Κυριακος Μπαμπασιδης, υποψηφιος βουλευτης Ν.Δ. Ν. Ροδοπης

Άμεσος και διεκδικητικός μαζί, ο Κυριάκος Μπαμπασίδης αντιλαμβάνεται την πολιτική ως υπηρεσία στον πολίτη διαρκώς. Ακόμα κι εκτός Βουλής άρθρωσε λόγο αξιοποιώντας την εμπειρία προς χάρη των πολιτών. Με καθαρότητα ζητά να κριθεί και με ξεκάθαρο πολιτικό λόγο να του δοθεί η ευκαιρία να μιλήσει με αλήθειες. Κοντά στην οικογένεια, με αισιοδοξία και με γνώση των ιδιαιτεροτήτων του τόπου τονίζει ότι δεν θα εμπορευτεί τις ελπίδες κανενός και θα συμβάλλει στην ολοκλήρωση του προγράμματος του 2004 της Νέας Δημοκρατίας.

ΠτΘ: «Είμαι πάντα εδώ», είναι το σύνθημά σας. Κρατήσατε την επικοινωνία σας με τους πολίτες διατηρώντας το πολιτικό γραφείο σας εδώ, αλλά και εργαζόμενος στον τόπο. Έτσι είχατε την ευκαιρία να κρατήσετε και την επαφή σας με την περιοχή, μια περιοχή που, παρ’ όλες τις προσπάθειες και των προηγούμενων και των τωρινών φορέων, υστερεί σε βαθμό ανάπτυξης…

Ανήκω σε μια γενιά πολιτικών που έρχεται να πάρει τη σκυτάλη από τις προηγούμενες. Είναι μια γενιά πολιτικών που βγάζει στην πρωτοπορία ο Καραμανλής για τη νέα εποχή και για του νέου τύπου ανάπτυξη που χρειάζεται η περιοχή μας. Πράγματι η περιοχή μας είναι 43η σε σύνολο 52 νομών, δηλαδή είμαστε πολύ χαμηλά και αυτό τα λέει όλα. Από την άλλη, αντιλαμβάνομαι την πολιτική ως υπηρεσία στον πολίτη και ως βελτίωση των συνθηκών ζωής, τόσο σε τοπικό, όσο και σε εθνικό επίπεδο. Υπό αυτή την έννοια και υπό την έννοια ότι για μένα η πολιτική είναι μια διαρκής μάχη, είναι ένας μαραθώνιος αγώνας, όπως είναι και η ζωή, χρειάζεται υπομονή, επιμονή, γνώση, δράση, τόλμη, ωριμότητα, αποτελεσματικότητα, γι’ αυτό, παρόλο που δεν εκλέχτηκα την προηγούμενη φορά, αποφάσισα, αφού έκανα την αυτοκριτική μου, να συνεχίσω ενεργοποιώντας ακόμη περισσότερο το πολιτικό μου γραφείο και στελεχώνοντάς το με ανθρώπους νέους, αλλά και πιο ώριμης ηλικίας που όμως μοιραζόμαστε όλοι το ίδιο όραμα και έχουμε το ίδιο στίγμα. Και αυτό το στίγμα και αυτή τη νέα πολιτική φιλοσοφία θέλω να φέρω στις 17 του μηνός. Την υπηρεσία δηλαδή στον πολίτη και ότι το πολιτικό γραφείο, ειδικά σε περιοχές απομονωμένες όπως είναι η δική μας, ειδικά σε περιοχές με ιδιαίτερα προβλήματα, χρειάζεται να είναι καταφύγιο για τον πολίτη και ο πολιτικός θα πρέπει να είναι αποκούμπι για τον πολίτη και κυρίως θέλω να κάνω πολιτική με αλήθειες και αξίες και όχι με ψεύτικες ελπίδες. Εμπόριο ελπίδας δεν μπορώ να κάνω, το δηλώνω απερίφραστα, γιατί εκτός του ότι ως ενεργό μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας καθιστώ τον εαυτό μου και εγώ δάσκαλο των παιδιών αυτού του τόπου και όχι μόνο αυτού του τόπου. Αν κάνω λοιπόν ένα εμπόριο πουλώντας ψεύτικες ελπίδες για να μαζέψω πέντε ψήφους στο τσεπάκι μου και να τις εξαργυρώσω την επομένη των εκλογών, αυτό είναι σαν να αναιρώ την ίδια μου την προσωπικότητα. Άρα λοιπόν θέλω να μιλήσουμε με τη γλώσσα της αλήθειας και κυρίως αυτό που μπορούμε πραγματικά να πετύχουμε το πετύχαμε, παρόλο που δεν ήμουν εκλεγμένος βουλευτής και είναι δύσκολο. Κατ’ αρχήν θα πω ότι πολιτευτές, δηλαδή υποψήφιοι βουλευτές που δεν εκλέγονται ελάχιστοι κρατούν πολιτικό γραφείο ανά την Ελλάδα. Εγώ λοιπόν το άνοιξα το γραφείο, το στηρίζω οικονομικά και το λειτουργώ με τη βοήθεια φίλων, που είναι κάτι πολύ δύσκολο. Κυρίως όμως θέλουμε να αποδείξουμε στους πολίτες ότι την πολιτική τη βλέπουμε έτσι, γιατί πρώτα πρέπει να δίνουμε οι πολιτικοί και μετά να παίρνουν. Άρα λοιπόν θέλουμε να δώσουμε. Είμαι 38 ετών, έχω ανέβει όλα τα σκαλιά της κομματικής ιεραρχίας και αυτή την ώρα, με την εμπιστοσύνη του Κώστα Καραμανλή και της ηγετικής ομάδας, είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, ο μοναδικός από τη Θεσσαλονίκη και πάνω και νομίζω ότι αυτό κάτι λέει.

