«Οι εργαζομενοι οφειλουμε να προστατεψουμε το εθνικο συστημα υγειας»

Με 50% μειωμένο προσωπικό λειτουργεί το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης. «Βλέπουμε εργαζόμενους οι οποίοι είναι πάρα πολύ κουρασμένοι από απόψεως όχι μόνο δουλειάς αλλά και από ψυχολογική φόρτιση, γιατί σε καθημερινή βάση πιέζονται από ασθενείς χωρίς να μπορούν να τους εξυπηρετήσουν», δηλώνει ο κ. Δημήτρης Κουκάκης, πρόεδρος των εργαζομένων, νοσηλευτής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης. Παράλληλα κάνει λόγο για προσπάθεια υποβάθμισης και απαξίωσης του δημοσίου συστήματος υγείας. «Δυστυχώς βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να υπάρχει μια απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας και να είμαστε στη θέση της άμυνας για να υπερασπιστούμε τα αυτονόητα, όχι μόνο για μας, αλλά και για τους ασθενείς οι οποίοι προσέρχονται στα δημόσια νοσοκομεία», δηλώνει ο κ. Κουκάκης, βέβαιος ότι είναι απαραίτητη η συνέχιση της δυναμικής διεκδίκησης για την προστασία του δημόσιου χαρακτήρα της Υγείας και την επίλυση των προβλημάτων.

Πόσα κενά έχετε καταγράψει στο προσωπικό του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Αλεξανδρούπολης;

Είμαστε 840 εργαζόμενοι και θα έπρεπε να είμαστε ο διπλάσιος αριθμός σύμφωνα με τον Οργανισμό που υπάρχει. Είναι ένας Οργανισμός ο οποίος έχει αναμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά έχει πολλά προβλήματα. Να φανταστείτε ότι εργαζόμενοι οι οποίοι υπηρετούν δεν περιλαμβάνονται στον Οργανισμό. Είναι ένας Οργανισμός που έγινε στο πόδι και θα μας δημιουργήσει πολύ σύντομα προβλήματα, νομίζω ότι θα αναγκαστεί και πάλι το Υπουργείο Υγείας να τον αναμορφώσει εκ νέου.

Τι κάλυψη έχετε τώρα σε σχέση με τα άλλα νοσοκομεία της χώρας;

Σαν Οργανισμός έχουμε μια κάλυψη κατά 50%. Εν συγκρίσει με άλλα νοσοκομεία της Περιφέρειας το δικό μας έχει την μικρότερη κάλυψη. Βλέπουμε Νοσοκομεία που έχουν 60 και 70% κάλυψη, το δικό μας πλησιάζει μια κάλυψη της τάξεως 45 με 50 %. Έχουμε μείνει πολύ πίσω σαν νοσοκομείο παρά το γεγονός ότι έχουν αναπτυχθεί κλινικές στο Πανεπιστήμιο και στο ΕΣΥ.

Αυτό τι επιπτώσεις έχει στους εργαζόμενους;

Βλέπουμε εργαζόμενους οι οποίοι είναι πολύ κουρασμένοι από απόψεως όχι μόνο δουλειάς αλλά και από ψυχολογική φόρτιση, γιατί σε καθημερινή βάση πιέζονται από ασθενείς που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν. Είναι αδιανόητο να βλέπουμε εργαζόμενους, να κάνουν δύο και τρία νυχτέρια, να έχουν βάρδιες απόγευμα, πρωί και νύχτα, είναι πάρα πολύ κουραστικό. Χρήση του ρεπό ή της άδειας της φετινής να την κάνουν το 2008 ή το 2009. Η κατάσταση στο Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης από απόψεως επιπέδου μπορώ να πω ότι είναι σε πολύ καλό βαθμό, αλλά έχουμε υποβαθμίσει άλλες υπηρεσίες μας, οι οποίες έχουν να κάνουν με την νοσηλεία του αρρώστου αλλά και με την εξυπηρέτηση. Υπάρχουν μεγάλες λίστες αναμονής. Αυτό φυσικά έχει δημιουργηθεί από τις ελλείψεις.

Από την κατάσταση αυτή ελλοχεύουν κίνδυνοι για τους ασθενείς;

Έχουμε λίστες αναμονής στον εργαστηριακό ειδικά τομέα, αλλά και στον χειρουργικό τομέα, ο οποίος ξεπερνάει σε ορισμένες ειδικότητες και τους έξι μήνες, πράγμα το οποίο σημαίνει μεγάλη ταλαιπωρία ασθενών. Κινδυνεύουν οι ασθενείς να μην προλάβουν καν να νοσηλευτούν για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημά τους. Δεν μπορεί ένας ασθενής να περιμένει τρεις μήνες για να κάνει έναν επανέλεγχο στην μαστογραφία του, ένα χειρουργείο. Όπως δεν μπορεί να βλέπουμε υπερσύγχρονα μηχανήματα στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης και να μην μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε όχι μόνο το πρωί, αλλά και κατά την απογευματινή βάρδια. Θεωρούμε ότι αυτά τα μηχανήματα, αλλά και εξοπλισμός που υπάρχει θα πρέπει να λειτουργούν τουλάχιστον μέχρι τις επτά το απόγευμα. Μ΄ αυτό τον τρόπο θα είχαμε μειώσει και τις λίστες αναμονής που υπάρχουν. Είναι αιτήματα που τα βάζουμε συνέχεια χωρίς αποτέλεσμα.

