«Η τιμη της βραβευσης μου ανηκει σε ολους Ελληνες πολιτες»

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στο αξιότιμο, εκλεκτό, παγκόσμιας φήμης, πολυβραβευμένο ποιητή, πανεπιστημιακό καθηγητή, πρύτανη και πρέσβη της Διεθνούς Επιτροπής Βραβεύσεων των Ηνωμένων Εθνών, στον αδελφό μου, κ.

İSGENDERZADE για την εκτίμηση στο πρόσωπό μου, για την τιμητική και συγκινητική πρότασή του στην Επιτροπή των Διεθνών Βραβεύσεων των Ηνωμένων Εθνών να με βραβεύσει, και μάλιστα στην πατρίδα μου, στη γενέτειρά μου, στην πόλη όπου ζω και προσφέρω τις υπηρεσίες μου, με το ανώτερο παράσημο Τιμής και Συνείδησης των Ηνωμένων Εθνών, για την προσφορά μου στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Η πρότασή του έγινε αποδεκτή, απόψε είναι μαζί μας για αυτήν την τιμητική και συγκινητική τελετή.

Κυρίες και κύριοι, απόψε ζω ένα ωραίο όνειρο, από το οποίο δεν θέλω να ξυπνήσω. Καλωσορίζω τον αδελφό μου, τον αξιότιμο κ.ELΗN

İSGENDERZADE και την αξιότιμη σύζυγό του κ. AFET και τους εύχομαι καλή διαμονή. Με την παρουσία τους μας έκαναν υπερήφανους.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στη Διεθνή Επιτροπή Βραβεύσεων των Ηνωμένων Εθνών, για αυτήν συγκινητική τιμητική απόφαση της βράβευσής μου με το αναφερόμενο παράσημο. Αυτή η συγκινητική τιμή, ανεξαρτήτως καταγωγής και θρησκεύματος, ανήκει σε όλους Έλληνες πολίτες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στον αγαπητό μου φίλο, αξιότιμο Πρόεδρο των Ρώσων Συγγραφέων κ. VLADIMIR BOYARINOV, (ο οποίος εκπροσωπεί 3000 μέλη), για την παρουσία του σε αυτήν την τιμητική και συγκινητική ποιητική βραδιά, τον καλωσορίζω στην πατρίδα μου, που την επισκέπτεται για πρώτη φορά, του εύχομαι καλή διαμονή. Με τα ίδια συναισθήματα και ευχές καλωσορίζω και τον πρώτο αντιπρόεδρο, τον αγαπητό φίλο, αξιότιμο κ.MAXIM ZAMSHEV. Με την παρουσία τους μας έκαναν υπερήφανους.

Προτίμησα να προβάλλω, να τιμήσω τον τόπο μου, την πατρίδα μου, την Ελλάδα

Για αυτή την πολύ τιμητική και συγκινητική βράβευση, άμα ήθελα, είχα την δυνατότητα να επισκεφτώ την Μόσχα, την Ρωσία. Προτίμησα να προβάλλω, να τιμήσω τον τόπο μου, την πατρίδα μου, την Ελλάδα.

Με τον αξιότιμο Πρέσβη, πολυβραβευμένο Ποιητή, Πρύτανη και Καθηγητή κ. Ελτσίν Ισγκεντερζάντε είμαστε πια αδέλφια. Τον Αξιότιμο πρόεδρο των Ρώσων Συγγραφέων κ. Βλαντιμίρ Μπογιαρίνοβ και τον αξιότιμο 1ο Αντιπρόεδρο κ. Μάξιμ Ζάμσεβ τους είδα μόνο μια φορά. Τους γνώρισα τον περασμένο Δεκέμβριο σε μια διεθνή ποιητική εκδήλωση. Ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και οι τρεις, μας στόλισαν την βραδιά.

