Πανεργατικη απεργια στις 13 Φλεβαρη

Σε απεργιακές κινητοποιήσεις εντός του Φεβρουαρίου προχωρούν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, με έντονη συμμετοχή των καθηγητών Τ.Ε.Ι. και ΑΕΙ, των δασκάλων και της ΟΛΜΕ. Η κορύφωση των κινητοποιήσεων θα γίνει στις 13 Φεβρουαρίου, ημέρα Τετάρτη, με μία πανελλήνια 24ώρη απεργία.

Παντελής Μαγαλιός, Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Κομοτηνής:

«Κύρια ζητήματα ασφαλιστικό και συλλογικές συμβάσεις εργασίας»

Την πρόταση για 24ωρη πανεργατική απεργία στις 13 Φλεβάρη επικύρωσε το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ κατά τη συνεδρίαση της Τετάρτης 23 Γενάρη.

Η νέα απεργιακή κινητοποίηση είναι η απάντηση της ΓΣΕΕ στη συνέχεια της προσπάθειας της κυβέρνησης να καταληστέψει τα ασφαλιστικά ταμεία και είναι η αφετηρία νέων κινητοποιήσεων για αυξήσεις στους μισθούς εν όψει της υπογραφής της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, όπου η ΓΣΕΕ διεκδικεί αυξήσεις 10,5%.

«Το Γενικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ αποφάσισε για απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα για το ασφαλιστικό και για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας» ενημερώνει ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κομοτηνής κ. Παντελής Μαγαλιός. «Αυτά είναι τα κύρια ζητήματα τα οποία θέτει η ΓΣΕΕ».

Το Εργατικό Κέντρο Κομοτηνής έχει ξεκινήσει τη συζήτηση για την ανάληψη πρωτοβουλιών για ενημέρωση των εργαζομένων για την απεργιακή κινητοποίηση στις 13 Φλεβάρη. «Έγινε μία συζήτηση στο νέο Δ.Σ. μετά την κατανομή των αξιωμάτων, γιατί είχαμε εκλογές, παρότι δεν ήταν θέμα ημερήσιας διάταξης. Αποφασίσαμε να καλέσουμε τα σωματεία μας να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις». Ο κ. Μαγαλιός ευελπιστεί στη νέα κινητοποίηση ο κόσμος να έχει μεγάλη ανταπόκριση.

Γιώργος Ιωαννίδης, Πρόεδρος Νομαρχιακού Τμήματος Ροδόπης της ΑΔΕΔΥ:

«Ο υπουργός άλλαξε, η πολιτική όμως παραμένει η ίδια»

Και η ΑΔΕΔΥ συμμετέχει στην απεργία της 13ης Φλεβάρη. Τα κύρια αιτήματα μπορούν να επικεντρωθούν στο ασφαλιστικό, στην ακρίβεια, στην εισοδηματική πολιτική και στις κοινωνικές δαπάνες οι οποίες βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα, σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Νομαρχιακού Τμήματος Ροδόπης της ΑΔΕΔΥ, Γιώργο Ιωαννίδη.

«Εκείνο που διεκδικούμε είναι ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης για τη χώρα, την ενίσχυση του δημόσιου τομέα και την προώθηση του δημόσιου και του κοινωνικού ελέγχου, ένα διαρκές αίτημά μας το οποίο η κυβέρνηση δεν υλοποιεί. Ζητούμε να υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος στον δημόσιο τομέα.

Ζητάμε ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν εργαζόμενοι στο δημόσιο μέσω stage οι οποίοι είναι πραγματικά και ουσιαστικά ανασφάλιστοι. Τελούν υπό ομηρία και μάλιστα είναι σε υπηρεσίες του δημοσίου όπως το ΙΚΑ, τα νοσοκομεία. Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα βλέπουμε ότι αντί να προσληφθούν νέοι δημόσιοι υπάλληλοι έχει βρεθεί φόρμουλα μέσω αυτών των προγραμμάτων να προσλαμβάνονται εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα. Η ΑΔΕΔΥ είναι αντίθετη προς αυτό. Ζητάμε να υπάρχουν νέες θέσεις σταθερής εργασίας και πλήρους απασχόλησης.

