε να μειώνεται και οι εξαγωγές μας προς τη χώρα άρχισαν να πέφτουν, αλλά προσπαθούμε να τους πείσουμε ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αυτό που μας είπε είναι ότι, αν κάποια στιγμή οι Κινέζοι αποφασίσουν να εισάγουν το κρασί μας, δυστυχώς, όλη η Ελλάδα να σπαρθεί με αμπέλια, πάλι δεν θα φτάνει.
Επισκεφθήκαμε επίσης τη διεθνή έκθεση της Σαγκάης και κάποιες ελάχιστες επιχειρήσεις που ήταν περισσότερο εμποροεπιχειρήσεις παρά παραγωγικές. Θα έλεγα ότι στην Κίνα σε βλέπουν σαν δολάριο και για αυτό σε πηγαίνουν εκεί που πουλάνε».

Μία Κίνα ένα παζάρι

Μεταφέροντας την εμπειρία του από τη χώρα, ο κ. Λιούρτας τονίζει ότι «αντίκρισα μια χώρα πολύ καλά οργανωμένη, με ενάμισι δισεκατομμύριο κατοίκους, αλλά γόπα δεν θα δεις πεταμένη κάτω, μια χώρα που της κάναμε ειδικά μαθήματα για την Ολυμπιάδα του 2008 και τα έμαθε από έξω. Μια χώρα, όμως, που την σέβονται οι πολίτες της όπως και αυτή τους σέβεται. Μας εξήγησαν πώς δουλεύουν οκτάωρο και σαρανταοκτώ ώρες την εβδομάδα. Δεν υπάρχουν καταλήψεις και καμποτάζ -γιατί όταν βρεθήκαμε στην Κίνα συνέπεσε στην Ελλάδα το περιστατικό με το καράβι και την παρεμπόδιση των τουριστών να κατέβουν. Είναι αδιανόητο για αυτούς κάτι τέτοιο. Όταν μου δόθηκε η ευκαιρία, τους είπα ότι η Ελλάδα είναι χώρα της εργατικής νομοθεσίας, των προνομίων και των δημοσίων υπαλλήλων. Αυτά είναι αδιανόητα για αυτούς. Θέλουν να επενδύσουν, αλλά όταν τους λες ότι μπορεί να κάνουν κατάληψη το εργοστάσιο οι εργαζόμενοι, παγώνουν. Δεν μπορούν να καταλάβουν αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα.

Όσον αφορά στη ζωή των Κινέζων, επισκέφτηκα και τις φτωχογειτονιές. Η βιτρίνα πάντα είναι πολύ ωραία. Ωραίοι οι ουρανοξύστες και τα μεγάλα ξενοδοχεία και για αυτό επισκέφτηκα τις φτωχογειτονιές του Πεκίνου, στενά σοκάκια, τέσσερις οικογένειες να μένουν σε ένα σπίτι. Είδαμε αραγμένους πολίτες γιατί, ως γνωστόν, η φτώχεια θέλει καλοπέραση, και αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να τρώνε και τίποτα άλλο.
Μου έκαναν εντύπωση τα παζάρια. Ξεκινάς να αγοράσεις ένα προϊόν με εκατό ευρώ και μπορείς να το πάρεις και δέκα. Δηλαδή στην αγορά το μόνο που κάνεις είναι να παζαρεύεις, ακόμη και μέσα στα σούπερ μάρκετ. Μια Κίνα ένα παζάρι.

Ανεργία δεν υπάρχει. Ο μισθός του Κινέζου είναι 150 ευρώ το μήνα, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η αγοραστική δύναμη αυτού του ποσού που μπορεί να είναι η ίδια με τα 1.500 ευρώ που παίρνει ένας ή και με τα 3.000 ευρώ. Τα είδη λαϊκής κατανάλωσης είναι χαμηλά και με αυτά τα χρήμα προσπαθούν να ανταπεξέλθουν. Αυτό που προσπαθούν να κάνουν όλοι στην Κίνα είναι να γίνουν πωλητές. Είναι το καλύτερο επάγγελμα. Οι πωλητές δουλεύουν χωρίς μισθό, αλλά με ποσοστά.

Επίσης, δεν υπάρχει πληθωρισμός και, όπως μας είπε ο ξεναγός μας που σπούδασε ελληνική φιλολογία στα Τίρανα επί Εμβέρ Χότζα, φιλέλληνας, που διάβασε όλη την ιστορία της Ελλάδας, μας είπε ότι δεν υπάρχει ανεργία, πληθωρισμός, και μεγάλη ασφάλεια. Βέβαια υπάρχει και μαφία, γιατί χωριό χωρίς μνήματα δεν γίνεται. Το συμπέρασμα είναι ότι είναι μια χώρα που σέβεται τον πολίτη της και που την σέβονται οι πολίτες».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.