Εφυγε η Μαιρη Μιχιουρη-Λεπιδα

Η Μαίρη Μιχιούρη-Λεπίδα, η συμπατριώτισσά μας από το Κόσμιο, η διευθύντρια του Νοσοκομείου Καβάλας, η αντιπρόεδρος του ΠΕΣΥ Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης από την Δευτέρα 6 Μαΐου δεν είναι πια κοντά μας. Μετά από πολύχρονη ασθένεια, την οποία αντιμετώπισε με θάρρος, έχασε τη μάχη με το θάνατο.

Δυναμική γυναίκα, με προσωπικούς αγώνες μέσα από τον συνδικαλιστικό και πολιτικό στίβο η Μαίρη Μιχιούρη-Λεπίδα ξεχώριζε για το θάρρος που επέδειξε στον άνισο αγώνα που έδινε με την επάρατη νόσο. Συνέχισε όμως μέχρι το τέλος να δίνει το παρών της στο χώρο της δημόσιας υγείας με πάθος και αγάπη με όπλο τις ικανότητές της.

Δήλωνε περήφανη για την καταγωγή της γιατί, όπως έλεγε, οι Θράκες είναι ένας λαός χαρούμενος και καλοπροαίρετος. Διατηρούσε επαφές με την ιδιαίτερή της πατρίδα και την επισκεπτόταν τακτικά τουλάχιστον μία φορά το μήνα. «Αγαπώ πολύ τους συγγενείς μου, αλλά και η Θράκη ως χώρος με τραβάει».

Οταν τον Οκτώβρη του 1999 μου δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσω μαζί της σε μία συνέντευξη με θέμα το Νοσοκομείο Καβάλας μου έκανε εντύπωση ο γυναικείος ευαίσθητος, αλλά συνάμα ρεαλιστικός λόγος της που αναδείκνυε τη δύναμη της ψυχής της.

Χτυπημένη ήδη και τότε από την ασθένεια, εξακολουθούσε να δίνει το δικό της αγώνα από τη θέση της Προέδρου του Νοσοκομείου Καβάλας, έναν αγώνα, όπως η ίδια αποκάλυψε, πολλές φορές μοναχικό, αγώνας μιας γυναίκας σε μία ανδροκρατούμενη κοινωνία. Έναν αγώνα που, όπως η ίδια είπε, τον έδινε με χαμόγελο και πίστη στη γυναίκα και στις δυνατότητές της.

Από τη συνέντευξη εκείνη ο ΠτΘ ως ελάχιστο φόρο τιμής αναδημοσιεύει σήμερα ένα μέρος.

ΠτΘ: Εκλογές 1993. Υποψήφια βουλευτής στο Ν. Καβάλας. Τι σας άφησε αυτή η εμπειρία;

Μ.Μ.-Λ: Κατ’ αρχήν ήταν μεγάλη τιμή για μένα η πρόταση να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, εκπροσωπώντας το Ν. Καβάλας και κυρίως τις γυναίκες, γιατί εγώ έτσι αισθανόμουν περισσότερο, ότι μέσα από τη δική μου υποψηφιότητα προβάλλονταν και οι δυνατότητες κάθε γυναίκας να μπει δυναμικά σε αυτό που λέγεται πολιτική με την ευρεία έννοια, όπου κι αν εκπροσωπείται αυτή, όποιο πρόσωπο και αν έχει, όποια αρμοδιότητα κι αν έχει. Πίστευα ότι ήταν διπλή τιμή, και γιατί συμμετείχα στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά και γιατί ήμουν γυναίκα. Γι΄ αυτό και ήθελα η υποψηφιότητά μου να είναι όσο μπορούσε πιο ουσιαστική. Μερικώς απογοητεύθηκα από το αποτέλεσμα των γυναικείων τμημάτων, διότι αυτό δεν συμφωνούσε με τις εκδηλώσεις των γυναικών σε κάθε περίπτωση, σε κάθε συγκέντρωση. Δηλαδή, ενώ έδειχναν οι γυναίκες να δέχονται με πολύ χαρά τη συμμετοχή γυναίκας στο ψηφοδέλτιο, και να σημειώσω ότι ήμουν η μόνη γυναίκα υποψήφια του ΠΑΣΟΚ σε όλη την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, και παρόλα αυτά την ώρα της ψήφου κάτι άλλο μέτρησε. Πιστεύω ότι την ώρα του σταυρού δεν μετρά το συναίσθημα αλλά όμως λίγο η δέσμευση με κάποιον βουλευτή, οι μηχανισμοί τους οποίους εγώ δεν είχα. Εγώ κατέβηκα με την ψυχή μου γιατί ήθελα να προσφέρω όσο είναι δυνατόν περισσότερο σε αυτό που λέγεται δημόσια ζωή και προπαντός σε αυτό που λέγεται γυναικείος πληθυσμός.

