Καλοκαιρακι με νοημα απο τον «Μικρο Διακοσμο»

Καταγγελτικός, απίστευτα πηγαίος και σίγουρα ένας άνθρωπος που έχει κάτι να πει ο Γιάννης Βουλτσίδης μιλά στον ΠτΘ και δεν διεκδικεί δάφνες -ο «Μικρός Διάκοσμος» άλλωστε τις έχει ήδη πάρει από το ΕΚΕΘΕΧ- αλλά διεκδικεί την αφύπνιση για λογαριασμό όλων μας, τη σύνδεση του πολιτιστικού προϊόντος με την τοπική οικονομία και του Καραγκιόζη με την… τζαζ! Το πρόγραμμα του «Μικρού Διάκοσμου» παρεμβαίνει κάθε χρόνο στα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής δίνοντας το δικό του στίγμα, ωστόσο ο κ. Βουλτσίδης εκφράζει κι ένα μικρό παράπονο για τους πολίτες ενός τόπου που συχνά προσπερνούν την τέχνη που παράγεται δίπλα τους…

ΠτΘ: κ. Βουλτσίδη, για τρίτη συνεχή χρονιά ο Μικρός Διάκοσμος παρεμβαίνει στα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής…
Γ.Β.: Σιγά – σιγά το… ταψάκι ψήνεται και αυτό που κοιτάζουμε είναι να υπάρχει μια ποικιλία, να είναι πολυποίκιλο το πρόγραμμα, οι επιρροές στον τόπο μας να είναι πλούσιες, γιατί όσο πιο πλούσιες είναι, τόσο πιο ανοικτοί είμαστε στο ξένο και τόσο περισσότερο ο δικός μας τόπος θα αποκτήσει νόημα και χαρακτήρα.

«Στην Ελλάδα δεν μάθαμε να μιλάμε με τον άλλον και φθάσαμε σε αδιέξοδο»

ΠτΘ: Ποια είναι η φιλοσοφία των φετινών εκδηλώσεων;
Γ.Β.: Η διάρθρωση του προγράμματος έχει τη δική της φιλοσοφία. Υπάρχει ο αργεντίνικος κινηματογράφος, που μας ενδιαφέρει, με ένα συγκρότημα γνωστό, του οποίου τα μέλη είναι από την Κομοτηνή, από τη Σαμοθράκη και την Αλεξανδρούπολη, αλλά είναι γνωστοί σε όλη την Ελλάδα και είναι ένα από τα καλύτερα γκρουπ τζαζ που εξάγει η Θράκη. Ο Καραγκιόζης δίνει το δικό του «παρών» με την παράσταση «Βαλτοπαίδι», γιατί πιστεύω ότι μετά τις λίμνες και τα ποτάμια έχουν τα βουνά σειρά, αυτά που ονομάζουμε «φιλέτα». Είναι μια κριτική στην ψευτοευσέβεια όλων αυτών που το παίζουν πνευματικοί εκπρόσωποι μορφωτικών ομίλων και μετά χωρίζουν με τους καλογέρους τα οικόπεδα. Είναι σαφής η εμβολή.

Πρέπει κάποια στιγμή όλα να λέγονται με το όνομά τους, να υπάρχει συνουσιακή κουλτούρα, κάτι που το κατάπιαμε στην Ελλάδα και για αυτό φθάσαμε σε αδιέξοδο. Δεν συγκρουόμαστε, δεν μάθαμε να μιλάμε με τον άλλον.
Στις εκδηλώσεις των «Καρπών της γης» συζήτησα με τους Ξυλαγανιώτες, δήμος που ανήκει στην Νέα Δημοκρατία, και τους Σαψιώτες, που ο δήμος τους ανήκει στο ΠΑΣΟΚ, και τους ζήτησα να συμμετέχουν σε αυτές. Δεν με ενδιαφέρει τι σημαιάκι κρατά ο καθένας. Τους ζήτησα να ενωθούμε, για να κάνουμε μια γιορτή και να έρθει ο κόσμος να γνωρίσει τους παραγωγούς, τον μελά, τον τσιπουρά, αυτόν που κάνει ταχίνι. Αυτό μπορούμε να το συνδυάσουμε με ένα πολιτιστικό δρώμενο.

