«Η αληθινη τεχνη δεν εχει ημερομηνια ληξεως»

Ο Μελκονιάν Κεβόρκ είναι δημιουργός χειροποίητων κοσμημάτων. Αρμενικής καταγωγής, ντόπιος Κομοτηναίος, μιλά με αγάπη για την τέχνη που υπηρετεί πιστά όλα αυτά τα χρόνια και σημειώνει με αφορμή την τελευταία έκθεση στην οποία συμμετείχε με την ζωγράφο Βαρβάρα Ιωαννίδου – Τσίτσιρα: «Πάντα τα έργα τέχνης πρέπει να έχουν να πουν πράγματα στους σύγχρονους ανθρώπους. Δημιουργούμε κάτι με άψυχα υλικά και προσδοκούμε ότι θα αγγίξουμε τον άνθρωπο, ότι θα του δώσουμε το μήνυμά μας. Τα μηνύματα αυτά θα πρέπει να φτάνουν στον θεατή ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο».

Πώς βρεθήκατε στους δρόμους της τέχνης;

Με την τέχνη ήθελα να ασχοληθώ από μικρό παιδί. Στην πορεία ανακάλυψα το κόσμημα, μου άρεσε πάρα πολύ και σπούδασα το αντικείμενο. Θέλει υπομονή και επιμονή, απαιτεί γούστο, μεράκι, να παίρνει το μυαλό σου στροφές πάνω σε τεχνητά θέματα και να «γεννά» νέες τεχνικές και εμπνεύσεις.

Υπάρχουν κάποια μέταλλα με τα οποία προτιμάτε να δουλεύετε περισσότερο;

Ασχολούμαι με όλα τα μέταλλα. Και με το ασήμι και με το χρυσό, ό,τι σκεφτώ θέλω να το δημιουργήσω, ανεξάρτητα από το είδος του μετάλλου. Σημασία για μένα δεν έχει το μέταλλο, αλλά η ιδέα και η υλοποίησή της.

Από πού αντλείτε τη θεματολογία σας;

Παίρνω ιδέες από την αρχαιότητα που μου αρέσει πάρα πολύ ως ιστορική περίοδος. Κάποια θέματα τα αντλώ και από το σήμερα. Μου αρέσει πάρα πολύ το «πάντρεμα» του κλασικού με το μοντέρνο. Όχι, όμως, τα πολύ μοντέρνα, τα πολύ σύγχρονα που προβάλλονται ως κόσμημα, ως έργα τέχνης. Δεν είναι παρά μια καλή ιδέα που διαρκεί ένα μήνα και δεν έχει τη διαχρονικότητα του καλού κοσμήματος. Οι πολύ – πολύ μοντέρνες τάσεις δεν είναι του γούστου μου. Προτιμώ να «παντρεύω» το κλασικό με το μοντέρνο.

Μήπως η εποχή μας επιλέγει και προβάλλει πολύ την προχειρότητα;

Όντως, η εποχή μας προβάλλει το πρόχειρο. Υπάρχει πολύ μεγάλη προχειρότητα, όχι μόνο στη δημιουργία των κοσμημάτων, αλλά και σε όλες τις τέχνες, όπως για παράδειγμα στη γλυπτική, στο σχεδιασμό των ρούχων. Άλλαξε η εποχή μας, όλα γίνονται πρόχειρα, όλα γίνονται για μια μέρα, άντε το πολύ δύο…

Και η τέχνη έχει μια διαχρονικότητα;

Η τέχνη είναι διαχρονική. Η αληθινή τέχνη δεν έχει ημερομηνία λήξεως. Και τα κοσμήματα και τα γλυπτά και οι πίνακες ζωγραφικής, όταν είναι αληθινά έργα τέχνης, έχουν μια επικαιρότητα, αρέσουν και σήμερα.

