“Ειμαι σαν στο σπιτι μου. Δεν εχω προσωπικη φρουρα”

Συνέντευξη που παραχώρησε ο Πρέσβης της Ελλάδας στην Τουρκία, κ. Ιωάννης Κοράντης στον κ. Γιενέρ Σουσάϊ, συντάκτη της “Hurriyet”, η οποία δημοσιεύθηκε στις 28 Μαΐου 2002 και έγινε πρωτοσέλιδο δημοσιεύει σήμερα ο ΠτΘ. Ο κ. Ιωάννης Κοράντης μεταφέρει τις εντυπώσεις από την Τουρκία και τις απόψεις του για την πορεία ένταξής της στην Ε.Ε., εμείς σας το μεταφέρουμε ατόφιο.

Μακάρι ο κάθε Έλληνας να σκεφτόταν όπως ο κ. Ιωάννης Κοράντης να μιλούσε όπως η κ. Ευδοκία Κοράντη. Ο ένας είναι ο 53χρονος 25ος πρέσβης στην Άγκυρα η άλλη ο 32χρονος έρωτάς του. Ο Πρέσβης σπούδασε νομική στην Αθήνα και στο Παρίσι, ενώ η πρέσβειρα είναι οικονομολόγος. Θα εκπλαγείτε πολύ, αλλά και οι δύο δεν αποδέχονται αρνητικό σχόλιο για την Τουρκία. Με τα ίδια συναισθήματα έχουν αναθρέψει και τις κόρες τους, την Ειρήνη, την Μαρία και την Λίζα, τις οποίες άφησαν στην Αθήνα. Στην οικία της πρεσβείας από το μάγειρα Κεμάλ Ουστά μέχρι τον Φερούχ από το προσωπικό είναι όλοι Τούρκοι. Οι Ελληνίδες μητέρες μάλλον και γεννάνε παιδιά υποστηρικτές της φιλίας με την Τουρκία.

Το ζεύγος Κοράντη είναι γείτονες με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ. Είναι ένα διακριτικό ανάκτορο διώροφο με μία μικρή αυλή απέναντι από το Προεδρικό Μέγαρο με τον αριθμό 5.

Κατακτήσαμε την καρδιά του πρεσβευτή και της πρέσβειρας με τον μπακλαβά με γέμιση φιστίκι τον οποίον παρήγγειλε ο γοητευτικός Γκιουρσέλ του γραφείου μας στην Άγκυρα από τον Χατζημπαμπά.

Είπαμε να φάμε γλυκά και να μιλήσουμε όμορφα και ωραία, λέγοντας μία «καλημέρα» στον πρόλογό μας.

Εδώ και μερικούς μήνες η Τουρκία έγινε μία ακριβή χώρα

Hurriyet.: Εφόσον αγαπάτε τόσο την Τουρκία, γιατί βρε αδερφέ βγαίνετε συνέχεια μπροστά μας στο δρόμο προς τις Βρυξέλλες

Ι.Κ.: κ. Γιενέρ, προσωπικά εγώ πάντοτε υποστήριζα και υποστηρίζω την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Εάν είχα την αρμοδιότητα να αποφασίζω μόνος μου θα ενέκρινα και σήμερα το να γίνει μέλος η Τουρκία. Η Τουρκία δικαιούται κατά την άποψή μου να ενταχθεί στην Ε.Ε. και με την σημερινή της μορφή, όσοι αντιτίθενται ας μου πουν τον λόγο. Γιατί όχι και γιατί να μην ενταχθεί; Η Ευρώπη είναι μια πολυπολιτισμική κοινότητα με διαφορετικές θρησκείες, παραδόσεις, γλώσσες, κουζίνα και ενδυμασία. Αλλά η κοινή επιθυμία όλων είναι να ζήσουν μαζί με αυτή τη διαφορετικότητα. Κατά τη γνώμη μου θα έρθει μία μέρα που θα είναι πολύ πιο δύσκολο να είσαι εκτός της Ε.Ε. παρά εντός.