Όσον αφορά στο φορολογικό σύστημα ζητάμε να υπάρχει αύξηση του αφορολόγητου, τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας και ανάπτυξη του φορολογικού συστήματος με άμεση φορολογία, γιατί με τους έμμεσους φόρους γίνεται αφαίμαξη του εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων».

Οικονομικά αιτήματα

«Όσον αφορά στα οικονομικά αιτήματα οι πρόσφατες κινήσεις της κυβέρνησης και η κατάθεση των νομοσχεδίων, με τα οποία θα αντιμετώπιζε αποσπασματικά κάποια θέματα που αφορούν στην κατάσταση στο δημόσιο δεν μας ικανοποιούν. Η άρνηση της κυβέρνησης να υλοποιήσει τις προηγούμενες δεσμεύσεις της, όπως το νέο μισθολόγιο, το οποίο μας το έχει υποσχεθεί εδώ και τρία χρόνια και το παραπέμπει από χρόνο σε χρόνο να το εφαρμόσει, οδηγεί σε αποπροσανατολισμό και συγχρόνως στην κάλυψη των ευθυνών της. Εκείνο που ζητάμε είναι να υπάρχουν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, ένα νέο μισθολόγιο με εισαγωγικό μισθό 1300 ευρώ, με την ενσωμάτωση των επιδομάτων και εσωτερική σχέση ένα προς δύο, ενώ η εξωτερική σχέση θα κυμαίνεται ένα προς τρία και αυτό να συνδεθεί με τον πληθωρισμό και το ΑΕΠ. Επομένως οι αυξήσεις οι οποίες έχουν καθοριστεί στο 3% ενώ ο τιμάριθμος είναι πάνω από 3% επιφέρουν μείωση των μισθών και όχι αύξηση τη στιγμή που υπάρχει συγχρόνως και αύξηση της τιμής όλων των ειδών κατανάλωσης χωρίς κανένα έλεγχο. Μάλιστα χθες πάρθηκε απόφαση αύξησης όλων των ειδών λαϊκής κατανάλωσης χωρίς να υπάρχει περιορισμός. Αυτό πραγματικά είναι τραγελαφικό γιατί θα οδηγήσει στην περαιτέρω συρρίκνωση όλων των εισοδημάτων και κυρίως των μισθωτών και συνταξιούχων.

Δεν είμαστε σύμφωνοι με την επιδοματική πολιτική της κυβέρνησης. Κάποιοι κλάδοι στο δημόσιο τομέα και κυρίως μικρές ομοσπονδίες κατορθώνουν και παίρνουν κάποια μικρά επιδόματα αυξάνοντας έτσι τους μισθούς τους. Βέβαια αυτό δεν είναι για το σύνολο των εργαζομένων ωφέλιμο, γιατί δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις και δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για το σύνολο των υπαλλήλων, αλλά για μερίδα αυτών.

Για τους άστεγους υπαλλήλους ζητάμε να υπάρξουν στεγαστικά προγράμματα ανάλογα με αυτά της Εργατικής Κατοικίας ώστε να εξασφαλιστεί κατοικία και στους νέους υπαλλήλους.

Ασφαλιστικό

«Μπορεί να άλλαξε ο υπουργός αλλά η πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ. δεν έχει αλλάξει. Εκείνο που ζητάμε είναι η διασφάλιση του δημόσιου καθολικού και κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Για αυτό αντικρούουμε κατηγορηματικά την είσοδο της ιδιωτικής ασφάλισης και στο δημόσιο τομέα. Αυτό που γίνεται με τις ΣΔΙΤ, τις συμπράξεις δηλαδή ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, με πρόσφατο παράδειγμα τα ΕΛΤΑ και τα λιμάνια, οδηγεί στο να χάνεται ο δημόσιος χαρακτήρας τους και κερδίζει το κεφάλαιο. Επομένως αυτό θα είναι εις βάρος των Ελλήνων πολιτών».

