Νικος Αγγελιδης «Ναι μεν παιρνουμε ολα αυτα τα σκληρα μετρα, αλλα ποια προοπτικη εχουμε;»
Τα επώδυνα μέτρα του νέου μνημονίου υπερψηφίστηκαν στην ελληνική βουλή και η πολυπόθητη δόση-μαμούθ, όπως όλα δείχνουν το προσεχές διάστημα θα εκταμιευθεί. Επόμενο στοίχημα για τη χώρα, η πολυθρύλητη ανάπτυξη, που πολλάκις έχει μνημονευθεί τα τελευταία χρόνια. Είναι αρκετή ωστόσο η νέα χρηματοδότηση της χώρας, για να προκαλέσει αυτομάτως αναπτυξιακή τροχιά και αναστροφή της πορείας της προς την ύφεση; Τι θα πρέπει να περιμένει από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας; Ποιος ο ρόλος του μισθολογικού κόστους στην υπόθεση ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, που αποτελεί πρώτιστη επιδίωξη στο γενικότερο στόχο της ανάπτυξης; Στον «ΠτΘ» μίλησε ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ροδόπης, κ. Νίκος Αγγελίδης, ο οποίος σχολίασε τα νέα δεδομένα, που προκύπτουν από τη διαφαινόμενη αποδέσμευση των χρημάτων, που προορίζονται για τη νέα χρηματοδότηση της χώρας, και έκανε λόγο για την τελευταία μας ευκαιρία, ώστε να τα αξιοποιήσουμε και να αλλάξουμε ρότα, με κατεύθυνση την ανάπτυξη.
«Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των μέτρων, το ότι είναι πολύ πιεστικά»
«Αυτή τη φορά από μας εξαρτάται», υπογράμμισε, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι «είναι σίγουρο ότι τα μέτρα είναι και σκληρά και πολλές φορές και άδικα, επειδή δεν καταφέραμε να έχουμε κοινωνική δικαιοσύνη και να δούμε πραγματικά πού πρέπει να κόψουμε». Εστιάζοντας περισσότερο στα μέτρα, που περιλαμβάνονται στο νέο μνημόνιο, υποστήριξε ότι «αν θέλουμε να τα περιγράψουμε με το ιδιαίτερό τους χαρακτηριστικό, μπορούμε να πούμε ότι είναι πολύ πιεστικά». «Αυτό σημαίνει ότι μια χώρα, η οποία βρίσκεται σε μια κατάσταση Α, δεν μπορείς να τη φέρεις απότομα σε μια κατάσταση Β», εξήγησε. «Συμφωνώ ότι πολλά από αυτά, που είχε το μνημόνιο», συνέχισε, «έπρεπε να τα είχαμε κάνει από μόνοι μας εδώ και δεκαετίες. Όπως επίσης είναι πολύ βασικό ότι τουλάχιστον έπρεπε να τα είχαμε κάνει από μόνοι μας εδώ και μια τριετία. Όμως ανεξάρτητα του αν φταίμε ή όχι, που φταίμε, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι τώρα, ερχόμενοι σε αυτήν την κατάσταση, που φαίνεται ότι είναι και ευρωπαϊκή και παγκόσμια, δεν μπορείς να ζητάς από μια χώρα να κάνει μέσα σε μια χρονιά πράγματα, τα οποία δεν έγιναν επί δεκαετίες. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για μένα. Θα μπορούσαμε δηλαδή να τα κάνουμε όλα αυτά, αλλά σε πολύ περισσότερο χρόνο. Δηλαδή να δοθεί πολύ περισσότερος χρόνος για να μη δημιουργείται αυτή η πίεση στην κοινωνία και τελικά η κοινωνική έκρηξη να ακυρώσει οποιαδήποτε προσπάθεια».
