Νικος Νικοπουλος, οικονομολογος, συμβουλος επιχειρησεων, «Κοροιδια να δινουμε λεφτα στις τραπεζες και στο κρατος»

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του οικονομολόγου, συμβούλου Επιχειρήσεων Νίκου Νικόπουλου που δόθηκε στο ραδιόφωνο της Πάτρας «Ράδιο Γάμμα» και αφορά στην οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα και οι κάτοικοί της φιλοξενεί σήμερα ο ΠτΘ. Ο Νίκος Νικόπουλος, γνώστης των οικονομικών πραγμάτων με λόγο ευθύ και χωρίς να μασά τα λόγια του μιλά για τη σημερινή κατάσταση της χώρας για το ρόλο των τραπεζών και του κράτους και καταθέτει την δική του άποψη για την διαμορφωθείσα κατάσταση.
Να σημειωθεί ότι ο Νίκος Νικόπουλος, γεννήθηκε στο Βόλο και σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Είναι γνώστης της αγγλικής και γαλλικής γλώσσας και έχει συστηματική επιμόρφωση σε τραπεζικά, χρηματιστηριακά, λογιστικά, νομικά και οργανωτικά θέματα. Εργάστηκε ως σύμβουλος στη γενική διεύθυνση Βόρειας Ελλάδος της Τράπεζας Πειραιώς αλλά και στην οικονομική διεύθυνση της Τράπεζας Μακεδονίας – Θράκης. Έχει δε ζήσει και στην περιφέρειά μας και εργαστεί ως σύμβουλος επιχειρήσεων…

Οι τράπεζες χρηματοδοτούνται όχι για να στηρίξουν την ελληνική οικονομία αλλά για να κλείσουν την ανοιχτή τους θέση προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα

Βάζετε μια διάσταση αιρετική από πλευρά σας γιατί έχετε εκμανεί με τα συμβαίνοντα, έχετε βγει από τα ρούχα σας για αυτό το παιχνίδι που παίζεται με τις τράπεζες σε σχέση με την κυβέρνηση που ο πολύς κόσμος δεν μπορεί να αντιληφθεί…
Ν.Ν.: Έχω εκμανεί με μια συγκεκριμένη επιλογή, εννοώντας ότι θα μπορούσαμε να βρούμε άλλους τρόπους για να λυθεί το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία. Επελέγη ένας, να στηριχθεί το τραπεζικό σύστημα. Αυτό που είναι εξοργιστικό και θα το πω, όσο μπορώ και όσο μου επιτρέπεται να το λέω, είναι ότι αυτό γίνεται, ενώ όλοι ξέρουν πάρα πολύ καλά, ότι οι Τράπεζες, είτε πάρουν δέκα δισεκατομμύρια είτε πενήντα είτε εκατό, δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτήσουν με τις παρούσες συνθήκες, με την παρούσα σύνθεση και τα παρόντα προβλήματά τους την ελληνική οικονομία, επομένως αυτές οι εγγυήσεις δίνονται απλά και μόνο για να συνεχίσουν οι τράπεζες να κλείνουν την ανοιχτή τους θέση που έχουν προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και όχι για να μπορέσουν αυτά τα λεφτά να γυρίσουν στην ελληνική οικονομία.

κ. Νικόπουλε, γιατί βλέπουμε αυτό το θέατρο στα τηλεοπτικά παράθυρα, για παράδειγμα τον κ. Ρέππα τον κ. Πρωτόπαπα να βρίζουν το τραπεζικό σύστημα; Ο κ. Ρέππας είπε προς τους τραπεζίτες ότι τους έδωσαν τριάντα δις και αυτοί δεν τα μετέφεραν σ την πραγματική οικονομία. Αυτό δεν είναι θέατρο;
Ν.Ν.: Όσον αφορά στον κ. Ρέππα δεν θεωρώ ότι έχει άμεση σχέση με το τραπεζικό σύστημα…

Μιλώ για δηλώσεις…
Ν.Ν.: Ναι, και άρα του δίνω κάποιο άλλοθι στο να μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Όσον αφορά στον κ. Πρωτόπαπα πιστεύω ότι ίσως τα κίνητρά του είναι τελείως διαφορετικά, δηλαδή ίσως από την μια πλευρά θέλει να δείξει την πρόθεση των υγιών δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ να πιέσουν το τραπεζικό σύστημα για να στηρίξουν την ελληνική οικονομία και αυτή την πρόθεση θέλει να την εκφράσει και ο ίδιος. Ο κ. Πρωτόπαπας ξέρει καλύτερα από τον καθένα σαν παιδί της Εθνικής, σαν πρόεδρος της ΟΤΟΕ, ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα στις παρούσες συνθήκες δεν μπορεί να βοηθήσει.