Φιλοσοφία μου είναι να κρατήσουμε από το παρελθόν το καλό, γιατί τα αγροτικά πανηγύρια τότε ήταν ταυτόχρονα πολιτιστικά και οικονομικά γεγονότα. Ήταν ζωοπανήγυρη, ήταν ανταλλαγή προϊόντων, αλλά υπήρχε και το καλλιτεχνικό δρώμενο, για παράδειγμα μια γκάιντα. Εμείς, αν θέλουμε να λεγόμαστε έξυπνοι, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε αυτό το παλιό που υπάρχει και να βάλουμε φρέσκο νερό.

Εμείς βάζουμε έτσι τζαζ, βάζουμε κινηματογράφο που δεν είχαν τότε, βάζουμε και την γκάιντα, γιατί δεν είμαστε κομπλεξικοί με το παρελθόν μας, ξεκάθαρα, γιατί είναι πλούτος και δεν πρέπει να μείνει στα μουσεία και κάνουμε με αυτόν τον τρόπο ένα μπλέξιμο οικονομίας και πολιτισμού και γι’ αυτό το ονομάζουμε «Γιορτή καρπών και πνεύματος». Στην προσπάθεια αυτή αρωγός το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας και το Κέντρο «Δήμητρα». Κρινόμαστε από τη δουλειά μας και από το έργο μας και όχι από τα λόγια μας.

Στην Ελλάδα, επειδή είμαστε η χώρα των μαϊμούδων, από εδώ είναι η ελίτ και από εκεί η λαϊκάντζα

ΠτΘ: Μέσα στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνετε και τα θρακιώτικα μασάλια. Από την μια τζαζ και από την άλλη μασάλια…
Γ.Β.: Υπάρχει μια τόνωση και στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, σε σχέση με την τοπική ιστορία. Ενώ όλα τα προηγούμενα χρόνια σνομπάρονταν, τώρα βλέπουμε εκδόσεις με την τοπική ιστορία, άνθρωποι γράφουν και, όπως λέω, περισσότερα θα μάθεις για τον Ναπολέοντα όχι από τον ίδιο, αλλά από τον πεταλωτή του, έτσι, αν δεν λάβουμε υπόψη την μικρή ιστορία ούτε τη μεγάλη, θα γράψουμε σωστά για αυτό και βάζω λαϊκούς αφηγητές που ζουν δίπλα μας και τους ζητώ να μας πουν ιστορίες που είναι μεγαλείο και σε διασκεδάζουν και σε κάνουν να μαθαίνεις. Οι ιστορίες είναι μικρά μυθιστορήματα και όχι ανέκδοτα, γιατί αυτά δεν έχουν βίωμα. Για αυτό και βάζω ανθρώπους που λένε μασάλια και όλα αυτά τα βλέπω να ανακατεύονται. Το ένα δεν απορρίπτει το άλλο. Η τζαζ δεν απορρίπτει το μασάλι, γιατί στην Ελλάδα, επειδή είμαστε η χώρα των μαϊμούδων, από εδώ είναι η ελίτ και από εκεί είναι η λαϊκάντζα. Ο Μπαχ, όμως, για να γράψει τη μουσική του στηρίχθηκε σε παραλλαγές της δημοτικής μουσικής. Αυτό αφορά στο κόμπλεξ που έχουμε ανάμεσα στην χειρωνακτική και πνευματική δουλειά. Αυτός που κατασκευάζει μια καρέκλα έχει αξία και, αν είναι καλή, είναι μεγάλη υπόθεση και μπορεί να αποτελεί και έργο τέχνης. Δεν τα αφήνουμε τα πράγματα, φιλοσοφούμε, μπορεί να είμαστε σωστοί, μπορεί λάθος, αλλά κάτι γίνεται, δεν είμαστε μοιραίοι.