«Ναι μεν παίρνουμε όλα αυτά τα σκληρά μέτρα, αλλά ποια προοπτική έχουμε;»
Πέραν των παραπάνω ενστάσεων και παρατηρήσεων για τα μέτρα, που ψηφίστηκαν πριν από λίγες ημέρες, ο κ. Αγγελίδης κατέθεσε επίσης την απορία του για τη στόχευσει και την προοπτική, που καλούνται αυτά να εξυπηρετήσουν. «Ναι μεν παίρνουμε όλα αυτά τα σκληρά μέτρα», σημείωσε, «αλλά ποια προοπτική έχουμε;». «Αυτά τα μέτρα είναι μια προϋπόθεση για να πάρουμε τα χρήματα», συνέχισε, «ωραία, πήραμε και τα χρήματα, αλλά εμείς, μετά από αυτό, ποια προοπτική έχουμε, ποιος είναι ο στόχος μας και κυρίως με ποιο σχέδιο τον υλοποιούμε». «Έχει περιγραφεί στον κόσμο, για να νοιώσει κι αυτός ότι ναι θα θυσιάσω τα πάντα, θα πιεστώ ακόμα περισσότερο, αλλά βλέπω ότι οι πολιτικοί μου, οι οποίοι ηγούνται και τους οποίους εμπιστεύομαι, με οδηγούν σε αυτόν το στόχο, μέσω αυτού του δρόμου;». «Και τότε ναι», συνέχισε, «για την πατρίδα, για το μέλλον, για τα παιδιά μας… Γι’ αυτό λέω ότι από εμάς εξαρτάται. Γιατί αλλιώς οι Ευρωπαίοι θα πουν το εξής: σας κάναμε μια δανειοδότηση αρχική, σας «κουρέψαμε» 100 δις ευρώ, σας δώσαμε άλλα 44 δις-αν και μετά από αυτές τις κινήσεις δεν μπορείτε να βρείτε έναν βηματισμό, τότε αποτελείται ένα κακό παράδειγμα γενικά για την Ευρωζώνη. Κι ίσως εκεί αναβιώσουν σενάρια, τα οποία τα ζήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν, έφεραν τεράστια έλλειψη εμπιστοσύνης και κακό επιχειρηματικό κλίμα στην Ελλάδα και είδαμε τα αποτελέσματα».
«Πρέπει να περιγράψουμε πώς θα φτάσουμε στην ανάπτυξη και στην ανταγωνιστικότητα»
Επισημαίνοντας ότι αυτή τη φορά είναι η τελευταία μας ευκαιρία, προκειμένου τα πράγματα να μη γίνουν μη αναστρέψιμα, ο κ. Αγγελίδης επισήμανε ότι ο στόχος είναι ένας και περιγράφεται με μια λέξη, εννοώντας την ανταγωνιστικότητα. «Είναι η τελευταία μας ευκαιρία και πρέπει να το κάνουμε ούτως ή άλλως», τόνισε, «να επανακτήσουμε την ανταγωνιστικότητα της χώρας». «Η ανταγωνιστικότητα, όπως και η ανάπτυξη, είναι μια ταλαιπωρημένη λέξη», σημείωσε, «η οποία δεν περιγράφει την πορεία, αλλά τον τελικό στόχο και το αποτέλεσμα. Το θέμα όμως είναι ότι εμείς πρέπει να περιγράψουμε πώς θα φτάσουμε στην ανάπτυξη και στην ανταγωνιστικότητα. Γι’ αυτό απαντούμε ότι από μας εξαρτάται αυτά τα χρήματα που θα έρθουν με τι τρόπο θα τα διαχειριστούμε για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα. Άρα θα πρέπει να έχουμε ένα σχέδιο το οποίο να απαντάει σε βραχυπρόθεσμα και σε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Και πρέπει να δούμε και τα μακροπρόθεσμα, γιατί αν τα είχαμε δει πριν από 15-20 χρόνια, τώρα δε ήμασταν σε αυτό το σημείο. Δεν μπορούμε να εγκαταλείπουμε το μακροπρόθεσμο σχεδιασμό».
