«Δημοσια δωρεαν παιδεια και καταργηση ιδιωτικης εκπαιδευσης»
«Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου και οι εξελίξεις στην παιδεία» ήταν το θέμα που ανέπτυξε η Σούλα Βλησίδου, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ στην ομιλία της στην εκδήλωση-αφιέρωμα στην 33η επέτειο του «Πολυτεχνείου», η οποία πραγματοποιήθηκε χθες με διοργανωτή τη Νομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης του ΚΚΕ. Στην ομιλία της η κ. Βλησίδου τόνισε ότι στόχος των καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων είναι η κερδοφορία του κεφαλαίου και η ιδεολογική χειραγώγηση των νέων.
Δημόσια δωρεάν παιδεία και κατάργηση κάθε είδους ιδιωτικής εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένου και των φροντιστηρίων, ζητά το ΚΚΕ. Όσο για το Πολυτεχνείο, είπε ότι «ήταν μια συνειδητή οργανωμένη πράξη αντίστασης του ελληνικού λαού που ωρίμαζε σιγά-σιγά στα χρόνια της δικτατορίας».
Αναφερόμενη στις εξελίξεις στην παιδεία, η Σούλα Βλησίδου, μέλος της Κ.Ε. και γραμματέας της Επιτροπής της ΠΑΜ-Θ του ΚΚΕ, είπε: «Είναι πασιφανές ότι οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις αγκαλιάζουν την παιδεία και επίσης είναι πολύ σφοδροί σ’ όλα τα μέτωπα και σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Οι μεταρρυθμίσεις που σχεδιάζονται και έρχονται, ή σταδιακά κάποιες έχουν μπει σε εφαρμογή, επιχειρούν να φέρουν στη χώρα τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης αλλά και του ΠΑΣΟΚ που και σαν προηγούμενη κυβέρνηση αλλά και σήμερα σαν αντιπολίτευση συναινεί σ’ αυτές τις αλλαγές. Ουσιαστικά, έχουν ίδια στρατηγική στην παιδεία, με μικροδιαφορές και διαφωνίες για τους τρόπους, τους μεθόδους, την ένταση».
Σύμφωνα με την κ. Βλησίδου πάντα ένας από τους στόχους αυτών των μεταρρυθμίσεων είναι η κερδοφορία του κεφαλαίου. «Θεωρούμε ότι η όλη λογική που διέπει αυτές τις μεταρρυθμίσεις -ξεκινώντας από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως την ανώτατη και ανώτερη εκπαίδευση- έχουν στο κέντρο τους την κερδοφορία του κεφαλαίου, δηλαδή την εξυπηρέτηση της προσπάθειας που κάνει το κεφάλαιο να εισβάλει στην εκπαίδευση, να πάρει μερίδιο πια και απ’ αυτή την πίτα στα κέρδη του».
Άλλος στόχος των μεταρρυθμίσεων είναι η ιδεολογική χειραγώγηση των νέων. «Η παρέμβαση στα μυαλά των παιδιών ξεκινάει, και είναι πολύ πιο επιθετική, από την πολύ μικρή ηλικία, με τα καινούρια βιβλία, τα καινούρια προγράμματα που εφαρμόζονται στο δημοτικό. Αυτοί είναι οι στόχοι της μεταρρύθμισης», τόνισε η κ. Βλησίδου, ισχυριζόμενη ότι αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν έχουν καμία σχέση με την ανάγκη που υπάρχει για αλλαγές στην εκπαίδευση, γιατί «όλοι ζούμε και βλέπουμε ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την λαϊκή παιδεία, δηλαδή παιδεία που θα εξυπηρετεί το λαό, τη μόρφωση των παιδιών του λαού πρώτα απ’ όλα, αλλά και θα στοχεύει στην προοπτική του αυριανού εργαζόμενου, στον οποίο θα δίνει τέτοια εφόδια, ώστε να μπορεί να σταθεί στη ζωή. Η εκπαίδευση συνδέεται στενά μ’ όλη την αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική που ζούμε και που βλέπουμε να εξελίσσεται. Δεν μπορούσε να μείνει απ’ έξω η εκπαίδευση. Όταν έχεις ελαστικά ωράρια, όταν έχεις περικοπές όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων, όταν έχεις την ανεργία και την ημιαπασχόληση σαν επίσημο καθεστώς, δεν μπορείς να έχεις μια παιδεία που θα δίνει ολόπλευρη μόρφωση και άρα, στους νέους απαιτήσεις για πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα, για πλήρη δουλειά, για πλήρη ασφάλιση. Πρέπει να προσαρμοστεί ανάλογα και η εκπαίδευση».
