«Η συζητηση με τους ανθρωπους που συγκροτουν την κινηση ειναι ανοιχτη διαδικασια, συνεχης, ουσιαστικη»

Με το Νίκο Ανταμπούφη, επικεφαλής της Δημοτικής Κίνησης «Πολίτες για την Ξάνθη» συζητά σήμερα ο ΠτΘ. Με λόγο ουσιαστικό, όπως θα έπρεπε να είναι ο πολιτικός λόγος, ο κ. Ανταμπούφης αναφέρεται στο πλαίσιο και στις αρχές της Κίνησης που στηρίζονται σε μία διαδικασία ουσιαστική και συνεχή μεταξύ των πολιτών που την στελεχώνουν, αλλά και σε θέματα που άπτονται της ιδιότητάς του εφόσον ο ίδιος σαν μαθηματικός είναι μέλος του Συνδέσμου Φίλων Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή.

ΠτΘ: Είστε υποψήφιος δήμαρχος, επικεφαλής της Δημοτικής Κίνησης «Πολίτες για την Ξάνθη». Ξεκινώντας θα ήθελα να αναφερθείτε στην σημειολογία του τίτλου. Είναι όντως Κίνηση και γιατί «Πολίτης για την Ξάνθη» ;

Ν.Α: Για να απαντήσω στο ερώτημά σας θα ξεκινήσω ανάποδα. Η σύντομη ομιλία μου, την μέρα της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς μου, τελείωσε με μια πρόταση, «οι πολίτες δεν ανήκουν στο δήμο τους αλλά οι πολίτες είναι ο δήμος τους». Έτσι λοιπόν εξηγείται και ο τίτλος «Πολίτης για την Ξάνθη». Είναι μια κίνηση που την ξεκινήσαμε το 1998 μια ομάδα ανθρώπων, με αφορμή τις τότε δημοτικές εκλογές, με κοινή δραστηριότητα, περισσότερο σε κοινωνικά και λιγότερο σε πολιτικά πεδία, θέλοντας να τονίσουμε τη σημασία του να είναι κανείς πολίτης. Προσωπικά δεν μου αρέσει να μιλάω για δημότες. Η έννοια του πολίτη είναι φορτισμένη με χαρακτηριστικά, τα οποία αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει ένα δήμος, να μην αναφέρεται απλά σε μια διαχείριση, αλλά σε κάτι δημιουργικό με βάση το οποίο θα συνεννοηθούμε.

ΠτΘ: Χρησιμοποιείτε επίσης στην διακήρυξή σας τον όρο δημοτική κίνηση. Το κίνημα κάποτε, την δεκαετία του ’60, ήταν μια ανατρεπτική διαδικασία. Σήμερα λέμε ότι ζούμε την εποχή των κινημάτων και αυτά είναι η σημερινή μας ελπίδα. Είναι όντως κινηματική διαδικασία;;

Ν.Α.: Ο όρος κίνηση παραπέμπει σε όλα αυτά, γιατί είναι και η αντίληψή μας τέτοια. Τέτοια είναι όμως και η πραγματικότητα που γέννησε αυτή την προσπάθεια. Οι άνθρωποι που συναντήθηκαν και συγκρότησαν αυτή την ομάδα από το 1998 και μετά, βρέθηκαν μέσα από διαδικασίες κινηματικές ή διαδικασίες κινητικότητας στους κοινωνικούς χώρους, μέσα δηλαδή από παρεμβάσεις που αφορούσαν πολιτικά θέματα, περιβαλλοντικά, κοινωνικά στο χώρο της Ξάνθης, αλλά και γενικότερα. Δεν υπήρξε λοιπόν κανενός είδους συμπαράταξη, κανενός είδους συμφωνία ή συζήτηση από τα πάνω, γι’ αυτό και επιλέχτηκε η λέξη «Κίνηση», η οποία παραπέμπει όμως και στο ζητούμενο. Μας ενδιαφέρει δηλαδή να εξακολουθούμε να είμαστε κίνηση, μας ενδιαφέρει να δραστηριοποιούμαστε με αυτά τα χαρακτηριστικά.