Θεωρείτε ότι πάντα τα έργα τέχνης θα πρέπει να έχουν και κάτι να πουν; Να κουβαλούν και κάποια μηνύματα;

Πάντα τα έργα τέχνης πρέπει να έχουν να πουν πράγματα στους σύγχρονους ανθρώπους. Δημιουργούμε κάτι με άψυχα υλικά και προσδοκούμε ότι θα αγγίξουμε τον άνθρωπο, ότι θα του δώσουμε το μήνυμά μας. Τα μηνύματα αυτά θα πρέπει να φτάνουν στον θεατή ανεξάρτητα από το μορφωτικό του επίπεδο.

Η τέχνη δεν γεννά αποκλεισμούς;

Όχι, οι καλλιτέχνες είναι εκείνοι που δημιουργούν αποκλεισμούς όταν κινούνται εσφαλμένα. Η αληθινή τέχνη είναι για όλους. Η τέχνη και η κουλτούρα πηγάζει από μέσα μας ανεξάρτητα αν έχει διαβάσει κάνείς εκατό, διακόσια ή ένα βιβλίο. Μπορεί κάποιος αμόρφωτος να σταθεί μπροστά σε ένα έργο τέχνης και να νιώσει περισσότερα, να καταλάβει καλύτερα τον καλλιτέχνη, από όσο κάποιος που τελείωσε τρεις Πανεπιστημιακές Σχολές.

Η παράδοση της Κομοτηνής στο χώρο που υπηρετείτε είναι μεγάλη, αυτό προκαλεί επιπλέον βάρος;

Η παράδοση της Κομοτηνής είναι όντως ένα σημαντικό φορτίο. Η Θράκη είναι φυτώριο καλλιτεχνών και σήμερα. Υπάρχουν καλά χέρια στην περιοχή, αλλά επειδή είμαστε μακριά από την Αθήνα χάνονται πολλά ταλέντα. Οι Θρακιώτες δεν έχουν τις διασυνδέσεις. Από την άλλη πάλι ένας καλλιτέχνης που δεν προβάλλεται δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλός ή ότι όταν κάποιος προβάλλεται είναι και υψηλή η τέχνη που παράγει. Οι διασυνδέσεις του καλλιτέχνη δεν εξασφαλίζουν την αληθινή ποιότητα των έργων τέχνης.

Εσείς τι στόχους βάζετε; Είστε μακριά από τις διασυνδέσεις του κέντρου…

Προσπαθώ να κάνω καλά τη δουλειά μου, να κάνω αυτό που έμαθα. Δίνω όλο μου το μεράκι, το πάθος και την αγάπη μου σ’ αυτό που έχω μάθει να κάνω από τα 19 μου χρόνια. Ακόμη και σήμερα προσπαθώ να μάθω τις παλιές τεχνικές, είναι ένα πείραμα πάνω στην τέχνη που δεν τελειώνει ποτέ. Αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις, δεν μπορείς να τα καταφέρεις. Η χρυσοχοεία είναι γυναίκα, αν δεν την προσέξεις σε φτύνει και η ίδια. Θέλει να την αγαπάς και να δημιουργείς ό,τι γεννήσει το μυαλό και κατασκευάσει το χέρι.

Ο έρωτας είναι λυτρωτικός; Σας εμπνέει;

Ο έρωτας όχι, δεν λειτουργεί ως έμπνευση. Προτιμώ να μένει έξω από την τέχνη γιατί δεν λειτουργεί θετικά πάνω μου, αλλά περισσότερο αρνητικά. Όταν είμαι καλά ψυχολογικά δουλεύει και το χέρι σωστά, αν δεν είμαι, το χέρι δεν με υπακούει.

Μια που δηλώσατε λάτρης της ιστορίας, μεταξύ του Δον Κιχώτη κι ενός δυνατού αυτοκράτορα ποιον θα επιλέγατε;

Προτιμώ τον Δον Κιχώτη. Δεν είμαι πολύ των υλικών αγαθών, δεν μου αρέσουν. Η περιπλάνησή του Δον Κιχώτη με εμπνέει. Είναι απλός και λιτός, αντίθετα ένας αυτοκράτορας είναι πλουμιστός. Δεν με συγκινεί ο πλούτος, απεχθάνομαι και την επίδειξή του.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.