Από την άλλη, ενεργοποίησα, χωρίς να είμαι βουλευτής διάφορους κρατικούς μηχανισμούς και φορείς εξουσίας. Μετέχω με την ιδιότητά μου στην Επιτροπή Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης με πρόταση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη και με υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή διορίστηκα στο Δ.Σ. του Ινστιτούτου Αμυντικών Αναλύσεων του Υπουργείου Άμυνας, όπου συμμετέχουμε εφτά μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας κοντά στον υπουργό, χαράσσοντας τη στρατηγική και πολιτική ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής και αμυντικής πολιτικής. Η σύζυγός μου, στέλεχος της παράταξης από τα φοιτητικά της χρόνια, είναι νομικός σύμβουλος και από τους πιο στενούς συνεργάτες του Βαγγέλη Μεϊμαράκη και όχι μόνο αυτό. Με βάση όλη μας την πορεία τα είκοσι τελευταία χρόνια μέσα στην παράταξη και γνωρίζοντας βουλευτές, γενικούς γραμματείς, ενεργοποιώντας δηλαδή όλη μου την εμπειρία προς χάρη των πολιτών και όχι προς ίδιον όφελος, πρόσφερα ό,τι πρόσφερα και ζητώ με ξεκάθαρο πολιτικό λόγο λέγοντας στον κόσμο ότι δεν έχω να απολογηθώ για κανέναν και για τίποτα, μόνο για τις δικές μου πράξεις και να το κρίνουν αυτό.

ΠτΘ: Αυτή η νέα εποχή για την περιοχή, που συνδέεται με όσα λέγονται για τη μετεξέλιξή της σε ενεργειακό κέντρο, με τους Κάθετους Άξονες, την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, συνδέεται και με μια νέου τύπου ανάπτυξη, μια και ο πρώτος κύκλος ανάπτυξης έχει κλείσει;