ΠτΘ: Συζητάτε ακόμη πολύ στην Ξάνθη; Έχετε πραγματικά διαλεκτικές διαδικασίες με τους πολίτες; Βλέπετε να αποκτά αυτή η ομάδα μεγαλύτερη δυναμική συν τω χρόνω γιατί τα προβλήματα πλέον είναι ορατά και υπαρκτά και υπάρχουν πολλά αδιέξοδα στις τοπικές κοινωνίες;

Ν.Α.: Καταρχήν να πω ότι βλέπω πάντα με αισιοδοξία τα πράγματα και γι’ αυτό κάνω τον κόπο και ασχολούμαι με όλη αυτή τη διαδικασία, διαφορετικά άμα το κρίνει κανείς λογικά, θα έπρεπε να τα είχε παρατήσει. Το ότι ασχολούμαι και εγώ και αρκετοί άνθρωποι και προσπαθούμε πάντοτε να αρθρώσουμε ένα λόγο και να αναπτύξουμε πρωτοβουλίες, σημαίνει ότι έχουμε κάποιο στόχο μπροστά μας και πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Εκείνο που είναι σίγουρο και θα φανεί άλλωστε στο επόμενο διάστημα είναι ότι η συζήτηση με τους ανθρώπους που συγκροτούν την κίνηση και συμμετέχουν και στο ψηφοδέλτιο, – γιατί κάποιοι απ’ αυτούς που συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο δεν είναι απαραίτητα μέλη της κίνησης, καθώς το ψηφοδέλτιο είναι μια πιο ανοιχτή διαδικασία, – είναι συνεχής, είναι ουσιαστική και δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς. Εξάλλου και η επιλογή να είμαι επικεφαλής αυτής της κίνησης σημαίνει κάτι τέτοιο, καθώς, όπως είναι γνωστό, στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις επικεφαλής ήταν ο Κώστας ο Γούναρης. Επιλέχτηκε να υπάρχει μια αλλαγή, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει, ότι υπήρξε κάποιου είδους διαφοροποίηση ή διαφωνία. Εξάλλου πάνω στο έργο του Κώστα Γούναρη και των προηγούμενων δημοτικών συμβούλων που εκλέχτηκαν τις δύο προηγούμενες τετραετίες, πατάμε για να προχωρήσουμε. Η κριτική μας και η αυτοκριτική μας έχει γίνει πάνω σ’ αυτά, καθώς είναι απαραίτητη. Δεν μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι όλα τα έκανε σωστά ή ότι κάλυψε όλες τις ανάγκες. Από κει και πέρα προχωράμε πάλι συζητώντας μ’ αυτούς τους ανθρώπους. Ίσως είναι ένα φαινόμενο που δεν υπάρχει εύκολα σε πολλούς συνδυασμούς, ο Κώστας ο Γούναρης για παράδειγμα, που ήταν επικεφαλής έως τώρα, συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο σαν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.

ΠτΘ: κ. Ανταμπούφη, ως όμιλος Νίκου Ράπτη κάνατε ανέκαθεν πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις, εξάλλου η αριστερά έχει και μια παράδοση στην κουλτούρα και στον πολιτισμό και στο να προχωράει τα ζητήματα …

Ν.Α: Αυτό είναι φανερό ειδικά στην περίπτωση του ομίλου, γιατί το 1992 πρωτοθέσαμε δημόσια το ζήτημα, και σαν εκπαιδευτικοί που ήμασταν οι περισσότεροι, και ασχοληθήκαμε κυρίως με το θέμα της εκπαίδευσης της μειονότητας στη Θράκη, το οποίο μέχρι τότε δεν είχε τεθεί δημόσια, αποδείχτηκε ότι ήταν σωστό ως επιλογή. Η πρώτη φορά δηλαδή που συζητήθηκαν σε έναν ανοιχτό χώρο κάποια συγκεκριμένα πράγματα, ήταν μια εκδήλωση που την οργανώσαμε εμείς και είχε γίνει στην Ξάνθη. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και στην Κομοτηνή όπου είχαμε παρουσιάσει τα ίδια θέματα από κει και μετά αναπτύχθηκε μια κινητικότητα πάνω σε αυτό το ζήτημα που ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και έδωσε κάποια αποτελέσματα. Βέβαια τώρα η κατάσταση είναι άλλη.