Ανενόχλητα αφήνουμε τράπεζες και κράτος να απορροφούν τον πλούτο

Και ποιος άλλος μπορεί; Δηλαδή πάμε άπατοι; Όταν οι τράπεζες αυτή την στιγμή είναι εξαθλιωμένες, αδυνατούν δηλαδή να ανατροφοδοτήσουν την ελληνική οικονομία τι θα γίνει από εδώ και πέρα, το στέγνωμα θα συνεχισθεί επ’ άπειρον; Πού πάει η κατάσταση;
Ν.Ν.: Υπάρχουν τα δεδομένα αυτά που δεν μπορούμε να αλλάξουμε και υπάρχουν και οι επιλογές. Δεδομένο είναι ότι η ελληνική οικονομία έχει χάσει ένα τεράστιο ποσοστό, έχουν χαθεί λεφτά, έχει χαθεί ένα ποσοστό αυτών που ονομάζουμε αξίες που ρυθμίζουν την λειτουργία της οικονομίας. Αυτά τα λεφτά δεν πρόκειται να αναπληρωθούν δεν πρόκειται να αναγεννηθεί πλούτος από το οτιδήποτε. Άρα λεφτά έχουν χαθεί και αυτό που πρέπει να γίνει σήμερα είναι αυτά που έμειναν ποιος θα τα μοιραστεί. Και αυτό στην παρούσα φάση συντελείται με κανόνες. Όποιος έχει την εξουσία προσπαθεί να απορροφήσει τον πλούτο που έμεινε στο δικό του ταμείο. Το κάνει το δημόσιο το κάνουν οι τράπεζες. Αυτή είναι και η πρώτη επιλογή που έγινε και την αφήνουμε να εξελίσσεται ανενόχλητα.

Να σταματήσουν οι πολίτες να πληρώνουν δόσεις στις τράπεζες

Και αφού αυτό είναι το σχέδιό τους και κάνουν όλες αυτές τις αφαιμάξεις εμείς που οι περισσότεροι βρισκόμαστε το λιγότερο σε προβληματική φάση και το περισσότερο με τα χέρια ψηλά πρέπει να συνεχίσουμε να τους τα δίνουμε, να πληρώνουμε τις δόσεις στις τράπεζες;
Ν.Ν.: Λέω κατηγορηματικά όχι και θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα από την ιστορία. Λίγο πριν φύγουν οι Αμερικανοί από το Βιετνάμ ισοπέδωσαν το Ανόι. Είμαστε ακριβώς στην ίδια χρονική στιγμή. Το λέω με αυτό τον τρόπο για να γίνει κατανοητό. Ξέρουν πάρα πολύ καλά και η πολιτεία και το τραπεζικό σύστημα ότι ό,τι πήραν, πήραν. Επομένως αυτή την στιγμή εξακολουθούν να βομβαρδίζουν ανηλεώς με ΣΔΟΕ, με απειλές κατασχέσεων, με ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, για να μπορέσουν να του πάρουν ό,τι έχει, κι αν έχει.

Λείπει η διαπραγματευτική βάση επί της οποίας θα διαπραγματευτεί ο Έλληνας επιχειρηματίας και καταναλωτής

Λέτε φτάνει. Όμως οι πολίτες σκέφτονται ότι, αν δεν πληρώσουν, μπορεί να τους πάρουν αυτά που απέμειναν. Τι απαντάτε σε αυτούς;
Ν.Ν.: Εδώ υπάρχει ένα θέμα στο οποίο βρέθηκα αρκετά στριμωγμένος σε μια συγκέντρωση την Πέμπτη που μας πέρασε. Πάνω σε αυτή τη λογική λέω ότι λείπει μια πραγματική αξιολόγηση για το ποια είναι η διαπραγματευτική βάση πάνω στην οποία θα διαπραγματευθεί αυτό που λέμε Έλληνας επιχειρηματίας, Έλληνας καταναλωτής, δηλαδή δεν έχει γίνει μια ανάλυση που να αναφέρει το πόσο έχασε η ελληνική οικονομία από όλη αυτή την ιστορία. Έχασε ένα 50% και άρα θα πληρώσουμε το 50% των υποχρεώσεών μας. Δεν θα πληρώσει εκατό χιλιάδες ΦΠΑ θα πληρώνει πενήντα και αυτά σε σαράντα χρόνια τούρκικα. Αυτή την ανάλυση δεν μπορεί να την κάνει ο Έλληνας επιχειρηματίας μόνος του, πρέπει να την κάνει μέσα από μια οργάνωση, μέσα από μια συγκρότηση και μέσα από προτεραιότητες που πρέπει να μπουν. Δεν είναι χρήσιμο από τη μια μεριά να κατηγορούμε τον ευτελισμό της κυβέρνησης και των τραπεζών και από την άλλη μεριά όσοι θέλουμε να πάρουμε μια πρωτοβουλία και να βοηθήσουμε τους επιχειρηματίες να βγουν από αυτή την κρίση να μην σκεφτόμαστε ότι χρειάζεται να δουλέψουμε λίγο πάνω στη λογική του τι ακριβώς θα προτείνουμε. Και για να προτείνουμε πρέπει ακριβώς να βρούμε, να σχεδιάσουμε, να αναλύσουμε. Εν τω μεταξύ ξαναλέω ότι επειδή αυτό μπορεί να πάρει κάποιο χρόνο θα πρέπει να δώσουμε στον κόσμο την αίσθηση ότι δεν κινδυνεύει στο να προχωρήσει σε ένα χρεοστάσιο.