Η αλληγορία των τρύπιων παπουτσιών

Πρόσφατα γνώρισα ένα ποιητή από το Τουρκμενιστάν. Αυτός ο αξιότιμος και πολυβραβευμένος ποιητής, όταν τον βράβευε ο πρώην Πρόεδρος της Τούρκικης Δημοκρατίας κ. Ντεμιρέλ φορούσε τρύπια παπούτσια. Καθώς ανέβαινε στη σκηνή έσερνε τα πόδια του, για να μην δουν τα τρύπια παπούτσια του. Μετά το πέρας της εκδήλωσης ο ποιητής ρωτάει κάποιον βοηθό: Τώρα πού θα πάμε; Απαντάει ο βοηθός: Τώρα θα πάμε να σου αγοράσουμε παπούτσια. Ντράπηκε ο ποιητής. Ο βοηθός τον πήγε σε ένα κατάστημα υποδημάτων, τα παπούτσια, επειδή ήταν ακριβά δεν ήθελε και δεν μπορούσε να τα αγοράσει. Ο βοηθός σκεπτόμενος πονηρά, τον ποιητή τον σύστησε με τον καταστηματάρχη, ο οποίος δώρισε στον ποιητή ένα ζευγάρι παπούτσια, έτσι ο φουκαράς, στη ζωή του για πρώτη φορά κατόρθωσε και φόρεσε ακριβά παπούτσια. Χαριτολογώντας μου είπε το εξής: «Γιατρέ μετά από αυτό το συμβάν κατάλαβα ότι η διαφορά μας με τον Πρόεδρο Ντεμιρέλ ήταν τα παπούτσια. Αυτός φορούσε ακριβά και εγώ τα φθηνά τα τρύπια.» Όλα αυτά δεν σας λένε πολλά; Αυτή είναι η ποίηση, αυτοί είναι οι ποιητές.

Τα μεγάλα ευχαριστώ μου

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στον πατέρα μου. Αγράμματος ο μπαμπάς μου, από αυτόν όμως, έμαθα πολλά, του χρωστάω πολλά, δεν μπορώ να τα πληρώσω φυσικά με τίποτα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στη σύζυγό μου ζωγράφο-ποιήτρια κ. Fusun Suka και στη μοναχοκόρη μου δικηγόρο-ποιήτρια κ. Sefaat Ahmet. Η μοναχοκόρη μας κ. Σεφαάτ Αχμέτ άρχισε να γράφει ποιήματα μόλις 11 χρονών. Τα πρώτο ποίημά της το είχε γράψει για ειρήνη. Στα 17 της εξέδωσε τη δίγλωσση ποιητική της συλλογή που αποτελούσε μια πρωτιά στον τόπο μας, ποιος ξέρει, ίσως σε όλη την Ελλάδα. Μια μέρα την ρώτησα, τι ήταν αυτό που την ώθησε στη ποίηση. Μου απάντησε ως εξής: «Μπαμπά οικονομία λόγου, γράφεις λίγα εννοείς πολλά.» Έτσι ξεκίνησα να γράφω ποιήματα. Βλέπετε πολλά μαθαίνουμε από τα παιδιά. Εμείς οι τρεις, είμαστε μια παρέα, με κοινά χαρακτηριστικά, με μια ψυχή και ένα σώμα. Μαζί δημιουργούμε, χώρια δεν μπορούμε. Η αποψινή τιμητική και συγκινητική εκδήλωση είναι και πρώτη μας οικογενειακή εκδήλωση. Η χαρά και ευτυχία μας δεν περιγράφεται.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στους Δασκάλους και Καθηγητές μου, φίλους και συμπαραστάτες αξιότιμους ντόπιους καλλιτέχνες, στους αξιότιμους ντόπιους φίλους των γραμμάτων, στις κυρίες και κυρίους Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Σουκράν Ραϊφ, Γκιουλτέν Μουσταφά, Σαμπριέ Κασίμ, Αμπτουρραχήμ Σουμπασιλάρ, Μουτσαχήτ Μουμίν, Ραχμή Αλή, Μουσταφά Ταχσίνολου, Φεβζή Αλή, Χαλήλ Μουσταφά, Εμρέ Αχμέτ, Χακάν Μουμίν, Μουσταφά Τσολάκ, Μουσταφά Μουσταφά, Δάμωνα Δαμιανό, Σταύρο Παπαναστασίου, Χαλήλ Χακί, Σεζέρ Ριζά, Αχμέτ Καρά, Ιμπράμ Ονσούνογλου, Μεχμέτ Κοτζά, Ιμπραχήμ Τράκγιαλη, Φεγιάζ Σαγλάμ, Στέλιο Σταμπουλίδη, Αθανάσιο Τζεβελεκίδη, Φαχρετίν Χασίμ, Φεϊμ Βελή, Γιουκσέλ Νουρή Ογλού, Μουσταφά Σουλεϊμάν, Ιμπράμπεη Μπέηογλου, στην τοπική «Cumhuriyet», στον τοπικό «Παρατηρητή της Θράκης» και στις άλλες εφημερίδες. Γιατί αυτή η επιτυχία είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσφοράς και δουλειάς. Σε όλους αυτούς οφείλω πολλά. Όλοι μαζί θα προχωρήσουμε, θα προβάλλουμε τον τόπο μας, θα αναδείξουμε τον αξιοζήλευτο πολιτισμό μας και θα αφήσουμε μια καλή κληρονομιά στα παιδιά μας.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στη δημοτική μας αρχή για την συμπαράσταση και φιλοξενία, για αυτό το συγκινητικό και ζεστό αγκάλιασμα που μας επιφύλαξε, ειδικά στον αξιότιμο δήμαρχο κ. Κοτσάκη, στην αξιότιμη δημοτική σύμβουλο, πρόεδρο του «Ορφέα» κ. Μουστάκα και στους αξιότιμους συνεργάτες τους.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στο Δ.Σ. του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας της Δυτικής Θράκης, στον αξιότιμο Πρόεδρό μας, στα αξιότιμα μέλη του Συλλόγου μας. Ο Σύλλογός μας πάντα μας συμπαραστέκεται και μας αγκαλιάζει.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στον αξιότιμο φίλο μου, συνάδελφό μου, στον συναγωνιστή μου τέως βουλευτή κ. Μουσταφά Μουσταφά, στο πρόσωπο αυτού σε όλους τους αξιότιμους συναδέλφους μου, στους αξιότιμους συναγωνιστές και συμπαραστάτες μου, γιατί και σε αυτούς οφείλω πολλά. Ειδικά ο αξιότιμος κ. Μουσταφά Μουσταφά από τους σπάνιους διανοούμενους, πάντα χαμηλών τόνων και πάντα φιλότιμος, απόψε είναι και άψογος μεταφραστής μας. Ο κ. Μουσταφά Μουσταφά είναι μια αναγνωρισμένη προσωπικότητα σε όλη την Ελλάδα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου και στον έτερο μεταφραστή, τη μεταφράστρια Στεφανία Αμοιρίδου, και σε όλους αυτούς που συνέβαλαν στην διοργάνωση αυτή.