Βεβαίως και συνδέεται. Κατ’ αρχήν πρέπει να δούμε άμεσα σε αυτή την τετραετία που διανύουμε τη νέα διοικητική διάρθρωση της χώρας. Οι περιφέρειες μειώνονται κατά πολύ, τα όρια κάθε περιφέρειας αυξάνονται και βέβαια έχουμε μπροστά μας και τον «Καποδίστρια 2». Με βάση αυτό θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε και να ενεργοποιηθούμε, αλλά και να προβληματισθούμε, ώστε να μη χάσουμε τα κεκτημένα. Να παραμείνουμε μητροπολιτικό κέντρο της περιφέρειας. Για να συμβεί αυτό, προσωπικά πιστεύω ότι τρεις είναι οι βασικοί άξονες. Ο πρώτος αφορά στην ανάδειξη της σημασίας του ΔΠΘ. Πρέπει να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη νέου τύπου ανάπτυξη και κυρίως, με βάση το Πανεπιστήμιο, να ισχυροποιήσουμε και το μητροπολιτικό μας κέντρο. Το δεύτερο αφορά στη διεκδίκηση, ώστε στην περιοχή μας να έρθουν νέες διοικητικές αρχές. Ήδη πρότεινα τη μετεγκατάσταση του Υφυπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στην περιοχή μας για δύο λόγους. Διότι είναι κατά το ήμισυ αγροτική περιοχή και γιατί πιστεύω ότι μεγάλο ποσοστό των αγροτικών εισοδημάτων στους αγρότες της περιοχής είναι τα μοναδικά εισοδήματα. Ο δεύτερος λόγος αφορά στην απόσταση της περιοχής από το κέντρο και οι δικοί μας αγρότες είναι οι φτωχότεροι της υπόλοιπης Ελλάδας. Άρα, με βάση ότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στο κέντρο της Αθήνας, με βάση ότι η περιοχή μας είναι από τις πλέον αγροτικές περιοχές της χώρας και με βάση την κακή οικονομική κατάσταση των αγροτών, αλλά και την εξυπηρέτηση της καθημερινότητας του πολίτη, ζητώ – και βλέπω μεγάλη ανταπόκριση και από τον ίδιο τον Καραμανλή και από την επιτροπή προγράμματος – τη μετεγκατάσταση στην περιοχή μας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ώστε να υπάρχει άμεση και αποτελεσματική ενημέρωση των αγροτών για τα δεδομένα της γεωργίας. Δικαιολογημένα, ο αγρότης της περιοχής μας είναι μουδιασμένος και φοβισμένος, γιατί και οι εξαγγελίες δεν έχουν ολοκληρωθεί και θα πρέπει να ολοκληρωθούν, και αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά ο ίδιος ο Καραμανλής. Από την άλλη γνωρίζουμε καλά ότι έχουμε τη ιερή υποχρέωση και να βελτιώσουμε την καθημερινότητά τους και κυρίως να είμαστε αξιόπιστοι τηρώντας τις δεσμεύσεις, γιατί μόνο έτσι ο πήχης της πολιτικής ανεβαίνει ψηλά. Άρα η πρότασή μου για την εγκατάσταση διοικητικών αρχών στην περιοχή έχει διττό σκοπό: και να αλλάξει την ψυχολογία και να αλλάξει την καθημερινότητα και να παραμείνουμε μητροπολιτικό κέντρο στη νέα διοικητική διάρθρωση.

ΠτΘ: Στο ζήτημα της ανεργίας είστε ο μόνος που παραδεχθήκατε ότι υπάρχει ανεργία και υπάρχουν προβλήματα στην καθημερινότητα. Πώς γίνεται αυτό;

Είπα και προηγουμένως ότι θέλω να κάνω πολιτική με αλήθειες αξίες και με σεβασμό στον πολίτη. Και την προηγούμενη φορά που ήμουν υποψήφιος μίλησα για δύο ζητήματα κομβικής σημασίας για την περιοχή μας. Το αγροτικό, η ανακούφιση δηλαδή του αγροτικού κόσμου, και η ανεργία. Μιλώ με πολύ κόσμο και διαπιστώνω ότι κάθε οικογένεια έχει ένα παιδί ή ένα εγγόνι άνεργο. Και αυτό είναι ζήτημα της καθημερινότητας. Σε ό,τι αφορά τα νούμερα, δεν πρόκειται και ως βουλευτής αύριο να δίνω πλασματική εικόνα στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση προκειμένου να ωραιοποιώ την κατάσταση και να τυγχάνω συγχαρητηρίων. Θέλω να μιλήσω με αλήθειες.

