Ποινη φυλακισης 15 μηνων σε Μαρινα Ψαλτη, ηγουμενο Εφραιμ και μοναχο Αρσενιο

Ποινή φυλάκισης 15 μηνών για τους τρεις κατηγορουμένους Μαρίνα Ψάλτη, δικαστή και πρώην πρόεδρο Πρωτοδικών Ροδόπης, ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ και μοναχό Αρσένιο επέβαλε χθες το δικαστήριο μετά από ολιγοήμερη διαδικασία που ξεκίνησε τον Σεπτέμβρη και διεκόπη την προεκλογική περίοδο για να συνεχιστεί στις 8 Οκτωβρίου για δυο μέρες. Στο Ακροατήριο Πενταμελούς Εφετείου Θράκης έγινε η εκδίκαση της υπόθεσης που αφορά στην καθυστέρηση και μη έκδοση απόφασης από την πλευρά της δικαστού αναφορικά με τις διεκδικήσεις της Μονής Βατοπεδίου σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της λίμνης Βιστωνίδας για την κυριότητα της παραλίμνιας έκτασης των 27.000 στρεμμάτων. Στην υπόθεση κατηγορούμενοι για ηθική αυτουργία ήταν οι Εφραίμ και Αρσένιος.

Η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη για την πρώτη κατηγορία της καθυστέρησης έκδοσης απόφασης και αθώα για την παράβαση καθήκοντος, όπως ένοχοι για ηθική αυτουργία κρίθηκαν ο ηγούμενος Εφραίμ (ο οποίος παρέστη δια του δικηγόρου του) και ο μοναχός Αρσένιος.

Η υπεράσπιση με την ανακοίνωση της απόφασης άσκησε έφεση, στην οποία συμπεριέλαβε το αίτημα που είχε θέσει στην αρχή της διαδικασίας και το οποίο απορρίφθηκε για κλήτευση ως μαρτύρων των μητροπολιτών Ξάνθης και Αιγιαλείας όπως και αυτό της εκδίκασης της υπόθεσης στη Θεσσαλονίκη και όχι στην Κομοτηνή. Παρά το ότι δεν έγιναν σχετικές δηλώσεις η υπεράσπιση προφανώς περίμενε αθώωση με βάση την ακροαματική διαδικασία.

Στο περιθώριο της δίκης αλλά ίσως όχι και τόσο μακριά κι ενώ έγινε σχετική διακοπή λίγο πριν τις 10.00 γιατί η έδρα είχε πολιτική δίκη έγινε εκκένωση του δικαστικού μεγάρου μετά από τηλεφώνημα για βόμβα. Κατόπιν ελέγχου οι διαδικασίες και οι υπάλληλοι επανήλθαν.

Η αίθουσα του δικαστηρίου παρέμεινε γεμάτη μέχρι την τελευταία στιγμή από υποστηρικτές της Μονής, ανάμεσά τους μάλιστα πολλοί μοναχοί και πολλοί πιστοί που είχαν έρθει στην Κομοτηνή από την αδελφότητα της Κύπρου και φάνηκε πως γνώριζαν καλά την υπόθεση αλλά και τους μοναχούς. Χαρακτηριστικό του ενδιαφέροντός τους για την υπόθεση η μελέτη όλων των χθεσινών τοπικών εφημερίδων καθώς σε όλες ήταν πρωτοσέλιδο το συγκεκριμένο θέμα. Είναι κατανοητό ότι ο κύκλος γύρω από τη Μονή δεν ανέμενε στο ελάχιστο καταδικαστική απόφαση, προφανώς ούτε και οι συνήγοροι υπεράσπισης που φάνηκε να έχουν αφιερώσει πολύ χρόνο στην υπόθεση και να έχουν κάνει επισταμένη έρευνα, δίνοντας πάντα έμφαση στη μελέτη που χρειάστηκε η δικαστής Μ. Ψάλτη προκειμένου να μελετήσει χρυσόβουλα και να μπει στο πνεύμα τους αλλά και στο ότι τα χρυσόβουλα αποτελούν τίτλους ιδιοκτησίας.

Χαρακτηριστικό της χθεσινής μέρας ήταν ότι το ακροατήριο παρακολούθησε με απόλυτη ησυχία τη διαδικασία σε αντίθεση με την προχθεσινή μέρα, με εξαίρεση κάποια κινητά τηλέφωνα που χτυπούσαν κι έκλεισαν με αίτημα του προέδρου.

Δικηγόροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων ήταν οι κ.κ. Τάκης Μιχαλόλιας (αποχώρησε μετά την προχθεσινή του αγόρευση), Στέργιος Γιαλάογλου, Φώτης Κρεμμύδας, Ηλίας Αναγνωστόπουλος, Χριστόφορος Αργυρόπουλος και Αλέξης Κωστάρας. Πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ο Περικλής Παντελίδης και εισαγγελέας ο Βασίλης Φλωρίδης.

Μετά την προχθεσινή αγόρευση του Τάκη Μιχαλόλια ο κύκλος των αγορεύσεων συνεχίστηκε με τον Αλέξη Κωστάρα ο οποίος σημείωσε πως η σκοπιμότητα ορισμένων δημιούργησε την ποινική δίκη η οποία είχε και πολιτικό αντίκτυπο καθώς κάποιοι υπουργοποιήθηκαν. Μίλησε για τον Γιώργο Πεταλωτή που ορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος αλλά και για την εκλογή του Σωκράτη Ξυνίδη, αδελφού του Θανάση Ξυνίδη. Είπε μάλιστα πως ο τελευταίος στην προανακριτική επιτροπή στη Βουλή κατονόμασε γραμματείς για τη διαρροή ενώ στην εδώ δίκη ανέφερε – όπως και ο κ. Πεταλωτής – πως πιθανόν η διαρροή να έγινε από την κ. Ψάλτη.

Είπε χαρακτηριστικά πως χρησιμοποιούν την Ψάλτη σαν πρόβατο επί σφαγή για πολιτικές σκοπιμότητες και ανέφερε «σήμερα δικάζεται η ελευθερία της δικαστικής συνείδησης και όχι η Μαρίνα Ψάλτη», επιχείρημα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο χρησιμοποιήθηκε από την υπεράσπιση.

«Εντός εύλογου

χρόνου και με δίκαιο τρόπο»

Ο Χριστόφορος Αργυρόπουλος σχολίασε πως η καθυστέρηση έκδοσης της απόφασης στις ποινικές δίκες επιφέρει βλάβες σε διαδίκους ενώ στις πολιτικές επιπλέον έξοδα. Θέλησε να διακρίνει το ότι εάν ένας διάδικος αναγκάστηκε να συμβιβαστεί (ένα από τα επιχειρήματα του εισαγγελέα) δεν είναι φυσική συνέπεια της καθυστέρησης (για την οποία κατηγορείται η Ψάλτη) αλλά των επιλογών που κάνει ο διάδικος. Εξήγησε πως δεν γίνεται να υποθέσουμε ότι εάν η απόφαση είχε βγει νωρίτερα δεν θα είχε γίνει συμβιβασμός από την πλευρά του Δημοσίου. Πρόσθεσε ότι ο συμβιβασμός δεν μπορεί να συνδέεται με το γεγονός ότι μπορεί η Μονή να είχε πληροφορίες.

Στη συνέχεια έθεσε το ερώτημα εάν έχουμε παράβαση καθήκοντος, βάζοντας επεξηγηματικά το ερώτημα «ποιο είναι το συγκεκριμένο καθήκον της υπηρεσίας που παραβιάστηκε;»

Στάθηκε σε συγκεκριμένα σημεία του κατηγορητηρίου που αφορά στην Μαρίνα Ψάλτη και σε ημερομηνίες όπως η 5η Μαρτίου του 2004, οπότε δεν δημοσίευσε η κατηγορούμενη την απόφαση εντός 4μήνου. Επανέλαβε πως δεν προσδιορίζεται στο κατηγορητήριο το υπηρεσιακό καθήκον που παραβιάστηκε. Παρέπεμψε στο Ν. 1856/98 και σε συγκεκριμένη διάταξη και είπε πως μόνο η αδικαιολόγητη καθυστέρηση αναφέρεται, ενώ αν είναι δικαιολογημένη δεν καταλογίζεται.

Περί καθυστέρησης ανέφερε μεταξύ άλλων πως όταν η ΕΣΔΑ λέει «εντός εύλογου χρόνου» το εννοεί αλλά λέει και «με δίκαιο τρόπο».

Πρόσθεσε πως η καθυστέρηση οφείλεται στην υπερφόρτωση των δικαστηρίων με δικαστική ύλη. Θύμισε πως η εν λόγω υπόθεση είχε εκδικαστεί τον Νοέμβρη (5 Νοέμβρη 2003) και μέχρι στις 21 Απριλίου 2004 θα έπρεπε να είχε βγει απόφαση.