«Είμαι κατά της light εξισωτικής κουλτούρας»

ΠτΘ: Στόχος σας η ανάδειξη του ντόπιου δυναμικού;
Γ.Β.: Στόχος να συγκεντρωθεί το ντόπιο δυναμικό, αλλά φέρνω και έναν Πολωνό και έναν ελληνοαμερικάνο, ένα συγκρότημα πρωτοποριακό τζαζ που θεωρείται παγκοσμίως από τα καλύτερα, για να δώσουμε την ευκαιρία στους ντόπιους να ανταγωνισθούν και να έχουμε και ξένες επιρροές. Η άμιλλα είναι καλή, για αυτό και δεν είμαι υπέρ της κατάργησης των βραβείων για τα παιδιά, γιατί κάποιοι λένε ότι θα τους δημιουργήσει πρόβλημα. Ο νικητής είναι νικητής γιατί προσπάθησε κι αγωνίσθηκε, έπεσε κάτω και δεν τα παράτησε. Πρέπει να βραβευτεί. Είμαι κατά της light εξισωτικής κουλτούρας και μετά έρχονται οι αλυσίδες και μας πλακώνουν χωρίς μάχη.

Προσωπικά δέχομαι θετική ενέργεια από τον κόσμο και αυτό μου δίνει κουράγιο. Όλα αυτά τα πληρώνει ο Καραγκιόζης. Δεν υπάρχουν χορηγοί και αυτό είναι δεν είναι τυχαίο. Ο Καραγκιόζης στηρίζει την όλη προσπάθεια και, αν δεν ήταν αυτός, ούτε ο Βουλτσίδης θα στηριζόταν ούτε «Μικρός Διάκοσμος» θα υπήρχε.

Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι τίποτα δεν γίνεται στην Ελλάδα. Αν φυτέψεις πέντε δένδρα αμέσως γίνεται ένας μικρός κήπος το βλέπει ο άλλος και κάνει και εκείνος. Αυτή η κατάσταση, όχι ότι δεν έχουμε δεινοπαθήσει στην Ελλάδα από τους πολιτικούς κάθε χρώματος και αποχρώσεως, αλλά δεν είναι άλλοθι για μένα να αδρανώ. Στο κάτω – κάτω εμείς τους ψηφίζουμε. Η λογική του μαύρου πρόβατου διώχνει από πάνω σου τις δικές σου ευθύνες.

ΠτΘ: κ. Βουλτσίδη πώς ήταν η συνεργασία σας με τους Ολλανδούς, οι οποίοι περπάτησαν την ρωμαϊκή Εγνατία Οδό;
Γ.Β.: Έπαιξα Καραγκιόζη με τους Ολλανδούς, μεταξύ των οποίων και Ελληνιστές, στα Λουτρά του δήμου Τραϊανούπολης. Ήταν πολύ ωραία. Τους είδα απογοητευμένους, όχι από την Ελλάδα, αλλά από τους Έλληνες. Μου είπαν ευθέως ότι ο Έλληνας σε αυτή τη φάση οδηγείται προς την κατήφεια, προς την εσωστρέφεια και μάλιστα κάποια κυρία μου είπε ότι οι γυναίκες οδηγούνται προς τον κατινισμό και αυτό φαίνεται από τα τραγικά πρωινάδικα που οι γυναίκες ντύνονται ως τραβεστί. Προσπάθησα να δικαιολογήσω την κατάσταση, αλλά δέχθηκα ότι σίγουρα υπάρχει πρόβλημα και για αυτό υπάρχει και κρίση. Όμως η κρίση θα περάσει με κρίση του μυαλού και της ευαισθησίας. Αν αρχίσουμε και παράγουμε όμορφα πράγματα, και για αυτό μιλώ για τοπικές Γιορτές Καρπών και Πνεύματος, υποστηρίζω τους δίπλα μου.