ΠτΘ: Σήμερα εξακολουθεί η γυναίκα να απουσιάζει από τα πολιτικά δρώμενα;

Μ.Μ.-Λ: Εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι γυναίκες μπορεί να δουλεύουν μπορεί να συμμετέχουν στη δημόσια ζωή να είναι παντού όμως στα κέντρα λήψης αποφάσεων η γυναίκα απουσιάζει. Οι άνδρες εξακολουθούν να κρατάνε ότι έχει σχέση με τις αποφάσεις και την εξουσία πολύ καλά τα κλειδιά. Και αυτό με ενοχλεί. Και πιστεύω και κάθε προβληματισμένο άνθρωπο. Όπως η προσφορά μας σε όλους τους χώρους είναι ισότιμη να είναι και τα δικαιώματά μας ισότιμα και οι εξουσίες ισότιμες….

ΠτΘ: Είσθε υπέρ της ποσόστωσης;

Μ.Μ.Λ.: Είμαι υπέρ της ποσόστωσης με την έννοια του καλύτερου. Θα πρέπει η συμμετοχή να είναι ισότιμη σε κάθε ψηφοδέλτιο μισοί άνδρες μισοί γυναίκες και από εκεί ας επιλέξει ο κόσμος το καλύτερο. Αλλά όχι όμως επειδή είμαστε γυναίκες γιατί έτσι πιστεύω ότι δεν αποδεικνύουμε τις ικανότητές μας. Δέχομαι κατά ένα μέρος και αυτό που είπε η πρωθυπουργός της Φιλανδίας, «αν δεν υπήρχε η ποσόστωση εγώ ίσως ποτέ δεν θα γινόμουν πρωθυπουργός». Περνάμε μία μεταβατική περίοδο αποδοχής των γυναικών και ίσως σε κάποια φάση θα βοηθούσε η ποσόστωση, αλλά όχι με αυτό το κριτήριο. Επειδή είναι γυναίκα να μπει. Εγώ είμαι από το Κόσμιο, ξεκίνησα από μία αγροτική οικογένεια και για να φθάσω κάπου, ήταν προσωπικός ο αγώνας μου και μοναχικός πολλές φορές. Όχι ότι έκανα τίποτα το ιδιαίτερο, ίσως όμως κάπου μπόρεσα να προσφέρω. Θέλω να πω ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να υποτιμά τον εαυτό της. Υπάρχουν δυνατότητες, αν όχι περισσότερες τουλάχιστον ίσες με τους άνδρες. Ας τις αξιοποιήσουμε… […]

ΠτΘ: Τελειώνοντας κ. Λεπίδα να μιλήσουμε και για τη γυναίκα Μαίρη Λεπίδα. Μέσα σε όλες αυτές τις δραστηριότητες υπάρχει προσωπική ζωή;

Μ.Μ.Λ.: Βεβαίως υπάρχει. Είπα προηγουμένως ότι η γυναίκα μπορεί να τα κάνει όλα. Πιστεύω ότι ένας οργανισμός, ο οποίος γεννά, μπορεί να ανταποκριθεί σε πάρα πολλά πράγματα. Έχει μεγάλη δύναμη η γυναίκα και μπορεί να συγκεράσει και το ένα και το άλλο με έναν καλό προγραμματισμό. Με ρωτήσατε αν έχω από παλιά δραστηριότητα πολιτική. Ακριβώς εδώ είναι η αιχμή του δόρατος. Η γυναίκα πρέπει πρώτα να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της ως γυναίκα, ως μάνα, να μεγαλώσει κάπως τα παιδιά της και μετά να ασχοληθεί. Ενώ ο άνδρας ξεκινά πολύ νωρίς, παράλληλα με όλα αυτά.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.