Επιμελητήρια και οικονομικές ενώσεις έχουν διαρθρωτικά προβλήματα

Εσείς κάνετε την ανάλυση, και καλά κάνετε, γιατί είστε ειδήμων και μεταφέρετε την γνώση σας σε όσους μπορείτε. Φορείς, όπως τα επιμελητήρια, «κοιμούνται» ή μήπως εντέχνως συνειδητά είναι και αυτοί ενταγμένοι στο κόλπο και δεν μιλάνε καθόλου και είναι ανενημέρωτος ο πολύς κόσμος.
Ν.Ν.: Έχουν διαρθρωτικά προβλήματα. Για παράδειγμα στη δύναμη του ΣΕΒ ανήκει και η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Επομένως δεν είναι εύκολο να μιλάς υπέρ κάποιων μελών σου και εναντίον κάποιων άλλων, της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και κάποιων άλλων ενώσεων, που ανήκουν στο ΣΕΒ ο οποίος κινδυνεύει να γίνει πλέον καλλιτεχνικό σωματείο, αυτό όμως είναι ένα άλλο ζήτημα. Αλλά οι ίδιες εμμονές κατατρύχουν και τις άλλες επιχειρηματικές ενώσεις. Τα επιμελητήρια αυτή τη στιγμή θεωρούνται ως επίσημοι σύμβουλοι της ελληνικής κυβέρνησης, απλά και μόνο για να συγκεντρώνουν και να διατυπώνουν αιτήματα κάνοντας ουσιαστικά τον διαμετακομιστή αιτημάτων και απαντήσεων. Εδώ δεν βρισκόμαστε σε μια τέτοια χρονική στιγμή. Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει ότι δεν έχει κάνει κάτι κακό, ότι χάθηκαν λεφτά από την ελληνική οικονομία Δεν υπάρχει καμία λογική, καμία ηθική αλλά και καμία δυνατότητα με παντελή έλλειψη χρηματοδότησης, γιατί και αυτό είναι ένα από τα δεδομένα, να μπορέσουν να πληρωθούν αυτά τα λεφτά. Άρα πάμε για μοίρασμα της δουλειάς.

Λέτε ότι ο κόσμος δεν έχει κάνει κακό, αλλά την ίδια στιγμή ακούμε τον κ. Πάγκαλο να λέει «μαζί τα φάγαμε», να προσπαθεί δηλαδή να ενοχοποιήσει το σύνολο του κόσμου βάζοντας και τους πολιτικούς μέσα, αλλά μέσα από αυτή τη λογική να φτιάξει ένα αχταρμά δικό του για να μην έχουμε συστολές μετά. Πρέπει από εδώ και πέρα να λειτουργήσουμε ατίθασα;
Ν.Ν.: Είπατε ότι μιλώ αιρετικά αλλά αυτά δεν τα λέω για να βάλω ένα τίτλο στον εαυτό μου ή στα λεγόμενά μου. Από το ξεκίνημα μου είπατε ότι ο κ. Ρέππας και ο κ. Πρωτόπαπας φοβίζουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Αυτό δεν έχει κανένα νόημα, εφόσον δεν θα υπάρξουν αντανακλαστικά. Το ένα κομμάτι απευθύνεται σε ένα μέρος του κόσμου που λέει ότι υπάρχει μια μεταστροφή της πολιτικής ηγεσίας και των πολιτικών επιλογών θα κάνουν τον Αναστασόπουλο ή τον Μπαιρακτάρη υπουργό Οικονομικών, δεν βάζω τα δικά τους ονόματα που κυκλοφορούν, και θα γυρίσει η κατάσταση. Τι να γυρίσει και από πού; Ένα κλίμα που δημιουργείται είναι ότι επίκεινται αλλαγές για να υπάρξει μεταστροφή του οικονομικού κλίματος Και ένα άλλο κομμάτι λέει ότι εσείς φταίτε που επιτρέψαμε να δοθούν εκατόν πενήντα εκατομμύρια σε κάρτες, καταναλωτικά και στεγαστικά, λες και δεν το έκανε ο Παπαντωνίου για να βοηθήσει τις τράπεζες να βγάλουν κάτι παραπάνω από τη μείωση του επιτοκίου. Φταίνε οι πολίτες που έπαιρναν τις κάρτες και τις καταναλώνανε και αρχίζουν και οι βομβαρδισμοί με το ΣΔΟΕ.

Πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, εννοώ ότι πάμε στο μισό της αξίας των πάντων…
Ν.Ν.: Δεν ξέρω αν είναι το μισό μπορεί να είναι το 80%

Με ένα όμορφο τρόπο οδηγούμαστε στην υποθήκευση της Ελλάδας

Ακόμη καλύτερα για τον κόσμο αν συγκρατηθεί και δεν πάει και τους τα δώσει μέχρι να καθίσει η κατάσταση και περιμένει στο πού «θα καθίσει η μπίλια». Οι τράπεζες είναι ξεπληρωμένες και κάποιοι θα τις πάρουν και θα διαπραγματευθούν.. Θα είναι δηλαδή η επισημοποίηση της υποθήκευσης της Ελλάδας αυτό το πράγμα;
Ν.Ν.: Μέσα από ένα καταπληκτικά «όμορφο» τρόπο, μέσα από το ίδιο το χρηματιστήριο, μέσα από τις ίδιες τις αυξήσεις κεφαλαίων. Από τη μια πλευρά θα εξυγιαίνεται η χρηματοοικονομική θέση των τραπεζών και από την άλλη θα δημιουργείται μια δουλεία σε όλη την ελληνική οικονομία, που θα αλλάζει μαζικά ιδιοκτησία. Στην τηλεόραση ειπώθηκε ότι το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος αγγίζει τα εννιακόσια εκατομμύρια, το μεγαλύτερο μέρος αυτού κρέμεται κάτω από το τραπεζικό σύστημα, κάτω από αυτό, μέσω των θεσμικών επενδύσεων, κρέμονται όλες οι μετοχές των ελληνικών εισηγμένων εταιρειών και όλο αυτό το πράγμα ξαφνικά αλλάζει ιδιοκτήτη, όχι με την κλασική έννοια του αστικού δικαίου, αλλά με την έννοια την πραγματική της αγοράς.

Ωριμάζει το θέμα για να αλλάξουμε ιδιοκτήτη

Και θα ρίξει ο καινούργιος ιδιοκτήτης από ένα χρονικό σημείο και μετά τα ξεροκόμματα για να πάμε πάλι σε μια επίπλαστη ευφορία, ευημερία. Πότε αυτό θα συμβεί;
Ν.Ν.: Πιστεύω ότι οι μετοχές του συστήματος δεν επιτρέπουν πια, και για αυτό έδωσα το παράδειγμα του Ανόι, άλλους βομβαρδισμούς της ελληνικής κοινωνίας με απειλές τύπου αυτόφωρο, τύπου ΣΔΟΕ. Είμαστε πολύ κοντά σε αυτή τη χρονική στιγμή. Έγινε και η υποβάθμιση από τη Moody’sκαι θεωρώ ότι ωριμάζει το θέμα. Πέρασε και η περίφημη 25η Μαρτίου, άρα είμαστε για να προχωρήσουμε στο επόμενο βήμα Θέλω να πω επίσης ότι όταν η χρηματιστηριακή αξία όλων των τραπεζών είναι δεκαέξι δις, όταν ό έλεγχος όλων των τραπεζών απαιτεί τρία ή τέσσερα δις για να αποκτήσει το 20% τους, και όταν κάτω από αυτό το κομμάτι κρέμονται τα εκατοντάδες δις που προανέφερα και προσθέστε και τις αξίες των εισηγμένων εταιρειών που κρέμονται κάτω από τις θεσμικές, αν κάποιος το παίξει αβανταδόρος, δεκάξι δις χάνουν οι τράπεζες εγώ έχω πενήντα στο τραπέζι, μπορεί να θεωρηθεί και εθνικός ευεργέτης. Αυτός μπορεί να βγάλει τα δεκαπλάσια.

Επιμέλεια: Άννα Πατρωνίδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.