Έπαινος στον «Μικρό Διάκοσμο» από το Ελληνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού

ΠτΘ: Οι «δίπλα» σάς στηρίζουν;
Γ.Β.: Προσωπικά έχω ένα παράπονο από την Κομοτηνή. Δεκατρία δημοτικά σχολεία έχει η πόλη και όλο το χειμώνα έτρωγα στραγάλια στα καφενεία της πόλης και μόνο σε δύο σχολεία έπαιξα Καραγκιόζη. Το λέω ευθέως. Αυτό είναι Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας;
Γνωρίζετε ότι το θέατρό μας «Ο Μικρός Διάκοσμος» τιμήθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Θεάτρου Χορού σαν το καλύτερο στην Βόρεια Ελλάδα με έπαινο και επιχορήγηση παραγωγής; Και αυτό χωρίς διαπλοκές. Το είδα στις εφημερίδες και νόμιζα ότι μου κάνουν πλάκα. Κι όμως, επειδή είδαν το υλικό και τη δουλειά, το εκτίμησαν. Τέτοια θέατρα δεν υπάρχουν στην Αθήνα, υπάρχουν κάτι υπόγεια και κάνουν έργο. Δεν συγκρίνω την ποιότητα δουλειάς τους. Είναι καλή, όπως είναι και η δική μας, αλλά θέλω να πω ότι εμένα αυτή η στήριξη με ενθουσίασε, γιατί από την μια μεριά έλεγα μέσα μου ότι πίνω καφέ στα καφενεία της Κομοτηνής, ο τεμπέλης Καραγκιοζοπαίχτης, γιατί όταν ο άλλος σε βλέπει να κάθεσαι στα καφενεία νομίζει ότι δεν θέλεις να δουλέψεις, και από την άλλη με τιμούν. Κάθομαι στο καφενείο γιατί δεν με φωνάζει κανένας. Μόνο δύο σχολειά από τα δεκατρία με κάλεσαν και εδώ υπάρχει ευθύνη της κοινωνίας.

Ντρέπομαι για την περιφρόνηση του τοπικού πολιτισμού και ντρέπομαι για τους ανθρώπους που διδάσκουν στα παιδιά. Τι γράμματα θα τα μάθουν, αφού δεν βλέπουν δίπλα τους; Κάνω επίθεση και θα συνεχίσω να την κάνω, γιατί είμαι με την αλήθεια, ούτε και με τον εαυτό μου είμαι. Βέβαια τώρα θύμισα τον Καραγκιόζη, αλλά δεν πειράζει, ο ρόλος μας είναι τέτοιος. Πιστεύω ότι όλη η φάση είναι να συγκρούονται τα πράγματα.

Βρήκα τον Μιχάλη Χαραλαμπίδη που έχει μια καλή θεωρία για την αποκέντρωση, για να μην πούμε ότι είναι ο πρώτος που εισήγαγε αυτή τη φιλοσοφία. Συζήτησα μαζί του και του ζήτησα να έρθει να κάνουμε κάποια εκδήλωση και αυτή τη στιγμή είμαστε σε διαπραγματεύσεις. Του είπα όμως ότι μαζί του θα συζητήσουν άνθρωποι για να υπάρξει κόντρα και σύγκρουση. Θέλω να είναι γεννητική η κουβέντα. Εσείς είστε ερωτευμένοι με τα μικρόφωνα, του είπα. Εγώ θέλω να δω πόλεμο και, από την αντίθεση, να βγει η σύνθεση. Δεν είναι σίγουρο αν θα γίνει αυτό το συμπόσιο, το οποίο θα έχει τίτλο «Τοπικός πολιτισμός – οικονομία = Βίοι παράλληλοι». Είναι στρατηγική σκέψη γιατί πρέπει να συνδέονται τα μεγέθη τα πολιτιστικά με τα οικονομικά, αλλιώς είμαστε χαμένοι από χέρι, θα μας αλώνουν το υποσυνείδητο, γιατί αυτό αλώνεται μέσα από την τέχνη. Δεν είναι που πίνεις την κόκα κόλα, αλλά μαγεύεσαι από τη διαφήμισή της. Εμείς όμως έχουμε δικά μας σύμβολα, έχουμε τον Προμηθέα, τον Αισχύλο, τον Ορφέα, μπορούμε να δουλέψουμε με αυτά τα μέσα και να είναι γοητευτικό οτιδήποτε και αιχμηρότατο συνάμα.

