Εκδηλωση για την παραδοσιακη φορεσια του Ποντου

Μάθημα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη το βράδυ στο Θρυλόριο στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με αφορμή τη γιορτή της Αγίας Μαρίνας. Μαθητές όλοι οι κάτοικοι του Θρυλορίου και γενικότερα οι παρεβρισκόμενοι στην εκδήλωση και δασκάλα η Λένα Καλπίδου, αρχαιολόγος, ερευνήτρια ποντιακής λαογραφίας. Θέμα του μαθήματος η ποντιακή φορεσιά και ο τρόπος που πρέπει να φοριέται, ώστε να ακολουθείται σωστά η παράδοση και να τιμώνται οι πρόγονοι.
Η βραδιά όμως είχε και ένα άλλο στοιχείο, αυτό της συγκίνησης, εφόσον τιμήθηκαν όλοι οι παλιοί χορευτές του πρώτου χορευτικού συγκροτήματος, πρόγονοι των σημερινών μελών του χορευτικού συγκροτήματος του Συλλόγου.

Η ποντιακή φορεσιά και τα σύγχρονα αντίγραφά της

Με θέμα «Η ποντιακή φορεσιά και τα σύγχρονα αντίγραφά της» μίλησε η κ. Καλπίδου. «Ήταν μια πολύ όμορφη παρουσίαση διότι έγινε μέσα από εικόνες και φωτογραφίες του Μουσείου Ποντιακού Ελληνισμού, είτε από φωτογραφικό υλικό που συνέλεξε η κ. Καλπίδου», τονίζει η πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου «Η Κερασούντα και το Γαρς» Χρύσα Μαυρίδου.» Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα βραδιά, γιατί έχουμε ανάγκη από αυτή τη γνώση, για να μπορούμε να παρουσιάζουμε τα χορευτικά μας συγκροτήματα και την παράδοση που αφορά αυτά με τον καλύτερο και σωστότερο τρόπο. Δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν ασχοληθεί με αυτό το κομμάτι και η κ. Καλπίδου είναι μία από αυτούς τους ανθρώπους».
Σημαντικές οι πληροφορίες που έδωσε η κ. Καλπίδου και όταν τα χορευτικά συγκροτήματα του Συλλόγου έκαναν την παρουσίαση, έδειξε πρακτικά επάνω τους το πώς πρέπει να είναι οι φορεσιές και πώς πρέπει να φοριούνται, γιατί ασυνείδητα και λόγω έλλειψης γνώσης γίνονται πολλά λάθη. «Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πάρα πολλά λάθη, ακόμη και στο ράψιμο των φορεσιών», διευκρινίζει η κ. Μαυρίδου. «Υπάρχουν, βέβαια, αντίγραφα που έχουν διασωθεί ή γραπτές μαρτυρίες που περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο φοριόταν οι στολές. Εμείς δεν τα ξέραμε. Για παράδειγμα, η κ. Καλπίδου μας είπε ότι η ζιπούνα πρέπει να είναι κλειστή από μπροστά, γιατί είναι ντροπή να φαίνεται το σαλβάρι, το κάτω μέρος δηλαδή της φορεσιάς, όμως από τα πλάγια που έχει το σχίσιμο και είναι ανοιχτή η στολή θα έπρεπε να φαίνεται. Όλα αυτά πρέπει να τηρούνται για να μιλάμε για παράδοση, την οποία, αν δεν έχεις γνώση, δεν μπορείς να την υπηρετήσεις σωστά».
Η κ. Καλπίδου έδειξε τα διάφορα δεσίματα για το πασλούκι, για το πώς φοριέται η φοτά, πώς φοριέται το λαχόρι, τα διάφορα κοσμήματα. «Ήταν ένα σωστό μάθημα η χθεσινή παρουσίαση. Η αλήθεια είναι ότι το μισό της παρουσίασης μιας χορευτικής εκδήλωσης είναι η φορεσιά. Το βίωσα και η ίδια σαν χορεύτρια, αλλά και σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις με χοροδιδάσκαλους και το βλέπω κάθε φορά που παρουσιάζεται το χορευτικό συγκρότημα. Ακόμη και έτοιμο να μην είναι, η εμφάνιση των χορευτών, αν είναι άψογη, καλύπτει όλα τα λάθη. Θεωρώ ότι το μισό και παραπάνω οφείλεται στη φορεσιά. Από την άλλη πιστεύω ότι πρέπει να τιμούμε κιόλας τη φορεσιά που φοράμε. Αυτό μας είπε χθες και η κ. Καλπίδου. Όταν φοράμε οποιαδήποτε παραδοσιακή φορεσιά, ουσιαστικά αναβιώνουμε μια εποχή και αυτή πρέπει να τη βλέπουμε σεβασμό. Επομένως, όταν φοράμε τη φορεσιά πρέπει να καταλαβαίνουμε και να νιώθουν και τα παιδιά και όλοι οι χορευτές ότι τιμούν τους προγόνους τους».