ΝΑΙ στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, ΟΧΙ στην ιδιωτική
Το αίτημα αφορά στη δημόσια δωρεάν παιδεία και κατάργηση κάθε είδους ιδιωτικής εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένου και των φροντιστηρίων. Όσο για την πρόταση του ΚΚΕ που αφορά στο θέμα της παιδείας, η κ. Βλησίδου ανέφερε: «Η δική μας πρόταση αγκαλιάζει όλες τις πλευρές της εκπαίδευσης, αλλά έχει σαν κύριο νήμα την απαίτηση για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση σ’ όλες τις βαθμίδες της, κατάργηση κάθε είδους ιδιωτικής εκπαίδευσης, ακόμη και των φροντιστηρίων. Καμία κουβέντα φυσικά για ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πανεπιστημίου γιατί αυτός είναι ο στόχος του άρθρου 16. Εμείς ζητάμε να καταργηθούν και τα ιδιωτικά σχολεία και τα φροντιστήρια, και τα ΙΕΚ, και τα ΚΕΚ, οτιδήποτε έχει σχέση με ιδιωτική εκπαίδευση».
Συγκεκριμένα, το ΚΚΕ προτείνει την καθιέρωση ενιαίου 12χρονου σχολείου, με ενιαίο πρόγραμμα για όλη την Ελλάδα από την Κρήτη ως την Ορεστιάδα. «Προτείνουμε την καθιέρωση ενιαίου 12χρόνου σχολείου, στο οποίο θα φοιτούν όλα τα παιδιά ως τα 18 τους, χωρίς ευέλικτες ζώνες, με ενιαίο πρόγραμμα για όλη την Ελλάδα από την Κρήτη ως την Ορεστιάδα. Δηλαδή, με τον όρο «ενιαίο» δεν εννοούμε μόνο συγκόλληση δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου, αλλά αναφερόμαστε στα αναλυτικά προγράμματα, τη λειτουργία του σχολείου. Εδώ δεν χωράει ο δεύτερος τύπος λυκείου, ούτε επαγγελματικά λύκεια (ΕΠΑΛ), ούτε επαγγελματικές σχολές (ΕΠΑΣ). Από κει και μετά, μόνο δημόσιες επαγγελματικές σχολές ή ανώτατη εκπαίδευση».
Επίκαιροι οι αγώνες του Πολυτεχνείου
Επίκαιρο το σύνθημα του Πολυτεχνείου «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία», σύμφωνα με την κ. Βλησίδου. «Οι αγώνες του Πολυτεχνείου δεν δικαιώθηκαν. Μ’ αυτή την έννοια είναι πάντα επίκαιρα τα συνθήματά του. Αν το ψωμί εκφράζει τα δικαιώματα των εργαζομένων, το μεροκάματο, τους μισθούς, τη δουλειά, τη μόνιμη ασφάλιση, είναι επίκαιρο όσο ποτέ και μ’ αυτά που γίνονται, μ’ αυτά που ζούμε, αλλά και μ’ αυτά που δρομολογούνται.
Όσο για την ελευθερία, ίσως πριν από λίγα χρόνια να φάνταζε καλό ό,τι κατακτήσαμε. Όμως με τους τρομονόμους, με τις παρακολουθήσεις, με τη Σέγκεν, με τη συζήτηση που γίνεται για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, μόνο ελευθερία δεν έχει και δεν θα έχει ο λαός. Σήμερα επικρατεί η ελευθερία της δικτατορίας των μονοπωλίων».
Η επέτειος του «Πολυτεχνείου» -πέραν της μνήμης- πάντα πρέπει να είναι μια ευκαιρία αυτοκριτικής αλλά και απολογισμού της δράσης του κινήματος, όλων όσων έγιναν σ’ όλα αυτά τα χρόνια, όπως ισχυρίστηκε η κ. Βλησίδου. «Κυρίως όμως πιστεύουμε ότι μπορούν να βγαίνουν συμπεράσματα. Σε καμιά περίπτωση δεν θεωρούμε το Πολυτεχνείο μουσειακό επετειακό γεγονός. Βγαίνουν συμπεράσματα για το τότε και για το σήμερα».
Το βασικότερο συμπέρασμα, κατά τη γνώμη της, είναι το εξής: «Αν σπάσει ο λαός τη μοιρολατρία και τον φόβο, μπορεί να μεγαλουργήσει. Και το Πολυτεχνείο δεν ήταν αυθόρμητο, αλά ήταν μια συνειδητή οργανωμένη πράξη αντίστασης του ελληνικού λαού που ωρίμαζε σιγά-σιγά στα χρόνια της δικτατορίας με μικρότερα ίσως και ασήμαντα καμιά φορά γεγονότα, αλλά ήρθε σαν ξέσπασμα όταν ωρίμασαν αυτές οι προϋποθέσεις».
Μαρία Παπαδοπούλου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
