“H εισφοροδιαφυγη αυξανεται 4 με 5% το χρονο”

«Αδυνατούμε να ελέγξουμε τον τομέα των δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης» παραδέχεται ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία κ. Γιώργος Κουτρουμάνης και σημειώνει: «Εκεί οι δαπάνες αυξάνονται με ρυθμούς ιδιαίτερα ταχείς από χρόνο σε χρόνο. Από 20 έως 30% είναι η αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης στο χώρο της Κοινωνικής Ασφάλισης. Πρόκειται για 6,5 δις ευρώ, εκτιμάμε ότι το 1/3 των δαπανών αυτών δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων, αλλά είναι αποτέλεσμα τεχνητής ζήτησης εκείνων που προμηθεύουν υπηρεσίες τα ασφαλιστικά ταμεία». Παράλληλα ο κ. Κουτρουμάνης προβλέπει ότι: «Ότι θα οδηγηθούμε σε μια αδυναμία καταβολής των παροχών πολύ συντομότερα από ό,τι υπολογίζουν οι αναλογιστικές μελέτες».

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα των εργαζομένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία της χώρας;

10.000 εργαζόμενοι στα Ταμεία αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού. Το 1/3 των θέσεων παραμένει ακάλυπτο. Πολλοί συνταξιοδοτούνται, ελάχιστοι προσλαμβάνονται με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξυπηρετηθούν οι ασφαλισμένοι. Πρόβλημα για τους υπαλλήλους και το γεγονός ότι τα Ταμεία δεν έχουν σύγχρονες υποδομές λειτουργίας. Δημιουργούνται έτσι προβλήματα και στην εξυπηρέτηση των πολιτών, στην είσπραξη των εισφορών και στην διασφάλιση των πόρων των Ταμείων. Περίπου 5.000 εργαζόμενοι υπολείπονται για να καλύψουν τις σημερινές ανάγκες.

Η σχέση εργαζομένων με συνταξιούχους χαρακτηρίζεται «προβληματική» τι άλλο λειτουργεί «προβληματικά» στο χώρο της ασφάλισης;

Τα Ασφαλιστικά Ταμεία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, όπως και το σύστημά μας. Ήδη η σχέση εργαζομένων με συνταξιούχους είναι μια «προβληματική σχέση». 1,8 εργαζόμενοι αντιστοιχούν σε κάθε 1 συνταξιούχο. Τα ελλείμματα δυστυχώς αυξάνονται χρόνο με το χρόνο. Οι απώλειες σε έσοδα που έχουν τα Ταμεία είναι μεγάλες χρόνο με το χρόνο, έχουμε μια τεράστια εισφοροδιαφυγή την οποία αδυνατούμε να ελέγξουμε.

Πολλοί αναφέρουν το δημογραφικό πρόβλημα ως σημαντική αιτία, είναι έτσι;

Μια από τις βασικές αιτίες του προβλήματος, όχι η μοναδική. Έχουμε πάνω από 1 εκατομμύριο εργαζόμενους ανασφάλιστους, οι επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται στερούν από το Σύστημά μας πάνω από 4,5 δις ευρώ το χρόνο. Είναι ένα τεράστιο ποσό το οποίο, αν τα Ασφαλιστικά Ταμεία το είχαν εξασφαλίσει, τότε, τουλάχιστον για την περίοδο που διανύουμε, δεν θα μιλούσαμε για πρόβλημα στα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Και στον τομέα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης όμως αντιμετωπίζεται πρόβλημα…

Όντως, αδυνατούμε να ελέγξουμε τον τομέα των δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Εκεί οι δαπάνες αυξάνονται με ρυθμούς αλματώδεις από χρόνο σε χρόνο. Από 20 έως 30% είναι η αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης στο χώρο της Κοινωνικής Ασφάλισης. Πρόκειται για 6,5 δις ευρώ, εκτιμάμε ότι το 1/3 των δαπανών αυτών δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων, αλλά είναι αποτέλεσμα τεχνητής ζήτησης εκείνων που προμηθεύουν υπηρεσίες τα ασφαλιστικά ταμεία.

Πώς επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο;

Από τους λίγους δυστυχώς ελέγχους που κάνουμε διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν εξετάσεις οι οποίες δεν έχουν γίνει ποτέ κι όμως τα Ταμεία τις πληρώνουν. Υπάρχουν εξετάσεις οι οποίες δεν θα έπρεπε να γίνουν ποτέ κι όμως γίνονται κι αυτό είναι και σε βάρος πολλές φορές της υγείας των εργαζομένων και των πολιτών συνολικά. Υπάρχουν περιπτώσεις που δίνονται φάρμακα χωρίς να αιτιολογείται αυτό από την πάθηση και από την διάγνωση που υπάρχει για τον εργαζόμενο, τον ασφαλισμένο. Και υπάρχουν και πολλά διαγνωστικά κέντρα τα οποία δεν τηρούν τις συμβατικές συμφωνίες που έχουν με τα Ταμεία. Πολλές φορές εξετάζουν όλη την οικογένεια και πολλές φορές το μήνα προκειμένου να αντλήσουν πόρους από τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Είναι δυστυχώς μια πληγή η οποία δεν έχει κλείσει και αντίθετα χρόνο με το χρόνο η πληγή μεγαλώνει και είναι σε βάρος της τσέπης τόσο των οικονομικών των Ταμείων όσο και των πολιτών οι οποίοι υποχρεώνονται να πληρώνουν μια συμμετοχή. Το φάρμακο ειδικά φαίνεται ότι έχει μια τεράστια αύξηση στη δαπάνη. Υπάρχουν ταμεία αυτή τη στιγμή που παρουσιάζουν αύξηση σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο της τάξης του 30%, όπως το ΙΚΑ, το Ταμείο Ασφάλισης των Ξενοδοχο-υπαλλήλων.