Γιατί νομίζετε ότι τα αιτήματά σας δεν ικανοποιούνται;

Δυστυχώς βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να υπάρχει μια απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας και να είμαστε στη θέση της άμυνας για να υπερασπιστούμε τα αυτονόητα, όχι μόνο για μας, αλλά και για τους ασθενείς οι οποίοι προσέρχονται στα δημόσια νοσοκομεία.

Ποιο είναι το πρώτο σας αίτημα;

Το πρώτο αίτημα το οποίο έχει η Ομοσπονδία μας όλα αυτά τα χρόνια είναι ο δημόσιος και ο κοινωνικός χαρακτήρας της υγείας. Αυτό πρέπει να το διασφαλίσουν όχι μόνο οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, αλλά και οι πολίτες όλης αυτής της χώρας γιατί, διαφορετικά, θα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Είδαμε τώρα τελευταία στην Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στην Πρέβεζα να προχωρούν κάποια νοσοκομεία με την σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και αυτό μας ανησυχεί. Θεωρούμε ότι κάποια στιγμή όταν θα πάνε με τέτοιου είδους συμπράξεις στην λειτουργία των νοσοκομείων, τότε ο πολίτης θα βάλει το χέρι του πολύ βαθιά για να αντιμετωπίσει την οποιαδήποτε επίσκεψή του και όποια νοσηλεία χρειαστεί μέσα στο νοσοκομείο.

Μα ήδη μπαίνει το χέρι στην τσέπη των πολιτών και μάλιστα αρκετά βαθιά για θέματα υγείας.

Όντως, αλλά σε περίπτωση που γίνει και αυτό, τότε το μεγαλύτερο κομμάτι θα το πληρώνει ο ασθενής και όχι η πολιτεία, όπως οφείλει. Η Υγεία, η Παιδεία και η Ασφάλεια των πολιτών είναι αυτά τα οποία πρέπει να προσφέρει η πολιτεία στους πολίτες της για να μπορούμε να λέμε ότι είμαστε μια κοινωνία Δικαίου.

Τι «στράβωσε» στην υπόθεση του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε; Θεωρείτε κι εσείς ότι έγινε μια δουλειά, αυτή της μετεγκατάστασης, στο πόδι,

Επιχειρήθηκε στο Π.Ν.Α. να γίνει μια συγκροτημένη δουλειά αλλά στο τέλος επικράτησε η λογική της γρήγορης μετεγκατάστασης. Σκέφτηκαν τότε να μπούμε μέσα στο κτίριο και σιγά – σιγά να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα. Πιστεύω, αν όλοι μαζί τότε διεκδικούσαμε αυτά που λέμε σήμερα, θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Είχε γίνει προσπάθεια να γίνει ένας προγραμματισμός, αλλά δυστυχώς έμεινε στο κενό.

Σας βρίσκει σύμφωνο η πρόταση της λειτουργίας ενός Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου στην Αλεξανδρούπολη;

Η άποψη των εργαζομένων στο Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης είναι ότι πρέπει να υπάρχει ανάπτυξη και του Πανεπιστημίου αλλά και του ΕΣΥ. Δεν είναι δυνατόν γιατροί του ΕΣΥ να μην αναπτύσσονται. Πρέπει να ανοίξει το παλιό νοσοκομείο και να λειτουργήσει ως Νομαρχιακό στο οποίο θα αναπτυχθεί το ΕΣΥ. Δεν μπορεί ένα Κέντρο Υγείας Αστικού Τύπου να καλύψει τις ανάγκες αυτής της πόλης και των 70.000 κατοίκων. Την δημιουργία και λειτουργία ενός Νομαρχιακού Νοσοκομείου την δικαιούνται οι κάτοικοι που ζουν σ΄ αυτή την επαρχιακή πόλη και θα ήταν όλα καλύτερα στο χώρο της υγείας. Το να μην ανοίξει θα ήταν άδικο γι’ αυτούς οι οποίοι είναι οι φύλακες αυτής της χώρας.

Είναι ζητούμενο ακόμη η ποιοτική ιατρική φροντίδα των κατοίκων της περιοχής, παρά τις κατά καιρούς δοθείσες υποσχέσεις;

Νομίζω ότι πρέπει να παλέψουμε και να συνεχίσουμε να παλεύουμε ώστε να έχουμε κάτι καλύτερο. Έχουμε ένα πολύ καλό επίπεδο, αλλά νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσουμε να διεκδικούμε πολύ καλές συνθήκες υγείας στην περιοχή μας.

Τι σημαίνει να εργάζεται κανείς σε ένα Δημόσιο Νοσοκομείο; Τι γεύση αφήνει;

Δεν αφήνει μια πικρή γεύση. Νομίζω ότι όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να παλέψουμε για το εθνικό σύστημα υγείας, γιατί ο χώρος μας είναι ιερός και πρέπει να τον προστατέψουμε πρώτοι εμείς.

Κι αυτά τα βαρύγδουπα του παρελθόντος περί «Νοσοκομείου Ναυαρχίδας» πώς ακούγονται τώρα στα αυτιά σας;

Την Ναυαρχίδα την έχουν παρατήσει και πλέει στο Θρακικό πέλαγος ακυβέρνητη. Δεν είναι ψέμα. Εφόσον θέλει το Υπουργείο Υγείας να αναλάβει την διακυβέρνηση αυτής της Ναυαρχίδας, γιατί πραγματικά αξίζει, δεν χρειάζεται ούτε πλήρωμα, ούτε καπεταναίους. Χρειάζεται την φροντίδα της, ώστε να μπορέσει επιτέλους να ανοιχθεί και να καλύψει ανάγκες πέραν της Περιφέρειάς μας.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.