ΠτΘ: Έχω όμως την αίσθηση ότι πρέπει να τεθούν τα πράγματα από τη αρχή. Όταν κάνατε την εκδήλωση για την εκπαίδευση ήταν μια πράξη ουσαίας για την περιοχή, σήμερα όμως τόσα χρόνια μετά έχουν γίνει κάποια πράγματα, έχουμε ανακατατάξεις και στην εκπαίδευση της μειονότητας, έχουμε διατυπωμένο λόγο από τα κόμματα, έχουμε μέχρι και αψιμαχίες μεταξύ των κομμάτων. Από την άλλη όμως νομίζω ότι όλοι οι πολίτες που θέλουν το καλό αυτού του τόπου τα έχουν λίγο συγχυσμένα στο μυαλό τους σε σχέση με το τι έχει προχωρήσει, τι έχει γίνει, τι πρέπει να διεκδικηθεί σε σχέση πάντοτε όλα αυτά με την οικονομία του τόπου που πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Θα ξανανοίξετε τέτοιες κουβέντες με κοινωνικούς και ιστορικούς όρους;

Ν.Α.: Και εμάς αυτό μας ενδιαφέρει, γιατί, όταν είδαμε ότι θα μπορούσε αυτή η συζήτηση να πάρει άλλους δρόμους, ή ότι θα μπορούσε η προσπάθειά μας να μεταλλαχθεί θα έλεγα σε μια πολιτική ομάδα που θα είχε άλλου είδους παρεμβάσεις, από μόνοι μας φροντίσαμε να διακόψουμε καθώς δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Μας ενδιαφέρει να γίνει συζήτηση με σοβαρούς όρους, που θα διαχυθεί στον πολύ κόσμο, γιατί η δικιά μου η αίσθηση είναι ότι έχουν μεν γίνει πολλά βήματα όσον αφορά στα θέματα τις μειονότητας, αλλά αν το δούμε συνολικά θα διαπιστώσουμε ότι έχουμε να αντιπαλέψουμε με μια πραγματικότητα και μια διαφορετική πολιτική στάση του ελληνικού κράτους πενήντα τουλάχιστον χρόνων. Δεν είναι κάτι εύκολο, ούτε τα αποτελέσματα μπορούν να φανούν από την πρώτη στιγμή. Η αίσθησή μου είναι ακόμη ότι πρόκειται για ένα σύνολο πρωτοβουλιών κάποιων ανθρώπων και κινήσεων τα οποία όμως δεν συνδέονται μεταξύ τους μ’ ένα συνολικό σχέδιο το οποίο θα έχει την δυνατότητα να διαχυθεί στον πολύ κόσμο. Έτσι λοιπόν δημιουργούνται αυτές οι προστριβές και οι αντιφάσεις, κάποιες κινήσεις και κάποιοι άνθρωποι να είναι αρκετά μπροστά σε αντιλήψεις και σε πρακτικές, κάποιοι άλλοι να είναι πολύ πίσω και κάποιοι άλλοι να είναι πελαγωμένοι και να θέτουν και διλήμματα σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Νομίζω δηλαδή ότι αυτό που αξίζει να κάνουμε πάνω σε αυτό το ζήτημα είναι καταρχήν να μετρήσει ο καθένας την μέχρι τώρα στάση του και να βγάλει ένα συνολικό συμπέρασμα και δεύτερον να τοποθετήσουμε όλες μας τις πρωτοβουλίες και τις δραστηριότητες σε ένα γενικότερο πλαίσιο, οι αρχές του οποίου νομίζω ότι είναι αυτονόητες.

ΠτΘ: Είστε μαθηματικός και ανήκετε στον σύνδεσμο φίλων Κωσταντίνου Καραθεοδωρή. Αναγνωρίζετε λοιπόν την ευφυΐα και την προσφορά του Κ.Καραθεοδωρή και άρα αγωνίζεστε και εσείς για το μουσείο της Κομοτηνής…

Ν.Α.: Φυσικά. Είμαι από αυτούς που έτρεξαν πρώτοι να γραφτούν στον σύνδεσμο. Έχω και την ευτυχία να παρακολουθεί το διδακτορικό μου ο καθηγητής μου, ο κύριος Βουγιουκλής, με τον οποίο έχουμε άμεση συνεργασία καθώς και με τον Νίκο τον Λυγερό με τον οποίο έχουμε παρουσιάσει κάποιες εργασίες. Έτσι λοιπόν το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο επιστημονικό. Είναι καταρχήν σημαντικό ότι υπάρχει ο Θανάσης ο Λιπορδέζης, ο οποίος είναι ο άνθρωπος ο οποίος χρόνια δουλεύει και λειτουργεί με τέτοιον τρόπο ώστε να αναδειχτεί το έργο του Καραθεοδωρή, και βέβαια, αφού βρίσκετε και λειτουργεί στην Κομοτηνή είναι φυσικό όλες αυτές οι δραστηριότητες να εδράζονται εδώ πέρα. Από εκεί και πέρα όμως βλέπουμε ότι πρόκειται για μια προσπάθεια, η οποία θα προβάλλει τη Θράκη γενικότερα παγκόσμια.