Ενίσχυση της οικονομικής βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος

Κατά τον κ. Ιωαννίδη η ενίσχυση της οικονομικής βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος μπορεί να γίνει με αυτά που έχουν ήδη συναποφασισθεί και προωθηθεί από σχετικούς νόμους με την τριμερή χρηματοδότηση και με την πλήρη κάλυψη των υποχρεώσεων των εργοδοτών και των χρεών τους απέναντι κυρίως προς το ΙΚΑ.» Οι εργοδότες δεν αποδίδουν αυτά που πρέπει προς το ΙΚΑ με αποτέλεσμα να χάνονται έσοδα από το φορέα και φυσικά να συρρικνώνονται αυτά.

Όσον αφορά στην εισφοροδιαφυγή το πρόβλημα που υπάρχει είναι αναγνωρισμένο. Οπωσδήποτε πρέπει να γίνει περιορισμός της εισφοροδιαφυγής και της ανασφάλιστης εργασίας. Εδώ υπάρχει το τραγελαφικό ενώ θα έπρεπε το ΙΚΑ να επιβλέπει και να ελέγχει για τους ανασφάλιστους αντί να αυξάνεται το προσωπικό του για αυτή τη λειτουργία δεν υπάρχει αντίστοιχη κάλυψη.

Οι απώλειες του ασφαλιστικού συστήματος εδώ και 55 χρόνια από τότε δηλαδή που άρχισαν να εισρέουν χρήματα στα Ταμεία σταδιακά να αποδοθούν για την καταλήστευση των αποθεματικών μας και για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής η οποία κοινωνική πολιτική μεταβιβάζεται στις τσέπες των κεφαλαιούχων. Ζητάμε την επιστροφή αυτών των απωλειών που φθάνουν τα 27 τρισεκατομμύρια δραχμές ή αντίστοιχα σε 87,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Για να γίνουν αυτά και για να ωφεληθούν οι εργαζόμενοι πρέπει να καταργηθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι ο 2902/90, ο 284/92 καθώς και ο τελευταίος νόμος που ψηφίσθηκε επί ΠΑΣΟΚ ο γνωστός νόμος Ρέππα ο 3029 γιατί οδηγούν στη μείωση των συντάξεων, στην κατηγοριοποίηση των ασφαλισμένων, στην μείωση του επικουρικού καθώς και του εφάπαξ.

Εκείνο που διεκδικούμε είναι η διατήρηση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου ως προς τους φορείς χορήγησης κύριας σύνταξης, καθώς και της επικουρικής, των μερισμάτων και του εφάπαξ. Είναι χρήματα που κατακρατούνται από τους μισθούς μας, μας ανήκουν και δεν μπορεί να τα διαχειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση κατά το δοκούν. Ήδη έχει ξεκινήσει η εφαρμογή του νόμου Ρέππα από φέτος και ο υπολογισμός της σύνταξης που σημαίνει για μία δεκαετία μείωση της σύνταξης 1% κατ’ έτος και από το 80% μείωση στο 70% επί μία δεκαετία. Αυτό ζητάμε να σταματήσει. Μπορεί να εφαρμόζεται ο νόμος Ρέππα ο νόμος όμως αυτός προέβλεπε την κατάθεση εκ μέρους του κράτους ενός ποσοστού και μάλιστα σε πρώτη δόση ενός δισεκατομμυρίου κατ’ έτος πράγμα το οποίο δεν γίνεται. Επομένως το ασφαλιστικό σύστημα καταρρέει με ευθύνη της κυβέρνησης.