ΠτΘ: Εξακολουθείτε να υπογράφετε ως «Δον Σάντσο Βουλτίδης»;
Γ.Β.: Στην αρχή αισθανόμουν σαν τον γάιδαρο του Πάντσο, αλλά ο κόσμος αρχίζει και μου δίνει σημασία. Δεν το παίρνω εγωιστικά, γιατί είμαι χρόνια στο δρόμο και αυτό μ’ αρέσει, γιατί δίνει σημασία σε όλα αυτά που γίνονται και όχι σε μένα. Εννοείται ότι υπογράφω ως «Δον Σάντσο Βουλτσίδης», αυτή είναι η σφραγίδα μου.

ΠτΘ: Εσάς όμως η Δουλτσινέα σας είναι πραγματική…
Γ.Β.: Έχω και την Δουλτσινέα μου, η οποία είναι ένα κράμα Δουλτσινέας και Αγλαϊας του Καραγκιόζη. Η Δουλτσινέα μου δεν είναι ουτοπία και μάλιστα στηρίζει τον μισό Καραγκιόζη, δεν γράφει μόνο την μουσική, αλλά φτιάχνει και τις φιγούρες του Καραγκιόζη. Άσχετα αν εγώ την μαλώνω κάποιες φορές ή με μαλώνει, γιατί όταν ζεις με ένα άνθρωπο και δουλεύεις μαζί του θεωρείς φυσικό να μην του πεις καλά λόγια, γιατί τρίβεσαι μαζί του. Όμως το «μπράβο» πολλές φορές έχει σημασία και αυτό εμείς το ξεχνάμε.

ΠτΘ: κ. Βουλτσίδη, σας ευχαριστούμε πολύ.
Γ.Β.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Πρόγραμμα καλοκαιριού 2010

9 Ιουλίου Παρασκευή – 10 μ.μ.
Τζαζ με τους Grooving Minds
Τιμή εισιτηρίου: 5 ευρώ

10 Ιουλίου Σάββατο – 9 μ.μ.
Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Γκαίτε, την ΦΕΞ και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Κινουμένων Σχεδίων

16-17 Ιουλίου Διήμερο Τάνγκο

16 Ιουλίου Παρασκευή
8-9.30 μ.μ. – Practica Tango με τον Ναπολέοντα Σγουρίδη
10-2 μ.μ. – Live Milonga με τους Ostinato Ensemble
Τιμή εισιτηρίου: 5 ευρώ

17 Ιουλίου Σάββατο
9-11 μ.μ. – Αφιέρωμα στον σύγχρονο Αργεντίνικο κινηματογράφο σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Θερβάντες και την ΦΕΞ.
11-2 μ.μ. – Milonga Alma Libre
Είσοδος ελεύθερη
Το διήμερο τάνγκο είναι συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κομοτηνής Alma Libre

24 Ιουλίου Σάββατο
Το Βαλτοπέδι από τον Δον Σάντσο Βουλτσίδη
Ο Καραγκιόζης του Σάντσο ξεμασκαρεύει τους μασκαράδες της ψευτοευσέβειας

30 Ιουλίου Παρασκευή
Οι U’N’U με τους Christopher Baka και Symose Paga σε μια ζωντανή συναυλία σε ύφος ηλεκτρονικής τζάζ και ροκ.
Τιμή εισιτηρίου: 5 ευρώ

31 Ιουλίου 2010 Σάββατο
9 μ.μ. – Συνέχεια στο αφιέρωμα στο σύγχρονο Αργεντίνικο κινηματογράφο
11.00 μ.μ. – Η καινούργια ταινία μικρού μήκους του Στέργιου Μουντζάκη «Υποσυνείδητο της πόλης». Είσοδος ελεύθερη.