Τι προτείνετε για την λύση των προβλημάτων αυτών;

Για να λύσουμε τα προβλήματα υπάρχουν δυο φάσεις: Η πρώτη φάση θα πρέπει να περιλαμβάνει εκείνα τα μέτρα, τις επιλογές και τις πολιτικές που θα αντιμετωπίζει τις αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Δεν μπορεί σ΄ αυτή τη χώρα να πληρώνει όποιος θέλει, όποτε θέλει στα ασφαλιστικά ταμεία. Εάν δεν πληρώνουν όλες οι επιχειρήσεις για το σύνολο του προσωπικού που απασχολούν τις εισφορές τους στα Ασφαλιστικά Ταμεία και έχουμε αυτές τις τεράστιες απώλειες, ασφαλώς κανένα σύστημα, όσο κι αν χρηματοδοτηθεί από την πλευρά του κράτους δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του και να αποκτήσει βιωσιμότητα. Τα τελευταία τρία χρόνια φαίνεται ότι η εισφοροδιαφυγή αυξάνεται 4 με 5% το χρόνο, αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό στοιχείο. Από την άλλη θα πρέπει το Κράτος να ανταποκρίνεται με συνέπεια στις υποχρεώσεις του απέναντι στα Ασφαλιστικά Ταμεία. Αν δούμε τον προϋπολογισμό του 2006 θα διαπιστώσουμε ότι σε σχέση με εκείνα που θα έπρεπε να δώσει το κράτος με βάση την ισχύουσα νομοθεσία υπάρχει μια διαφορά με βάση αυτά που έχουν γραφεί στο προϋπολογισμό της τάξης των δυο δις ευρώ. Αν τον επόμενο χρόνο προσθέσουμε άλλα δυο δις ευρώ και ό,τι έρχεται από το παρελθόν βλέπουμε ότι οι οφειλές του δημοσίου προς τα Ταμεία γίνονται μεγάλες και δημιουργούν τεράστιο πρόβλημα στην επάρκεια των Ταμείων. Και αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί σήμερα. Το τρίτο στοιχείο είναι ότι πρέπει τα ταμεία να συμπράξουν, να συνεργαστούν για τον έλεγχο των δαπανών υγείας. Από εκεί και μετά θα πρέπει να κοιτάξουν και μια άλλη παράμετρο που έχει να κάνει συνολικά με τους πολίτες, το γεγονός ότι πρέπει να εξυπηρετούν καλύτερα τους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους, κάτι που δεν μπορεί να γίνει με τις σημερινές υποδομές που έχουν τα Ταμεία, ούτε με το ελάχιστο προσωπικό που διαθέτουν.

Η ανεργία και η μερική απασχόληση επηρεάζουν το Ασφαλιστικό;

Αν στη χώρα μας δεν λύσουμε το ζήτημα της απασχόλησης και η ανεργία διατηρηθεί σ΄ αυτά τα επίπεδα που είναι σήμερα ασφαλώς το σύστημα θα δέχεται ισχυρότατες πιέσεις και δεν θα μπορεί να αντλήσει πόρους. Συμφωνούμε ότι μια σύνταξη του ΤΕΒΕ ή του ΙΚΑ είναι χαμηλή όταν είναι 500 ευρώ, αλλά όταν αυτή η σύνταξη για να χρηματοδοτηθεί χρειάζεται να δουλεύουν δέκα εργαζόμενοι με μερική απασχόληση οπουδήποτε, τότε το πρόβλημα δεν είναι η σύνταξη, αλλά το ότι οι αποδοχές των εργαζόμενων είναι ιδιαίτερα χαμηλές, ειδικά όταν υπάρχει μερική απασχόληση και όταν υπάρχουν και πιέσεις από την πλευρά των εργοδοτών να μην ακολουθούνται οι γενικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Παράλληλα ως χώρα οφείλουμε να μελετήσουμε το Δημογραφικό πρόβλημα και να εφαρμόσουμε πολιτικές οι οποίες τις επόμενες δεκαετίες θα φέρουν μια άλλη πορεία στις δημογραφικές εξελίξεις.

Τι προβλέπετε για το μέλλον των Ασφαλιστικών Ταμείων;

Αν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση (εισφοροδιαφυγή, τεράστιες δαπάνες για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το δημόσιο να καταβάλει δυο δις λιγότερο από όσα οφείλει) το πρόβλημα θα το αντιμετωπίσουμε πολύ συντομότερα, σε τρία – τέσσερα χρόνια, τα Ταμεία θα δυσκολεύονται όχι να δώσουν αυξήσεις, αλλά ακόμη και τις συντάξεις που δίνουν σήμερα.

Και για το διάλογο που φαίνεται να αρχίζει μέσα σε κλίμα διαφωνιών, τι σχόλιο κάνετε;

Πέρα από τη μελέτη και το διάλογο που αφορά στο μέλλον του Συστήματος τις επόμενες δεκαετίες- κάποιοι φιλοδοξούν να λύσουν το πρόβλημα του 2050 καλά κάνουν – πρέπει να λύσουμε και τα σημερινά προβλήματα. Αν τα Ταμεία δεν αντιμετωπίσουν μια στέρεα βάση, οικονομική, τότε, χρόνο με το χρόνο, τα προβλήματα θα οξύνονται, οι παροχές θα μειώνονται και είναι μάλλον βέβαιο ότι θα οδηγηθούμε σε μια αδυναμία καταβολής των παροχών πολύ συντομότερα από ό,τι υπολογίζουν οι αναλογιστικές μελέτες.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.