Εκείνο που ζητάμε είναι ο υπολογισμός της σύνταξης να παραμείνει στο 80% των εν ενεργεία συντάξιμων αποδοχών με βάση τον τελευταίο μισθό, δηλαδή το μισθό εξόδου από την υπηρεσία. Να υπάρχει εγγύηση του κράτους για τα κατώτερα ποσοστά σύνταξης από το μετοχικό ταμείο πολιτικών υπαλλήλων και από το ΤΕΑΔΥ στη χρηματοδότηση των οποίων μέχρι πρόσφατα δεν συμμετείχε το κράτος. Η σύνταξη για τους ασφαλισμένους να υπολογίζεται στα 35/35. Οι ρυθμίσεις που υπάρχουν για την πρόωρη συνταξιοδότηση να παραμείνουν. Οι συντάξεις όσον αφορά στους συνανθρώπους με αναπηρία να αυξηθούν και να αναγνωρισθούν οι επαγγελματικές ασθένειες είτε από ατυχήματα και να ενταχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά όλοι οι εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν κινδύνους από τις συνθήκες εργασίας τους. Γίνεται μια προσπάθεια να μειωθούν τα επαγγέλματα που εντάσσονται στην κατηγορία των βαρέων και ανθυγιεινών από τον ιδιωτικό τομέα και κάποια ελάχιστα του δημόσιου τομέα να ενταχθούν στη συγκεκριμένη κατηγορία, αλλά και πάλι το σύστημα δεν είναι δίκαιο παρόλο που στο δημόσιο τομέα δεν εφαρμόζεται η συγκεκριμένη κατηγορία αν και υπάρχουν ίδιες συνθήκες εργασίας.

Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα που ταλανίζουν το δημόσιο τομέα. Εκείνο που ζητάμε είναι να πάψει ο εναγκαλισμός της εκάστοτε κυβέρνησης στη δημόσια διοίκηση, κάθε φορά να αλλάζουν οι διοικήσεις των υπηρεσιών με ημετέρους, να λειτουργήσει το σύστημα αξιοκρατικά, ώστε απερίσπαστη η δημόσια διοίκηση να λειτουργήσει υπέρ των πολιτών. Δεν είναι λάφυρο καμιάς κυβέρνησης η δημόσια διοίκηση. Είναι δημόσιος τόπος και ανήκει στον ελληνικό λαό και υπέρ αυτού θα πρέπει να λειτουργεί».

Ενημέρωση για την κινητοποίηση

Την περασμένη Τετάρτη το Νομαρχιακό Τμήμα Ροδόπης της ΑΔΕΔΥ είχε μια πρώτη συνάντηση με τα διοικητικά συμβούλια των Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την οργάνωση και συντονισμό ενεργειών που θα κορυφωθούν την ημέρα της απεργίας, 13η Φεβρουαρίου. «Στόχος μας να πραγματοποιήσουμε μια συνέλευση κατά τη διάρκεια της οποίας θα φιλοξενήσουμε ειδικό ομιλητή για το ασφαλιστικό για να ενημερώσει τα μέλη μας ώστε να έχουμε μια καθαρότερη εικόνα για τις απώλειες που θα υποστούμε. Η κυβέρνηση μας καλεί σε διάλογο, ο οποίος είναι κατ’ επίφασιν διάλογος, γιατί δεν μας ζητά να διαπραγματευτούμε κάτι προς το καλύτερο αλλά να διαπραγματευτούμε τι θα χάσουμε. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα πρέπει να επεκταθούν και όχι να περιορισθούν, γιατί κάθε εργαζόμενος αυτή τη στιγμή αισθάνεται ανασφάλεια για το μέλλον του, το εργασιακό, το οικονομικό, το οικογενειακό και γενικότερα υπάρχει μία αναστάτωση στο σύνολο όχι μόνο των δημοσίων υπαλλήλων αλλά στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Τα προβλήματα της ανεργίας και της ακρίβειας χτυπούν την πόρτα κάθε οικογένειας».

Α.Π.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.