ΠτΘ: Λίγοι πολιτικοί λένε την αλήθεια, προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την κατάσταση στον αγρότη και γι’ αυτό ίσως και οι πολίτες δεν θέλουν να συνομιλήσουν με έναν υποψήφιο βουλευτή που τους λέει ότι του έχει φτιάξει έναν παράδεισο, αν και αυτή η «κόλαση» του αγροτικού κόσμου έχει δομηθεί από όλες τις κυβερνήσεις…

Δεν θα έλεγα ότι είναι κόλαση, γιατί ούτε πεσιμιστής είμαι ούτε απαισιόδοξος και γενικά είμαι φύσει αισιόδοξος. Εισπράττω ένα μούδιασμα, όχι όμως απογοήτευση. Το μούδιασμα είναι δικαιολογημένο, γιατί ο αγροτικός κόσμος εναπόθεσε όλες του τις ελπίδες, ακόμη και αυτοί που δεν ψήφισαν, στην κυβέρνηση Καραμανλή ήλπιζε και ελπίζει σε αυτή την κυβέρνηση. Όμως οι βασικές δεσμεύσεις δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί. Και ο Καραμανλής το είπε και αυτό δείχνει, ότι είναι ώριμος πολιτικά λέγοντας με την προκήρυξη των εκλογών ότι κατεβαίνει με το ίδιο πρόγραμμα του 2004 μέχρι την υλοποίησή του. Αφουγκράζομαι ένα μούδιασμα, γιατί και οι τιμές δεν πηγαίνουν τόσο καλά όσο θα θέλαμε, γιατί η καθημερινότητα δυσκολεύει και ο κόσμος δεν ξέρει αν θα μπορέσει να πληρώσει τους λογαριασμούς του. Αυτό δεν το λέω εγώ, το λένε οι δείκτες. Είμαστε στην 43η θέση και αυτό οφείλεται στο χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα και στο χαμηλό μορφωτικό επίπεδο της περιοχής. Σαν νομός από την περιφέρεια περνάμε τη Δράμα, που βρίσκεται μερικές θέσεις πιο κάτω. Από εκεί και πέρα, για το θέμα της ανεργίας οι δείκτες είναι ψυχροί. Εικόνα για την πραγματική ανεργία έχουμε μόνο αν κατεβούμε στους πολίτες, για να δούμε πώς αντιλαμβάνονται οι ίδιοι αυτό που λέμε ανεργία.

ΠτΘ: Το εργατικό κέντρο, κ. Μπαμπασίδη, δίνει 17% ανεργία…

Εγώ θα έλεγα 30% και ίσως παραπάνω, γιατί υπάρχει και μια διαφορετική ψυχολογία που είναι χαρακτηριστικό της ελληνικής οικογένειας. Η ελληνική κλασική οικογένεια έχει κάπου τις ρίζες της στον αγροτικό κόσμο. Το όνειρο λοιπόν των γονέων είναι να είναι ικανοί να δουλεύουν στα χτήματα τους ή οπουδήποτε αλλού, να μπορούν να καλλιεργούν, να έχουν εισοδήματα, να καλύπτουν το βιοποριστικό τους έλλειμμα και να συντηρούν βοηθώντας τα παιδιά τους, τα οποία θα είναι σε μια καλύτερη θέση χωρίς να απομακρύνονται από αυτές τις ρίζες. Αυτό το όνειρο, αν δεν το αντιληφθούμε στο σύνολο ή πάμε να το αλλάξουμε, νομίζω ότι είμαστε πολιτικοί για άλλο πλανήτη ή άλλη εποχή. Εδώ πρέπει να στηρίξουμε την ελληνική οικογένεια, το άγχος της για μια καλύτερη τύχη του παιδιού και να μπούμε σε αυτή τη λογική διασφαλίζοντας με πολιτικές ότι η οικογένεια παραμένει ισχυρή στον αγροτικό χώρο στα χωριά και στους κωμοπόλεις και από την άλλη δίνοντας νέους ορίζοντες στους ανθρώπους που προέρχονται από εκεί και ανοίγουν τα φτερά τους για κάπου αλλού. Άνθρωποι που και τις ρίζες τους δεν ξεχνούν, αλλά πλέον είναι επιστήμονες, ειδικευμένοι, εμπειρογνώμονες. Στην ομιλία μου στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου της Ν.Δ. είπα ότι το 1977 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εκλεγμένος πρωθυπουργός από το 1974 είπε το εξής προφητικό και μεγάλο: «είδα στο εξωτερικό τους αγρότες να είναι επιχειρηματίες. Αυτό θέλω να κάνω και εδώ». Τριάντα χρόνια μετά δεν έχουμε κάνει τίποτα από αυτή την έμπνευση, που ήταν κυρίαρχη έμπνευση για τα δεδομένα εκείνης της εποχής και τελικά μένει επίκαιρος μετά τόσα χρόνια.