Και τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου στους αξιότιμους Υπουργούς και Βουλευτές μας, στον αξιότιμο Πρόεδρο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης- Έβρου, στον αξιότιμο Νομάρχη Ροδόπης, σε όλες τις αρχές του τόπου μας, σε σας τους αξιότιμους και εκλεκτούς προσκεκλημένους και στους αξιότιμους και εκλεκτούς εκπροσώπους του τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, όλοι σας, μας τιμήσατε με την παρουσία σας και μας κάνατε υπερήφανους.

Κυρίες και κύριοι,
Ο κ. Χάβελ καθώς αποχωρούσε από την μακρόχρονη πολιτική του θητεία έκανε την αυτοκριτική λέγοντας: «Δεν άκουσα τους ποιητές, οι ποιητές λένε πάντα την αλήθεια».
 

Κυρίες και κύριοι, Θα συνεχίσω με την ανάγνωση δυο ποιημάτων μου:

 

«Δεν γράφω ποιήματα,
Στέλνω μηνύματα,
Σε μη ακούοντα ώτα
Και σε βλέποντες τυφλούς.»

 

ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ

 

Η ελληνική Θράκη, αναμφισβητήτως ελληνική,
Η ακριτική μας περιοχή με σημαία γαλανόλευκη,
Έχει βουνά καταπράσινα με θάλασσα πεντακάθαρη
Και είναι γεμάτη με πολύχρωμα άνθη!
Με την Βουλγαρία και με την Τουρκία συνορεύει,
Την Ευρώπη με τα Βαλκάνια και με την Ασία ενώνει,
Από ομορφιά πραγματικά εντυπωσιάζει,
Τον παράδεισο θυμίζει!
Θεωρείται ευλογημένη γη,
Γιατί έχει Δεσπότη και Μουφτή,
Ιστορία λαμπρή και κοινωνία πολυπολιτισμική,
Για όλα αυτά φυσικά είναι αξιοζήλευτη!
Οι κάτοικοί της είναι εργατικοί.
Άνθρωποι απλοί, φτωχοί και φιλόξενοι!
Ασχολούνται, κυρίως με την γεωργική.
Δυστυχώς όμως από την πολιτεία είναι ξεχασμένοι!
Εδώ και εκατό χρόνια πόλεμος δεν έχει ξεσπάσει,
Σε αυτή την ανατολική Ευρώπη.
Ακούστε και χωνέψτε το καλά όλοι,
Κάτι τέτοιο ούτε μπορεί να επιχειρηθεί!
Εμείς σ’ αυτή την γεωγραφία όλοι,
Έλληνες, Βούλγαροι και Τούρκοι,
Άξιοι των προγόνων μας απόγονοι,
Επιλέξαμε την ειρηνική συνύπαρξη και γαλήνη!
Αφήστε μας ήσυχους ιμπεριαλιστές και κινδυνολόγοι,
Μακριά από τα πάτριά μας εδάφη,
Δεν σας έχουμε και ανάγκη,
Εμείς είμαστε ερωτευμένοι και επενδύουμε μόνο στη ζωή!