Έθεσε επίσης το ερώτημα ποια εικόνα θα δημιουργούνταν στους πολίτες εάν μέχρι τον Απρίλη σʼ ένα τόσο σοβαρό θέμα είχε βγει απόφαση. «Οι νομικοί θα πιστεύαμε ότι έτυχε σοβαρής μελέτης;» εξειδίκευσε την ερώτηση.

Ο κ. Αργυρόπουλος έδωσε έμφαση στην προσωπική λειτουργία έκφρασης της δικαστού ενώ μίλησε και για τα τηλεφωνήματα του Αρσένιου λέγοντας χαρακτηριστικά «δεν είναι έγκλημα νʼ απευθυνθεί ο αγωνιών διάδικος στο δικαστή». Αυτό αφορούσε την πρώτη – από τα όσα ελέχθησαν κλήση – και για την επόμενη κλήση είπε πως το έκανε από αγωνία για όσα κυκλοφορούσαν στην Ξάνθη. Σημείωσε πως το εύρος της κατηγορίας είναι ότι είπε η δικαστής μυστικά της διάσκεψης πριν τη δημοσίευση της απόφασης.

Παράπτωμα η μη έκδοση απόφασης εντός 8μήνου

από τη συζήτηση

Ο Ηλίας Αναγνωστόπουλος μίλησε για την λεγόμενη καθυστέρηση στην έκδοση της απόφασης και παρέπεμψε σε έγγραφο του τότε προέδρου Εφετών κ. Κωστή ο οποίος είχε κρίνει ως δικαιολογημένη τη βραδύτητα, εάν υπήρχε βραδύτητα – όπως είπε ο κ. Αναγνωστόπουλος. Πρόσθεσε πως στον ισχύοντα κώδικα δικαστικών λειτουργών παράπτωμα αποτελεί η μη έκδοση απόφασης εντός 8μήνου από τη συζήτηση της υπόθεσης κι εξήγησε πως το οκτάμηνο θα ολοκληρώνονταν στις αρχές Ιούλη.

Ο κ. Αναγνωστόπουλος είπε πως ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, Ιωάννης Παπανικολάου, σε έγγραφό του το 2008 αποδέχτηκε ότι το δικαστήριο βρισκόταν σε διάσκεψη (στα πλαίσια πειθαρχικής έρευνας που διενήργησε για την υπόθεση της μη έκδοσης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης επί της αγωγής της Μονής κατά του ελληνικού Δημοσίου).

Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε δελτίου Τύπου που είχε εκδοθεί στις 24 Οκτώβρη του 2008 από το υπουργείο Δικαιοσύνης στο οποίο αναφερόταν το τι θα έκανε ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου πέντε μέρες αργότερα και επʼ αυτού έκανε λόγο για «ωμή παρέμβαση της πολιτείας στην δικαστική εξουσία» και μάλιστα αναφέρθηκε στον τίτλο του δελτίου που έκανε λόγο για οριστική παραχώρηση της λίμνης στο ελληνικό Δημόσιο.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Αναγνωστόπουλος χαρακτήρισε παιδαριώδη τα όσα λέει το κλητήριο θέσπισμα για το θέμα της βλάβης. Για τη δε διαρροή της απόφασης φωτογράφισε την κ. Σακάλογλου (η εισηγήτρια) σημειώνοντας πως είναι από την Ξάνθη και τον κ. Γιοβαννόπουλο (ο τρίτος δικαστής), εξηγώντας πως κι αυτό είναι σενάριο όπως και το ότι η διαρροή έγινε από την Ψάλτη.

Στο θέμα σενάριο συνομωσίας Μονής – προέδρου είπε πως δεν είχε λόγο να βγει προς τα έξω το περιεχόμενο της διάσκεψης από την κ. Ψάλτη, «αντίθετα θα έπρεπε να το κρατήσει ως επτασφράγιστο μυστικό».

Για την ηθική «αυτουργία» ο κ. Αναγνωστόπουλος είπε πως δεν άκουσε τίποτε από τον εισαγγελέα και ότι συνιστά «εξακολουθητική παράβαση καθήκοντος και παράβαση δικαστικού απορρήτου».