«Τα περισσότερα από αυτά που κάνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον, δε χρειάζονται λεφτά»
Προϋπόθεση βέβαια για τα παραπάνω είναι η εξασφάλιση ενός υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο θα μπορούν να δραστηριοποιηθούν οι επιχειρήσεις. «Τα περισσότερα από αυτά, που κάνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον, δε χρειάζονται λεφτά», ξεκαθάρισε ο κ. Αγγελίδης. «Για όσα χρειάζονται χρήματα, από αυτά που έρχονται να τα δώσουμε», επισήμανε, «αλλά για όσα δε χρειάζονται, να πάρουμε αμέσως αποφάσεις, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος, για να μπορούμε να ελπίζουμε ότι σε κάποιο χρονικό διάστημα θα αρχίσουμε να πατάμε και να ανεβαίνουμε».
Αποθάρρυνση Ρώσων επενδυτών από γραφειοκρατικά προβλήματα
Μάλιστα δεν παρέλειψε να καταθέσει και ένα ενδεικτικό παράδειγμα αποθάρρυνσης ξένων επιχειρηματιών, επενδυτών στη Θράκη, που οφείλεται στη γραφειοκρατία και στα πλείστα προβλήματα, που αντιμετώπισαν. Επρόκειτο για Ρώσους επιχειρηματίες που ήρθαν πριν από λίγο καιρό στη Θράκη, για να συνεργαστούν με επιχειρήσεις της περιοχής και αρχικά δήλωσαν ενθουσιασμένοι από τις δυνατότητες και τον πλούτο της χώρας. Πριν από λίγες ημέρες ο κ. Αγγελίδης είχε επαφές με τους ίδιους επιχειρηματίες στην Αθήνα, οι οποίοι του ανακοίνωσαν την αποτυχία των επιχειρούμενων συνεργασιών, εξαιτίας προβλημάτων γραφειοκρατικού τύπου, προβλήματα που δεν είχαν συναντήσει σε καμιά άλλη χώρα. «Επενδύουν οι άνθρωποι παντού, αγοράζουν, πουλάνε, συγχωνεύονται», σημείωσε ο κ. Αγγελίδης, «αλλά εδώ κάποια στιγμή έβρισκαν ένα πρόβλημα, στο οποίο σκόνταφταν και η δουλειά δε γινόταν». «Θα πρέπει να καταλάβουμε», επισήμανε, «ότι αυτά πρέπει να φύγουν από τη μέση. Αυτό που είπα πρόσφατα σε μια συνέντευξη και κάπου παρεξηγήθηκα είναι ότι στις επιχειρήσεις πρέπει να δώσουμε γη και ύδωρ. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να δώσουμε ανεξέλεγκτα, δεν είναι εδώ Ζιμπάμπουε, αλλά θα πρέπει να δώσουμε ένα πολύ καλό πλέον επιχειρηματικό περιβάλλον. Να αφήσουμε αυτή τη νοοτροπία, ότι πάλι οι επιχειρηματίες θα κάνουν ό,τι θέλουν. Είμαστε ακόμα σε αυτή τη γενιά, με αυτήν τη νοοτροπία. Ναι πρέπει να υπάρξει ένα ελκυστικό επιχειρηματικό περιβάλλον, για να μπορέσουμε να αναπτυχθούμε. Αυτά βέβαια πρέπει να γίνουν με κοινωνική δικαιοσύνη, με μηδενική ανοχή, με αξιοκρατία-και η αξιοκρατία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας».