ΠτΘ: Και τον οποίο λόγο τον επαναφέρετε και στα προεκλογικά σας φυλλάδια…

Τον επαναφέρω γιατί πιστεύω ότι τώρα είναι η ώρα και ανοίγει ο δρόμος για την δεύτερη ή και τρίτη γενιά, που ήρθαν από μια άλλη πατρίδα, που για να τηρήσουν αυτό το ιδεώδες έδωσαν ακόμη και την ψυχή τους. Έχουμε την ιερή υποχρέωση λοιπόν σε αυτούς τους ανθρώπους – και το δικαιούμαστε και εμείς και είμαστε υποχρεωμένοι και απέναντι στην μελλοντική γενιά – να ολοκληρώσουμε αυτό το σχέδιο, αυτή τη λογική, που πιστεύω ότι είναι η μόνη διέξοδος.

ΠτΘ: Αυτόν τον λόγο, τον ανθρώπινο, τον αληθινό, τον οφείλετε και στη θέση σας ως πανεπιστημιακού δασκάλου, από το γεγονός ότι γνωρίζετε τη νέα γενιά στην πράξη;

Είπα και νωρίτερα ότι δεν νομιμοποιούμαι να κάνω εμπόριο ελπίδας, γιατί ως ένας δάσκαλος αυτής της γενιάς, αλλά και ως παιδί αυτής της περιοχής, δεν μπορώ να το κάνω αυτό, γιατί αυτοαναιρούμαι και αναιρώ όλη μου την προσωπικότητα. Κυρίως εγώ οφείλω να αρθρώσω κρυστάλλινο πολιτικό λόγο, όσο μπορώ, πρώτον στην εμπειρία μου μέσα στα ανώτατα όργανα του κόμματος, όπου εκεί πραγματικά γίνεται πολιτική κουβέντα, βεβαίως σε κάθε συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής μονοπωλείται συνέχεια ο πρωθυπουργικός λόγος, αλλά υπάρχουν άλλοι περίπου σαράντα ομιλητές που καταθέτουμε τις απόψεις μας και έτσι μας γνωρίζει ο πρωθυπουργός. Εγώ εκεί έχω αρθρώσει αυτόν τον πολιτικό λόγο, έχω πει τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη. Και από την ώρα που με γνωρίζει ο πρωθυπουργός για αυτή την πολιτική άρθρωση και με επέλεξε δύο φορές στο ψηφοδέλτιο, παρόλο που κάποιοι δεν ήθελαν να είμαι, σημαίνει ότι με εμπιστεύεται. Πραγματικά ανήκω στη γενιά πολιτικών που στεκόμαστε πλάι του, αλλά παίρνουμε τη σκυτάλη από τους προηγούμενους για τη νέα φάση ανάπτυξης, γιατί σε αυτές τις εκλογές ο Καραμανλής κάνει ένα καινούργιο ξεκίνημα χωρίς εξαιρέσεις.