«Η λαϊκή αγανάκτηση μπορεί να οδηγήσει τη δικαιοσύνη

να γονατίσει;»

Ο Στέργιος Γιαλάογλου εξήγησε ότι είναι στο χειρισμό της υπόθεσης της Μονής από το 2001 όταν «υπήρχε αδυναμία των υπηρεσιών να εφαρμόσουν τις γνωμοδοτήσεις». Για την ιστορία είπε πως υπήρχαν 3 γνωμοδοτήσεις υπέρ της Μονής αλλά η λαϊκή αγανάκτηση δυσκόλευε την εφαρμογή τους. Αποφασίστηκε τότε με κατάθεση αγωγής από τη Μονή (από το 1924 το Δημόσιο δεν ήθελε νʼ ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του) να προχωρήσουν. Είπε πως από Ιανουάριο του 2003 μέχρι Νοέμβρη του 2003 είχε χρόνο η κ. Ψάλτη για μελέτη της υπόθεσης.

Έκανε αναφορά στις καταθέσεις Ξυνίδη και Πεταλωτή που γνώριζαν λεπτομέρειες ως τότε πρόεδροι Δικηγορικών Συλλόγων, όπως και για την επιστολή που είχαν στείλει μαζί με τον πρόεδρο του Συλλόγου της Αλεξανδρούπολης Β. Λαμπάκη τον Ιούνιο του 2004 στον πρωθυπουργό κι εκεί φαινόταν ότι γνώριζαν για την εισήγηση αλλά και παρότρυναν το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να ζητήσει γραπτά την εισήγηση.

Μίλησε για το ρόλο των δημοσιογράφων σε τοπικό επίπεδο στην Ξάνθη αλλά και πανελλαδικά κάποιων άλλων που γνώριζαν πως από τη σύνθεση της επιτροπής (με πρόεδρο την Μ. Ψάλτη) η απόφαση θα ήταν 2 προς 1, με μειοψηφούσα την κ. Ψάλτη.

Έκανε λόγο για πανθομολογούμενη διαρροή του αποτελέσματος της διάσκεψης πριν γίνει η διάσκεψη κι έθεσε το ρητορικό ερώτημα που απάντησε στη συνέχεια «η λαϊκή αγανάκτηση μπορεί να οδηγήσει τη δικαιοσύνη να γονατίσει;»

Είπε στη συνέχεια πως ασκήθηκε πίεση στην ουσία στους δυο δικαστές (Γιοβαννόπουλο και Σακάλογλου) ότι ήταν υπέρ της απόρριψης της αγωγής.

Είπε επίσης πως ο ίδιος αν και Ξανθιώτης δεν κατάλαβε προς τι η κινητοποίηση (κατά της Μονής) και είπε πως ούτε ένας ακτήμονας δεν διαμαρτυρήθηκε πλην των φορέων.

Μένοντας στο ρόλο των δημοσιογράφων στην όλη υπόθεση είπε χαρακτηριστικά «εδώ δεν δικάζουν οι δημοσιογράφοι δικάζουν τα δικαστήρια».

Ο κύκλος των αγορεύσεων έκλεισε με τον Φώτη Κρεμμύδαο οποίος ξεκίνησε από το ρόλο των δημοσιογράφων με την παρατήρηση πως η της προηγούμενης μέρας αναφορά του εισαγγελέα στο ότι αυτή η δίκη είναι 10 φορές πιο μεγάλο σκάνδαλο από τη δίκη Κοσκωτά προέρχεται από την τηλεόραση.

Μαρία Αμπατζή

Δηλώσεις

Να σημειωθεί ότι η έδρα πρότεινε αρχικά ποινή φυλάκισης 20 μηνών και μετά από αίτημα της υπεράσπισης συμφώνησαν στους 15 μήνες.

Για το ιστορικό της υπόθεσης νʼ αναφέρουμε ότι η Μονή Βατοπεδίου άσκησε κατά του ελληνικού Δημοσίου την από 15/1/2003 αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, η οποία συζητήθηκε στο δικαστήριο στις 5 Νοέμβρη 2003. Μετά τη συζήτηση της υπόθεσης και πριν από την έκδοση απόφασης, οι παραστάντες πληρεξούσιοι δικηγόροι της Μονής Ζαφείρης Μέκος και του ελληνικού Δημοσίου Διονύσιος Χειμώνας, Πάρεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, υπέβαλαν στο δικαστήριο την από 25 Ιουνίου 2004 κοινή δήλωσή τους περί μη εκδόσεως αποφάσεως για την παραπάνω αγωγή, γιʼ αυτό και δεν εκδόθηκε απόφαση επί της αγωγής.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.