ΠτΘ: Γνωρίζετε φυσικά και την πρόταση που είχε κάνει ο Σάκης ο Λιποδέρζης ως μαθηματικός να γίνει και ένα τμήμα μαθηματικών, προσδιορίζοντάς στην Ξάνθη;

Ν.Α.: Εφόσον το Δημοκρίτειο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη, στην Ξάνθη λειτουργεί η θετική κατεύθυνση, στην Κομοτηνή η θεωρητική και στην Αλεξανδρούπολη οι υπόλοιπες, γίνονται συζητήσεις και θα ήταν ευχής έργο να λειτουργήσει ένα μαθηματικό τμήμα με την κατεύθυνση που περιγράφουμε. Βέβαια αναγνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο, είναι όμως σημαντικό το μουσείο του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, το οποίο πιστεύω ότι είναι σε πολύ καλή πορεία και ίσως σύντομα έχουμε την ευκαιρία να το επισκεπτόμαστε πλέον. Αλλά και η ερευνητική εργασία που γίνεται με αρχεία που αφορούν είτε στον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, είτε στο σόι του, είναι σημαντική καθώς ξεκινώντας την διαδικασία στο σύνδεσμο αντιληφθήκαμε ότι πρόκειται για μεγάλο σόι. Υπάρχουν αρχεία και για τον Αλέξανδρο Καραθεοδωρή με τα οποία ασχολείται κυρίως τώρα ο κ. Λυγερός και μας ενημερώνει γι’ αυτά που ερευνά αλλά και για έναν ανιψιό του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, τον Χατζηαργύρη, ο οποίος έκοψε το Χατζή και έμεινε Αργύρης, ο οποίος ήταν καθηγητής στην Γερμανία και πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο επειδή είχε προβλήματα με τους Ναζί απέδρασε κολυμπώντας, πέρασε τον Ρήνο και έφυγε στην Αμερική. Σπουδαίος μαθηματικός και ειδικά στα εφαρμοσμένα μαθηματικά. Λυπηθήκαμε γιατί πριν ένα χρόνο μάθαμε γι’ αυτόν και το πρώτο που μάθαμε ήταν ότι πέθανε πριν από τέσσερα χρόνια.

ΠτΘ: κ. Ανταμπούφη να γυρίσουμε στα πολιτικά. Γνωρίζουμε ότι στην Ξάνθη για τρίτη τετραετία είναι υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία ο κύριος Στυλιανίδης, ο κύριος Πούλιος από την μεριά του ΠΑΣΟΚ, εσείς υποψήφιος από το Συνασπισμό και υπάρχει και μια τέταρτη υποψηφιότητα από την μεριά του ΚΚΕ με επικεφαλής τον κ. Κολάρο, πανεπιστημιακό, στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Δεν έχετε, όπως είχε γραφτεί ανεξάρτητο μειονοτικό ψηφοδέλτιο;

Ν.Α.: Όχι, έχουν γραφτεί πολλά και απ’ όσο ξέρουμε έγιναν κάποιες συζητήσεις. Η αίσθησή μου είναι, και από την φειδωλή πληροφόρηση που υπάρχει, ότι δεν «περπάτησε» αυτή η προσπάθεια. Αυτή την στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχει κάποια κατάληξη με ένα ναι ή ένα όχι γύρω από την προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας τέτοιος συνδυασμός. Παρόλα αυτά νομίζω ότι καταρχήν συνάντησε αρνητική απάντηση η προσπάθεια αυτή και από την πλευρά της μειονότητας.

