Η εκπαιδευση ως προυποθεση οικονομικης αναπτυξης

Φυσικά η εκπαίδευση δεν είναι το μόνο πρόβλημα της μειονότητας. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο μεγαλύτερός μας πόνος προς το παρόν είναι αυτή. Διότι η εκπαίδευση είναι πηγή διαφωτισμού. Οι νέοι για να ανατραφούν και προετοιμαστούν καλά στη ζωή πρέπει να περάσουν από ένα στάδιο εκπαίδευσης ανάλογη με τις σύγχρονες ανάγκες της εποχής.

Η πρόοδος στην επαγγελματική ζωή και στην εκπαίδευση είναι ανάλογη με την εκπαίδευση που θα λάβει κάποιος. Σήμερα, παρά τις τεχνολογικές εξελίξεις, ο ώριμος άνθρωπος θεωρείται μεγαλύτερη πηγή. «Τα εργοστάσια παράγουν τανκ, κανόνια, τουφέκια, αεροπλάνα, αλλά δεν μπορούν να παράγουν ποτέ ανθρώπους» μου είχε πει κάποτε ένας φίλος μου, καθηγητής στο επάγγελμα. Ίσως αυτό που θέλει να τονίσει εδώ ο φίλος μου είναι το πόσο σημαντική και ανώτερη πηγή είναι ο άνθρωπος.

Μέσα σε δύο με τρία χρόνια μπορείτε να δημιουργήσετε ένα εργοστάσιο που να χρησιμοποιεί την πιο αναπτυγμένη τεχνολογία. Άλλα δεν μπορείτε ποτέ να αναθρέψετε έναν τέλειο άνθρωπο χωρίς να περάσουν 20 με 25 χρόνια. Οπότε η πιο πολύτιμη περιουσία των κοινωνιών είναι ώριμη και αναπτυγμένη ανθρώπινη δύναμη. Τα πάντα ξεκινούν και τελειώνουν με τον άνθρωπο και προορίζονται γι΄ αυτόν. Θυμάμαι τα λόγια του Ατατούρκ: «Ένας άνθρωπος μπορεί να κερδίσει μια μεγάλη επιτυχία στη ζωή του. Αλλά εάν θέλει να αρκείται σ΄ αυτό και να παινεύεται μόνο μ΄ αυτό είναι καταδικασμένος να λησμονηθεί αυτή η επιτυχία». Γι΄ αυτόν το λόγο ο ανυποχώρητος σκοπός της ζωής του κάθε ανθρώπου πρέπει να είναι το κλειδί της επιτυχίας μέσα από πολλή δουλειάς. Οι χώρες που είναι προχωρημένες στην επιστήμη, στη βιοτεχνία και στις υπηρεσίες προσφέρουν στους πολίτες τους εκπαίδευση υψηλής ποιότητας. Οι χώρες που επενδύουν στον άνθρωπο ξεπέρασαν εκείνες τις χώρες που βλέπουν τον άνθρωπο ως απλή δύναμη.

Μπορείτε να το σκεφτείτε, στη Γερμανία δεν θέλουν να προσλάβουν στη δουλειά κάποιον που δεν ξέρει γερμανικά και είναι ανειδίκευτος. Και αυτό είναι και το πρόβλημα της νεολαίας. Αυτό είναι ένα ζήτημα που απασχολεί στενά τη μειονότητα.

Δυστυχώς παρατηρώ ότι οι νέοι μας δεν μπόρεσαν να μάθουν ή δεν τους έμαθαν, ακόμα και τη γλώσσα της χώρας της οποίας είναι πολίτες.

Σήμερα βλέπουμε ότι οι νέοι της μειονότητας έχουν απομακρυνθεί από την εκπαίδευση και παλεύουν στο κενό. Ασχολούνται με τους γάμους, με τα γλέντια, με τους παίκτες και τους προπονητές των ποδοσφαιρικών ομάδων. Μάλλον δεν θα ένιωθα την ανάγκη να τα γράψω αυτά, εάν αυτό το ενδιαφέρον και η ευαισθησία στρεφόταν στο σχολείο και στο επάγγελμα παρά σ΄ αυτούς τους τομείς οι οποίοι μπορούν να θεωρηθούν χόμπι.

Στην εποχή μας που οι ανθρώπινες αξίες κατέχουν πρωταρχική θέση, η μειονότητα βιώνει μια εκπαιδευτική εξαθλίωση. Όσο δύσκολες και αν είναι οι συνθήκες και το σύστημα πρέπει να αγωνιζόμαστε για την επιτυχία του, γιατί είναι πιο πολύτιμες και πιο όμορφες εκείνες οι επιτυχίες που κερδίζονται σε δύσκολες συνθήκες.

Αν θέλουμε να ατενίζουμε με σιγουριά το μέλλον μας, οπωσδήποτε πρέπει να ασχοληθούμε από κοντά με την εκπαίδευση των παιδιών μας. Το κάθε μέλος της μειονότητας έχει μεγάλες ευθύνες απέναντι στην εκπαίδευση των παιδιών, η οποία πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις ανάγκες της εποχής και της τεχνολογίας. Ας μην ξεχνάμε ότι η πηγή, το κεφάλαιο, η οικονομία αλλά και το μέλλον της κοινωνίας μας είναι οι νέοι μας. Γι΄ αυτό το λόγο, χωρίς να χάνουμε χρόνο, χρειάζεται να εξετάσουμε από κοντά το ζωτικής σημασίας θέμα της παιδείας.

Τζαφέρ Χασάν, Τζουμχουριέτ, 24/10/2003

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.