«Το μισθολογικό κόστος στην Ελλάδα δεν είναι το μείζον για την ανταγωνιστικότητα»
Τοποθετούμενος για το ρόλο του μισθολογικού κόστους, αποσύνδεσε αυτό από τους παράγοντες ανταγωνιστικότητας που αποτελούν κρίσιμο μέγεθος για την ανάπτυξη των επιχειρήσεων. «Το μισθολογικό κόστος είναι πράγματι ένας παράγοντας ανταγωνιστικότητας», υποστήριξε, «αλλά στην Ελλάδα δεν είναι το μείζον». «Και μπορώ να πω ότι είναι κάτω του μέσου όρου», πρόσθεσε. Παρέθεσε μάλιστα ένα ενδεικτικό παράδειγμα, που αποτελεί προϊόν μελέτης, που έκαναν σύμβουλοι επιχειρήσεων σε δυο θερμοκήπια της ίδιας εταιρίας, το ένα έξω από το Άμστερνταμ και το ίδιο ακριβώς έξω από τη Θεσσαλονίκη. Το θερμοκήπιο στην Ολλανδία αποδείχθηκε ότι είχε μισθούς, που είναι διπλάσιοι από τους ελληνικούς, ενώ το κόστος του παραγόμενου προϊόντος ήταν το μισό στην Ολλανδία από ό,τι στην Ελλάδα. «Άρα το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι στο μη μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων», επισήμανε ο κ. Αγγελίδης, «κι όταν λέμε μη μισθολογικό κόστος, εννοούμε την Εφορία, εννοούμε το «ακριβό» χρήμα, εννοούμε τα χαράτσια, εννοούμε τις ασφαλιστικές εισφορές, εννοούμε αυτά που πληρώνουμε στο δήμο, στη ΔΕΗ και όλα αυτά που πληρώνουμε καθημερινά στους εμμέσους φόρους. Το μη μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων κάνει το συνολικό κόστος να εκτοξεύεται στο διπλάσιο μιας ευρωπαϊκής χώρας, η οποία πληρώνει διπλάσιους μισθούς από τους δικούς μας».
«Η πολιτεία να είναι αυστηρή στην ανακεφαλαιοποίηση, ώστε τα χρήματα να φτάσουν στην αγορά»
Αναφορικά με το μείζον ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, για την οποία πλέον η αγορά τρέφει μεγάλες προσδοκίες, ο κ. Αγγελίδης κάλεσε την ελληνική πολιτεία να σταθεί με υπευθυνότητα και να καθορίσει αυστηρούς όρους, που θα διασφαλίζουν τη διοχέτευση της ρευστότητας από τις τράπεζες προς τις επιχειρήσεις. «Εδώ είναι πάρα πολύ σημαντικό το θέμα», τόνισε, «και θα πρέπει τα πράγματα να είναι πολύ αυστηρά». «Υπάρχει περίπτωση, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν», συνέχισε, «τα χρήματα να μη φτάσουν στις επιχειρήσεις. Πήραμε 5 δις ευρώ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για να διοχετευτούν στην αγορά για ρευστότητα, και οι τράπεζες φώναζαν τους επιχειρηματίες, ανανέωναν το παλιό τους δάνειο και το παρουσίαζαν ως καινούργιο, με αποτέλεσμα να πάρουν και τα 5 δισεκατομμύρια, αλλά ούτε ευρώ να μη φτάσει στην αγορά. Αυτά δεν πρέπει να συμβούν πάλι και πρέπει αυτά να τα διασφαλίσουμε. Από εκεί και πέρα βέβαια, τραπεζικό σύστημα είναι, δεν πρόκειται όπως έχω ξαναπεί στο παρελθόν, να χρηματοδοτήσει αυτούς, που θεωρεί ξοφλημένους. Θα χρηματοδοτήσει επιχειρήσεις, οι οποίες άντεξαν στην κρίση, θα χρηματοδοτήσει αυτές που ξεκινούν τώρα με καλό business plan και θα χρηματοδοτήσει και εξαγωγικές επιχειρήσεις. Αν όμως συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο, να μην κοιτάνε πού πηγαίνουν τα χρήματα, να μην εξετάζουν τα business plan, να μην στηρίζουν πραγματικά τις επιχειρήσεις, να ζητούν εχέγγυα τα σπίτια, τα οικόπεδα και τα χωράφια, θα έχουμε μια από τα ίδια και θα χρηματοδοτήσουν άλλον ένα φαύλο κύκλο στο εμπόριο και στην επιχειρηματικότητα. Και τότε θα είναι πλέον αργά».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