ΠτΘ: Στην Κομοτηνή πάνω στην προσπάθεια αυτή ένα από τα επιχειρήματα που ακούστηκε ήταν ότι πρέπει να γίνει ένας τέτοιος συνδυασμός, γιατί δεν συμμετέχουν μουσουλμάνοι στο Δημοτικό Συμβούλιο. Αυτό τι σήμαινε; Ήταν ζήτημα μη εκλογής ή ζήτημα πολιτικών επιλογών;

Ν.Α: Προφανώς όχι. Μπορεί κάποιος να έχει μια λογική συνομωσίας και να αντιμετωπίζει τα πράγματα κάθε φορά προσπαθώντας να ανακαλύψει προδοσίες ή σατανικά σχέδια, το πλαίσιο όμως που υπάρχει στην Ξάνθη είναι ότι και στις προηγούμενες εκλογές όλοι οι συνδυασμοί είχαν μουσουλμάνους υποψηφίους. Χαρακτηριστικά και στον δικό μας συνδυασμό υπήρχαν δύο μουσουλμάνοι υποψήφιοι οι οποίοι είχαν πάει πάρα πολύ καλά και πήραν πολύ καλές θέσεις, όπως επίσης και στο συνδυασμό του κ. Στυλιανίδη, οι δύο επιλαχούσες θέσεις αφορούσαν σε υποψήφιους από τη μειονότητα. Έτσι λοιπόν παλαιότερα είχαμε μουσουλμάνους δημοτικούς συμβούλους.

ΠτΘ: Η υποψηφιότητα Καραχασάν γιατί τελικά ξεσήκωσε τόσο θόρυβο; Εκτός του ότι ήταν ένα εμπορικό ζήτημα το οποίο θα μπορούσαν να το παίζουν τα κανάλια για ένα μήνα και να αποσπούν θεαματικότητα.

Ν.Α: Το ζήτημα πράγματι δεν απασχόλησε την κοινωνία της Ξάνθης με τον τρόπο και στο μέτρο που φάνηκε να απασχολεί την Αθήνα τουλάχιστον. Ενδεχομένως και να υπήρχε μια προσπάθεια και μια αντίληψη, ένα μήνυμα θα το έλεγα κυρίως στους μετανάστες που ζουν στην Αθήνα. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι μια λογική που εμένα με βρίσκει αντίθετο, διότι θεσμοί, όπως είναι η τοπική αυτοδιοίκηση, νομίζω ότι τους υποβαθμίζουμε αν χρησιμοποιούμε καθαρά συμβολικά και, χωρίς ουσία τέτοιου είδους συμμετοχές. Εμένα δεν μου προξενεί καμία εντύπωση η καταγωγή για μία υποψηφιότητα.

ΠτΘ: Σας ενοχλεί ότι ένα μεγάλο ποσοστό της πολιτικής είναι σήμερα η επικοινωνία και κοντεύει τελικά αυτό το τοπίο να επικαλύπτει και την ουσία της πολιτικής;

Ν.Α: Αυτή καθαυτή η επικοινωνία δεν με ενοχλεί, ίσα- ίσα θα έλεγα ότι είναι σημαντικό το ότι υπάρχει μεγαλύτερη επικοινωνία από πριν. Και ο πλουραλισμός είναι τέτοιος που κάνει πλούσια την διαδικασία και δεν επιτρέπει κάποιες ακραίες καταστάσεις. Από την άλλη μεριά όμως, αυτό που με ενοχλεί, είναι ότι όλα κινούνται στο επίπεδο του φαίνεσθαι και μένουν εκεί. Είναι σίγουρα απαραίτητο να υπάρχουν τεχνικές του να βγαίνει κανείς προς τον κόσμο, τεχνικές όμως που υπήρχαν και πριν την έκρηξη των Μέσων Ενημέρωσης. Χαρακτηριστικά οι πολιτευτές της δεκαετίας του ‘50 και ‘60 είχαν τους τρόπους τους να συγκεντρώνουν τις ψήφους. Δεν μιλάω όμως γι’ αυτό εδώ, το οποίο είναι φοβερά ενοχλητικό, άνθρωποι φελλοί, πολιτικά φελλοί, οι οποίοι δεν ασχολούνται με την πολιτική, βρέθηκαν, επειδή απλά κλωτσάνε καλά την μπάλα ή απλώς έχουν ένα ομορφότερο πρόσωπο ή κορμί από τους άλλους, να κάθονται, να συζητούν και να παίζουν ρόλο σε πολύ σημαντικά ζητήματα που μας αφορούν. Εγώ δεν θα ήθελα ένα δημοτικό συμβούλιο το οποίο θα αποτελείται από ανθρώπους, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τίποτα από ανεργία, δεν γνωρίζουν τίποτα για την γειτονιά τους. Με ενοχλεί αφάνταστα.