Η Τουρκία έγινε ξαφνικά μία ακριβή χώρα μέσα σε λίγους μήνες σε σύγκριση με άλλες χώρες. Τον μισθό μου τον πληρώνομαι σε δολάρια και συνειδητοποιώ ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στα έξοδα μου σε σύγκριση με πέρυσι. Η χρέωση για ένα κούρεμα, που πλήρωνα στον κουρέα μου τον Μάιο του 1999, που ήρθα στην Άγκυρα τετραπλασιάστηκε. Αλλά όλα αυτά είναι πολύ φυσιολογικά να συμβούν και να βιωθούν στον δρόμο προς τις Βρυξέλλες. Μην έχετε παράπονα και εμείς βιώσαμε παρόμοια προβλήματα στην πορεία μας προς την Ε.Ε.

Όπως και σε σας και στον δικό μας σπίτι έχω τον τελευταίο λόγο. Λέω πάντα «Ναι, αγάπη μου».

Hurriyet: Λέτε όλα αυτά που δηλώνει το ζεύγος Κοράντη για την Τουρκία να είναι προσποιητά;

Ι.Κ.: Κύριε Γιενέρ, υπερασπίζομαι μέχρι τέλους τα συμφέροντα της χώρας μου αλλά είναι η αρχή μου να σέβομαι τους Τούρκους συναδέλφους μου. Και αυτοί μου ανταποκρίθηκαν και ανταποκρίνονται με τα ίδια συναισθήματα.

Αυτή η θερμή σχέση μας βοηθά να ξεπερνάμε τα συνήθη ταμπού.

Γνωρίζουμε τα θέματα, στα οποία έχουμε μια ευαισθησία. Το καλύτερο είναι να βρείτε την κοινή οδό χωρίς προκλήσεις. Και η σύζυγός μου κι εγώ από την πρώτη μέρα που ήρθαμε στην Τουρκία είμαστε γαλήνιοι και άνετοι σαν στο σπίτι μας. Πήγαμε σε πολλές χώρες μέχρι σήμερα λόγο καθηκόντων, την φιλοξενία που είδαμε στην Τουρκία δεν την συναντήσαμε πουθενά. Όλα αυτά δεν σας τα λέω για να σας κολακέψω. Ο αριθμός των Ελλήνων τουριστών, οι οποίοι έρχονται στην Τουρκία είναι περισσότερος από τους δικούς σας που πηγαίνουν στην Ελλάδα. Οι Έλληνες έρχονται στην Τουρκία με μεγάλη άνεση. Η Τουρκία δεν είναι μία χώρα που βιώνεται η τρομοκρατία. Είναι μία απολύτως ασφαλής χώρα. Σκεφτείτε ότι εγώ όταν βγαίνω έξω δεν συνοδεύομαι από την προσωπική μου φρουρά. Είμαι σε μία χώρα φιλική, γιατί να φοβηθώ; Θεώρησα καθήκον μου την προσέγγιση των νέων των δύο χωρών. Για αυτό το λόγο δίνω διαλέξεις εκτός των εμπορικών επιμελητηρίων σε πολλά πανεπιστήμια.

Είμαστε και οι δύο, άνθρωποι μεσογειακών χωρών και έχουμε πάρα πολλές ομοιότητες. Για παράδειγμα η έννοια της οικογένειας είναι ίδια και στις δύο χώρες. Και σε μας επικεφαλής της οικογένειας είναι πάντοτε η μητέρα, ενώ ο πατέρας ελέγχει. Και στο δικό μας σπίτι τον τελευταίο λόγο τον έχω εγώ. Λέω πάντοτε «Ναι αγάπη μου».