 

Αγωνιζόμαστε για ποιοτική Δημοκρατία

 

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί προσκεκλημένοι,

 

Στη μητρική μου γλώσσα δεν θα μιλήσω πολύ, θα απευθύνω μόνο έναν σύντομο χαιρετισμό και θα σας απαγγείλω μονάχα ένα ποίημά μου, με πρωτιά βραβευμένο, αφού πρώτα σάς το μεταφράσω.

 

Η πατρίδα μας είναι η γενέτειρα της Δημοκρατίας. Είμαστε Ευρωπαϊκή χώρα. Με σεβασμό στα ήθη και έθιμα, με σεβασμό στην καταγωγή και θρησκεία, ως πολυπολιτισμική κοινωνία θα πάμε μπροστά. Φίλες και φίλοι αγωνιζόμαστε για ποιοτική Δημοκρατία. Χρειαζόμαστε άνθρωπο, άνθρωπο, καθαυτό άνθρωπο. Ελάτε αδέλφια να σμίξουμε, να γίνουμε ένα σώμα.

 

Το ποίημά μου φέρνει τον τίτλο:

ΨΑΞΕ ΚΑΙ ΒΡΕΣ, ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ…

 

29 Γενάρη του 1988..
Πέρασαν ακριβώς 22 χρόνια.
Ενώ παράτησα τα πάντα,
Διαπίστωσα,
Πως χρειαζόμαστε άνθρωπο-άνθρωπο,
Καθαυτό άνθρωπο,
Πάντα ξύπνιο,
δίκαιο
Και ακούραστο.
Χρειαζόμαστε άνθρωπο-άνθρωπο,
Καθαυτό άνθρωπο,
Αλύγιστο
Και μη υπόχρεο.

Χρειαζόμαστε άνθρωπο-άνθρωπο,
Καθαυτό άνθρωπο,
Ψιλά το μέτωπο,
Προοδευτικό,
Εργατικό.

Χρειαζόμαστε άνθρωπο-άνθρωπο,
Καθαυτό άνθρωπο,
Παραγωγικό,
Με τις τέχνες και με την επιστήμη
καλλιεργημένο
Και τουλάχιστο τρίγλωσσο.

Χρειαζόμαστε άνθρωπο-άνθρωπο,
Καθαυτό άνθρωπο,
Ειρηνιστή,
Ελπιδοφόρο,
Σε όλο τον κόσμο σεβάσμιο.

Χρειαζόμαστε άνθρωπο-άνθρωπο,
Καθαυτό άνθρωπο.
Εγώ μάλλον γυρεύω,
Ιδεώδη άνθρωπο.
Στις μέρες μας πού να τον βρω;
Ό,τι και αν προκύψει,
Δεν θα αγανακτήσω,
Θα τον γυρεύω,
Μέχρι να τον βρω.


Αποφάσισα για απόψε να αυτοπροσδιοριστώ ως άνθρωπος

 

Κυρίες και κύριοι,

Η μακαρίτισσα μάννα μου,
Και αυτή αγράμματη,
Ηταν άτυχη
Και ταλαιπωρημένη.

Αυτή την ψυχούλα,
Ψημένη στη ζωή,
Την ερωτεύτηκα,
την λάτρεψα.

Σίγουρα,
Είδαν τα ματάκια της,
Πολλά και διάφορα,
Απέκτησε κάποια εμπειρία.

Μια μέρα,
Καλή ώρα,
Μου πέταξε,
Την εξής σοφή κουβέντα:

«Παιδί μου στη ζωή,
Όλα είναι εύκολα.
Το δύσκολο είναι,
Η ανθρωπιά!»

Αποφάσισα για απόψε μόνο,
Να αυτοπροσδιοριστώ άνθρωπος.
Η μάννα με γέννησε άνθρωπο
Και τίποτα παραπάνω.


Ευχαριστώ».

 

Το αφιέρωμα σε pdf υπάρχει και στη στήλη “Ένθετα Αφιερώματα”

http://www.paratiritis-news.gr/admin/entheta/1276087944.pdf

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.