ΠτΘ: Γίνεται διάλογος στα δημοτικά συμβούλια, μπαίνουν όροι πολιτικής, γιατί για παράδειγμα στη δικιά μου γενιά η πολιτική ασκούνταν με πολιτικούς όρους; Σήμερα ακούω κάποιους πολιτικούς να λένε επιβάλεται να χαιρετίσουμε, να πάμε στο καφενείο, να κάνουμε επικοινωνία, – ξέρετε την επικοινωνία της επιφάνειας, – και ότι δεν απαιτείται πολιτική. Κι όμως πολιτικά είναι τα ζητήματα της αντιμετώπισης της ανεργίας, της αντιμετώπισης του αναλφαβητισμού… Τι σημβαίνει όμως σήμερα, εξακολουθεί η πολιτική να έχει αξία στη ζωή μας;

Ν.Α: Γενικά δεν μου αρέσει να γενικολογώ έτσι λοιπόν μπορώ να περιγράψω μόνο ένα πλαίσιο λέγοντας μόνο ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία, διαδικασίες, όπως τα δημοτικά συμβούλια, να κρατούν το πλαίσιο που υπάρχει. Το λέω αυτό γιατί στο δήμο της Ξάνθης υπάρχει και εκεί ένα πρόβλημα. Χαρακτηριστικά μου έκανε εντύπωση ότι υπήρχε μια παρατήρηση στην ομιλία που κάναμε την ημέρα που προβλήθηκε η υποψηφιότητά μου και απάντηση δεν ακούστηκε από πουθενά, αν και κατά την γνώμη μου ήταν λίγο βαριά η κουβέντα που είπαμε. Ανέφερα ότι είναι χαρακτηριστική και αντιδημοκρατική η προσπάθεια υποβάθμισης του δημοτικού συμβουλίου και χειραγώγησης ή παραπλάνησης των διοικητικών συμβουλίων των δημοτικών επιχειρήσεων. Είναι μια πολύ βαριά κουβέντα και δεν ακούστηκε τίποτε. Σφύριξαν αδιάφορα. Αυτή η κουβέντα φανερώνει την αγωνία μου γιατί φτάσαμε βέβαια σε εκφυλιστικά φαινόμενα και σε τέτοιου είδους διαδικασίες. Έχει εξήγηση αυτή η κατάσταση είναι όμως πολύ περίπλοκη.

ΠτΘ: Τελικά σε ένα δημοτικό συμβούλιο κυνηγάει κανείς το εφικτό; Μου έκανε εντύπωση και μια άλλη θέση σας στην οποία λέτε, ότι η δημοτική αρχή, σε σχέση με το μείζον ζήτημα της ανεργίας «…αποδέχεται το ρόλο του διαχειριστή κουπονιών εργασίας για ανέργους γενικεύοντας την μερική απασχόληση και συμμετέχοντας σε κατακτήσεις ατάκτως ερριμένες». Αλήθεια η μερική απασχόληση δεν απασχολεί πολιτικά κανένα;

Ν.Α.: Έχω την εντύπωση ότι τους απασχολεί, αλλά ειδικά μιλώντας για το ζήτημα της ανεργίας τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα. Καταρχάς το ζήτημα της ανεργίας το έχουμε θέσει ως προτεραιότητα, γιατί πιστεύουμε ότι πρέπει ένας δήμος να μιλάει γι’ αυτά τα πράγματα και να τα επιλύει στο βαθμό που του αναλογούν. Όμως ο δήμος μπορεί να μην παίξει τον ρόλο αυτό σε επιλογές που τον αφορούν, και αυτό ακριβώς περιγράφουμε στη διακήρυξή μας. Δεν είναι το όραμά μας, δεν πιστεύουμε ότι θα λυθεί το θέμα με τις επιδοτήσεις, με τα ταμεία ανεργίας ή με τις μερικές απασχολήσεις. Εδώ μιλάμε για χειραγώγηση πλέον ανθρώπων ή για φιλανθρωπία. Δεν θα πρέπει ο δήμος σε καμία περίπτωση να παίξει αυτόν τον ρόλο έστω και αν η κεντρική κυβέρνηση το θέλει.

ΠτΘ: κ. Ανταμπούφη σας ευχαριστούμε πολύ.

Ν.Α.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Κ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.