ΠτΘ: Αυτό θα είναι πολύ σημαντικό και για τη χώρα. Είπατε ότι υπάρχει η παράδοση που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, παράδοση και πολιτισμός στην ελληνική κοινωνία, πολιτισμός στον οποίο εσείς ακουμπήσατε διοργανώνοντας συναυλία υπέρ των πυροπαθών, θεωρείτε λοιπόν τον πολιτισμό άξιο να πρωταγωνιστεί στη ζωή μας…

Κατ’ αρχήν στην πολιτική θα πρέπει καμιά φορά να μιλάμε και συμβολικά για να μπορέσουμε να πείσουμε τους πολίτες. Ο συμβολισμός της συναυλίας ήταν διττός. Πρώτα θέλω να ευαισθητοποιηθούν οι πολίτες και να μη ξεχάσουμε τους πυροπαθείς και δεν ήθελα να κάνω μια εκδήλωση στην οποία όλοι θα έλεγαν μεγάλα λόγια και από εκεί και πέρα θα ξεχάσουμε και θα πάμε στο καφενείο να πιούμε τον καφέ μας αμέριμνοι, γιατί είμαστε οι τυχεροί της υπόθεσης, γιατί αύριο μπορεί να είμαστε εμείς στη θέση τους και θα ζητήσουμε τη συνδρομή τους. Το δεύτερο είναι ότι την πολιτική τη βλέπω ως υπηρεσία στον πολίτη και ως βελτίωση των συνθηκών ζωής του τόσο σε εθνικό, όσο και σε τοπικό επίπεδο. Αυτό μπορεί να συνδυασθεί και στα δύο επίπεδα να δραστηριοποιηθούμε, να εμπνεύσουμε τον τοπικό πληθυσμό και για τα εθνικά ζητήματα και το ανάποδο.

Όσο για τον πολιτισμό, η περιοχή μας είναι ιδιόμορφη για δύο βασικά στοιχεία. Πρώτον για τη σύνθεση του πληθυσμού και δεύτερον για το μεγάλο αναλφαβητισμό. Θα έλεγα ότι, ειδικά σε κάποιους οικισμούς του νομού, ο αναλφαβητισμός φθάνει το 88%. Το θέμα είναι ότι πέρα από τις γραμματικές γνώσεις ο άνθρωπος πρέπει να έχει και μια κοινωνική επαφή, μια κοινωνική μόρφωση, να έρχεται σε επαφή με ό,τι σημαίνει κοινωνία και κοινωνία σημαίνει σαφώς και πολιτισμός. Και πρέπει να μιλήσουμε πλέόν και για το δευτερογενή και τριτογενή τομέα σε ό,τι αφορά και στην καθημερινότητά μας. Στη νέα εποχή πρέπει να δώσουμε σημασία στις βιβλιοθήκες που δεν έχουμε, στις διαλέξεις που δεν γίνονται, στο χώρο πρασίνου που δεν έχουμε, στους πεζόδρομους που δεν έχουμε, στις συνθήκες περιβάλλοντος, στο μοναδικό φυσικό μας πλούτο, που πιστεύω ότι είναι ο μοναδικός παραγωγικός πλούτος για τα επόμενα 50 χρόνια για την περιοχή μας και πρέπει να τον αξιοποιήσουμε. Πρέπει να δώσουμε προσοχή στην επιμόρφωση των αγροτών, να δώσουμε την ευκαιρία σε όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε πολιτιστικές δραστηριότητες. Γιατί δεν είναι μόνο να κάνουμε ένα πανηγύρι. Και αυτό είναι παράδοση και πολιτισμός. Όμως να μπορούμε να κάνουμε ένα φεστιβάλ συνδυάζοντας και το αγροτικό της περιοχής, αλλά και να αναδείξουμε την περιοχή μας και να συνδέσουμε την παράδοση με την προοπτική στο μέλλον. Έκανα παρεμβάσεις και επαφές με πολλούς συλλόγους αυτή την εποχή. Παρόλο που κάποιοι κατηγορούν τους συλλόγους για πανηγυράκια, διαφωνώ, γιατί έστω και μέσα από τη γιορτή, τη χαρά και την καθημερινή ξεγνοιασιά που προσφέρει ο σύλλογος στα μέλη, επιτυγχάνονται δύο στόχοι. Να διατηρηθεί ο πληθυσμός και να αναδειχθεί η ιστορία – παράδοση στις επόμενες γενιές.

Τ.Β.- Μ.Α.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.