Τα αισθήματα των Τούρκων αλλάζουν πολύ γρήγορα

«Στην Τουρκία υπάρχουν πολλές Τουρκίες, έχετε την δυνατότητα να βρείτε πολύ διαφορετικά πράγματα. Από το Αιγαίο μέχρι την Μαύρη Θάλασσα, από την παγκοσμίως μοναδική Καππαδοκία μέχρι την Μεσόγειο. Η Τουρκία όσο πλούσια χώρα είναι, άλλο τόσο ελκύει. Δεν καταφέραμε να πάμε ακόμη στη Νοτιοανατολική Τουρκία, αλλά θα επισκεφθώ άμεσα το Βαν, Μάρας, Ντιγιαρμπακίρ και Ούρφα, Η πιο αγαπημένη μας περιοχή με την σύζυγό του στην Τουρκία είναι το Αϊβαλί. Νιώθω ακόμα τη γεύση από το γλυκό που έφαγα εκεί στον ουρανίσκο μου. Ο τούρκος μπορεί και αλλάζει πολύ γρήγορα, Μια τον βλέπετε φορτισμένο άκρως συναισθηματικά, την άλλη είναι πεσμένος και σε μια στιγμή ξεκαρδίζεται. Μια είδηση η οποία γίνεται πρωτοσέλιδο άρθρο τη μία, την άλλη ξεχνιέται».

Η σύζυγός μου θαυμάζει τον Livaneli

«Από τον αρχιμάγειρα μέχρι και το προσωπικό, το οποίο υπηρετεί στην οικία είναι όλοι Τούρκοι. Κατά την τελευταία γιορτή της μητέρας, το προσωπικό έφερε λουλούδια στη σύζυγό μου και το γιορτάσαμε μαζί. Να και ένα άλλο ωραίο σημείο της Τουρκίας. Είναι λίγο δύσκολο να συναντήσετε παρόμοια πράγματα σε άλλες χώρες».

Δεν θα ξεχάσω τον ψήστη από το Χαϊμανά

«Ο Τούρκος, τον οποίο πιστεύω ότι ψυχολογώ πολύ καλά, είναι πολύ ευαίσθητος και περήφανος. Πρέπει να του δείχνεις μια ιδιαίτερη προσοχή. Να σας πω και ένα παράδειγμα. Τις προάλλες πήγαμε με την σύζυγό μου και κάποιους φίλους να δούμε τον Μίδα στην περιοχή Πολατλή. Ήταν μεσημέρι, είχα πεινάσει πάρα πολύ και είδα ότι φτάσαμε στο Χαϊμανά. Μια ήσυχη , όμορφη, μικρή επαρχιακή πόλη στην οποία πηγαίναμε για πρώτη φορά. Είδα ένα μικρό εστιατόριο με τέσσερα τραπέζια κάτω από ένα δένδρο, ενώ ο ψήστης ήταν μπροστά στον γύρο. Τα τραπέζια ήταν γεμάτα και σωματώδης ψητάς που ήταν μπροστά στο γύρο ήρθε κοντά μας για να μας ρωτήσει τι θέλουμε. Όλοι αρχικά τον είδαμε να είναι λίγο ανάποδος. Όταν έμαθε ότι είμαστε ξένοι, έβγαλε έξω τους πελάτες που είχε στο τραπέζι για να βάλε εμάς να καθίσουμε στην θέση τους. Σε αντίθεση με την εμφάνισή του, ο καλόκαρδος αυτός άνθρωπος μας έφερε μια σαλάτα και κεμπάπ Αδάνων. Όταν έμαθε ότι είμαστε Έλληνες, έτρεξε για να φέρει ότι του ζητήσαμε. Δεν θα ξεχάσω τον Χαϊμανά και τον φιλόξενο αυτόν Τούρκο. Ο μεγαλύτερος σας πλούτος είναι η φιλοξενία του λαού σας. Ένας Τούρκος συνάδελφός μου μπορεί να βιώσει αυτή την ευτυχία που έζησα εγώ στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να φανταστώ το αντίθετο».

Μετάφραση Ντιλέκ Χαμπίπ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.