Μαρω Σεβδυνιδου: «Ολα για την Αθηνα γινονται. Ομως, ειμαστε κι εμεις εδω»

Η Μάρω Σεβδυνίδου και οι υπόλοιπες αθλήτριες της ομάδας μπάσκετ του ΓΑΣ Κομοτηνής φέτος αντιμετωπίζουν εκτός από τις αντίπαλες ομάδες και την ατυχία, αλλά και τα πολλά φάλτσα συρίγματα της διαιτησίας. Γι’ αυτό ο «Κόσμος» ανοίγει την αγκαλιά του και στέκεται στο πλευρό της ομάδας καλώντας και τους υπόλοιπους κατοίκους της πόλης να κάνουν το ίδιο. Η Μάρω Σεβδυνίδου15 χρόνια τώρα αγωνίζεται μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο για τη φανέλα, την ομάδα, την Κομοτηνή και την παρέα της, τις φίλες- μέλη αυτής της ομάδας. Τριποντού, κρύο αίμα και καλό μυαλό βρίσκει χρόνο να μιλήσει στον «Κόσμο» ακόμη κι όταν το ροζ φύλλο αγώνα δεν βρίσκεται στα χέρια του προπονητή της.

Πόσα χρόνια αγωνίζεσαι για την Ομάδα του ΓΑΣ;

Πάνω από 15. Και ήταν όλα χρόνια δύσκολα, αλλά υπέροχα.

Τελικά η διαιτησία ανακηρύσσει τον νικητή ενός παιχνιδιού;

Δυστυχώς αυτό που λέτε ισχύει σχεδόν για όλα τα παιχνίδια που έδωσε φέτος η ομάδα μας.

Οι αθλητικογράφοι συνάδελφοί μου λένε ότι: «Σας «σφάζουν» με το βαμβάκι» οι διαιτητές.

Στα επαρχιωτάκια πάντα έτσι συμπεριφέρονται.

Το τελευταίο παιχνίδι με τις «Εσπερίδες» που είναι στην πρώτη θέση της κατηγορίας το χάσαμε λόγω διαιτητών;

Λόγω διαιτητών ναι, αυτό σας το υπογράφω. Κανείς δεν λυπάται εμάς που παίζουμε, που τρέχουμε, που χτυπάμε. Όλα γίνονται για την Αθήνα και μόνο για την Αθήνα. Όμως είμαστε κι εμείς εδώ. Κάθε χρόνο το ίδιο γίνεται. Οι διαιτητές είναι άρχοντες του παιχνιδιού, αυτοί καθορίζουν το παιχνίδι.

Ναι,αλλά μήπως δεν είμαστε τόσο καλή ως ομάδα; Είναι ουραγός φέτος η ομάδα μπάσκετ του ΓΑΣ…

Είμαστε με την πλάτη στο τοίχο, για να δούμε, όμως. Οκτώ παιχνίδια τα χάσαμε στον πόντο, καταλαβαίνεις τι γίνεται.

Κάνουμε και λάθη, δυο φορές στο τελευταίο λεπτό, «πουλήσαμε» την μπάλα…

Λάθη θα κάνεις, 40 λεπτά παίζεις, άνθρωπος είσαι.

Ποια συναισθήματα σας συντροφεύουν όταν ένα σφύριγμα που κρίνει το παιχνίδι θεωρείτε ότι σας αδικεί;

Δεν σου κρύβω ότι μου έρχεται να τον «Βουτήξω»…

Δεν μου ακούγεται κόσμια αντίδραση για μια γυναίκα…

Δεν είναι κόσμια σίγουρα. Ούτε, όμως, είναι κόσμια η αντιμετώπιση του διαιτητή απέναντι στην ομάδα. Όταν τα παιχνίδια είναι χωρίς βαθμολογική σημασία δεν υπάρχει πρόβλημα, όταν όμως παίζεται η παραμονή μας δεν μπορεί να μας αδικούν έτσι.

Ποιο είναι το μυστικό αυτής της πολύ όμορφης εικόνας που παρουσιάζεται ως ομάδα. Έχετε χημεία κι αυτό είναι φανερό με την πρώτη ματιά…

Παίζουμε και ευχαριστιόμαστε. Είμαστε ομάδα δεμένη. Όλη μέρα μαζί γνωρίζει καλά ο ένας τον άλλο.

Δεν χάνεται και το χιούμορ σας όπως είδα…

Ναι, πάντα με χιούμορ γιατί αλλιώς δεν επιβιώνεις

Θα σπάσει το ρόδι; Θα πάρετε το ροζ φύλλο αγώνα;

Είχαμε ατυχή αποτελέσματα, αλλά ναι θα σπάσει, πο΄θ θα πάει.

Ποιος είναι ο στόχος σας;

Παραμονή στην κατηγορία. Είναι κρίμα να πέσει μια ομάδα από την επαρχεία. Ας πέσει μια ομάδα από την Αθήνα, έχει τόσες άλλωστε.

Στην κερκίδα πάντως, παρά την κρισιμότητα των αγώνων, παραείναι οικογενειακή η ατμόσφαιρα…

Λίγοι και καλοί όσοι μας στηρίζουν. Μας ενισχύουν και τους ευχαριστούμε. Πάνε όλοι στον Πανθρακικό τώρα.

Ποιο είναι το σύνθημα που λέτε πριν μπείτε στο γήπεδο;

«Πάμε να ευχαριστηθούμε το παιχνίδι».

Κι από τον κόουτς υπάρχουν παράπονα;

Είναι σε όλα άψογος. Όταν χάνουμε – χάνουμε όλοι μαζί και όταν κερδίζουμε – κερδίζουμε όλοι μαζί.

Λύσε μου μια απορία: Όταν είμαστε δυο πόντοι πίσω γιατί δεν επιχειρείς σουτ τριών πόντων, να τελειώνουμε;

Στους δυο πόντους πας για την παράταση.

Πάντως είσαι «τριποντού»… Ποια η ψυχολογία όταν επιχειρείς σουτ τριών πόντων;

Σηκώνεσαι, σουτάρεις, αν το βάλεις το έβαλες, αν όχι αναλαμβάνεις την ευθύνη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.