Με δυο συγκεντρωσεις γιορταστηκε στη Κομοτηνη η Εργατικη Πρωτομαγια

Με γενική 24ωρη απεργία γιόρτασε το εορταστικό κίνημα την Πρωτομαγιά διεκδικώντας τη διασφάλιση και διεύρυνση των κοινωνικών και εργατικών του δικαιωμάτων, την αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής των ανισοτήτων, της φτώχειας, της λιτότητας και της ακρίβειας. Το πρωί της Παρασκευής το εργατικό κέντρο Κομοτηνής πραγματοποίησε συγκέντρωση στο κτίριο του και ομιλίες για την επέτειο τιμώντας με αυτόν τον τρόπο τους νεκρούς εργάτες του Σικάγο. Η καθιερωμένη πορεία και κατάθεση στεφάνων πραγματοποιήθηκε με μεγάλο παλμό και κάτω από την συνεχόμενη και καταρρακτώδη βροχή που έπεφτε από το πρωί της Παρασκευής στην Κομοτηνή.

Με ξεχωριστό εορτασμό για την εργατική πρωτομαγιά διαδήλωσαν λίγο νωρίτερα οι δυνάμεις του Πανεργατικού Μετώπου, οι οποίες συγκεντρώθηκαν στην Κεντρική Πλατεία Κομοτηνής κρατώντας πανώ και κόκκινα γαρίφαλα τα οποία κατέθεσαν υπέρ μνήμης και τιμής των νεκρών της Πρωτομαγιάς στο μνημείο της Εθνικής Αντίστασης μπροστά από την Νομαρχία Ροδόπης.

Το κείμενο θέσεων που μοιράστηκε από το Εργατικό Κέντρο Κομοτηνής, με τις διεκδικήσεις των εργαζομένων έχει ως εξής:

«Εργαζόμενες, Εργαζόμενοι – Νέοι και Νέες – Άνεργοι, Συνταξιούχοι

Ενωμένοι αγωνιζόμαστε για την διασφάλιση και διεύρυνση των κοινωνικών, ασφαλιστικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων.

Ενωμένοι αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο δικαιότερο, ειρηνικό, χωρίς φτώχεια και

εκμετάλλευση. Ενώνουμε τη φωνή μας με την εργατική τάξη σ’ όλο τον κόσμο που παλεύει ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, τον πόλεμο, τις κοινωνικές διακρίσεις, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό!

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τους εργαζόμενους στον πλανήτη στο μάτι του κυκλώνα του νεοφιλελευθερισμού. Ενός κυκλώνα που αφού σάρωσε τα πάντα στο πέρασμά του, αφού δημιούργησε τη «βαθιά καπιταλιστική κρίση», προσπαθεί να γκρεμίσει ότι οι εργαζόμενοι με αγώνες έχουμε χτίσει στο οικοδόμημα των εργατικών – κοινωνικών – ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τους εργαζόμενους στη χώρα μας σε θέση μάχης για να αποκρούσουμε τις απολύσεις, την καλπάζουσα ανεργία, την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, τη συρρίκνωση του εισοδήματός μας, την περικοπή των ασφαλιστικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων.

Την κρίση και τα προβλήματα της οικονομίας τα δημιούργησαν οι κυβερνώντες ασκώντας αντιαναπτυξιακές και αντεργατικές πολιτικές πλήρως εναρμονισμένες με τις απαιτήσεις των εργοδοτών και απολύτως ταυτισμένες με τις πιο σκληρές αντιλήψεις του νεοφιλελεύθερου δόγματος.

Οι επιλογές της μείωσης του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, της ανεξέλεγκτης κίνησης των κεφαλαίων και της αγοράς, έχουν ως αποτέλεσμα την ανικανότητα είσπραξης δημοσίων εσόδων, την έκρηξη της παραοικονομίας, της φοροδιαφυγής και της εισφοροκλοπής. Οδηγούν στην κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος και της κοινωνικής πρόνοιας και διευρύνουν προκλητικά τις εισοδηματικές και κοινωνικές ανισότητες.

