Μαντιναδα η Κρητικια
Κι όμως όταν ένας Κρητικός σκαρώνει μαντινάδες αξίζει να τυραννιέται για τι το αποτέλεσμα αναμένεται γλυκό, νοσταλγικό, πικάντικό, μελωδικό και ό,τι άλλο ανατείνει την ψυχή τ΄ ανθρώπου…
Ο Μανώλης Μπαρμπουνάκης, γέννημα θρέμμα της Κρήτης, έκανε το μεράκι του βιβλίο και το κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Μαντινάδες».
Βέβαια, το όνομα του Μανώλη Μπαρμπουνάκη έχει ταυτιστεί με το βιβλίο στη Θεσσαλονίκη. Ρεθυμνιώτης στην καταγωγή, αλλά μόνιμος κάτοικος της συμπρωτεύουσας, άνοιξε το πρώτο του βιβλιοπωλείο το 1964. Μέχρι σήμερα έχει καθιερωθεί τόσο ως βιβλιοπώλης και ως εκδότης.
Οι μαντινάδες είναι η ζωή του, το νερό και το αλάτι του, η πιο πηγαία έκφρασή του. Είναι το κάλεσμα στον αναγνώστη ή στον ακροατή για μια βόλτα στα σοκάκια του έρωτα, τση φιλιάς, τση χαράς, της λύπης, της ζωής και του θανάτου.
Η έκδοση περιλαμβάνει πρωτότυπα τετράστιχα με λόγια αγάπης, έρωτα, φιλίας, ονείρου, τιμής αλλά και μοναξιάς, προδοσίας, πόνου.
Αυθεντικός και πηγαίος ο λόγος του κυρ Μανώλη σε καθηλώνει και σε κάνει να θέλεις να ακούς κι άλλες κι άλλες μαντινάδες και – γιατί όχι – να σκαρώνεις και τις δικές σου!
Μια φήμη λέει ότι το κινητό τηλέφωνο ήταν η αφορμή. Όταν ο Μανώλης Μπαμρπουνάκης ήθελε να ευχαριστήσει τους φίλους του, τους έστελνε μαντινάδες μέσω του κινητού τηλεφώνου. Το υλικό αυτό και άλλο, παλαιότερο, αποφάσισε να συλλέξει σε ένα βιβλίο.
Στην απλή, τρυφερή και βαθύτατα λυρική ποίηση ο Μανώλης Μπαρμπουνάκης βρίσκει τη διέξοδό του. Ο αναγνώστης ξεφυλλίζοντας το βλέπει πως η πρώτη μαντινάδα είναι αφιερωμένη στον παπαγάλο του, Κάρλο, που πέθανε πριν από τρία χρόνια. Τις παλαιότερες μαντινάδες τις έγραψε το 1953, εξιστορώντας τη ζωή της Κρήτης, τους γάμους, τα πανηγύρια, τα ξεσπάσματα, τους έρωτες και τις στεναχώριες.
«Ποιητή των δίστιχων και ασυμβίβαστο οδοιπόρο σε καιρούς αντιποιητικούς» τον χαρακτηρίζει ο φίλος του συγγραφέας Νέστορας Μάτσας.
Καλοτάξιδο το βιβλίο λοιπόν, όπως άλλωστε του εύχεται και ο έτερος συνεργάτης του Γεώργιος Κάτος.
Δείγματα γραφής…
Για τη γυναίκα…
Με φίλησες κι αρρώστησα
Φίλα με για να γιάνω
Και πάλι ξαναφίλα με
Πριν πέσω και πεθάνω
Μέσα η καρδιά μου καίγεται
Κι έξω καπνός δεν βγαίνει
Θα την αφήσω να καεί
Το κέφι σου να γένει
Για τη ζωή…
Υπομονή κι επιμονή
Καρτέρι και καρτέρι
Και τούτος ο ανήφορος
Κατήφορο θα φέρει
Για τη φιλία…
Πολλοί το φίλο κάνουνε
Λίγοι το εννοούνε
Π΄ όταν σ΄ ανάγκη θα βρεθείς
Τρέχουνε και βοηθούνε
Για την κοινωνικότητα κι αλληλεγγύη…
Με τ΄ άκακα τα πλάσματα
Μιλώ συνεννοούμαι
Με τους ανθρώπους που πονούν
Δακρύζω συγκινούμαι
Για το θάνατο…
Να πέσεις για να χαίρονται
Να κλαις για να γελούνε
Κι άμα σβήσεις και χαθείς
Τρελά θα τραγουδούνε
Για το μάταιον…
Να μην ψηλοπετάς πουλί
Γιατί ο ήλιος καίει
Και θα σου κάψει τα φτερά
Και ύστερα ποιος θα φταίει!
Επιμέλεια: Α.Χ.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