Απόδοση τιμής στους παλιούς χορευτές

Το δεύτερο μέρος της βραδιάς κύλησε με την απονομή πλακετών στους παλιούς χορευτές του πρώτου χορευτικού συγκροτήματος του Θρυλορίου. «Ήταν μια συγκινητική στιγμή. Τιμήσαμε τους παλιούς χορευτές, πολλοί από τους οποίους δεν ζουν. Αποφασίσαμε να τους τιμήσουμε γιατί είμαστε οι απόγονοι αυτών των ανθρώπων που διατήρησαν εκείνες τις δύσκολες εποχές και διέσωσαν τη χορευτική παράδοση του τόπου και ειδικότερα του χωριού μας, γιατί πολλοί χοροί που σήμερα χορεύονται, όπως ο Καβαζίτας, όπως η Τρυγόνα Γουρούχ του χωριού μας, είναι χοροί που διασώθηκαν γιατί οι δικοί μας άνθρωποι τους χόρευαν. Και μάλιστα όχι απλά τους χόρευαν στο χωριό στα πανηγύρια ή με οποιονδήποτε αιτία ή και αυτή δεν χρειαζόταν για να στήσουν ένα χορό και μάλιστα εκείνες τις δύσκολες εποχές εύρισκαν στολές και έκαναν χορευτικές εκδηλώσεις και παρουσίαση ποντιακών χωρών στα Ελευθέρια της Κομοτηνής, σε εκδηλώσεις σημαντικές. Ως διοικητικό συμβούλιο οφείλαμε να τους τιμήσουμε, γιατί μέσα στα βάσανα της καθημερινότητάς τους που ξέραμε πολύ καλά από τις περιγραφές τους πόσο δύσκολο ήταν και όμως αφιέρωναν από το χρόνο τους για να κάνουν και αυτό το οποίο εμείς σήμερα καλούμαστε να συνεχίσουμε».
Όλοι οι παλιοί χορευτές προσκλήθηκαν περίπου 25 άτομα εκ των οποίων οι λιγότεροι από τους μισούς ζουν σήμερα. «Δεν ήξεραν πώς να μας ευχαριστήσουν γιατί τους θυμηθήκαμε. Μας ευχαριστούσαν όλοι άνδρες και γυναίκες γιατί μετά από 50 χρόνια τους τιμήσαμε και θεωρήσατε σημαντικό αυτό που έκαναν.
Η όλη εκδήλωση έκλεισε από αυτούς τους ανθρώπους. Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος ο λυράρης του συλλόγου, γιος του Χαράλαμπου Σιδηρόπουλου που ήταν τότε ένας από τους λυράρηδες του συγκροτήματος «ο οποίος και μας συγκέντρωνε για να εμφανισθούμε στην Καβάλα, στην Παναγία Σουμελά σε διάφορα μέρη, έπαιξε λύρα για αυτούς τους ανθρώπους και ήταν σαν να αναβιώσαμε εκείνο το παρελθόν. Επίσης δείξαμε φωτογραφίες από τις χορευτικές τους παραστάσεις και πραγματικά νοιώσαμε μεγάλη συγκίνηση».

Α.Π.
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.