Σήμερα, αντί να αναγνωρίσουν το αδιέξοδο των πολιτικών τους, αντί να ζητήσουν συγνώμη από τους εργαζόμενους που για χρόνια με συνέπεια ενοχοποιούσαν, συνεχίζουν το έγκλημα. Η ελληνική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση στο όνομα αντιμετώπισης της κρίσης, σχεδιάζουν πιο σκληρή λιτότητα, νέες περικοπές του ασφαλιστικού, νέα φοροεπιδρομή, πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων και απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Κλείνουν το μάτι στους επιχειρηματίες που, με πρόφαση την οικονομική στενότητα, προχωρούν ανενόχλητοι σε απολύσεις, διαθεσιμότητες, υποχρεωτικές άδειες, μειώσεις μισθών και ωραρίων. Τρομοκρατούν

– Εκβιάζουν τους εργαζόμενους και προσπαθούν να μας μετατρέψουν σε σύγχρονους δούλους, μένοντας στο απυρόβλητο οι ίδιοι, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες, που προκάλεσαν την κρίση!

Απαιτούμε – Διεκδικούμε

– Απαγόρευση των απολύσεων στις επιχειρήσεις που πήραν επιχορηγήσεις ή

οικονομική βοήθεια από το πακέτο των 28 δις ευρώ.

– Δημοκρατική ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων με κατάργηση

της ενοικιαζόμενης εργασίας και έλεγχο των συμβάσεων έργου και της μερικής

απασχόλησης.

– Αυστηρή εφαρμογή των ΣΣΕ, της Εργατικής Νομοθεσίας, με ενίσχυση των

ελεγκτικών μηχανισμών (ΣΕΠΕ) και διεξαγωγή συνδυασμένων ελέγχων (ΣΕΠΕ – ΙΚΑ – Εφορία) για την πάταξη της μαύρης – ανασφάλιστης εργασίας, των επισφαλών μορφών απασχόλησης και της εργασιακής αυθαιρεσίας.

– Άμεση ουσιαστική αποκατάσταση των συμβασιούχων δημοσίου – ευρύτερου δημοσίου και ιδιωτικού τομέα τερματίζοντας την ομηρία και την ανασφάλεια χιλιάδων συναδέλφων μας.

– 35ώρο χωρίς ελαστικότητα και χωρίς μείωση αποδοχών.

– Τήρηση των κανονισμών Υγιεινής και Ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους

για να σταματήσει η καθημερινή θυσία των εργαζομένων στον βωμό του κέρδους

– Υλοποίηση κλαδικών αναπτυξιακών πολιτικών με ουσιαστικά μέτρα.

από το κράτος και τους εργοδότες για να δημιουργηθούν σταθερές θέσεις πλήρους

απασχόλησης.

– Προστασία του εισοδήματός μας με πραγματικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και την ανατίμηση των ειδών πρώτης ανάγκης.

– Μείωση του Φ.Π.Α. στα βασικά και στοιχειώδη καταναλωτικά αγαθά.

– Μείωση ή τουλάχιστον πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και των Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας.

– Μείωση των τραπεζικών επιτοκίων στα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια.

– Κατώτερες συντάξεις στα 20 ημερομίσθια, επίδομα ανεργίας στο 80% του μισθού, ουσιαστικές αυξήσεις μισθών.

– Έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση εργαζομένων, συνταξιούχων, ανέργων για να τονωθεί η αγοραστική δύναμη και η ζήτηση στην αγορά.

– Εξίσωση και αύξηση της αποζημίωσης των εργατών με αυτή των υπαλλήλων και υπολογισμό της με βάση τον καλύτερο μισθό του τελευταίου 18μήνου.

– Αύξηση των δημοσίων επενδύσεων και της πραγματικής οικονομίας.

– Στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

– Ενίσχυση – βελτίωση του εθνικού συστήματος υγείας για να παρέχει υπηρεσίες που χρειάζονται και δικαιούνται οι πολίτες σε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.

– Λήψη μέτρων για την προστασία της μητρότητας, επέκταση του ολοήμερου σχολείου, δημιουργία κέντρων εξωσχολικής πρωτοβουλίας, ενίσχυση φροντίδας ηλικιωμένων και ατόμων με ειδικές ανάγκες, στήριξη του θεσμού «βοήθεια στο σπίτι».

– Αναβάθμιση του δημοσίου συστήματος εκπαίδευσης με χρηματοδότηση 5% του ΑΕΠ και την πάταξη της παραπαιδείας.

– Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και πλήρη ισότιμη ένταξη όλων των μεταναστών δεύτερης γενιάς.»