6-7-8 Αυγούστου
Ντόπιοι παραγωγοί υλικού και πνευματικού έργου εκθέτουν τις παραγωγές τους εν μέσω εξαίρετων καλλιτεχνικών δρώμενων με τη συνεργασία του: ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΝΟΜΟΥ ΡΡΟΔΟΠΗΣ – ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ & ΔΗΜΟΥ ΣΑΠΩΝ

6 Αυγούστου Παρασκευή
6-8 μ.μ. – Εργαστήριο Αγγειοπλαστικής με την Νατάσα Μανωλίδου
(Τιμή συμμετοχής: 5 ευρώ)
8-9 μ.μ. – Ντοκυμαντέρ για τη διατροφή του ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΘΡΑΚΗΣ σε σκηνοθεσία Δ. Πανταζή, φωτογραφία Β. Καραφυλλίδη, μουσικής Κ. Κάλλια και έρευνα Αγγέλας Γιαννακίδου.
9 μ.μ. – Διασκεδαστικά Μασάλια από θρακιώτες αφηγητές
9.30 μ.μ. – Δημοτικό τραγούδι Ακαπέλα με γνώστες του είδους
10.00 μ.μ. – Η ορχήστρα του Νίκου Βερβερίδη, του Χρήστου Ναλμπάντη και της Ραχήλ σε ρεμπέτικους και σμυρνέικους ήχους.
12.00 μ.μ. – Ο Θεοδόσης Αμπατζιάνης με ακριτικά και ερωτόκριτο.
Είσοδος ελεύθερη.

7 Αυγούστου Σάββατο
6-8 μ.μ. – Εργαστήριο Αγγειοπλαστικής με την Νατάσα Μανωλίδου
Τιμή συμμετοχής: 5 ευρώ
9 μ.μ. – Διασκεδαστικά Μασάλια από θρακιώτες αφηγητές
9.30 μ.μ. – Δημοτικό τραγούδι Ακαπέλα με γνώστες του είδους
10.00 μ.μ. – Η επταμελής ορχήστρα του Χρήστου Κανέλη, και η Nick Jennings σε αγροτικά τραγούδια του 18ου αιώνα.
Είσοδος ελεύθερη.

8 Αυγούστου Κυριακή
9.30 μ.μ. – Μουσική περιπλάνηση λόγου και εικόνας, ένας διάλογος ανάμεσα στη μουσική του Χρήστου Ναλμπάντη και την ποίηση του Τζεμ. Συμμετέχει “εικονικά” η Θεολογία.
10.30 μ.μ. – Ντοκυμαντέρ “Γιώργος Χρονάς επικούριος μαθητής εκ Περάματος”, σε σκηνοθεσία Γιάννη Βουλτσίδη, φωτογραφία Γιάννη Κάσση, μοντάζ Νίκου Δούρτση
Είσοδος ελεύθερη

20 Αυγούστου Παρασκευή
9.30 μ.μ. – Βραδιά κλασικής μουσικής με τους Τάσο Λύρατζη (κλασική κιθάρα)
Χρήστο Ναλμπάντη (κρουστά)
Δέσποινα Λεοντζάκη (βιολοντσέλο)
Θα ακουστούν έργα των: Γρανάδος, Αλμπένιεφ, Μποκερίνι και άλλων συνθετών.
Τιμή εισιτηρίου: 5 ευρώ – όχι παραπάνω…!
Έκθεση ζωγραφικής
Άγγελος Γεωργίου, ζωγράφος, εκθέτει.
Έκθεση αγγειοπλαστικής από την Νατάσα Μανωλίδου.
Οι εκθέσεις θα διαρκέσουν από τις 9 Ιουλίου μέχρι τις 20 Αυγούστου.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.