Διαστασεις,4315
Φεύγω πάτερ μου…
(Στις δυο πρώτες φωτογραφίες ετοιμάζουμε και σχετικό πανό: «Φεύγω τώρα Φεύγω»…θα αναγράφεται πάνω).
Είμαι μεταξύ 18 – 35 ετών (Η θεία μου η Ροδούλα δήλωσε συμμετοχή επίσης κι ας είναι μεγαλύτερη σε ηλικία από τους υγροτόπους) και θέλω, αυτό το καλοκαίρι, να συνδυάσω εθελοντική εργασία (λέμε τώρα), διασκέδαση και παραμονή στη φύση. Δηλώνω συμμετοχή λοιπόν σε ένα από τα θερινά προγράμματα εθελοντικής εργασίας της περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF Ελλάς, που διοργανώνονται για 11η συνεχή χρονιά. Στόχος των προγραμμάτων, όπως έμαθα, είναι να καλλιεργηθεί η αξία της εθελοντικής προσφοράς για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και να γνωρίσουν οι συμμετέχοντες το έργο της οργάνωσης, συμβάλλοντας ουσιαστικά σε αυτό. Το ημερήσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει εκτός από την πρωινή εργασία (όπου δεν θα πηγαίνω), συζητήσεις και περιηγήσεις από το επιστημονικό δυναμικό του WWF Ελλάς, εκδρομές αλλά και συμμετοχή σε τοπικά πολιτισμικά δρώμενα. Σε κάθε πρόγραμμα συμμετέχουν 15 άτομα, υπό την καθοδήγηση των τοπικών συνεργατών του WWF-Ελλάς. Το κόστος συμμετοχής είναι 105 ευρώ και καλύπτει τη διαμονή, τη διατροφή, τις ξεναγήσεις από τους επιστημονικούς συνεργάτες της οργάνωσης καθώς και περιηγήσεις-εκδρομές στην ευρύτερη περιοχή των προγραμμάτων. Δηλώσεις συμμετοχής έως τις 23 Ιουνίου 2006. Για περισσότερες πληροφορίες: τηλ. 210-3314893. Από τις 16–29 Ιουλίου στο Δέλτα του Έβρου και στην Λευκίμη Έβρου από τις 23 Ιουλίου έως τις 5 Αυγούστου. Φεύγω πάτερ μου!
2ον Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί…
1. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;… και οι μαθητές απάντησαν: – Ναι, είναι γεμάτο
2. Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βοτσαλάκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βοτσαλάκια κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;… και οι μαθητές γέλασαν και απάντησαν: – Ναι, είναι γεμάτο!
3. Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;… και οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:- Ναι, είναι γεμάτο.
4. Αυτός χαμογέλασε και πάλι χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπίρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλα το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;… και οι μαθητές γέλασαν αυτή την φορά και απάντησαν: – Ναι, είναι γεμάτο!
– Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε το βάζο αυτό ότι αντιπροσωπεύει την ζωή σας:
1. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στην ζωή σας, τέτοια είναι η οικογένεια, ο σύντροφός σας, η υγεία σας, τα παιδιά σας, οι καλοί σας φίλοι. Οι πέτρες αντιστοιχούν στα πιο σημαντικά, τόσο σημαντικά, που ακόμα και αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.
2. Τα βοτσαλάκια είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στην ζωή μας, όπως οι σπουδές μας, η εργασία μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, είναι μικρά πράγματα, βοτσαλάκια. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.
3. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πιο μικρά πράγματα της ζωής. Αν βάλεις πρώτα την άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τα βότσαλα αλλά ούτε και για τις πέτρες.
3ον Το βάζο είναι η ζωή σας…
Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τον σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας και χαρείτε τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας και το αυτοκίνητό σας, να πληρώσετε τον δήμο και το τηλέφωνο. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα.
Ξεχωρίστε τις προτεραιότητές σας.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
– Η μπίρα τι αντιπροσωπεύει;… Ο καθηγητής γέλασε και απάντά:
– Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω: δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις:
– ΟΤΙ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΙΡΙΤΣΕΣ! (Μην αφήνετε μόνο τα άδεια κουτιά όπου να ναι! Στην 3η φωτογραφία η απόδειξη ότι το κάνετε).
4ον Εδώ γελάμε…
(Ιδού Πάτερ μου πόσο άοκνα δουλεύουν οι νέοι σήμερα Φώτο 4η …με διάθεση να αστειευτούμε φυσικά δημοσιεύουμε την φωτογραφία γιατί είναι γνωστό πια ότι τους νέους τους αγαπάμε)
Πάει μια ξανθιά σε ένα περίπτερο και παίρνει μια coca cola. Ανοίγει το καπάκι του μπουκαλιού, το κλείνει, το ξανανοίγει, το ξανακλείνει, το ξανανοίγει και ο περιπτεράς τη ρωτάει:
– Τι κάνεις εκεί; Γιατί ανοιγοκλείνεις το καπάκι;
Και η ξανθιά απαντάει:
– Αφού στο καπάκι λέει: «ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΞΑΝΑ». (Ύστερα εγώ φταίω;)
Υ.Γ.
– Ποιο πουλί πετάει πιο ψηλά;
– Του αστροναύτη! (Δεν ντρέπεστε να γράφετε τέτοια πράγματα!)
Υ.Γ.1
– Γιατί οι ξανθιές δεν μπορούν να φτιάξουν παγάκια;;;
– Γιατί κανείς δεν τους είπε την συνταγή!!!!!!!!!
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
