Κατερινα Κασμιρι: «Ειναι ωραιο συναισθημα η οδηγηση μιας μηχανης. Νιωθεις ελευθερια. Καμια σχεση με αυτοκινητο»

Μια νεαρή βρεφονηπιοκόμος δηλώνει «μηχανόβια» και το χαίρεται. Από το 1995 με τη μηχανή της ταξιδεύει, αλλά και παίρνει μέρος σε αγώνες ταχύτητας. Η Κατερίνα Κασμίρι, όταν το κοντέρ της μηχανής της δείχνει 190, εκείνη λέει ότι το κοντέρ της κλέβει κι ότι πάει μόνο… με 180. Αν δεν ταξιδεύει με προορισμό άλλες μεγάλες πόλεις τότε τρέχει στην πίστα αγώνων ταχύτητας των Σερρών. Εισπράττει, άλλοτε τον θαυμασμό των άλλων οδηγών που την συναντούν κι άλλοτε πειράγματα και σχόλια που δείχνουν τον «πανικό» του ανδρών μηχανόβιων, όταν ένας δικός τους χώρος «απειλείται»… «Στην Αθήνα μας προσέχουν οι οδηγοί» δηλώνει η Κατερίνα Κασμίρι και προσθέτει: «Τρεις μήνες που είμαι στην Κομοτηνή, πάνω από δέκα φορές, κινδύνεψα να σκοτωθώ. Οι οδηγοί εδώ δεν σέβονται τους μηχανόβιους. Νομίζουν ότι είναι μόνοι τους στο δρόμο. Πετάγονται από stop, δεν υπολογίζουν τίποτα».

Από πότε έχετε δική σας μηχανή;

Από το ‘95.

Υπήρχε κάποιος στην οικογένειά σας που σας μύησε στα «μυστικά» της δίτροχης απόλαυσης;

Ο μπαμπάς, στα 18 του είχε μηχανές. Μετά σταμάτησε βέβαια. Εμένα μου πήρε ένα μικρό μηχανάκι όταν ήμουν έντεκα, μετά ένα μεγαλύτερο. Χρόνο το χρόνο και πιο μεγάλο.

Τώρα τι μηχανή έχετε;

Μια Super modal για χώμα και δρόμο, για να πηγαίνω ταξίδια.

Με τη μηχανή ταξιδεύετε;

Ναι, πολλά ταξίδια και πολλές συγκεντρώσεις έχει το πρόγραμμα ενός μηχανόβιου. Πάμε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα. Άλλοτε 25 κι άλλοτε 30 μηχανές μαζί.

Δηλαδή για να είναι κάποιος μέλος της παρέας σας θα πρέπει να έχει μηχανή;

Όχι ακριβώς αλλά πώς θα μας προλαβαίνει;

Οι στατιστικές δείχνουν ότι κάθε μέρα χάνονται 2 νέοι στην άσφαλτο. Πώς το σχολιάζετε;

Είναι πολύ λυπηρό. Ξέρετε, στην Αθήνα μας προσέχουν οι οδηγοί. Τρεις μήνες που είμαι στην Κομοτηνή, πάνω από δέκα φορές, κινδύνεψα να σκοτωθώ. Οι οδηγοί εδώ δεν σέβονται τους μηχανόβιους. Νομίζουν ότι είναι μόνοι τους στο δρόμο. Πετάγονται από stop, δεν υπολογίζουν τίποτα.

Δεν βλέπω κράνος στο κεφάλι σας, ούτε εδώ γύρω.

Τώρα θα πάω μέχρι το μαγαζί, δεν το παίρνω το κράνος, κακώς βέβαια. Η τροχαία γράφει και καλά κάνει. Πριν δυο χρόνια σκοτώθηκε ένα κορίτσι με ένα παπάκι, δεν φορούσε κράνος, μια λακκούβα μέσα στην πόλη της έκοψε τη ζωή.

Τι σχόλια εισπράττετε από τους άνδρες οδηγούς, όταν σας βλέπουν με τη μηχανή;

Το 80% ενθουσιάζονται, οι άλλοι θα ξινισθούν και θα πουν ότι η μηχανή είναι κάτι ανδρικό, «τι θέλεις εσύ από τις μηχανές;» θα πουν και άλλα τέτοια. Οι πιο πολλοί λένε μπράβο.

Αλήθεια, τι θέλετε τώρα με τις μηχανές που λένε και οι άνδρες;

Εγώ ασχολούμαι πολύ με τα μηχανικά της μοτοσικλέτας. Δεν λέω: «Είμαι μηχανόβια, μια κι άλλη καμία». Προσπαθώ να αποφεύγω την πόλη και τα πειράγματα των ανδρών.

Και πού πάτε με τη μηχανή σας;

Στην πίστα των Σερρών. Δανείζομαι κι άλλες μηχανές, 180 κιλών, η δικιά μου είναι μικρή, 140 κιλά μόνο. Στην πίστα τρέχω με 1000 κυβικά.

Είναι ακριβή συνήθεια;

Πολύ, εξαρτάται από τη μηχανή. Άλλες έχουν ακριβά ανταλλακτικά. Είναι σαν το αυτοκίνητο. Έχεις ασφάλειες, τέλη κυκλοφορίας, βενζίνη πιο πολύ από ότι ένα αυτοκίνητο.

Απαιτεί περισσότερα καύσιμα απ’ ό,τι ένα αυτοκίνητο;

Ναι, επειδή γκαζώνουμε το γκάζι συνέχεια. Μέχρι 180, το κοντέρ έδειξε 190 αλλά νομίζω ότι κλέβει λίγο.

Μου ακούγεται πολύ επικίνδυνο, 180 khm την ώρα;

Προσέχουμε όσο μπορούμε. Έχουμε χάσει και πολλούς φίλους. Να προχθές κλάψαμε ένα παλικάρι. Αλλά τι να πεις; Συμβαίνουν δυστυχώς, δεν φταις εσύ, φταίει ο άλλος και το κακό γίνεται. Πάντως είναι ωραίο συναίσθημα η οδήγηση μιας μηχανής. Νιώθεις ελευθερία. Καμιά σχέση με αυτοκίνητο. Ας πούμε εγώ δεν θα οδηγήσω ποτέ αυτοκίνητο. Πάντα μηχανή. Πάντα.

Οι γονείς σας τι λένε;

Οι γονείς μου φοβούνται. Η μαμά με σταυρώνει όταν φεύγω από το σπίτι.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.